Δύο σε Ένα: 1.Ευχαριστημένος ο Τραμπ για Σούδα και ελληνικές αμυντικές δαπάνες / 2.Για ποιά δημοκρατία,για ποιό διαφωτισμό «πεθαίνουμε κάθε μέρα»;

Εικόνα

Τα νεά F16 έρχονται ΟΙ ΗΠΑ φτιάχνουν όπλα | Η Ελλάδα τα αγοράζει. (του JoDI)

Ευχαριστημένος ο Τραμπ για Σούδα και ελληνικές αμυντικές δαπάνες.

Την Ελλάδα ευχαρίστησε ο Αμερικανός Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ σχετικά με την παραχώρηση της Σούδας σε ναυτικές δυνάμεις της χώρας, κατά τη διάρκεια κοινών δηλώσεων μαζί με τον Αλέξη Τσίπρα, ενώ δεν παρέβλεψε να συγχαρεί την κυβέρνηση για τις αμυντικές της δαπάνες.

Συμφωνία για προμήθεια F-16 με κόστος που σύμφωνα με τον Τραμπ φτάνει τα 2,4 δισ. δολάρια

Foto Andrea Bonetti / PM Handout / SOOC   Πηγή : The Press Project

Τη συμφωνία για την αναβάθμιση των ελληνικών F-16, που μπορεί να φθάσει τα 2,4 δισ. δολ., ενέκρινε ήδη το αμερικανικό Στέιτ Ντιπάρτμεντ, ενώ στο θέμα αναφέρθηκε και ο Ντόναλντ Τραμπ κατά τη κοινή συνέντευξη Τύπου με τον Αλέξη Τσίπρα.

«Έχω ενημερωθεί ότι υπάρχει συμφωνία για την αναβάθμιση των ελληνικών F16 και αυτή η συμφωνία θα ενισχύσει τις θέσεις εργασίας στις ΗΠΑ (σ.σ.!!!) και τις σχέσεις μας» δήλωσε ο Τραμπ στη συνέντευξη Τύπου.

«Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον Έλληνα πρωθυπουργό και τους Έλληνες γιατί φιλοξενούν αμερικανικές ναυτικές δυνάμεις στη βάση της Σούδας. Και να τους συγχαρώ γιατί δαπανούν το 2% του προϋπολογισμού για τις αμυντικές τους δαπάνες» (σ.σ. !!!) είπε χαρακτηριστικά ο Τραμπ.

Αναλυτικά

Πηγή : The Press Project

*************************************************************

2) Γιά ποιά δημοκρατία,για ποιά Ευρώπη,γιά ποιό διαφωτισμό «πεθαίνουμε κάθε μέρα»;

 

`

Advertisements

‘Oλα τα στοιχεία των ερευνητών δείχνουν ότι ο Πάμπλο Νερούντα είχε δηλητηριαστεί.

Standard

Το μυστήριο για το θάνατο του Πάμπλο Νερούντα σύντομα θα αποκαλυφθεί.

Eρευνητές: ‘Oλα τα στοιχεία δείχνουν ότι ο Πάμπλο Νερούντα έχει δηλητηριαστεί.

Δημοσίευση 13 Οκτωβρίου 2017

Μέσα σε μια εβδομάδα αναμένεται δημόσια πρόοδος στα συμπεράσματα του φακέλου Πάμπλο Νερούντα.

Ο θάνατος του Χιλιανού συγγραφέα και κάτοχου του βραβείου Νόμπελ Λογοτεχνίας Πάμπλο Νερούντα δεν θα είναι πλέον ένα μυστήριο, καθώς σύντομα διεθνής ομάδα εμπειρογνωμόνων θα δώσουν τα συμπεράσματά τους για το θάνατο του συγγραφέα μετά τη διεξαγωγή μιας ενδελεχούς έρευνας

Στο κέντρο της πρωτεύουσας της Χιλής θα πραγματοποιηθεί από τις 16 έως τις 20 Οκτωβρίου και εκδήλωση όπου  θα παραστεί ο δικαστής του Εφετείου του Σαντιάγκο, Μάριο Καρρόζα.

Τα συμπεράσματα για το θάνατο του Πάμπλο Νερούντα βασίζονται σε επιστημονικές αναλύσεις.  Φωτογραφία: EFE

H ανακινηση της ιστορίας, λόγω υποψιών δηλητηρίασης ως  πραγματικής αιτίας του θανάτου, για τους υπευθύνους, στην ιστορία Πάμπλο Νερούντα, έγινε  από το Κομμουνιστικό Κόμμα Χιλής και τους συγγενείς του ποιητή.

Τα τελευταία χρόνια, είχε μεγαλώσει η  πεποίθηση ότι Πάμπλο Νερούντα δεν πέθανε από καρκίνο του προστάτη, όπως πιστευόταν παλαιότερα, αλλά σκοτώθηκε από τη δικτατορία του Αουγκούστο Πινοτσέτ.

(10 φωτό) του Pablo Neruda, του ποιητή που ομολόγησε ότι είχε ζήσει *

`

Ο  οδηγός και προσωπικός βοηθός του Πάμπλο Νερούντα, ο Μανουέλ Araya, ήταν υπεύθυνος για την παροχή μαρτυρίας, στην οποία είχε πει ότι ο θάνατος του συγγραφέα ήταν από φυσικά αίτια.

Ο Araya διευκρίνισε  ότι παρόλο που ο συγγραφέας ήταν άρρωστος, αυτό δεν φαινόταν να βαραίνει σοβαρά τις μέρες που οδήγησαν στο θάνατό του στις 23 Σεπτεμβρίου 1973.

Aπό την πλευρά του, ο ανιψιός του Πάμπλο Νερούντα, Rodolfo Reyes Muños, δήλωσε ότι οι ειδικοί διερεύνησαν διεξοδικά τα δείγματα που συλλέχθηκαν από τα λείψανα του ποιητή και υπάρχει η υποψία ότι δηλητηριάστηκε με Staphylococcus aureu.

Εκτός από την υποψία ότι ο θείος μου δηλητηριάστηκε με Staphylococcus aureu, φαίνεται ότι υπάρχουν στοιχεία και άλλων βακτηριδίων που τον οδήγησαν στο θάνατο, με τη βοήθεια τρίτων (πράκτορες του Pinochet)», δήλωσε ο Reyes.

Ο ανιψιός του Πάμπλο Νερούντα περιμένει  να επιβεβαιωθεί σύντομα η δολοφονία του.*

*Η μετάφραση google από ισπανικά σε ελληνικά

Πηγή TeleSUR

 

«Επιστρέψτε τα χρήματα στους Έλληνες»

Standard

Read the rest of this entry

Είμαστε όλοι Βενεζουέλα!, από teleSUR, του Ángel Guerra (II και τέλος)

Standard

«Παράδειγμα αξιοπρέπειας, αντίστασης και σθένους ενός λαού στην υπερδύναμη, όταν άλλοι επιλέγουν την υποταγή, το ψέμα και τον «έρπητα» σε υποδεέστερες δυνάμεις.»
`

 

Πρωτοβουλία Εργαζομενων και Συνταξιούχων ΕΥΔΑΠ

ΕΚΕΙ ΣΑΝ ΑΠΟΛΙΤΙΣΤΟΙ, ΒΓΑΖΟΥΝ ΟΠΛΑ & ΟΧΙ «ΕΡΠΗΤΑ»  ΣΤΟΥΣ ΙΣΧΥΡΟΥΣ.

Του Ángel Guerra

υτό δεν πρόκειται να παραμείνει έτσι. Εκείνοι που διέπραξαν προδοσία θα πρέπει να απαντήσουν ενώπιον της Επιτροπής Αλήθειας και Δικαιοσύνης της Εθνικής Συντακτικής Συνέλευσης (ΑΝC). Ήταν η ηχηρή δήλωση της Delcy Rodriguez, προέδρου του εν λόγω οργάνου, σχετικά με τη συμπεριφορά πολλών ηγετών της αντιπολίτευσης της Βενεζουέλας, οι οποίοι κατ ‘επανάληψη κάλεσαν την αμερικανική παρέμβαση στη χώρα και υποστήριξαν θερμά τις τελευταίες κυρώσεις που εφαρμόζει ο Trump στη Βενεζουέλα.

Ο ρόλος του ANC δεν είναι μόνο η σύνταξη ενός νέου Συντάγματος, δεδομένου ότι πρόκειται για τη μέγιστη ισχύ του κράτους για τη διάρκεια των συζητήσεων του. Η διαδικασία σύνταξης, εξήγησε ο Delcy, είναι βαθιά δημοφιλής, επιδιώκει να προστατεύσει την ανεξαρτησία, την κυριαρχία και τη δημοκρατία μας. Όχι μόνο να προστατεύει και να εδραιώνει αυτό που έχει ήδη επιτευχθεί με το μοντέλο του μπολιβαριανισμού του σοσιαλισμού, αλλά να…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 576 επιπλέον λέξεις

ΔΙΑΚΗΡΥΞΕΙΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΣ Χάουαρντ Ζιν/Σε Word

Standard

 

«ΔΙΑΚΗΡΥΞΕΙΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΣ » 

ΧΑΟΥΑΡΝΤ  ΖΙΝ    (1)

 

Το θαυμάσιο βιβλίο

του  μεγάλου διανοητή

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΝΑ :

Η ΧΡΗΣΗ ΚΑΙ Η ΚΑΤΑΧΡΗΣΗ  ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

`


τις μέρες, που η παγκόσμια εργατική τάξη χτυπιέται ανελέητα, γυρίζοντας εκατονταετίες πίσω,

τις μέρες που στη χώρα μας κυριαρχεί η διάψευση, η απόγνωση, η έλλειψη οράματος, η οργή,

στις μέρες που η Αριστερά στέκεται ανήμπορη να ερμηνεύσει τα γεγονότα, να προτείνει και να  απαντήσει στο «τι κάνουμε;», βιβλία όπως αυτά νομίζουμε ότι αξίζουν.

*Χάουαρντ Ζιν Κορυφαίος διανοητής του 20-21 αιώνα , (1922-2010/01/28, από καρδιακή προσβολή ενώ ταξίδευε προς τη Σάντα Μόνικα της Καλιφόρνιας να δώσει διάλεξη).

Εγινε ευρύτερα γνωστός με το βιβλίο «Ιστορία του Λαού των ΗΠΑ», όπου ανέδειξε ως κεντρικούς ήρωες της ιστορίας της χώρας όχι τους ιδρυτές της, αλλά τους απλούς ανθρώπους, τους συνδικαλιστές, τις φεμινίστριες και τους μαχητές για διάφορους σκοπούς.

Εχουν εκδοθεί περισσότερα από 25 βιβλία του. Η «Ιστορία του Λαού των ΗΠΑ» κυκλοφόρησε το 1984 και εξελίχθηκε σε διαχρονικό μπεστ σέλερ, με πωλήσεις που μόνο στις ΗΠΑ έχουν ξεπεράσει το ένα εκατομμύριο αντίτυπα. Διδάσκεται σε εκατοντάδες πανεπιστήμια και κολέγια των ΗΠΑ και έχει μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες.

Οπως ο ίδιος είχε δηλώσει, πρόκειται για μία ιστορία της Αμερικής που έρχεται να φωτίσει, να τεκμηριώσει αλλά και να ανατρέψει τις μέχρι τώρα πληροφορίες μας γι’ αυτήν. Δεν παγιδεύεται στους εθνικούς μύθους της επίσημης ιστορίας, που γράφτηκε από την οπτική γωνία των κυβερνήσεων, των κατακτητών, των διπλωματών και των ηγετών. Ο Ζιν επιλέγει να αφηγηθεί την αμερικανική ιστορία όπως την έζησαν οι γυναίκες, οι εργάτες, οι μαύροι, οι Ινδιάνοι, οι φτωχοί, οι μετανάστες.

Για τον Αμερικανό πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα είχε δηλώσει ότι, στο εσωτερικό μέτωπο, ο πλανητάρχης είναι μια σκέτη απογοήτευση για τους ανθρώπους που τον ψήφισαν.

Το ελληνικό κοινό γνώρισε τον Ζιν ως θεατρικό συγγραφέα από τον εκπληκτικό μονόλογο «Ο Μαρξ στο Σόχο». Στο έργο ο Αμερικανός ακαδημαϊκός φέρνει σε πρώτο πρόσωπο απέναντι από τον θεατή τον Μαρξ να αναλύει με καθαρότητα τις βασικές γραμμές της ιδεολογίας του. Read the rest of this entry

Αλιέντε: «Αυτά είναι τα τελευταία λόγια μου» – του Νίκου Μπογιόπουλου

Standard

Με αυταπάρνηση και θυσίες προχωράει ο κόσμος!

Πρωτοβουλία Εργαζομενων και Συνταξιούχων ΕΥΔΑΠ

`

«Νίξον, Φρέι και Πινοτσέτ/ ως τώρα, ως τούτο τον πικρό/ μήνα Σεπτέμβρη του 1973,/ με τον Μπορνταμπέρι, τον Γκαρατσάτσου και τον Μπαντζέρ,/ ύαινες αχόρταγες, τρωκτικά,/ σιγοτρώνε τα λάβαρα,/ τα καταχτημένα με τόσο αίμα, με τόση φωτιά,/ στα τσιφλίκια ποδοπατημένα,/ διαβολικοί δραγουμιστές,/ σατράπες, μύριες φορές πουλημένοι,/ ξεπουλητάδες βαλτοί/ από τους λύκους της Νέας Υόρκης…/ πεινασμένες για δολάρια μηχανές,/ σημαδεμένοι από τα θύματα/ των λαών που θυσιάσατε,/ εκπορνευμένοι μικροπωλητές/ ψωμιού και αέρα αμερικάνικου,/ εγκληματικοί βούρκοι, συμμορίες/ από μαστρωπούς μπόσηδες/ δίχως άλλο νόμο απ’ τα βασανιστήρια/ και την πείνα που μαστιγώνει τους λαούς…»

(Πάμπλο Νερούδα – «Σατράπες»)

`

Σήμερα συμπληρώνονται 43 χρόνια (*) από την εκδήλωση ενός από τα πιο αιμοσταγή φασιστικά πραξικοπήματα στην Ιστορία. Το πραξικόπημα στη Χιλή στις 11 Σεπτέμβρη 1973. Ήταν η απαρχή της πολύχρονης υπαγωγής της χώρας σε ένα από τα στυγνότερα φασιστικά καθεστώτα που επέβαλαν μέσα στον 20ό αιώνα το κεφάλαιο και οι πολυεθνικές για τη διατήρηση…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 1.591 επιπλέον λέξεις

Ο Λαός της Βενεζουέλας δείχνει το δρόμο της Αξιοπρέπειας: ΣΤΑ ΟΠΛΑ! (Βίντεο).

Standard

Η Βενεζουέλα διενεργεί στρατιωτικές ασκήσεις μετά από την απειλή των ΗΠΑ

 

Οι ασκήσεις ετοιμότητας   σε όλη τη χώρα έρχονται σε απάντηση  των νέων κυρώσεων των ΗΠΑ και της προειδοποίησης του Trump για στρατιωτική δράση.

Η Βενεζουέλα ξεκίνησε πανεθνικές  στρατιωτικές ασκήσεις δύο ημερών που θεωρούνται αποτρεπτικές της στρατιωτικής παρέμβασης των Ηνωμένων Πολιτειών.

Τα αεροπλάνα, τα τανκς και οι  200.000 στρατού των Εθνικών Ενόπλων Δυνάμεων της Βενεζουέλας (FANB)1 αναπτύχθηκαν μαζί με 700.000 μελών της λαϊκής πολιτοφυλακής και επιστρατευμένων ομάδων πολιτών, για τις ασκήσεις που ξεκίνησαν επίσημα το Σάββατο (26/8).

«Ο λαός και το FANB υπερασπίζονται την χώρα  και την κυριαρχία», έγραψε ο πρόεδρος Nicolas Maduro στο Twitter.

«Ενάντια στις απειλές εισβολής των Ηνωμένων Πολιτειών, όλοι οι Βενεζουελανοί ηλικίας μεταξύ 18 και 60 ετών πρέπει να συμβάλλουν στην ολοκληρωμένη άμυνα του έθνους», ανέφερε ανακοίνωση που μεταδόθηκε στην κρατική τηλεόραση.

 

  1. FuerzaArmadaNacionalBolivariana, (Μπολιβαριανές Εθνικές Ένοπλες Δυνάμεις)

Πηγή ALZAZEERA

Πάμε Λατινική Αμερική;

Standard

Η Κούβα επιλέγει πρώην αντάρτες του FARC να εκπαιδεύσει ως γιατρούς.

 

Φοιτητές που αποφοίτησαν από την Ιατρική Σχολή της Κούβας στη Λατινική Αμερική.

20 Αυγούστου 2017

`

Για να παρακολουθήσουν την ιατρική σχολή στην Κούβα, οι φοιτητές πρέπει να δεσμευτούν με την υπόσχεση: ότι θα επιστρέψουν στις τοπικές κοινότητες για να ασκήσουντην  ιατρική εκεί.

υτή την εβδομάδα σηματοδοτήθηκε η πρώτη επιλογή 200, κυρίως πρώην ανταρτών του FARC , καθώς και νεαρών αγροτών στην Κολομβία, για να μελετήσουν την ιατρική στην Κούβα.

`

Μια επιτροπή επαγγελματιών της  ιατρικής από τη Ιατρική Σχολή της Κούβας  γα τη Λατινική Αμερικανική και αξιωματούχοι από την κουβανική πρεσβεία στην Κολομβία ολοκλήρωσαν τη διαδικασία επιλογής.

`

Μεταξύ 19 Ιουλίου και 16 Αυγούστου, σύμφωνα με τις εκθέσεις της Κολομβίας, οι δικαιούχοι φοιτητών – που διαμένουν σε μεταβατικές ζώνες ομαλοποίησης ή στην ύπαιθρο – επιλέχθηκαν για να ξεκινήσουν ιατρική μελέτη τον Σεπτέμβριο.

`

Οι γιατροί-σπουδαστές θα εκπαιδευτούν σύμφωνα με το μοντέλο της κουβανικής οικογενειακής ιατρικής, ώστε να μπορέσουν να επιστρέψουν στην Κολομβία μόλις αποφοιτήσουν για να βελτιώσουν και να ενισχύσουν την πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας για τα άτομα που δεν έχουν την κατάλληλη φροντίδα.

`

«Σήμερα, στη χώρα μας, εργαζόμαστε για την οικοδόμηση της ειρήνης». Για να φτάσουμε σε αυτό, βρισκόμαστε σε συνεχή πόλεμο ενάντια στον πιο σκληρό εχθρό που ονομάζεται ανισότητα. Μεγάλη δουλειά «, δήλωσε ο Ignacio Cabrera, μέλος του Ιδρύματος ELAM.

`

Ο Ζουλάν Ποπ, επικεφαλής της Πρεσβείας της Κούβας στην Κολομβία, δήλωσε: «Αυτή είναι μια χειροπιαστή ενέργεια πως  η κουβανική κυβέρνηση συνεχίζει την ενίσχυση των διμερών σχέσεων με την Κολομβία και  εκφράζει την υποστήριξή της για την οικοδόμηση της ειρηνευτικής συμφωνίας».

`

ΣΧΕΤΙΚΟ:
Kολομβιανός κοινωνικός ηγέτης σκοτώθηκε στο Choco

`

Ωστόσο, η πλήρης εφαρμογή της ειρηνευτικής συμφωνίας  αντιμετωπίζει συνεχιζόμενη βία κατά των αποστρατευθέντων, άοπλων μελών του FARC καθώς και των ακτιβιστών κοινωνικών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Από την υπογραφή της ειρηνευτικής συμφωνίας τον Νοέμβριο, σκοτώθηκαν εννέα πρώην μέλη του FARC και από την αρχή του έτους δολοφονήθηκαν στην Κολομβία 52 ακτιβιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων και κοινωνικοί ηγέτες.

Η ELAM της Κούβας Ιδρύθηκε το 1999 για να εκπαιδεύσει νέους φοιτητές από φτωχές κοινότητες που ποτέ δεν θα είχαν την ευκαιρία να πάνε στο ιατρικό σχολείο, έχει δεσμευτεί να εκπαιδεύει 100 ιατρούς – δωρεάν – κάθε χρόνο από χώρες της Λατινικής Αμερικής και της Καραϊβικής και ακόμη και από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Φοιτητές από διάφορες αφρικανικές χώρες αποτελούν επίσης το φοιτητικό σώμα.

`

Για να παρακολουθήσουν, οι επίδοξοι φοιτητές πρέπει να δεσμευτούν με την υπόσχεσή τους: ότι επιστρέφουν στις τοπικές κοινότητες για να ασκούν ιατρική εκεί.

Το Πρωτότυπο  ΕΔΩ  TeleSUR.net

 

Η Ναόμι Κλάιν και ο Τζέρεμι Κόρμπιν συζητούν το «πώς θα αποκτήσουμε τον κόσμο που θέλουμε»

Standard

Από το ThePressProject

καταξιωμένη δημοσιογράφος, Ναόμι Κλάιν συζητά με τον ηγέτη του βρετανικού Εργατικού Κόμματος, Τζέρεμι Κόρμπιν για την πολιτικοκοινωνική κατάσταση στη Βρετανία, «τι είδους κόσμο θα αφήσουμε στο μέλλον», αλλά και γενικότερα στον κόσμο, αλλά και τις απεριόριστες δυνατότητες όταν τα μυαλά των ανθρώπων είναι ανοικτά.

`

Ναόμι Κλάιν: Είμαι η Ναόμι Κλάιν, κάνω ρεπορτάζ για το The Intercept, και είμαι εδώ στο Λονδίνο, στο Κοινοβούλιο, με τον Τζέρεμι Κόρμπιν, ηγέτη του Εργατικού Κόμματος, τρεις εβδομάδες μετά τις ιστορικές εκλογές όπου το Εργατικό Κόμμα κέρδισε πολλές περισσότερες θέσεις από ό,τι προέβλεπαν όλοι- εκτός από μερικούς από τους ανθρώπους σε αυτό το δωμάτιο, που το είχαν δει να έρχεται. Και είναι μεγάλη μου χαρά να βρίσκομαι εδώ με τον Τζέρεμι για να μιλήσω για τη σημασία του να βλέπεις μακροπρόθεσμα, να έχεις ένα τολμηρό πρόγραμμα για να πολεμήσεις για το δίκαιο. Γεια σου Τζέρεμι.

Τζέρεμι Κόρμπιν: Χαίρομαι που σε βλέπω.

ΝΚ: Λοιπόν, Τζέρεμι Κόρμπιν, ήταν φοβερό να είμαι στο Ηνωμένο Βασίλειο αυτήν την εβδομάδα και να βλέπω την πολιτική συζήτηση που έχει ανοίξει και το γεγονός ότι τώρα βλέπουμε τους Τόρις να προσπαθούν να πάρουν μερικές από τις πολιτικές σου και να αγωνίζονται για να προσελκύσουν τους νέους μιλώντας για την πιθανότητα να καταργηθούν τα δίδακτρα.

TK: Λοιπόν, η κοινωνική δικαιοσύνη δεν είναι πνευματική ιδιοκτησία, αλλά αφορά μία ευρύτερη εικόνα από απλά μεμονωμένα θέματα.

ΝΚ: Θέλω να μιλήσω γι’ αυτήν την εκπληκτική στιγμή κατά την οποία το σχέδιο που ξεκίνησε με τη Θάτσερ σε αυτήν τη χώρα και με τον Ρίγκαν στις ΗΠΑ- όλη η λεγόμενη κοινή συναίνεση που ποτέ δεν ήταν μια πραγματική συναίνεση, ο πόλεμος στη συλλογικότητα, στην ιδέα ότι μπορούμε να κάνουμε καλά πράγματα όταν λειτουργούμε από κοινού- καταρρέει. Αλλά είναι επίσης μια κάπως επικίνδυνη στιγμή, όταν υπάρχει ένα ιδεολογικό κενό, γιατί αυξάνονται επίσης οι επικίνδυνες ιδέες. Ποιο είναι λοιπόν το σχέδιο για να βεβαιωθείτε ότι είναι προοδευτικές, ελπιδοφόρες οι ιδέες που εισέρχονται σε αυτό το κενό που έχει δημιουργηθεί;

TK: Είναι δύο πολύ ενδιαφέροντα χρόνια. Είχαμε δύο εκλογές ηγεσίας στο Εργατικό Κόμμα, οι οποίες κινητοποίησαν πολύ μεγάλο αριθμό ανθρώπων. Δεν αφορά εμένα, αλλά έναν σκοπό, το δημόσιο συμφέρον. Και τότε είχαμε μόλις βγει από μια προεκλογική εκστρατεία στην οποία ξεκινήσαμε από μια πολύ δύσκολη πολιτική θέση και καταλήξαμε να κερδίζουμε τρία εκατομμύρια περισσότερες ψήφους από ότι το 2015 και τις περισσότερες ψήφους για το Εργατικό Κόμμα στην Αγγλία από ότι εδώ και πάρα πολλές δεκαετίες.

Υπήρξε μια μεγάλη κίνηση στο Εργατικό Κόμμα, αλλά όχι αρκετή, δυστυχώς, για να μας δώσει κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Και βρισκόμαστε τώρα λοιπόν σε μια κατάσταση όπου υπάρχει τεράστια σιγουριά μεταξύ εκείνων που προωθούν την κατάργηση του ανώτατου ορίου για τους μισθούς στον δημόσιο τομέα για επενδύσεις σε δημόσιες υπηρεσίες. Και ένας τεράστιος βαθμός αβεβαιότητας από τη δεξιά και από τους Συντηρητικούς.

ΝΚ: Μου φαίνεται πως αυτό που έκανε η εκστρατεία σας και η τολμηρότητα του Μανιφέστου του Εργατικού Κόμματος – και αυτή η προεκλογική εκστρατεία το απέδειξε αυτό, όταν προτείνατε ιδέες, όταν προωθήσατε το τολμηρό όραμα του κόσμου που πραγματικά θέλουμε – δεν ήταν μόνο μια αντίθεση στη λιτότητα, ξέρετε, όχι μόνο το «όχι», αλλά και μια εικόνα του κόσμου που θα μπορούσε να είναι πολύ καλύτερος από ό,τι τώρα, αυτά είναι για τα οποία ενθουσιάζεται ο κόσμος.

TK: Όντως, αυτό είναι το ισχυρότερο μήνυμα. Το είπα αυτό σε πολλές, πολλές συναντήσεις και εκδηλώσεις που πραγματοποιήσαμε: «Κοιτάξτε το πλήθος. Κοιτάξτε ο ένας τον άλλον. Όλοι είστε διαφορετικοί. Όλοι είστε μοναδικοί. Είστε όλοι ξεχωριστά άτομα. Έχετε διαφορετικό υπόβαθρο, γλώσσα. Διάφορες εθνοτικές κοινότητες. Όμως είστε όλοι ενωμένοι. Είστε ενωμένοι γι’ αυτό που θέλετε πραγματικά ως μια συλλογικότητα στην κοινωνία».

Και πιστεύω ότι η προεκλογική εκστρατεία ήταν μια στροφή, μακριά από τον υπέρτατο ατομικισμό

Read the rest of this entry

Για την αυριανή ευτυχία του κόσμου μας

Standard

…και λίγα έγραφα, γι’αυτούς!..

Standard
Ο κ. Παπαγγελόπουλος είπε πως ο Γιάννος Παπαντωνίου είχε καταδικαστεί τρεις φορές από τα ποινικά δικαστήρια, σε συνολική ποινή καθείρξεως 10 ετών για ψευδή δήλωση πόθεν έσχες, «χωρίς κανένας και ειδικά εισαγγελέας, να συγκινηθεί και να σκεφτεί ότι τα χρήματα αυτά τα οποία είχαν αποκρυβεί από τη δήλωσή του, αφού δεν ήταν ελεύθερος επαγγελματίας, γιατρός, ηλεκτρολόγος, μηχανικός, δεν μπορούσαν να είναι προϊόν φοροδιαφυγής, αλλά ήταν προϊόν δωροδοκίας».

Προοίμιο σύνταξης:Ευτυχώς που  διάβασα τον παρακάτω «εξάψαλμο», και μάλιστα στην Ναυτεμπορική, ναυαρχίδα του οικονομικού συστημικού τύπου,   ενός αναπληρωτή υπουργού της δικαιοσύνης, για τους πρώην συναδέλφους του, και μούφυγε και το τελευταίο μήπως  και υπερέβαλλα, όταν έγραφα για… διαπλεκόμενους, χούντα, εκτελεστές διατεταγμένης υπηρεσίας, ξεπουλημένους, πόρνες κ.α.

Δεν ξέρω, ούτε μ’ενδιαφέρει  τι παιχνίδια παίζονται, πάντως τέτοια εκ των «έσω» κείμενα δείχνουν ότι κάτι σάπιο μυρίζει  «στο βασίλειο της Δανιμαρκίας

`

Δριμύ «κατηγορώ» για τον ρόλο μερίδας των εισαγγελικών και δικαστικών αρχών, αλλά και του πολιτικού συστήματος, σε ό,τι αφορά την καθυστέρηση απονομή δικαιοσύνης αναφορικά με τις μίζες, όπως είπε, στα εξοπλιστικά προγράμματα, διατύπωσε ο αναπληρωτής υπουργός Δικαιοσύνης Δημήτρης Παπαγγελόπουλος στη Βουλή.

`

Κατά τη συζήτηση του πορίσματος της ειδικής επιτροπής προκαταρκτικής εξέτασης για τον Γιάννο Παπαντωνίου, ο κ. Παπαγγελόπουλος ανέφερε χαρακτηριστικά:

raining-smiley-emoticon

«Στα εξοπλιστικά υπήρξε περίοδος που οι μίζες έπεφταν βροχή – »

`…« Τι βροχή; Καλύτερα θα ήταν να πω καταιγίδα, και μάλιστα τροπική, ή ακόμη καλύτερα ή χειρότερα, κατακλυσμός. Το δυστύχημα είναι ότι μεγάλο μέρος του πολιτικού συστήματος, αλλά δυστυχώς και κάποιοι εισαγγελείς και δικαστές, έκαναν πως δεν καταλαβαίνουν. Η δικαιοσύνη, εκτός από τυφλή, πρόσθεσε στα αυτιά της και ωτοασπίδες. Όχι μόνο για να μην βλέπει, αλλά και για μην ακούει».

«Όταν δε η λάμψη και ο θόρυβος των σκανδάλων διαπέρασαν το μαντήλι στα μάτια της και τις ωτοασπίδες στα αυτιά της, προσπάθησε -και προς στιγμήν το πέτυχε- να περιορίσει τις έρευνες στον κ. Τσοχατζόπουλο και στον κ. Σμπώκο και τους έριξε στην πυρά μιας, όχι μόνο ελεγχόμενης, αλλά και δήθεν κάθαρσης. Σαν να μην υπήρχαν άλλοι υπεύθυνοι, σαν να μην υπήρχε ΚΥΣΕΑ, πρωθυπουργός, υπουργικό συμβούλιο» σημείωσε ο αναπληρωτής υπουργός Δικαιοσύνης και πρόσθεσε ότι το πολιτικό σύστημα που ευθύνεται για τη λεηλασία του δημοσίου χρήματος, όπως ήταν αναμενόμενο, προσπάθησε να αυτοπροστατευθεί.

`

«Και οι αρμόδιοι εισαγγελείς; Εγώ, ως συνταξιούχος Read the rest of this entry

Η δικαιοσύνη «άκουσε» τους δανειστές για το ΤΑΙΠΕΔ

Standard

Τα πολύτιμα λεπτά.

Standard

-“Είσαι γραφείο;” του έστελνα όταν μου περίσσευαν πέντε ευρώ, να πάω να του τα δώσω για το press.

`

-“Όχι, είμαι άνθρωπος” μου έλεγε κάθε φορά, «χαχαχα» – και γω τσαντιζόμουν μαζί του και ας μην το έδειχνα, γιατί θα έπρεπε να τον ξαναρωτήσω, αν είναι *στο* γραφείο, και μου στερούσε λίγο (πολύτιμο) χρόνο επικοινωνίας μας.

`

Γιατι αυτό ήταν ο Κώστας – είχε λίγο χρόνο, απίστευτα πολύτιμο. Θα σας το πουν όλοι. Δούλευε δεκαπέντε, είκοσι ώρες την ημέρα – καμιά φορά δεν κοιμόταν για μέρες, έφτιαχνε περίτεχνα project, σκεφτόταν την επόμενη μεγάλη ιδέα, όχι μία, πέντε μαζί, πολύπλοκα, έτρεχε τους σέρβερ, έφτιαχνε τον κώδικα, ετοίμαζε τις live συνδέσεις, σχεδίαζε τα εικαστικά, έγραφε τα κείμενα, έκανε συνεργασίες, έτρεχε σε εφορίες και τράπεζες, τσακωνόταν και τα έβρισκε μετά – ή δεν τα έβρισκε, μένανε τσακωμένοι και δεν μιλιόντουσαν, και σου έλεγε τον πόνο του, “μα έκανα λάθος;” γιατί τον πονούσε κάθε τσακωμός, κάθε κόντρα, βαθιά.

`

Και είχε και τα ρεπορτάζ. Την δημοσιογραφία. Δεν πάλευε, όπως ίσως νομίζουν πολλοί για μία αντικειμενική δημοσιογραφία – πάλευε για μία αδέσμευτη, μία ανεξάρτητη δημοσιογραφία. Τα άρθρα, οι ξένοι δημοσιογράφοι, το τρέξιμο, – γι’ αυτό ήταν πολύτιμα πέντε λεπτά μαζί του, γιατί ο Εφήμερος έζησε πέντε ζωές δικές μου στα σαρανταδύο του χρόνια.

`

Στο σχολείο μου σήμερα, είχαμε γιορτή. Επιλέγω να γράψω τούτο το κείμενο τώρα, ασυνάρτητα, μέσα από την καρδιά μου και όχι μέσα από το μυαλό μου – θα καταλάβεις γιατί. Στο σχολείο, τα παιδιά μου είχαν γιορτή. Ήταν η πρώτη στιγμή που βούρκωσα για τον Εφήμερο – κρατιόμουν, όλη την ημέρα. Διάβασα πεντακόσια tweet “πέθανε ο δημοσιογράφος Εφήμερος”, μόνο για να το πιστέψω, και ας μου το ΄χε πει ο μπαγάσας, σε όλους το χε πει, ότι θα πέθαινε, ότι ήταν εφήμερη η βόλτα του στα μέρη μας.

`

Στο σχολείο τα παιδιά είχαν γιορτή σήμερα. Και έκλαψα, όχι για τα δικά μου, που τραγουδούσαν αμέριμνα, αλλά για δύο άλλα παιδιά, δύο παιδιά που δεν έτυχε να γνωρίσω – παρότι πάντα το κανονίζαμε, δύο μικρά παιδιά που του άξιζε του Εφήμερου να τα δει να μεγαλώνουν, που του άξιζε να τα δει να τραγουδάνε αμέριμνα, περήφανα και φάλτσα, τραγούδια με τόσο νόημα, που μόνο ένας άνθρωπος που έχει παλέψει να τα κάνει αληθινά καταλαβαίνει.

`

Θα μάθουν πόσο πολύτιμη ήταν η φιλία μας; Θα μάθουν, άραγε, πόσοι άνθρωποι είπαν “κρίμα!” μέσα από την καρδιά τους, για έναν άγνωστό τους, που θα τον γνωρίσουν μόνο από τις περιγραφές μας; Πόσο τυχερά θα ήταν αν θα τους αφιέρωνε όταν μεγάλωναν, αυτόν τον τόσο πολύτιμό του χρόνο;

`

(Κοίτα που η πληκτρολόγηση στα τυφλά θα μου φανεί χρήσιμη στα σαράντατόσα μου)

Θα πουν άλλοι για την δημοσιογραφία που υπηρέτησε πιστά. Που την υπηρέτησε τίμια, με προσωπικό κόστος, όχι τα ξενύχτια, οι κόντρες, οι απειλές και τις τρικλοποδιές, όχι τις μικρές ή μεγάλες ήττες σε όσα πίστευε ότι μπορούσαν να πάνε καλύτερα και πάλευε γι’ αυτά – αλλά γιατί ήξερε ότι δεν έχει χρόνο, και πάλευε να ξεζουμίσει την ζωή μέχρι την τελευταία σταγόνα.

`

Θα πουν άλλοι για το πόσα έχασε υπερασπιζόμενος ότι θεωρούσε σωστό. Για τις χρόνιες φιλίες που θα τσαλάκωναν γιατί ένιωθε ότι έπρεπε να υπερασπιστεί μία δημοσίευση κειμένου ακόμα και αν δεν συμφωνούσε μ’ αυτό, για τους πελάτες που ήξερε ότι θα του έλεγαν εν μία νυκτί “όχι, δεν σε πληρώνουμε” αλλά παρόλα αυτά πόσταρε το κείμενό του – και ότι γίνει, για τις τράπεζες, που κάθε φορά “τελευταία στιγμή” κάτι στράβωναν στις πληρωμές και θα έπρεπε να τρέξει να βρει λεφτά για μισθούς, ή έξοδα, παρακαλώντας – πάλι, για το όνειρό του.

`

Άλλοι αυτά μπορούν να τα τεκμηριώσουν καλύτερα – θα σωπάσω για λίγο εδώ.

Εγώ θα κλείσω με τον δικό μου Εφήμερο. Το Εφήμερο που τον ρωτούσα τι έχει, και δεν μου έλεγε – υποψιάζομαι, τώρα που έμαθα τι έγινε με την εγχείρηση, ότι δεν μου έλεγε για να μην με στεναχωρήσει – πάντα πίστευε ότι ήμουν υπερβολικά ευαίσθητος. Τον Εφήμερο που, μόλις έφτιαχνε κάτι, πέντε λεπτά το αργότερο μετά μου έλεγε “το είδες; σ’ αρέσει;” και τσαντιζόταν που του έλεγα κατ’ ευθείαν τι να διορθώσει και όχι πόσο γαμάτο είναι. Και με έβριζε, και απογοητευόταν, και στο επόμενο project πάλι πέντε λεπτά μετά, σαν μικρό παιδί περήφανος, με ρώταγε. Τον Εφήμερο που με μάλωνε, γιατί έγραφα τεράστια κείμενα, και βαριόταν να τα διαβάσει. Τον δικό μου τον Εφήμερο που μου είπε περίπου πέντε χιλιάδες φορές ότι θα πεθάνει, και εγώ ήμουν βέβαιος ότι θα πάει αυτός τελικά στην δική μου κηδεία, και όχι εγώ στην δική του, και θα τον κοροΐδευα εκεί που ήμουν.

`

Τον δικό μου Εφήμερο, που με όλα τα περίεργά του, σε κέρδιζε τελικά ο μπαγάσας.

Θα μου λείψεις ρε φίλε, αλήθεια. Πολύ.

`

Υ.Γ: Κώστα, μεγάλο το κείμενο, ε; Θα βαρεθείς πάλι να το διαβάζεις, ε; Ε, έτσι πάει ρε Κώστα, τώρα δεν μπορείς να μου την πεις, όσο μεγάλο θέλω θα το γράφω.

`

Υ.Γ.2: Για τα παιδιά στο γραφείο. Χάσατε νιώθω έναν πατέρα, έναν φίλο, έναν μέντορα. Σας σκέφτομαι διαρκώς. Έχετε όλη την αγάπη μου.

`

Υ.Γ. 3: Γραννέτα, έχεις δίκιο. Από τα τελευταία πράγματα που μου είπε, είναι πόσο σε αγαπούσε, και πόσο χαρούμενος ήταν που περνούσε πλέον περισσότερο χρόνο μαζί σας. Καλή δύναμη και κουράγιο.

Από Αρκούδος

Πέθανε ο δημιουργός του ΤΡΡ Κώστας Εφήμερος

Standard

 

Έφυγε σήμερα ξαφνικά, προδομένος από την καρδιά του και σε ηλικία μόλις 42 ετών, ο Κώστας Εφήμερος, ο δημιουργός της γνωστής ειδησεογραφικής ιστοσελίδας The Press Project, .

 `

Έγινε ευρύτερα γνωστός όταν, μετά το «μαύρο» στην ΕΡΤ, παρείχε άμεσα τεχνική υποστήριξη ώστε το πρόγραμμα της δημόσιας τηλεόρασης να συνεχίσει να μεταδίδη.

 `

Ο Κώστας Εφήμερος (Παπαδόπουλος) ήταν ο οραματιστής, δημιουργός και εκδότης του ΤΡΡ αντικειμενικής-αμερόληπτης χωρίς χορηγούς  και διαπλοκές (δημόσιο,τράπεζες, οργανισμούς, κ.α.) ιστοσελίδας της μοναδικής στην Ελλάδα και από τις ελάχιστες στον κόσμο, που χωρίς διαφημίσεις με τις συνδρομές μελών της,  και καλύπτοντας τα κενά (αρκετών χιλιάδων € το μήνα) από  τα ισχνά  έσοδα της  εταιρίας του πληροφορικής BitsnBytes.

 `

Ακόμη αξίζει να σημειωθεί ότι το ΤΡΡ με τους πάνω από 350.000 μοναδικούς επισκέπτες το μήνα, είναι το μόνο εν Ελλάδι μέσο κοινωνικής δικτύωσης που δημοσιεύει κάθε μήνα ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟ ΕΞΟΔΩΝ-ΕΣΟΔΩΝ στη Σελίδα Διαφάνειας, που είναι ορατή για τους δωρητές-συνδρομητές  του.

 `

Το ΤΡΡ με τις δεκάδες αποκαλυπτικά και πρωτογενή του ρεπορτάζ, τις αποστολές στο εξωτερικό και τις συνεργασίες με κορυφαίους δημοσιογράφους και ανεξάρτητα προοδευτικά πρακτορεία ειδήσεων του εξωτερικού έφερε νέο αέρα και φωτισε  γεγονότα που κανονικά θα παρέμεναν άγνωστα.

 `

Ο Κώστας Εφήμερος ήταν μέλος των European Center for Press and Media Freedom, International Press Institute, Osservartorio Balcani and Caucaso for Media Freedom και συνεργάτης του Wikileaks.

Επίσης, εργαζόταν ως παραγωγός και μέλος της συγγραφικής ομάδας της σατιρικής τηλεοπτικής εκπομπής «ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ», ενώ το 2011 οργάνωσε την παραγωγή του ντοκιμαντέρ «Debtocracy».

Διατηρούσε καθημερινή ραδιοφωνική και εβδομαδιαία τηλεοπτική εκπομπή, ενώ αρθρογραφούσε συστηματικά και συμμετείχε στο ερευνητικό δημοσιογραφικό δυναμικό του ThePressProject.

Παρά το σοκ  από τον αναπάντεχο χαμό, δυο πρόσφατα περιστατικά κλίματος και δεσμών μεταξύ ομάδας του ΤΡΡ και κοινού, που έχτισε ο Κώστας, ήταν όταν χρειάστηκε η αγορά δύο καμερών και η αποστολή συνεργάτιδας για εκλογικούς λόγους στο εξωτερικό,  σε χρόνο ρεκόρ καλύφθηκε από εθελοντές η σχετική δαπάνη.

cropped-2015-08-31-cebfcf87ceb9-ceb1cf80cebfcf87ceb7.jpg   Βαθιά συλληπητήρια στην οικογένεια του Κώστα μας, στους συνεργάτες και αναγνώστες του ΤΡΡ που τον αγαπήσαμε και του σταθήκαμε σαν δικό μας άνθρωπο. Εύχομαι συνεργάτες και εμείς να κάνουμε τα πάντα ώστε να συνεχίσει και να γιγαντωθεί το ΤΡΡ για να δικαιώσουμε τον άνθρωπο μας που αγωνίστηκε και έπεσε στον αγώνα για ένα καλύτερο μέλλον αυτής της έρημης πατρίδας.

———————————————————————————————————————————

Θα έρθει κάποτε η εποχή που τα μέσα θα είναι όπως τα φαντάστηκε ο Κώστας Εφήμερος .
Θα έρθει κάποτε η εποχή που τα ρεπορτάζ δεν θα είναι συμβόλαια θανάτου στους αντιπάλους ούτε παιάνες στους φίλους.(…..)
Θα έρθει κάποτε η εποχή που το κοινό θα μάθει ότι το crowdfunding* δεν είναι ζητιανιά.
Σε αυτήν την εποχή αξίζει να γραφτεί ο επικήδειος του Κώστα γιατί απλά τότε θα έχει ολοκληρωθεί το έργο του .
SocialIndi-Jun 13 17:56
(Και για την αντιγραφή Δημ. Ζαγορίτης)
*crowdfunding=Εξόρμηση χρηματοδότησης από πολλούς.

 

* Ο Εφήμερος ήταν ο Μαγκάιβερ του διαδικτύου

του Αρη Χατζηστεφάνου

`

Καθηγητής Κώστας Λαπαβίτσας: «Η κυβέρνηση δεν αντιλαμβάνεται τι συμβαίνει!» (Video)

Standard

«Κακώς περίμενε ο πρωθυπουργός  ότι θα  έχουμε ευνοϊκή λύση τη Δευτέρα  που μας πέρασε στο Eurogroup.  Δείχνει  αυτό,  για μια ακόμη  φορά,  πόσο λίγο αντιλαμβάνονται όλοι της κυβέρνησης,  τι συμβαίνει στην Ευρώπη.  Αυτό που έγινε μετά τη ψήφιση  του Νομοσχεδίου στη Βουλή και την αποδοχή του Νέου Μνημονίου, είναι ότι στην ουσία,  η Ελληνική Κυβέρνηση αποδέχθηκε τους όρους του ΔΝΤ,  το οποίο επέμενε σε επιπλέον μέτρα και όρους για να συνεχίσει να συμμετέχει.  Η κυβέρνηση τα αποδέχθηκε και δεν πήρε τίποτα έναντι.»

Σχετικό θέμα:

Η έξοδος από το ευρώ αφετηρία για την εναλλακτική πρόταση ΛΑΕ, video με Αλέκο Αλαβάνο

Βενεζουέλα: αποδομώντας την κυρίαρχη αφήγηση

Standard
Βενεζουέλα: αποδομώντας την κυρίαρχη αφήγηση

(…. κανείς δεν μπορεί) να αρνηθεί ότι ο τσαβισμός παρά τις ανεπάρκειές του έχει προσφέρει τεράστιο κοινωνικό έργο, μειώνοντας τον αναλφαβητισμό, παρέχοντας στα φτωχά στρώματα πρόσβαση στην υγεία. Για δεκαετίες, τα έσοδα που προέρχονταν από την εκμετάλλευση του πετρελαίου δεν έφταναν στη βάση της κοινωνικής πυραμίδας, αλλά πήγαιναν κατευθείαν στην κορυφή. Ο Τσαβισμός δημοκρατικοποίησε τον πλούτο που παράγεται από το πετρέλαιο, βελτιώνοντας το βιοτικό επίπεδο των φτωχοποιημένων Βενεζολάνων. Επίσης, το Μπολιβαριανό εγχείρημα επανέφερε την πολιτική από το μονοπώλιο των ελίτ στα λαϊκά στρώματα.(…)

Avantgarde

us-snake-venezuela

ΦΤ για το avantgarde

ΜΙΑ ΜΑΤΙΑ ΣΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ

Παρακολουθώντας κανείς τις τελευταίες μέρες τις πρόσφατες εξελίξεις στη Βενεζουέλα στα δυτικά και φιλοδυτικά μίντια, σχηματίζει την εντύπωση ότι ο λαός έχει ξεχυθεί στους δρόμους ενάντια στον δικτάτορα Μαδούρο, ο οποίος απαντά με άγρια καταστολή, ότι η χώρα είναι στα πρόθυρα της κατάρρευσης, χάος, πλιάτσικα και βία συγκλονίζουν την γωνιά της Λατινικής Αμερικής όπου πριν από 18 χρόνια ο Ούγκο Τσάβες εγκαθίδρυσε την Μπολιβαριανή Δημοκρατία. Ανησυχία και σύγκρυο πιάνει τους νοικοκυραίους για το μέλλον της δημοκρατίας, διαβάζοντας βαρύγδουπους τίτλους σε εφημερίδες και ηλεκτρονικά μέσα. Σταχυολογούμε ενδεικτικά μονάχα κάποιους τίτλους μερικών καθόλου αμερόληπτων ΜΜΕ που προκαλούν αίσθηση: «Αιματοχυσία στη ‘μητέρα όλων των διαδηλώσεων’», «Πόσο κοντά είναι η Βενεζουέλα στο χείλος της πλήρους κατάρρευσης; Υπολογίζοντας το κόστος» (Al Jazzeera),  «Η αντιπολίτευση πιθανολογεί πραξικόπημα καθώς το Ανώτατο Δικαστήριο αρπάζει την εξουσία» (The Guardian), «Βενεζουέλα: Χάος και κλίμα εμφυλίου. Τρεις νεκροί σε πορείες» (News 247) και…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 3.861 επιπλέον λέξεις

Ανοιχτή Επιστολή προς τους Έλληνες

Standard

«Σας σφάζουν μπροστά στα μάτια του Πλανήτη»

του Peter Koening, πρώην στελέχους της Παγκόσμιας Τράπεζας από τον Καναδά

`

«Σας σφάζουν μπροστά στα μάτια του Πλανήτη» και κανείς δεν λέει κουβέντα. Πρώτα από όλα η ελίτ της Ελλάδας. Και η κυβέρνησή σας. Λίγοι, αλλά πολλοί λίγοι, επιτρέπουν την σφαγή γιατί δεν τους αφορά. Έχουν τυφλωθεί από την απατηλή λάμψη του ευρώ και τη συμμετοχή στην προνομιούχα τάξη των ευγενών ευρωπαίων.

`

Λαέ της Ελλάδας! – Ξυπνήστε.

Πάρτε τα πράγματα στα χέρια σας. Μην πιστεύετε τους πολιτικούς σας, τα μίντια σας! Αποχωρήστε από αυτήν την εγκληματική οργάνωση που αποκαλείται Ευρωπαϊκή Ένωση και από αυτό το απατεωνίστικο δυτικό νομισματικό σύστημα που σας πνίγει μέχρι θανάτου. Πάρτε πίσω την κυριαρχία σας, το νόμισμά σας. Παύτε να πληρώνετε το χρέος σας- η δύση δεν μπορεί να κάνει τίποτα ενάντια σε αυτό. Δεν μπορεί να κάνει, αν λειτουργείτε τη χώρα σας με τις δικές σας δημόσιες τράπεζες και το δικό σας χρήμα, βαθμιαία αλλά με βεβαιότητα ανοικοδομώντας μια κατεστραμμένη οικονομία. Η εκπλήρωση του χρέους είναι διαπραγματεύσιμη. Τα παραδείγματα αφθονούν σε όλο τον κόσμο. Η Αργεντινή είναι ένα από τα πιο πρόσφατα. Ακόμη κι η Γερμανία επαναδιαπραγματεύθηκε

Read the rest of this entry

Γαλλία: Πέταξαν αυγά του Μακρόν στο Παρίσι. (Βιντεο)…

Standard
2017-03-02-makron1

Φυσικά, δεν λύνονται έτσι τα προβλήματα, Αλλά στην αφασία που ζούμε, «απ’ τ΄ολότελα καλή είν΄κι Παναγίταινα»,,

Εδώ «απεργία κήρυξαν» οι κότες;

`

Γαλλία: Μακρόν κατά νεποτισμού- Του πέταξαν αυγά στο Παρίσι

«Πόλεμο» στον νεποτισμό επιχειρεί να κηρύξει ο ανεξάρτητος κεντρώος υποψήφιος των γαλλικών προεδρικών εκλογών, Εμανουέλ Μακρόν, που δήλωσε πως στην περίπτωση που εκλεγεί στο ανώτατο αξίωμα της χώρας του, θα απαγορεύσει στους κοινοβουλευτικούς να προσλαμβάνουν μέλη της οικογένειάς τους. ΣΥΝΕΧΕΙΑ The Press Project

Διπλό έγκλημα: τυρόπιτα στα Εξάρχεια!

Standard

2017-02-19-tppτου Κωνσταντίνου Πουλή*

Δύο είναι οι πληγές της σύγχρονης Ελλάδας: το άβατο των Εξαρχείων και η αγορά τυρόπιτας χωρίς απόδειξη. Ο άνθρωπος που θα συμβόλιζε λοιπόν το απόλυτο μνημονιακό κακό, τον συνδυαστικό Βελζεβούλ της κρίσης, είναι αυτός που θα έτρωγε τυρόπιτα χωρίς απόδειξη στα Εξάρχεια. Εξετάζω ψύχραιμα τις δηλώσεις δύο αμόλυντων εκπροσώπων του πολιτικού συστήματος, του Κυριάκου Μητσοτάκη και του Θόδωρου Πάγκαλου, για τους κινδύνους από τους οποίους απειλείται το αγνό κορμάκι της ελληνικής κοινωνίας: τα μπάχαλα και τη χαμηλής κλίμακας φοροδιαφυγή.

`

Αυτό που έχει μάθει ο φαυλοκράτης, λέει ο Θωμάς Κοροβίνης, είναι να αρμέγει την εθνική αγελάδα, να καμαρώνει για τα αξιώματα και να διεκπεραιώνει ρουσφέτια. Η λίστα δεν είναι πλήρης, με βάση την πρόσφατη εμπειρία μας. Πρέπει να συμπληρωθεί: ο φαυλοκράτης αρμέγει, καμαρώνει, διεκπεραιώνει και ηθικολογεί. Ένα σημαντικό χαρακτηριστικό των ανθρώπων που μας κάθονται στο σβέρκο και καλοπερνάνε εις βάρος μας είναι το υψωμένο δάχτυλο, για όλους τους μικροκινδύνους που έχουμε υποτιμήσει, αλλά που είναι σημαντικότεροι όλων. Κι έτσι, καθισμένοι πάνω στο σβέρκο μας, μας καλούν να κηρύξουμε πόλεμο ενάντια στις μύγες που μας τσιμπάνε. Στο άβατο των Εξαρχείων, τον απρόσεκτο τυροπιτοφάγο, όλους αυτούς που μας τρώνε τη ζωή. Με λίγα λόγια, ετοιμαστείτε για αυτό που συνήθως ονομάζεται λαϊκισμός στην τρέχουσα πολιτική αργκώ.

`

Το άβατο των Εξαρχείων είναι κάτι σαν έλεγχος πραγματικότητας για την πολιτική μας σκηνή. Είναι ένα κριτήριο με το οποίο μπορείς να αντιληφθείς κατά πόσο ζούμε στον ίδιο πλανήτη με τον άνθρωπο που μιλά,  ή σε ποιο βαθμό μιλάμε την ίδια γλώσσα αλλά δεν καταλαβαινόμαστε.  Η προσπάθεια του Κυριάκου Μητσοτάκη είναι εντελώς διαφανής: ο μέσος νοικοκυραίος φοβάται τα μπάχαλα και αγαπάει την ασφάλεια. Όσο περισσότερο του λείπει η ασφάλεια, τόσο περισσότερο χρειάζεται να του τη θυμίζεις και να ρίχνεις το φταίξιμο σε αυτούς που σε βολεύει. Ανασφάλεια όμως σε αυτό το σύμπαν δεν είναι η εργασιακή ανασφάλεια, αυτή είναι «ευελιξία» ή (ακόμη χειρότερα) «ευελφάλεια», ευελιξία και ασφάλεια μαζί, όπως πρέπει επιτέλους να μάθουμε να λέμε.  Η ασφάλεια απειλείται από τις ορδές των βαρβάρων που κατοικούν μέσα στην πόλη μας. Ή, όπως έγραψε iefimerida, αντιεξουσιαστές που καθημερινά δεν διστάζουν να διαλύουν τα σπίτια των κατοίκων για να φτιάξουν πολεμοφόδια για τη μάχη με την αστυνομία. Φωτογραφίες από τοίχους με γκράφιτι πείθουν για του λόγου το αληθές. Θυμόμαστε  το ρεπορτάζ με τους ιπτάμενους αναρχικούς, ως δείγμα της ξεκαρδιστικής ηλιθιότητας με την οποία ασκείται ενίοτε η συστημική προπαγάνδα. Σε αυτό τώρα προστίθεται το άβατο των Εξαρχείων.

`

Ποιος επηρεάζει τη ζωή των σημερινών πολιτών; Ποιος επεμβαίνει πραγματικά στη ζωή τους, μπαίνει στα ντουλάπια της κουζίνας τους και αποφασίζει τι θα περιέχουν, μπαίνει στην κρεβατοκάμαρά τους και αποφασίζει ποιος τσακώνεται και ποιος αντέχει το πρόσωπό του στον καθρέφτη;  Ο αντιεξουσιαστής; Αυτή η περιγραφή της πραγματικότητας απαιτεί να θεωρήσουμε ως επικίνδυνη βία το ξεχαρβάλωμα των σπιτιών (που παρουσιάζεται ως καθημερινό, μάλιστα) προκειμένου να φτιαχτούν πολεμοφόδια. Εικόνες γνώριμες, βεβαίως: όλοι ξέρουμε ότι τα σπίτια στα Εξάρχεια σπανίως εμφανίζουν τοίχους και παράθυρα.

`

Έχω μία διαφορετική αντίληψη για το τι συνιστά βία: να, για παράδειγμα το γεγονός ότι πέντε πρόσφυγες έχουν βρεθεί νεκροί μέσα σε λίγες εβδομάδες, μου φαίνεται χειρότερη εκδήλωση βίας. Μάλλον επειδή καταλήγει σε θανάτους, κι αυτή θα έλεγα ότι είναι η έσχατη εκδήλωση της ανθρώπινης αναλγησίας. Όμως τι ψήφους να φέρει στον Κυριάκο μια τέτοια ευαισθησία; Εδώ τη σκαπουλάρει ο Τσίπρας με τον υπουργό του να δηλώνει ότι τώρα θα γίνουμε όλοι σοφότεροι, μετά από αυτούς τους θανάτους. Αλλά όχι, ΣΥΝΕΧΕΙΑ

* Από Τhe Ρrpess Ρroject

Το προοίμιο του ολοκαυτώματος, μια άβολη αλήθεια για τη Γερμανία

Standard

 • Μιχάλης Γιαννεσκής (Τhe Press Project) 

`

Ποιοί μας

Οι «φίλοι μας» οι Γερμανοί, που  μας «κουνάνε και το δάκτυλο»……

`

Τριάντα χρόνια πριν από τον Χίτλερ και το ολοκαύτωμα των Εβραίων, Γερμανοί στρατιώτες πραγματοποίησαν στη Νοτιοδυτική Αφρική την πρώτη γενοκτονία του 20ου αιώνα.  Τουλάχιστον 75.000 Αφρικανοί εκτελέστηκαν ή εξουθενώθηκαν μέχρι θανάτου σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Οι μέθοδοι που χρησιμοποιήθηκαν ήταν παρόμοιες με αυτές των Ναζί, και μερικοί από τους πρωτεργάτες της γενοκτονίας είχαν πρωτεύοντα ρόλο στο ολοκαύτωμα της δεκαετίας του 1940.

`

Το μοίρασμα της Αφρικής

`

Το 1884, ο καγκελάριος Βίσμαρκ της Γερμανίας συγκάλεσε τις μεγάλες δυνάμεις της εποχής στο Βερολίνο για να συμφωνήσουν τον καταμερισμό των αφρικανικών εδαφών. Στη συνέλευση συμμετείχαν 12 Ευρωπαϊκές δυνάμεις, οι ΗΠΑ και η Οθωμανική Αυτοκρατορία, αλλά δεν προσκλήθηκε ούτε ένας Αφρικανός.

[Cartoon of Bismarck carving-up Africa for the Europeans]

Οι ευρωπαϊκές δυνάμεις μοίρασαν τα εδάφη της Αφρικής μεταξύ τους με βάση την «Αρχή της Ουσιαστικής Κατοχής». Σύμφωνα με αυτή την «Αρχή», κάθε περιοχή της αφρικανικής ηπείρου ανήκε στο κράτος που είχε ήδη αποικιακές εμπορικές ή διοικητικές δομές στα εν λόγω εδάφη. Μέχρι το 1902, τα ευρωπαϊκά κράτη είχαν καταλάβει το 90% της αφρικανικής γης.

`

Η Γερμανική Νοτιοδυτική Αφρική

`

Από όλα τα εδάφη που παραχωρήθηκαν στη Γερμανία, η Γερμανική Νοτιοδυτική Αφρική (η σημερινή Ναμίμπια) ήταν η μόνη περιοχή η οποία, παρότι σημαντικό μέρος της ήταν έρημος, είχε μεγάλες εκτάσεις κατάλληλες για κτηνοτροφία. Ωστόσο, οι εκτάσεις αυτές ανήκαν στους γηγενείς Αφρικανούς και χρησιμοποιούνταν από αυτούς. Η καλύτερη γη ανήκε στη φυλή των Χερέρο. Οι άποικοι ιδιοποιήθηκαν μεγάλο μέρος της γης των Χερέρο και των άλλων φυλών, όπως και πολλά πηγάδια και νερόλακκους, χωρίς τους οποίους οι Αφρικανοί και τα κοπάδια τους δεν μπορούσαν να επιβιώσουν.
`

Ένας από τους πρώτους κυβερνήτες της αποικίας (από το 1885 μέχρι το 1890) ήταν ο Χάινριχ Γκέρινγκ – ο πατέρας του Χέρμαν Γκέρινγκ, ο οποίος 20 χρόνια αργότερα έγινε το δεξί χέρι του Χίτλερ και ίδρυσε την περιβόητη Γκεστάπο. Οι άποικοι, πεπεισμένοι για τη φυλετική ανωτερότητά τους, η οποία τους εξασφάλιζε ότι δεν θα τιμωρούνταν από τις τοπικές αρχές, άρχισαν να μεταχειρίζονται τους γηγενείς με βαναυσότητα. Οι Χερέρο υπέστησαν δολοφονίες, βάναυσους ξυλοδαρμούς και βιασμούς γυναικών, δεν πληρωνόντουσαν για την εργασία τους στις φάρμες των αποίκων και δεν είχαν καμία δυνατότητα προσφυγής στη δικαιοσύνη.
`

Όταν οι Αφρικανοί άρχισαν να αντιστέκονται στις βιαιοπραγίες, οι Γερμανοί στρατιώτες και άποικοι βρήκαν αφορμή για να αρχίσουν να εξοντώνουν τους Χερέρο. Η φυλή κατάλαβε ότι έπρεπε να υπερασπιστεί τη γη της και την αξιοπρέπειά της.
`

Η αφορμή για την εξόντωση της φυλής

Η εξέγερση των Χερέρο άρχισε τον Ιανουάριο του 1904 και αρχικά περιορίστηκε σε μια σχετικά μικρή περιοχή. Όμως οι στρατιώτες και οι άποικοι δολοφονούσαν αδιάκριτα, γιατί ήθελαν να έχουν στη διάθεσή τους όλα τα εδάφη της αποικίας. Για παράδειγμα, στις 23 Ιανουαρίου, στρατιώτες επιτέθηκαν σε μια κοινότητα των Χερέρο, πυροβολώντας τους άμαχους Αφρικανούς, παρότι αυτοί είχαν δηλώσει εγγράφως την υποταγή τους στη Γερμανία.

`
Οι άποικοι, υποστηριζόμενοι από ακροδεξιούς πολιτικούς στη Γερμανία, άσκησαν πίεση στη γερμανική κυβέρνηση, ζητώντας από τον Κάιζερ να στείλει στρατό για να εξασφαλίσουν τον έλεγχο όλων των εδαφών της αποικίας. Έξι μήνες αργότερα, γερμανικός στρατός με επικεφαλής το στρατηγό Λούτα φον Τρότα (Luthar von Trotha) αποβιβάστηκε στη χώρα. Ο φον Τρότα ανέλαβε στην ουσία τη διακυβέρνηση της αποικίας.

`
Ένα πρωτοφανές διάταγμα γενοκτονίας

Ο φον Τρότα ήταν ένας αδίστακτος ρατσιστής. Θεωρούσε ότι η ανωτερότητα των Γερμανών καθιστούσε κάθε διαβούλευση με τους γηγενείς ντροπή για την τιμή της Γερμανίας και ένδειξη αδυναμίας.

`
Ωστόσο η εξέγερση των Χερέρο είχε ουσιαστικά λήξει προτού φτάσει ο φον Τρότα με το στρατό του στην περιοχή. Οι Χερέρο είχαν απομακρυνθεί από τους γερμανικούς οικισμούς και είχαν συγκεντρωθεί κοντά στην τελευταία πηγή νερού πριν από την έρημο Καλαχάρι.  Παρά την υποχώρηση των Χερέρο, ο φον Τρότα έστειλε το στρατό του εναντίον τους. Στις 11 Αυγούστου 1904 οι Γερμανοί περικύκλωσαν τους Χερέρο και άρχισαν να τους βομβαρδίζουν.

`
Οι στρατιώτες καταδίωξαν τους επιζώντες Χερέρο μέσα στην έρημο Καλαχάρι, όπου η επιβίωσή τους χωρίς πηγές νερού ήταν πολύ δύσκολη. Επιπλέον, οι στρατιώτες δηλητηρίασαν τα πηγάδια των Χερέρο και τις πηγές νερού στην περιοχή (μια τακτική που σύμφωνα με τη Συνθήκη της Χάγης του 1899 συνιστά έγκλημα πολέμου). Όμως ο φον Τρότα δεν σταμάτησε εκεί. Εξέδωσε ένα πρωτοφανές διάταγμα εξόντωσης (Vernichtungsbefehl) των Χερέρο, μια επίσημη εντολή γενοκτονίας, την οποία διάβασε στο στρατό του. Το διάταγμα κατέληγε ως εξής:

`
«Κάθε Χερέρο [που βρίσκεται] μέσα στα γερμανικά σύνορα, ένοπλος ή άοπλος, με ή χωρίς βοοειδή, θα εκτελεστεί. Δεν θα αναλάβω άλλες γυναίκες ή παιδιά, αλλά είτε θα επιστραφούν στους δικούς σας, ή θα εκτελεστούν. Αυτά τα λόγια τα απευθύνω στους Χερέρο. Ο μέγας στρατηγός του πανίσχυρου Κάιζερ, φον Τρότα.»
`

Ο φον Τρότα έδινε ξεκάθαρα μια εντολή εξόντωσης όχι μόνο όλων των ανδρών των Χερέρο, ακόμα και αμάχων κτηνοτρόφων, αλλά και των γυναικών και των παιδιών τους.
`

Στρατόπεδα συγκέντρωσης
`

Η εξόντωση των Χερέρο συνεχίστηκε μέχρι τις 9 Δεκεμβρίου 1904, όταν  ο φον Τρότα έλαβε τηλεγράφημα από το Βερολίνο που τον διέταζε να αποδεχθεί την παράδοση των Χερέρο. Ήδη, από τους 80.000 Χερέρο, μόνο περίπου 13.000 είχαν επιβιώσει. Για να πείσουν τους επιζώντες να παραδοθούν, οι Γερμανοί τους βεβαίωσαν ότι θα συγχωρούνταν για την εξέγερση τους και θα μπορούσαν να επιστρέψουν στα χωράφια τους.
`

Ωστόσο, παρά τις υποσχέσεις τους, οι αποικιακές αρχές χρησιμοποίησαν τότε μια διαφορετική μέθοδο εξολόθρευσης των επιζώντων: τη συγκέντρωση τους σε στρατόπεδα, όπου η επιβίωση ήταν δύσκολη έως αδύνατη, λόγω της έλλειψης φαγητού, τους συνεχείς ξυλοδαρμούς και την εξουθενωτική καταναγκαστική εργασία. Οι αιχμάλωτοι στα στρατόπεδα κοντά στον Ατλαντικό αντιμετώπιζαν επιπλέον το έντονο κρύο που κυριαρχεί για μερικούς μήνες στην ακτή της Ναμίμπια, λόγω του ψυχρού θαλάσσιου ρεύματος Benguele που προέρχεται από τα πελάγη της Ανταρτικής.(….)

ΣΥΝΕΧΕΙΑ στο TPP 

 

#SPECIAL: Αποκάλυψη: Πίσω από τις κλειστές πόρτες της διαπραγμάτευσης

Standard

 

Από  The Press Project 

Ρεπορτάζ : Κώστα Εφήμερου 

`

Έλληνας Α:  […] Μελετήσαμε πολύ προσεκτικά (τις προτάσεις σας),  […] και καταλήξαμε στο δυσάρεστο συμπέρασμα ότι η απάντηση είναι «όχι».

Αξιωματούχος Α: [….]  Ποτέ δεν το είπα αυτό!
`
Έλληνας Α: Νομίζω ότι το είπες.

`

2017-01-25-tpp-1
`

Τι θα μπορούσαν να συζητάνε οι Έλληνες αξιωματούχοι με τους εκπροσώπους των θεσμών πριν ακόμα ανακοινωθεί επίσημα το δημοψήφισμα του Ιουλίου; Πώς διεξαγόταν ο διάλογος όταν έκλειναν οι πόρτες και οι δημοσιογράφοι έμεναν έξω από την αίθουσα; Στην επέτειο των δύο χρόνων κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και μία ημέρα πριν το Eurogroup, το TPP φέρνει στη δημοσιότητα έναν διάλογο που ρίχνει φως στα σκοτεινότερα σημεία της σχέσης μας με τους «Θεσμούς».

`

του Κώστα Εφήμερου

`

Τον τελευταίο καιρό στο ThePressProject έχουμε ξεκινήσει την παραγωγή ενός ντοκιμαντέρ που δεν θα μοιάζει με κανένα άλλο σχετικό με τη διαπραγμάτευση του 2015. Εργαζόμαστε με μεγάλη προσοχή πάνω σε υλικό που δεν έχει δει ποτέ το φως της δημοσιότητας. Υλικό συνταρακτικό, που προέρχεται από το Wikileaks, από Έλληνες και ξένους αξιωματούχους και από ανθρώπους κοντά σε Έλληνες και ξένους αξιωματούχους οι οποίοι είναι πλέον έτοιμοι να μιλήσουν. Όταν θα ολοκληρωθεί η επεξεργασία του οπτικοακουστικού υλικού και των εγγράφων και προστεθούν οι συνεντεύξεις, όλοι θα έχουν τη δυνατότητα να δουν πώς λειτουργούν οι Θεσμοί με ένα τρόπο που ουδέποτε έχει καταγραφεί μέχρι σήμερα. Μπορούμε πλέον να σας διαβεβαιώσουμε ότι δεν ήταν μόνο ο Γιάνης Βαρουφάκης που ηχογραφούσε -κατά δική του ομολογία- τις συζητήσεις του Eurogroup. Ήταν περισσότεροι και ήταν καλά εξοπλισμένοι.

`

Δεν θα σας δώσω ακόμα περισσότερες πληροφορίες για το ντοκιμαντέρ που ετοιμάζουμε. Αυτό θα γίνει σύντομα, όταν θα έχουμε ολοκληρώσει το πρώτο στάδιο της επεξεργασίας και ταυτοποίησης του υλικού και έχουμε στα χέρια μας τις νομικές γνωμοδοτήσεις σχετικά με τα τμήματα του. Θα σας πω μόνο ότι την παραγωγή θα την κάνει το ThePressProject, ότι θα γυριστεί ταυτόχρονα σε ελληνικά, αγγλικά και γαλλικά και ότι το μέγεθος της παραγωγής θα εξαρτηθεί κυρίως από τη δική σας συμμετοχή. Τη σκηνοθεσία και τη δημοσιογραφική ευθύνη θα την αναλάβω προσωπικά, αλλά το σενάριο θα το γράψουμε μαζί με τον Κωνσταντίνο Πουλή, ενώ στη δημοσιογραφική επιμέλεια θα εμπλακεί ολόκληρη η ερευνητική ομάδα του ThePressProject. Για περισσότερες πληροφορίες αναμείνατε στις οθόνες των υπολογιστών και των κινητών σας (και κατεβάστε το ερχόμενο Σάββατο το torrent με το κρυπτογραφημένο backup ασφαλείας που θα δημοσιεύσουμε στο The Pirate Bay).

 `

%ce%b2%ce%ad%ce%bb%ce%bf%cf%82-%ce%b4%ce%b5%ce%be%ce%af-%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%adΚατεβάστε το ερχόμενο Σάββατο

το torrent με το κρυπτογραφημένο

backup ασφαλείας που θα

δημοσιεύσουμε στο The Pirate Bay

 `

Σήμερα, όμως, καθώς επεξεργαζόμουν ένα τμήμα του υλικού, έπεσα πάνω σε μια συνάντηση για την οποία δεν έχουμε μάθει σχεδόν τίποτα. Έτσι, ανήμερα της επετείου της εκλογικής μάχης της 25ης Ιανουαρίου του 2015 και λίγες μόνο ώρες πριν το φερόμενο και ως «κρίσιμο» Eurogroup της Πέμπτης, αποφάσισα να δημοσιεύσω μέρος της συνομιλίας δύο Ελλήνων αξιωματούχων με τους εκπροσώπους των θεσμών. Η συνάντηση αυτή ήταν άτυπη και πραγματοποιήθηκε αφού οι Θεσμοί έμαθαν την απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης να προχωρήσει σε δημοψήφισμα.

Μια συζήτηση περί δημοκρατικών επιλογών

`

Το κλίμα είναι ήδη πολύ βαρύ στην Ευρώπη. Στην Αθήνα έχει αρχίσει να διαρρέει στους δημοσιογράφους η απόφαση του Αλέξη Τσίπρα να θέσει την πρόταση των δανειστών στη κρίση του ελληνικού λαού. Σε μια αίθουσα του κτιρίου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στις Βρυξέλλες δύο Έλληνες αξιωματούχοι ακούν τον ανήσυχο εκπρόσωπο ευρωπαϊκού οργάνου:

`

Αξιωματούχος Α:Να σου πω πώς καταλαβαίνω εγώ την κατάσταση και να μου πεις αν κάνω λάθος. Αυτό που καταλαβαίνω είναι ότι η ελληνική κυβέρνηση έχει απορρίψει την πρόταση συμφωνίας και θα ζητήσει από τη Βουλή να διεξαχθεί ένα δημοψήφισμα στο οποίο θα κατατεθεί η πρόταση των Θεσμών με αρνητική εισήγηση. Και για να το συμπληρώσετε μας ζητάτε επιπλέον παράταση του προγράμματος μέχρι μετά τη διεξαγωγή του δημοψηφίσματος.

`

Έλληνας Α: Επίτρεψέ μου να το πω με δικά μου λόγια, γιατί οι λέξεις έχουν σημασία. […] Μελετήσαμε πολύ προσεκτικά (τις προτάσεις σας), ιδιαίτερα υπό την οπτική που σχετίζεται με τη βιωσιμότητα, τόσο την οικονομική όσο και την πολιτική τους βιωσιμότητα […] και καταλήξαμε στο δυσάρεστο συμπέρασμα ότι η απάντηση είναι «όχι». Έχουμε πλήρη επίγνωση της ιστορικής κρισιμότητας της στιγμής. Αποφασίσαμε ότι εμείς απλά δεν έχουμε τη λαϊκή εντολή να περάσουμε αυτή τη συμφωνία και πάντως θεωρούμε πολύ πιθανό ότι η συμφωνία δεν θα μπορούσε να περάσει από τη Βουλή. […] Τα δύο κυβερνητικά κόμματα εκπροσωπούν μόνο το 40% των πολιτών ενώ αυτό είναι ένα κρίσιμο ζήτημα για όλους τους Έλληνες πολίτες και γι’ αυτό το λόγο πιστεύουμε ότι είναι επιτακτική ανάγκη να ζητήσουμε την άποψη του εκλογικού σώματος. Οπότε ερμηνεύσαμε την πρόταση των θεσμών που εσύ είπες ότι μπορώ να εκλάβω ως τελεσίγραφο…

`

Αξιωματούχος Α: Ποτέ δεν το είπα αυτό!

`

%ce%b2%ce%ad%ce%bb%ce%bf%cf%82-%ce%b4%ce%b5%ce%be%ce%af-%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%adΗ συνομιλία που θα διαβάσετε  μπορεί

να μην αποκαλύπτει τον τρόπο λειτουργίας

των Θεσμών σε όλο του το εύρος, ωστόσο

είναι αποκαλυπτική και αρκετή για να πάρετε μια ιδέα του τι θα επακολουθήσει.

Έλληνας Α: Νομίζω ότι το είπες. Είπες «αν επιθυμείτε μπορείτε να την ερμηνεύσετε ως μία πρόταση-τελεσίγραφο από τους Θεσμούς». Σε κάθε περίπτωση, ήταν μια πρόταση που ήρθε στο παρά πέντε (και άρα αποτελεί ουσιαστικά τελεσίγραφο από τη στιγμή που η μη αποδοχή του σημαίνει ρήξη). Οπότε αποφασίσαμε να τεθεί στον ελληνικό λαό προκειμένου να κλείσει το θέμα. Αν η ετυμηγορία του ελληνικού λαού είναι ότι θέλει να υπογράψουμε βάσει της πρότασης των Θεσμών, θα προσπαθήσουμε να δράσουμε πολύ γρήγορα, εντός είκοσι-τεσσάρων ωρών και θα κάνουμε όλα τα απαραίτητα βήματα για να την εφαρμόσουμε. Αν όχι, δεν θα έχουμε τη νομιμοποίηση να πράξουμε κάτι τέτοιο.

`

Η συζήτηση συνεχίζεται γύρω από το ποια είναι η ουσιαστική στάση της κυβέρνησης, με τους Ευρωπαίους να αμφιβάλλουν αν η ελληνική κυβέρνηση αποφάσισε να πάει στο δημοψήφισμα ως έσχατη λύση. Εκεί παρεμβαίνει ο δεύτερος Έλληνας που βρίσκεται στην αίθουσα.

`

Έλληνας Β: […] (Αν  καταθέταμε την πρόταση στο κοινοβούλιο), αυτή δεν θα περνούσε, θα προκαλούσε την πτώση της κυβέρνησης και την προκήρυξη εκλογών. Η προεκλογική περίοδος χρειάζεται τουλάχιστον 23 ημέρες. […] Ακόμα και αν υποστηρίζαμε την πρόταση, δεν θα τα καταφέρναμε. Αυτή είναι η πολιτική μας εκτίμηση. Οπότε είχαμε μόνο δύο επιλογές: 23 ημέρες ή 9 ημέρες.

Έχουμε πλήρη επίγνωση της ιστορικής κρισιμότητας της στιγμής. Αποφασίσαμε ότι εμείς απλά δεν έχουμε τη λαϊκή εντολή να περάσουμε αυτή τη συμφωνία

 `

Η συζήτηση αρχίζει και αποκτά ενδιαφέρον. Θα το δείτε και παρακάτω. Οι δύο Έλληνες δεν ακολουθούν ακριβώς την ίδια γραμμή, παρ’ όλο που και οι δύο υποστηρίζουν σθεναρά ότι η ελληνική κυβέρνηση δεν είχε άλλη επιλογή από το δημοψήφισμα.

`

Ο Ευρωπαίος αξιωματούχος υποστηρίζει ότι το δημοψήφισμα θα προκαλέσει χάος και η συζήτηση αρχίζει να περιστρέφεται γύρω από το αν θα έπρεπε οι τρεις Θεσμοί να δώσουν δυο βδομάδες επέκταση του προγράμματος μέχρι να εκφραστεί η λαϊκή ετυμηγορία. Γίνονται κάποιες τεχνικές συζητήσεις και οι Ευρωπαίοι που βρίσκονται στην αίθουσα υποστηρίζουν ότι υπάρχει ακόμα χρόνος να ανακληθεί το δημοψήφισμα και να δεχτεί η ελληνική πλευρά την πρόταση των Θεσμών που περιλαμβάνει πέντε μήνες παράταση του προγράμματος. Ο εκπρόσωπος Α της ελληνικής κυβέρνησης, όμως, φαίνεται να μην είναι καθόλου πεισμένος, όχι μόνο ότι μπορεί να γίνει αποδεκτή η πρόταση των Θεσμών, αλλά ούτε καν ότι αυτή μπορεί να περάσει από το Eurogroup:

`

Έλληνας Α:  […] Στην συνάντηση που είχαμε τις προάλλες, όταν ζήτησα (από τους εκπροσώπους της ΕΚΤ να μου πουν) τι σκέφτονταν σχετικά με τα SMP, μου απάντησαν να πάρω χρήματα από το buffer του EFSF, εξαντλώντας τα χρήματα που προορίζονταν αποκλειστικά για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, για ανάγκες δηλαδή που αυξάνονται καθημερινά εξαιτίας των μη εξυπηρετούμενων δανείων. Δεν μπορούσα να καταλάβω τι θα κάναμε εάν φτάναμε σε συμφωνία και κατόπιν οι τράπεζες χρειάζονταν αυτά τα χρήματα. Και η απάντηση που πήρα […] ήταν ότι το ταμείο του EFSF θα αναπληρώνεται από τον ESM. Αλλά φυσικά αυτό σημαίνει τρίτο πρόγραμμα. […] Έξι υπουργοί (Οικονομικών) είπαν ότι είναι τόσο μακριά από αυτό που θεωρούσαν βιώσιμο και σύμφωνο με τη δική τους αντίληψη που δεν είναι σε θέση να το περάσουν από τα κοινοβούλιά τους. Έτσι εδώ έχουμε έναν πραγματικό γρίφο.

[………]  Αξιωματούχος Α: Ναι αλλά θα κάνετε εκστρατεία υπέρ του «όχι».
`
Έλληνας Α: Μα έτσι λειτουργεί η δημοκρατία. Παίρνουμε εντολές από το εκλογικό σώμα. Εμείς καταθέτουμε προτάσεις προς το εκλογικό σώμα. […] Η κυρίαρχη εξουσία είναι το εκλογικό σώμα. Δεν είναι η κυβέρνηση ούτε ο υπουργός. Παίρνουμε τις εντολές μας από το εκλογικό σώμα.
`
Αξιωματούχος Α: Τα πολιτικά κόμματα κάνουν καμπάνιες…
`
Έλληνας Α: Φυσικά. Αλλά αυτό δεν είναι θέμα αυτής της συζήτησης. Το ποια πρόκειται να είναι η εκστρατεία μας είναι δική μας δουλειά. Αυτό που πρέπει να γνωρίζετε…
`
Αξιωματούχος Α: Ναι, αλλά δείχνει τις προθέσεις σας.
`
Έλληνας Α: Οι απόψεις σου για τις πολιτικές μας προθέσεις δεν είναι της παρούσης.[………….]

Συνέχεια: Στο Τhe Ρress Ρroject 

 

 

 

 

 

ΣΤΑΖΙ ΦΑΚΕΛΟΣ 953/63 -Ο ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΚΟΚΚΑΛΗΣ ΩΣ ΠΡΑΚΤΟΡΑΣ «ΡΟΚΚΟΣ»

Standard

`

Τον φάκελο των 195 σελίδων του Σωκράτη Κόκκαλη από τα αρχεία της Στάζι φέρνει στο φως το ThePressProject. Πρόκειται για την περίοδο της ένταξης του ως πληροφοριοδότης στις μυστικές υπηρεσίες της Ανατολικής Γερμανίας και την εγκατάστασή του στην Ελλάδα «για την προώθηση της οικονομικής συνεργασίας Ανατολικής Γερμανίας και Ελλάδας» – Από το ένθετο μηνιαίο περιοδικό ΖΗΝ του ThePressProject

`

του Κώστα Εφήμερου

 `

Το 2003, έπειτα από εκατοντάδες δημοσιεύματα στον ελληνικό Τύπο, τρεις εισαγγελικές παραγγελίες και μία ανακριτική διαδικασία που διήρκησε σχεδόν ένα χρόνο, εισαγγελέας και ανακριτής διαφωνούν για την παραπομπή του Σωκράτη Κόκκαλη με την κατηγορία της κατασκοπείας και ο φάκελος μπαίνει στο αρχείο. Το βασικό επιχείρημα για την ακύρωση της προδικαστικής διαδικασίας αφορά  την παραγραφή των αδικημάτων του μεγαλύτερου μέρους του αποδεικτικού υλικού, το οποίο δεν είναι άλλο από τον φάκελο που διατηρούσε η μυστική υπηρεσία της Ανατολικής Γερμανίας, γνωστή ως Στάζι. Την υπόθεση είχε φέρει στο φως της δημοσιότητας μία από τις μεγαλύτερες κυρίες του ερευνητικού ρεπορτάζ στην Ελλάδα: η Αριστέα Μπουγάτσου, που με σειρά άρθρων της στην Καθημερινή παρουσίασε τμήματα του φακέλου της Στάζι, ωστόσο από το 2002 μέχρι και σήμερα τα πραγματικά στοιχεία δεν βρήκαν το δρόμο προς την δημοσίευση.

`

Ο Σωκράτης Κόκκαλης, σύμφωνα με τα αρχεία της Στάζι, αναβαθμίστηκε δύο φορές από το 1963, οπότε και εντάχθηκε στις μυστικές υπηρεσίες της Ανατολικής Γερμανίας. Στην πρώτη φάση εμφανίζεται ως πληροφοριοδότης με το ψευδώνυμο «Ρόκκο», το 1967 αναβαθμίζεται και το κωδικό του όνομα αλλάζει σε «Κασκέιντ», ενώ από το 1982 τουλάχιστον εμφανίζεται πλέον με βαθμό 3ης διαβάθμισης στο σύστημα SIRA (System Information Recherche Aufklarung), που αποτελεί την ηλεκτρονική βάση δεδομένων της Στάζι. Σε αυτό το τελευταίο στάδιο, που διήρκησε τουλάχιστον μέχρι το 1989, ο Σωκράτης Κόκκαλης φέρει πλέον το συνθηματικό όνομα «Κρόκους».

`

Η ποινική δίωξη που ασκήθηκε στον Σωκράτη Κόκκαλη τον Φεβρουάριο του 2002 περιλάμβανε κατηγορίες για κατασκοπεία εις βάρος της Ελλάδας. Κατηγορούνταν ως πράκτορας της Στάζι, αρχικά ως πληροφοριοδότης και έπειτα ως συνεργάτης των μυστικών υπηρεσιών της Ανατολικής Γερμανίας. Ωστόσο, αφού η υπόθεση μπήκε στο αρχείο, ένα χρόνο μετά, το Πολιτικό Εφετείο Πειραιά καταδίκασε την Καθημερινή και την Αριστέα Μπουγάτσου θεωρώντας τα δημοσιεύματα περί συνεργασίας του Κόκκαλη με τη Στάζι ψευδή και συκοφαντικά. Απόφαση που ακόμα και σήμερα δημιουργεί ερωτηματικά, αφού τα αποδεικτικά στοιχεία που είχαν δημοσιευτεί όχι μόνο από την Καθημερινή αλλά και από την Deutche Welle και τους New York Times ήταν αρκετά πειστικά. Ακόμα περισσότερο, η ίδια η απόφαση για την αρχειοθέτηση της ποινικής διαδικασίας δεν βασίστηκε στην ακυρότητα των στοιχείων, αλλά στην παραγραφή των αδικημάτων εξαιτίας της παρόδου δεκαπενταετίας από την ημερομηνία τέλεσης.
`

Ο φάκελος του «Ρόκκο»

`

Ένα πολύ μεγάλο μέρος των φακέλων της Στάζι καταστράφηκε στις αρχές του 1990, μετά την πτώση του τείχους στο Βερολίνο. Ένα αντίγραφο του SIRA ωστόσο βρέθηκε σε θυρίδες που ήλεγχε ο ανατολικογερμανικός στρατός και χρειάστηκαν ακόμα 8 χρόνια μέχρι να σπάσει η κρυπτογράφηση των δισκετών. Εκτός από το αρχείο αυτό, που περιλάμβανε τους φακέλους της Στάζι από το 1969 μέχρι και το 1989, υπάρχει και το αρχείο μικροφίλμ «Ρόζενχολτς», το οποίο δημιουργήθηκε το 1989 και περιλάμβανε φακέλους από το 1962. Ωστόσο, και τα δύο αρχεία παραμένουν εκτός δημοσιότητας και μελετώνται με δυσκολία και μόνο με ειδική άδεια, ενώ είναι γνωστό ότι μικρά κομμάτια των δύο αρχείων έχουν αποκτηθεί από συλλέκτες ή έχουν μελετηθεί με άδειες FOIA (Freedom of Information Act) από δημοσιογράφους.

`

Καταλαβαίνετε λοιπόν με τι έκπληξη συνειδητοποίησα σε μια πρόσφατη επίσκεψή στο Βερολίνο (για τις ανάγκες άλλου ρεπορτάζ) ότι ο συνομιλητής μου είχε στα χέρια του τον περιβόητο φάκελο του Σωκράτη Κόκκαλη, που όλοι μνημονεύουν αλλά κανείς δεν δημοσιεύει. Χρειάστηκαν περίπου 4 ώρες μέχρι να τον πείσω να μου δώσει πρόσβαση, έπειτα από περίπου δέκα ημέρες συνεννοήσεων για την ασφαλή και «καθαρή» μεταφορά των αρχείων και άλλες περίπου δύο ημέρες μέχρι να επιβεβαιωθεί από ανεξάρτητη πηγή η αυθεντικότητα και η πληρότητα του φακέλου. Στο τέλος όμως η ομάδα μου είχε τη δυνατότητα να επεξεργαστεί αυτό το ιστορικό ντοκουμέντο των 195 σελίδων. Αυτόν το φάκελο, με αριθμό πρωτοκόλλου της Στάζι 953/63, που αφορά την υπηρεσία του Σωκράτη Κόκκαλη από την ημέρα ένταξης του στην υπηρεσία μέχρι το 1965 υπό την κωδική ονομασία «Ρόκκο» φέρνουμε σήμερα ολόκληρο στη δημοσιότητα.

`

Συνέχεια  —-> ThePressProtject

Μυτιλήνη: «Θαμμένοι» στο χιόνι οι πρόσφυγες στη Μόρια

Standard

Καλά να περνάνε σε Παρνασσό-Πάρνηθα,

υπάρχει  όμως και η Μόρια…

 

Απάνθρωπες συνθήκες στο κέντρο κράτησης προσφύγων στη Μόρια φέρνουν στο φως δύο βίντεο που δημοσιεύει το ThePressProject.  Παρά τις εκκλήσεις της Ύπατης Αρμοστείας για μεταφορά των προσφύγων στην ενδοχώρα, και τις διαβεβαιώσεις του υπουργείου Μετανάστευσης, εκατοντάδες άνθρωποι παραμένουν στο βυθισμένο στο χιόνι κέντρο προσφύγων της Μόριας στη Λέσβο, όπου οι συνθήκες χειροτερεύουν ώρα με την ώρα, και ειδικά τη νύχτα.

ν`2017-01-08-moria-xioni`

του Μηνά Κωνσταντίνου

Σκηνές καλυμμένες από πόντους χιόνι, άνθρωποι εκτεθειμένοι στο εκτεταμένο κρύο, την ώρα του συσσιτίου στο κέντρο κράτησης προσφύγων στη Μόρια το Σάββατο. Στα βίντεο, όχι μόνο αποκαλύπτονται δεκάδες σκηνές χωμένες μέσα σε αρκετούς πόντους χιόνι, προφανώς ακατάλληλες για να διαμείνει κάποιος, και μάλιστα να περάσει την νύχτα.

`
Ακόμη, αποκαλύπτεται πως παρά τις εκκλήσεις της Ύπατης Αρμοστείας για μεταφορά των προσφύγων στην ενδοχώρα, και παρά τις διαβεβαιώσεις του υπουργείου Μετανάστευσης και του Γιάννη Μουζάλα για τις συνθήκες που επικρατούν έναντι της κακοκαιρίας, υπάρχουν ακόμη πολλοί πρόσφυγες που παραμένουν εκτεθειμένοι στο πρωτοφανές κρύο.(Συνέχεια) ΕΔΩ.

(Φωτό ThePressProject)

`

 

Ο Φιντέλ, η Κούβα, η Επανάσταση, η Αξιοπρέπεια

Standard

2016-11-30-fidel

  • Παρατήρηση 1η: O Κάστρο, λέει, ήταν «αμφιλεγόμενος». Πολύ λογικό να τον θεωρούν τέτοιο εκείνοι που πριν κοιμηθούν, μετά την προσευχή τους στην τρόικα, στις αγορές, στο αγγλικό δίκαιο και στα υπερταμεία, ρίχνουν κι ένα «ευχαριστούμε τις ΗΠΑ».     

  • Παρατήρηση 2η: Η τιμωρία για τους κλακαδόρους του «Τέλους της Ιστορίας» θα είναι πάντα η υπενθύμιση της απολογίας του Κάστρο μετά την πρώτη απόπειρα ανατροπής της χούντας του Μπατίστα. Εξι χρόνια πριν μπει θριαμβευτής στην Αβάνα, στον εισαγγελέα που ζητά την 30ετή του κάθειρξη και στους δικαστές που ζητούν την 15ετή του κάθειρξη, ο Κάστρο – αφού πρώτα τους έχει ξεφτιλίσει μέσα στο δικαστήριό τους – απαντά: «Καταδικάστε με, δεν έχει σημασία. Η ιστορία θα με δικαιώσει».

    Όσο για τα γιουσουφάκια του «δεν υπάρχει εναλλακτική», η δική τους τιμωρία θα είναι – όταν δεν αυτογελοιοποιούνται – να προσκυνούν και να στέκονται προσοχή στο ξόδι εκείνων που γράφουν την Ιστορία.

    Τέτοιος ήταν ο Κάστρο.

  •     Γιατί η ζωή και το όνομα του Κάστρο, πέραν της Κούβας και της Επανάστασης θα είναι για πάντα συνδεδεμένα και με τούτο: Με την αξιοπρέπεια.

  •     Αν κάποιοι το είχαν «ξεχάσει» φρόντισε να τους το υπενθυμίσει ο ίδιος με το περίφημο άρθρο του πέρσι στην «Γκράνμα», την επομένη της επίσκεψης του προέδρου των ΗΠΑ στο νησί.

    Είναι εκεί, υπό τον τίτλο«Αδελφέ Ομπάμα», που ο Κάστρο σχολιάζοντας και απαντώντας στις «σοροπιασμένες λέξεις» – όπως αναφέρει – του Μπάρακ Ομπάμα, καταλήγει:

    «Ας μην έχει κανείς ψευδαισθήσεις ότι ο λαός αυτής της αξιοπρεπούς και ανιδιοτελούς χώρας θα απαρνηθεί τη δόξα, τα δικαιώματα ή τον πνευματικό πλούτο που έχει κερδίσει με την ανάπτυξη της εκπαίδευσης, της επιστήμης και του πολιτισμού. Επίσης, προειδοποιώ ότι με τις προσπάθειες και την ευφυΐα του λαού μας είμαστε ικανοί να παράγουμε την τροφή και τα υλικά αγαθά που χρειαζόμαστε. Δεν χρειαζόμαστε δώρα από την αυτοκρατορία. Οι προσπάθειές μας θα είναι μέσα στα νόμιμα πλαίσια και ειρηνικές, γιατί η αφοσίωσή μας βρίσκεται στην ειρήνη και την αδελφοσύνη ανάμεσα σε όλα τα ανθρώπινα όντα που ζουν πάνω σε αυτόν τον πλανήτη».

Όλες οι συγκρίσεις με τα όσα συνέβησαν πριν δέκα μέρες στην Ελλάδα του Τσίπρα κατά την επίσκεψη Ομπάμα, δεκτές…

    · Ο Φιντέλ είναι ταυτισμένος με το μεγαλείο της Επανάστασης.

ΉτανΠρωτοχρονιά του 1959 όταν οι δυνάμεις των επαναστατών μπαίνουν θριαμβευτικά στην Αβάνα με επικεφαλής τον Τσε Γκεβάρα.

    Λίγες μέρες αργότερα, στις 8 του μήνα, φτάνει στην Αβάνα και ο Φιντέλ Κάστρο. Ο Κάστρο δηλώνει:

«Ζούμε μια αποφασιστική στιγμή της ιστορίας μας. Η τυραννία έπεσε. Απέραντη είναι η λαϊκή χαρά. Έχουμε όμως ακόμα πολλά να κάνουμε. Δεν έχουμε την αυταπάτη να πιστεύουμε ότι από δω και μπρος όλα θα είναι εύκολα. Ισως στο μέλλον όλα θα ‘ναι ακόμα πιο δύσκολα»…

Τα λόγια του Κάστρο αποδεικνύονται προφητικά όταν δυο χρόνια αργότερα, τον Απρίλη του 1961, εκδηλώνεται η ανοιχτή επέμβαση των ΗΠΑ εναντίον της Κούβας στον Κόλπο των Χοίρων.

Οι Κουβανοί τσακίζουν τους εισβολείς και υπό τις επευφημίες μιας τεράστιας διαδήλωσης ο Κάστρο ανακοινώνει την εθνικοποίηση όλων των Αμερικάνικων πολυεθνικών, ανακηρύσσει τον σοσιαλιστικό χαρακτήρα της Επανάστασης και τονίζει:

«Πόσο βοήθησαν αυτά τα γεγονότα το λαό μας να διδαχθεί! Αυτά τα μαθήματα είναι πολύτιμα, είναι οδυνηρά, είναι αιματηρά, αλλά πόσα ο λαός δεν απεκόμισε ως γνώση. Οι ιμπεριαλιστές – ήταν τα λόγια του Κάστρο – δεν μπορούν να μας συγχωρέσουν που είμαστε εδώ κάτω από τη μύτη τους ή να βλέπουν να οικοδομούμε την επανάστασή μας, μία σοσιαλιστική επανάσταση, ακριβώς στο υπογάστριο των Ηνωμένων Πολιτειών»…

·Το εμπάργκο

    Μετά το φιάσκο των ΗΠΑ στον Κόλπο των Χοίρων, ο εμπνευστής της εισβολής Αμερικανός Πρόεδρος Κένεντι θέτει σε πλήρη εφαρμογή (Φεβρουάριος 1962) το εγκληματικό οικονομικό, εμπορικού και χρηματοπιστωτικό εμπάργκο των ΗΠΑ εναντίον της Κούβας. Το εμπάργκο μέχρι το 2013  υπολογιζόταν ότι οι ζημιές που έχει προκαλέσει στην κουβανέζικη οικονομία ξεπερνούν το 1 τρισεκατομμύριο δολάρια.

Το εμπάργκο διαρκεί πάνω από 50 χρόνια με ένα και μόνο στόχο: Την καταστροφή του πολιτικού, οικονομικού και κοινωνικού συστήματος που έχει επιλέξει ο κουβανικός λαός ασκώντας το δικαίωμά του για αυτοδιάθεση και κυριαρχία.

Ο χαρακτήρας του εμπάργκο είναι δολοφονικός. Φτάνει μέχρι την απαγόρευση εισαγωγής στην Κούβα ιατρικών αναλώσιμων και υλικών, φαρμάκων που χρησιμοποιούνται σε καρδιολογικές παθήσεις, σε ειδική διατροφή με θρεπτικές ουσίες για τα πρόωρα νεογέννητα βρέφη, σε σκευάσματα για τη θεραπεία παιδιών που έχουν υποστεί σοβαρά εγκαύματα, σε φάρμακα για το Αλτσχάιμερ, σε τρόφιμα, σε υλικοτεχική υποδομή για την Παιδεία και φυσικά εξαπλώθηκε σε όλους τομείς της οικονομίας, από την κατασκευαστική βιομηχανία και το εμπόριο μέχρι τις διεθνείς χρηματοοικονομικές συναλλαγές της Κούβας.

Ο ιμπεριαλιστικός χαρακτήρας του εμπάργκο είναι πρόδηλος. Οι ΗΠΑ – και επί προεδρίας Ομπάμα – συνέχιζαν να εφαρμόζουν τους «νόμους Τοριτσέλι και Χελμς Μπάρτον» μέσω των οποίων η κυβέρνηση των ΗΠΑ έχει αναλάβει παράνομα το δικαίωμα να νομοθετεί εξ ονόματος άλλων χωρών σε ό,τι αφορά τις σχέσεις τους με την Κούβα! Στο πλαίσιο αυτών των νόμων οποιοδήποτε εμπορικό πλοίο από οποιαδήποτε χώρα αράξει σε κουβανικό λιμάνι, οποιαδήποτε εταιρεία ή τράπεζα άλλης χώρας έρθει σε συναλλαγή με την Κούβα, υφίσταται τον αποκλεισμό ή την επιβολή προστίμων από τις ΗΠΑ!

Πώς, όμως, λειτούργησε αυτή η πολιτική στη συνείδηση του ίδιου του Αμερικάνικου λαού; Σύμφωνα με δημοσκόπηση που διεξήχθη το Φλεβάρη του 2012 από την «Angus Reid Public Opinion» το 62% των Αμερικανών τάσσονταν υπέρ της ανασύστασης διπλωματικών σχέσεων με την Κούβα, το 57% τάσσετο υπέρ της άρσης των ταξιδιωτικών περιορισμών και το 51% αντιτίθετο στον αποκλεισμό.

Πώς λειτούργησε αυτό το εμπάργκο στη συνείδηση όλων των λαών του κόσμου; Στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, για 20 και πλέον φορές έχει υπερψηφιστεί το σχέδιο ψηφίσματος της Κούβας για την άρση του αμερικανικού αποκλεισμού του νησιού. Συνολικά 191 χώρες ψηφίζουν συνεχώς υπέρ της πρότασης της Κούβας, και δυο – τρεις εναντίον: Οι ΗΠΑ, το Ισραήλ και τα Νησιά Μάρσαλ. Φέτος ήταν η πρώτη φορά που ΗΠΑ και Ισραήλ δεν καταψήφισαν, αλλά… απείχαν.

    Η διαρκής επίθεση κατά της Κούβας δεν ήταν μόνο οικονομική. Τα σαμποτάζ, οι προβοκάτσιες και οι «κρυφές» επεμβάσεις εναντίον της Κούβας όλα αυτά τα χρόνια έχουν επιφέρει το θάνατο σε πάνω από 3.000 Κουβανούς.

Το χρήμα για αντικουβανική προπαγάνδα ρέει άφθονο: Μόνο τη δεκαετία 1997 – 2007 οι ΗΠΑ διέθεσαν στον ραδιοτηλεοπτικό τους πόλεμο ενάντια στην Κούβα πάνω από 257 εκατομμύρια δολάρια.

    Όσο για τις προσπάθειες όλα αυτά τα χρόνια εξόντωσης του Φιντέλ Κάστρο (υπολογίζονται σε πάνω από 630 οι απόπειρες δολοφονίας του!) κατάντησαν ανέκδοτο, σε σημείο που ο ίδιος ο Φιντέλ πριν μερικά χρόνια δήλωσε: Οι Αμερικάνοι με έχουν «σκοτώσει» τόσες φορές που όταν κάποια στιγμή πεθάνω δεν θα το πιστεύουν ούτε οι ίδιοι! Βλέποντας κανείς την πρώτη αντίδραση του Τραμπ αντιλαμβάνεται ότι αποδείχτηκε προφητικός – και σ΄αυτό.

· «Υπάρχει εναλλακτική;»

Αναφερθήκαμε προηγουμένως στα καρακόλια του «δεν υπάρχει εναλλακτική». Κάποιοι από αυτούς έσπευσαν να «θρηνήσουν» κιόλας για τον θάνατο του Κάστρο, παριστάνοντας τους… ομοιδεάτες του. Δεν πρόκειται να λερώσουμε ένα άρθρο για τον Κάστρο κάνοντας την οποιαδήποτε αναφορά στο όνομά τους.

    Ας δούμε, όμως, συμπυκνωμένα, τι σημαίνει «άλλος δρόμος» και από πού απορρέουν τα αίτια της έχθρας των Αμερικανών ενάντια στην Κούβα; Τα περιγράφει ο Κάστρο στην εισήγησή του στο 1ο Συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος Κούβας:

    •     «Ένα από τα πρώτα μέτρα της Επανάστασης υπήρξε η παραδειγματική τιμωρία των βασικών ενόχων για τα εγκλήματα που έγιναν από τη δικτατορία του Μπατίστα».

    •     «Δημεύτηκαν χωρίς καθυστέρηση όλα τα παράνομα αποκτημένα υλικά αγαθά που βρίσκονταν στα χέρια των αξιωματούχων του αιματοβαμμένου καθεστώτος».

    •     «Ο παλιός στρατός που είχε καταπιέσει σκληρά το λαό, διαλύθηκε και οι αρμοδιότητες που αντιστοιχούν στις ένοπλες δυνάμεις, μεταβιβάστηκαν στον ένδοξο Επαναστατικό Στρατό, που, όπως έλεγε ο Καμίλιο Σιενφουέγκος: «Ηταν ο λαός, ντυμένος τ’ αμπέχονο»».

    •     «Η δημόσια διοίκηση ξεκαθαρίστηκε από τα στοιχεία που είχαν συνεργαστεί με την τυραννία».

    •     «Η διεφθαρμένη και πουλημένη ηγεσία των συνδικάτων απομακρύνθηκε και τα δικαιώματα των εργαζομένων αποκαταστάθηκαν».

    •     «Οι εργάτες που είχαν απολυθεί από τις επιχειρήσεις στην περίοδο της δικτατορίας γύρισαν στις εργασίες τους. Σταμάτησε αμέσως το διώξιμο αγροτών από τη γη».

    •     «Στις 3 Μάρτη 1959 η Κουβανική Εταιρεία Τηλεφώνων – αμερικάνικο μονοπώλιο – που είχε αναμειχθεί στις βρώμικες υποθέσεις της τυραννίας σε βάρος των συμφερόντων του λαού, μπήκε κάτω από κρατικό έλεγχο».

    •     «Στις 6 Μάρτη ψηφίστηκε νόμος που μείωσε κατά 50% τα υψηλά ενοίκια που πλήρωνε ο λαός, μέτρο που ξεσήκωσε μεγάλο ενθουσιασμό στον πληθυσμό των πόλεων και δημιούργησε πραγματική αναταραχή στους αστικούς κύκλους».

    •     «Στις 21 Απρίλη όλες οι πλαζ της χώρας κηρύχτηκαν ελεύθερες για τη χρήση του λαού και καταργήθηκαν έτσι τα προνόμια και οι μισητές διακρίσεις που είχε επιβάλει η αστική τάξη σε πολλούς από αυτούς τους τόπους αναψυχής».

    •     «Στις 17 Μάη ψηφίστηκε η πρώτη Αγροτική Μεταρρύθμιση. Αυτό το αποφασιστικό, αναγκαίο και δίκαιο μέτρο, μας έβαλε άμεσα αντιμέτωπους όχι μόνο με την ντόπια ολιγαρχία, αλλά και με τον ιμπεριαλισμό, γιατί πολλές αμερικάνικες επιχειρήσεις είχαν στην ιδιοκτησία τους πελώριες εκτάσεις με τα πιο γόνιμα εδάφη της χώρας, κυρίως φυτεμένες με ζαχαροκάλαμο».

    •     «Στις 20 Αυγούστου 1959 μειώθηκε η τιμή του ηλεκτρικού ρεύματος και μπήκε έτσι τέρμα στην ασυδοσία ενός αλλού τεράστιου αμερικανικού μονοπωλίου».

    •     «… η επανάσταση από τις πρώτες κιόλας μέρες καταπιάστηκε με τη φοβερή μάστιγα της ανεργίας κι έδωσε ιδιαίτερη προσοχή στον αγώνα για βελτίωση των αθλίων συνθηκών που επικρατούσαν, στην Παιδεία και στη λαϊκή Υγεία. Χιλιάδες δάσκαλοι στάλθηκαν στην ύπαιθρο, ενώ στις πιο απόμακρες γωνιές της χώρας μας άρχισαν να χτίζονται πολυάριθμα νοσοκομεία».

    •     «Σε σύντομο χρονικό διάστημα άρχισε με επιτυχία το έργο της εξάλειψης των τενεκεδοσυνοικιών που τόσο πλατιά διάδοση έχουν στις μεγάλες πόλεις της Λατινικής Αμερικής».

    •     «…οι ΗΠΑ σταμάτησαν τις εμπορικές τους πιστώσεις. Αυτό είχε σημαντική αρνητική επίδραση στις απαραίτητες για τη χώρα εισαγωγές. Έτσι, η Επανάσταση αναγκάστηκε να πάρει αυστηρά μέτρα οικονομίας. Αυτό όμως δεν το έκανε σε βάρος των φτωχών στρωμάτων του πληθυσμού, όπως γίνεται στον καπιταλιστικό κόσμο. Σταμάτησαν οι εισαγωγές των περιττών ειδών και καθιερώθηκε ισότιμη κατανομή των βασικών προϊόντων. Αυτό ήταν ένα από τα πιο δίκαια, ριζικά και αναγκαία μέτρα που πήρε η Επανάσταση, η οποία είχε μπροστά της έναν απελπισμένο αγώνα επιβίωσης». (Εκδόσεις «Σύγχρονη Εποχή», 1976).

·Η Κούβα τα κατάφερε! 

    Οι ΗΠΑ, είναι ευεξήγητο, είχαν κάθε λόγω να εξαπολύσουν αυτόν τον – με όλα τα μέσα – υπερπεντηκονταετή τους πόλεμο εναντίον της Κούβας.

Πριν την Επανάσταση η Κούβα ήταν η «παιδική χαρά» των ΗΠΑ.

Ήταν ο χώρος στον οποίο έκαναν τα πάρτι τους από τις φαμίλιες της Μαφίας υπό τον Λάκι Λουτσιάνο μέχρι τις αμερικάνικες πολυεθνικές. Από την ITT και την United Fruit που ήλεγχε 110.000 στρέμματα στο νησί μέχρι την Francisco Sugar Company που ανήκε στο διευθυντή της CIA Αλεν Ντάλες και την Bethlehem Steel Corporation που εξουσίαζε το 80% του εξαγόμενου ορυκτού πλούτου της χώρας (πλήθος στοιχείων για τον ρόλο των ΗΠΑ στην Κούβα περιέχονται στο βιβλίο του Κώστα Λουλουδάκη, «Ασπρα Μαντήλια στην Plaza de Mayo», εκδόσεις ΚΨΜ).

Αλλά η Κούβα τα κατάφερε. Και στάθηκε στα πόδια παρά την τεράστια δοκιμασία που υπέστη μετά τις εξελίξεις του 1990 με την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης.

Σήμερα, σύμφωνα με την Παγκόσμια Τράπεζα, η Κούβα έχει

«ένα από τα πιο αποτελεσματικά εκπαιδευτικά συστήματα στον κόσμο, όπως αυτά της Φινλανδίας, της Σιγκαπούρης, της Σαγκάης, της Δημοκρατίας της Κορέας, της Ελβετίας, της Ολλανδίας και του Καναδά».

Η Κούβα διαθέτει ένα από τα πιο ολοκληρωμένα συστήματα Παιδείας, Υγείας και Κοινωνικής Πρόνοιας στον κόσμο. Πέρσι ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας κήρυξε επίσημα την Κούβα την πρώτη χώρα στον κόσμο που εξάλειψε την μετάδοση του ιού HIV του AIDS και της σύφιλης από τη μητέρα στο παιδί. Σύμφωνα με τον ΠΟΥ σχεδόν 1,4 εκατομμύριο γυναίκες που έχουν προσβληθεί από τον HIV κυοφορούν κάθε χρόνο παγκοσμίως.
    «Η εξάλειψη της μετάδοσης ενός ιού είναι ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα στο θέμα της δημόσιας υγείας», δήλωσε η Μάργκαρετ Τσαν, γενική διευθύντρια του ΠΟΥ.
Η επιτυχία αυτή της Κούβας «δείχνει ότι μια οικουμενική πρόσβαση σε ιατροφαρμακευτική κάλυψη είναι δυνατή και πράγματι είναι το κλειδί της επιτυχίας ακόμη και για την καταπολέμηση τόσο τεράστιων προκλήσεων όπως το AIDS» – δήλωση της δρ Καρίσα Ετιέν, διευθύντρια του Παναμερικανικού Οργανισμού Υγείας.

·Η Παγκόσμια Τράπεζα, αναφέρει:

 «Η Κούβα είναι διεθνώς αναγνωρισμένη για τα επιτεύγματά της στους τομείς της εκπαίδευσης και της υγείας (…) Από την Κουβανική Επανάσταση το 1959 και μέχρι σήμερα, η χώρα έχει δημιουργήσει ένα σύστημα κοινωνικής πρόνοιας που εγγυάται την δωρεάν πρόσβαση όλων των πολιτών της στην εκπαίδευση και στην υγειονομική περίθαλψη (…). Άλλο επίτευγμα του νησιού είναι η εξάλειψη ορισμένων ασθενειών, η προσφορά ασφαλούς νερού και διάφορα άλλα βασικά για τη δημόσια υγεία. Η Κούβα έχει έναν από τους χαμηλότερους δείκτες σε ποσοστά βρεφικής θνησιμότητας στην περιοχή και έναν από τους μεγαλύτερους σε προσδόκιμο ζωής» («Καθημερινή», 16/11/2014).

·Πριν από την Επανάσταση

    Πριν από την Επανάσταση στην Κούβα, στο καπιταλιστικό κράτος υπό την φασιστική δεσποτεία του δικτάτορα Μπατίστα, η εικόνα ήταν η εξής:

  • Πληθυσμός:  6,5 εκατομμύρια. Προσδόκιμο ζωής 54 χρόνια. Παιδική θνησιμότητα στο 66  τοις χιλίοις, δηλαδή 66 παιδιά στα χίλια μέχρι δώδεκα ετών.

  • Οικονομία: Το 100/% της γης ανήκε σε φεουδάρχες. Το 90/% της παραγωγής ζαχαροκάλαμου στην εταιρεία «Μπακάρντι». Το 90% της παραγωγής,φρούτων και λαχανικών στην «Γιουνάιτεντ Φρούιτ Κόμπανι».

  • Το πετρέλαιο, η ενέργεια, το ηλεκτρικό και το χρωμονικέλιο στις «ΕΣΣΟ», «ΙΤΤ», «ΕΛΚΕΥ» και Αμερικάνικες εταιρείες.

  • Τα αεροδρόμια, τα λιμάνια, τα μέσα μεταφοράς και οι τράπεζες επίσης ανήκαν σε αμερικάνικες εταιρείες.

  • Οι άνεργοι πάνω από 1 εκατομμύριο, οι άστεγοι ή οι στεγασμένοι σε απάνθρωπες συνθήκες χωρίς νερό, ρεύμα και αποχέτευση ήταν το 70% του πληθυσμού, τόσο στις πόλεις όσο  και στην ύπαιθρο. Η χώρα ήταν μια τεράστια τενεκεδούπολη.

  • Οι ασθένειες, όπως φυματίωση, δάγκειος πυρετός, μηνιγγίτιδα, πολιομυελίτιδα, θέριζαν κυρίως τις μικρές ηλικίες. Πρόσβαση στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη δεν υπήρχε παρά μόνο σε αυτούς  που μπορούσαν να πληρώσουν.

  • Ένας μόνο εργάτης στους 10 μπορούσε να αγοράσει γάλα, μόνο το 4% μπορούσε να αγοράσει κρέας, τα 3/5 όσων εργάζονταν αμείβονταν με μισθούς 4 φορές κάτω από το κόστος διαβίωσης.

Την εικόνα στην προεπαναστατική Κούβα είχε περιγράψει ο Φιντέλ Κάστρο στην περίφημη απολογία του στην οποία αναφερθήκαμε ήδη μετά την αποτυχημένη επίθεση των επαναστατών το 1953 στο στρατόπεδο Μονκάδα:

«Αδιανόητο είναι ότι υπάρχουν άνθρωποι που πεινάνε ενώ υπάρχει γη να σπείρουν. Αδιανόητο είναι ότι υπάρχουν παιδιά που πεθαίνουν χωρίς ιατρική περίθαλψη. Αδιανόητο είναι ότι το 30% των αγροτών μας δεν ξέρουν να βάλουν ούτε την υπογραφή τους και το 99% δεν ξέρουν την ιστορία της Κούβας. Αδιανόητο είναι ότι οι οικογένειες στην ύπαιθρο ζουν σε χειρότερες συνθήκες από ότι οι Ινδιάνοι που συνάντησε ο Κολόμβος (…). Το 90% των παιδιών στην ύπαιθρο υποφέρει από παράσιτα της γης που εισχωρούν από τα νύχια των ποδιών τους γιατί περιπατάνε ξυπόλυτα».

   

·Η Επανάσταση

    Μετά την Επανάσταση η καπιταλιστική και φεουδαρχική ιδιοκτησία οργανώθηκε σε συνεταιρισμούς σοσιαλιστικής βάσης. Οργανώθηκε ένας τεράστιος έρανος σε όλη τη χώρα όπου συνεισέφεραν όσοι είχαν, για την εξαφάνιση των παραγκουπόλεων και το κτίσιμο νέων σύγχρονων για την εποχή πολυκατοικιών για να μην μείνει κανείς άστεγος. Έτσι εξάλειψαν μια για πάντα τις παράγκες από την  χώρα.

Το ίδιο διάστημα επιτεύχθηκε ο στόχος για την εξάλειψη του αναλφαβητισμού. Μέσα σε αντίξοες συνθήκες οι νέοι σπουδαστές, φοιτητές και δάσκαλοι δίδαξαν γραφή και ανάγνωση σε πάνω από 2.000.000 αναλφάβητους.

Παρότι οι εξελίξεις του ’90 επέφεραν μια δεκαετία μεγάλων θυσιών για τον λαό της, σήμερα η Κούβα, σε σύγκριση με την προ Επανάστασης περίοδο έχει καταφέρει:

  • Να διπλασιάσει τον πληθυσμό της. Το προσδόκιμο ζωής έχει ανέλθει στα 78 χρόνια. Η παιδική θνησιμότητα έχε κατρακυλήσει στο 4,3 τοις χιλίοις, κάτω ακόμη και από τα όρια της ΕΕ.

  • Το 90% των αναγκών τους σε φάρμακα και εμβόλια οι Κουβανοί τα παράγουν οι ίδιοι. Παιδικές ασθένειες και ασθένειες που στοιχειώνουν ακόμη τον Τρίτο Κόσμο, έχουν εξαφανιστεί.

  • Το αγαθό της υγείας με υπερσύγχρονες υποδομές και  διαγνωστικά μηχανήματα προσφέρεται εντελώς δωρεάν στους Κουβανούς πολίτες. Η Κούβα είναι στις πρώτες θέσεις στον κόσμο στην αντιμετώπιση του καρκίνου, της καρδιολογίας, των μεταμοσχεύσεων οργάνων και της νεφρολογίας.

  • Η Παιδεία είναι  έτσι οργανωμένη σε όλες τις βαθμίδες όπου ο γονιός δεν σπαταλάει ούτε ένα σεντς για την μόρφωση των παιδιών του. Η κατώτερη και η μέση βαθμίδα είναι ολοήμερη στην Κούβα, στο σχολείο τα παιδιά θα πάρουν το πρωί το γάλα που πρέπει, το δεκατιανό τους και το μεσημεριανό τους. Στο ολοήμερο σχολείο θα ασχοληθούν με τον αθλητισμό, την μουσική τον χορό, τις ξένες γλώσσες. Η μεταφορά τους γίνεται δωρεάν με τα σχολικά λεωφορεία. Η Κούβα είναι η χώρα της Λατινικής Αμερικής και Καραϊβικής με τον υψηλότερο δείκτη στην Ανάπτυξη της Εκπαίδευσης (IDE).

  • Σύμφωνα με την παγκόσμια έκθεση της UNESCO «Εκπαίδευση για όλους», ο δείκτης της Κούβας ήταν 0,983, ανώτερος ακόμα και από τον αντίστοιχο των ΗΠΑ. Η έκθεση της Unesco αναγνώρισε το 2011 ότι η Κούβα κατέχει το πιο υψηλό μορφωτικό επίπεδο της Καραϊβικής και την κατατάσσει 14η στον κόσμο.

·«Πατρίδα ή θάνατος»!

    Η σοσιαλιστική Κούβα, στα 57 χρόνια της ύπαρξής της, χωρίς ποτέ να κάνει έκπτωση στο διεθνιστικό της χρέος, πορεύτηκε και κέρδισε τη ζωή κάτω από το σύνθημα «Πατρίδα ή θάνατος» («Patria o muerte»).

Έδωσε κάτω από ανείπωτες συνθήκες τη μάχη για το συνολικό όφελος και τη βελτίωση των συνθηκών ζωής σε όλους τους τομείς και για κάθε Κουβανό πολίτη. Και την κέρδισε!

Στα εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπους στον κόσμο που δεν ξέρουν γράμματα, στα εκατομμύρια παιδιά στον κόσμο που δεν έχουν εκπαίδευση ή υφίστανται την παιδική εργασιακή εκμετάλλευση, στα εκατομμύρια ανθρώπους που δεν έχουν πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας, στα εκατομμύρια ανθρώπους στον κόσμο που δεν έχουν πρόσβαση σε νερό και υποδομές υγιεινής, στα εκατοντάδες εκατομμύρια άνεργων και ανασφάλιστων στο κόσμο, κανείς δεν ζει στην ΚούβαΤα θύματα φυλετικού ή θρησκευτικού ρατσισμού στην Κούβα είναι μηδέν.

Πέρσι, μετά την ιστορικής σημασίας ανακοίνωση για την αποκατάσταση των διπλωματικών σχέσεων των ΗΠΑ με την Κούβα, όπως και μετά την επίσκεψη του Ομπάμα στο νησί, είχαμε σημειώσει ότι το «πως» θα εξελιχθούν τα πράγματα, είναι κάτι που θα το δούμε.

Όμως, ένα είναι σίγουρο, ένα είναι το μήνυμα του κουβανικού λαού προς όλο τον κόσμο και το επαναλαμβάνουμε:

Η Κούβα έφτασε ως εδώ όρθια! Στάθηκε στα πόδια της χωρίς να προσκυνήσει! Χωρίς να γονατίσει! Χωρίς να υποταχθεί! Χωρίς να ταπεινωθεί! Με το λαό της (τον εξοπλισμένο λαό της) να μην εγκαταλείπει ούτε μια στιγμή, ακόμα και στις πιο δύσκολες συνθήκες, την αξιοπρέπεια και το δικαίωμά του να αποφασίζει αυτός για τη ζωή του και για τη χώρα του!

Σύμβολο του πατριωτισμού, του διεθνισμού και της αξιοπρέπειας που πάει χέρι – χέρι με το όραμα της κομμουνιστικής απελευθέρωσης στην αέναη προσπάθεια του ανθρώπου να περπατάει όρθιος, ήταν, είναι και θα είναι ο αθάνατος Φιντέλ Κάστρο.

Του Νίκου Μπογιόπουλου/ enikos.gr

Ρε Αχιλλέα πέρασαν 3 χρόνια

Standard
Από το ΤΡΡ 23-11-16

Από το ΤΡΡ 23-11-16

 (…..) Κάνουμε έκκληση σε όλο τον κόσμο να ενωθεί, στους δρόμους, στις πλατείες, σε κάθε γωνιά, κάτω από τους ίσκιους των αγαλμάτων έτσι ώστε, ενωμένοι, να αλλάξουμε μια και καλή τους κανόνες αυτού του διεστραμμένου παιχνιδιού. Αυτή είναι μόνο η αρχή. Οι δρόμοι είναι δικοί μας».

«Η  ευτυχία είναι αυτό που περιμένουμε να ‘ρθει, να είστε σίγουροι πως εγώ θα περιμένω, και αν έρθει, θα την πιάσω από το μαλλί».

ΑΧΙΛΛΕΑΣ ΠΑΝΑΓΟΥΛΗΣ – 27 Νοεμβρίου 2012

΄

του Δημήτρη Λαμπρόπουλου,  Στο ThePressProject

Ο Αχιλλέας είχε αφιερώσει τη ζωή του στους κοινωνικούς αγώνες κι είχε επιλέξει ως όπλο την τέχνη της φωτογραφίας και του βίντεο. Ήταν μέρος των μαχόμενων και συνειδητοποιημένων πολιτών. Συμμετείχε ενεργά στο Κίνημα της Κάτω Πλατείας Συντάγματος, ως μέλος των Ομάδων Επικοινωνίας & Υποδοχής, και ακούραστα έδωσε μάχες μέχρι τις τελευταίες μέρες της Πλατείας. Ήταν μέλος της ομάδας multimedia, πάντα στην πρώτη γραμμή με την κάμερα και τη φωτογραφική του μηχανή να αποτυπώνει και να καταγράφει τις ιστορικές στιγμές που ζήσαμε. Γεμάτος ενέργεια και διάθεση όχι μόνο να κάνει, αλλά και να προτείνει πράγματα, ένας χείμαρρος από ιδέες και προτάσεις.

Βρισκόταν στο πλευρό των εργαζομένων που αντιστέκονταν και υπερασπίστηκε τους απεργούς της Χαλυβουργίας στην Χαλκίδα, όπως και τους απολυμένους της ΕΡΤ.

Υπερκινητικός, αεικίνητος και μαχητικός, ζούσε για την απεικόνιση των μαχών στο δρόμο. Τολμηρός, πάντα στην πρώτη γραμμή, αψηφώντας τα δακρυγόνα, δαμάζοντας συνεχώς τον φόβο.

Συνέχεια ΕΔΩ

Ο Υποδιοικητής Γκαλεάνο (πρώην Μάρκος) απαντά στις επικρίσεις για την εκλογική πρόταση των Ζαπατίστας

Standard

(…) -Εσύ που το διαβάζεις αυτό: θα σε ενοχλούσε να δεις και ν’ακούσεις μια συζήτηση μεταξύ της Calderona [i], που ανήκει στους πάνω, με το «παραδοσιακό» πολυτελές και επώνυμο ένδυμα της και μιας γυναίκας από τα κάτω, με ιθαγενές, πολιτισμό, γλώσσα και ιστορία; Θα ενδιαφερόσουν περισσότερο να ακούσεις τι υπόσχεται η Calderona ή τι η γηγενής γυναίκα προτείνει;

`
[I] Αναφορά στην Μαργαρίτα Zavala, σύζυγο του πρώην προέδρου Φελίπε Καλδερόν (2006-2012) και πιθανή υποψήφια του PAN για την προεδρία το 2018 (…)

Ολόκληρο το άρθρο στον πολύ καλό  Παραλληλογράφο

Τάσος Θεοφίλου. Ένας «ένοχος» αθώος.

Standard
Τάσος Θεοφίλου. Ένας «ένοχος» αθώος.

(…) Εγώ με τη σειρά μου θέλω να τονίσω ότι όπως και στο πρωτόδικο έτσι και στο εφετείο δεν θα δηλώσω αθώος και δεν θα παρακαλέσω κανένα δικαστή να με πιστέψει. Δεν είμαι αθώος. Στον ταξικό πόλεμο επέλεξα πλευρά με τους αδικημένους και τους καταπιεσμένους, με τους αποκλεισμένους και τους κυνηγημένους, με τους ενόχους και τους κολασμένους. Οργανώθηκα πολιτικά στον αναρχικό χώρο με το μεγαλεπήβολο πράγματι στόχο να πλήξω τις κοινωνικές, πολιτικές και οικονομικές δομές του κεφαλαίου και του κράτους του. Όμως αρνήθηκα, αρνούμαι και θα αρνηθώ ξανά τις πράξεις που μου καταλογίζουν. Δεν υπήρξα ποτέ μέλος της ΣΠΦ, δεν συμμετείχα στη συγκεκριμένη ληστεία και προπαντός δεν σκότωσα και δεν θα μπορούσα να σκοτώσω για οποιονδήποτε λόγο και υπό οποιεσδήποτε συνθήκες έναν άοπλο πολίτη.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ, ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ

Τάσος Θεοφίλου
Φυλακές Κορυδαλλού

//ΠαραλληλοΓράφος//

Μιας και έχουν γραφτεί πολλά για τον Τάσο Θεοφίλου, για το ποιός είναι, για τι κατηγορείται, σε τι μη-βάση στέκεται το κατηγορητήριο του κλπ, κάθε επιπλέον σχόλιο από μεριάς μου θα ήταν περιττό. Όμως θα ήταν τραγική αβλεψία, αν δεν επεσήμαινα πως το κείμενο που ακολουθεί, είναι ο ορισμός της ανάληψης της πολιτικής ευθύνης. Όχι αυτής που σηκώνει το βάρος μιας πράξης, αλλά μιας ανάληψης η οποία σηκώνει στην πλάτη της ολόκληρη την ύπαρξη ενός πολιτικού ατόμου.
Με άπειρο σεβασμό λοιπόν προς το πρόσωπο του Τάσου Θεοφίλου, και στην στάση του απέναντι στο εκδικητικό δικαστικό σύστημα, ακολουθεί το κάτωθι κείμενό του.

Καλή ανάγνωση.
——————————————–

Δείτε την αρχική δημοσίευση 2.182 επιπλέον λέξεις

Πολυτεχνείο 2016. Τα Μαύρα τα μαλλιά μας κι αν ασπρίσουν, δεν μας τρομάζει η Βαρυχειμωνιά.

Standard

Του Γ. Σιώζου

image002Έχοντας το Μέγα Προνόμιο, να είμαι ένας εκ των τριακοσίων πρακτόρων της ΚΥΠ του Ρουφογάλη και να φέρω ως τίτλο Τιμής τον χαρακτηρισμό του προβοκάτορα, με αμείωτο ζήλο συνεχίζω το έργο μου.

Ασεβής προς τα ιερατεία της «Αριστεράς».

Απροσάρμοστος στις κομματικές συντεταγμένες.

Όμως πιστός, στου φωτεινού μας Μέλλοντος την κεντρική Επιτροπή.

Φρίττω όταν βλέπω το Είδωλό μου στον χθεσινό και σημερινό παραμορφωτικό καθρέπτη της «Αριστεράς».

Αρνούμαι να χορέψω βαλς με τα τανκς στην Πράγα και στην Πλατεία Τιέν – Αμέν και με γυμνά χέρια στέκομαι απέναντί τους, όπως πριν 43 χρόνια στο χώρο του Πολυτεχνείου.

Μανίζω στη σκέψη της Τσογλανοπαρέας που υποδύεται2016-11-16-%cf%87%ce%b1%ce%af%ce%bb-17%ce%bd την Κυβέρνηση, κυβερνώντας τη χώρα στο όνομα της «Αριστεράς» και μάλιστα της «Ριζοσπαστικής».

Μια παρέα τυχάρπαστων, καιροσκόπων, καριεριστών, που διέπραξε το μεγαλύτερο ριφιφί, στις έννοιες Εθνών Ανεξαρτησία, Δημοκρατία, Κοινωνική Δικαιοσύνη, Σοσιαλισμός.

Αδίστακτοι εξουσιομανείς και τυμβωρύχοι, βεβήλωσαν ιερούς χώρους όπως η Καισαριανή και το Πολυτεχνείο, μπήγοντας όσο πιο βαθιά τους επέβαλλαν οι εγχώριοι και ξένοι πάτρωνές τους, το ακάνθινο στεφάνι, επί των κεφαλών του συνόλου του Ελληνικού Λαού.

Γατζωμένος στα κάγκελα του Πολυτεχνείου χρόνια τώρα, υπερασπίζομαι την Πύλη, για μας η Ωραία Πύλη, χλευάζοντας τους αρρουραίους της «Αριστερής» Νομεκλατούρας, που προκειμένου να αποκτήσουν Υπουργικούς Θώκους, πούλησαν την ψυχή τους στους Ηγεμόνες της Ε.Ε.

«Αριστεροί» Τσολάκογλου με «αγωνιστικές» περγαμηνές, συνεχίζουν θριαμβολογώντας το έργο των Ταγμάτων Ασφαλείας.

Το τανκ σήμερα είναι ο ολοκληρωτικός καπιταλισμός της εποχής μας και οι ερπύστριές του, το Μνημόνιο, η Ε.Ε. και η Παγκοσμιοποίηση.

Στο τιμόνι του, βρίσκεται η «χρήσιμη Αριστερά», που πιστεύει πως «Αναίμακτα» μπορεί να ισοπεδώσει την κοινωνία.

Αυτός ο Λαός όμως, έχει μάθει να φυλάσσει Θερμοπύλες και οι Βάρβαροι δεν θα περάσουν.

Βαθύ Κόκκινο

Η ελπίδα είναι εδώ !!!

Standard

Κυριακή, 13 Νοεμβρίου 2016

`

Ενάντια στη θανάσιμη απειλή του Τραμπ, μαζί με το αμερικανικό κίνημα που αντιστέκεται!

Το ξαναγράψαμε… Η ελπίδα είναι στους δρόμους των πόλεων των ΗΠΑ… Εκεί όπου  η πολιτική πάλη παίρνει ανοιχτά ταξικά χαρακτηριστικά. Αναπαράγουμε το πληροφοριακότατο άρθρο του Γιώργου Μητραλιά, που εκτός των άλλων, ασκεί συγκροτημένη κριτική και στην από εδώ πλευρά…

`

%cf%80-1-%ce%b3%cf%81%ce%b1%ce%bc%ce%bc%ce%b1-%ce%bb%ce%b5%cf%85%ce%ba%ce%bf-%cf%86-%ce%b3%ce%b1%ce%bb%ce%b1%ce%b6%ce%b9%ce%bf-%ce%ba%cf%85%ce%ba%ce%bbολλές οι εκτιμήσεις και οι αναλύσεις, τα σχόλια και οι τοποθετήσεις για την εκλογή του Τραμπ στην προεδρία των ΗΠΑ. Και έχουν όλες τους ένα κοινό χαρακτηριστικό: ότι αδιαφορούν πλήρως για τις συνέπειες που θα έχει αυτή η εκλογή για τους Αμερικανούς πολίτες, ότι απουσιάζει από αυτές οποιαδήποτε αναφορά στις αντιδράσεις αυτών των πολιτών που είναι σαν να μην υπάρχουν. Με άλλα λόγια, όλες αυτές οι βαθυστόχαστες αναλύσεις, τοποθετήσεις και εκτιμήσεις «ξεχνούν» όχι μόνο ότι η  αμερικανική κοινωνία είναι ταξική, αλλά και ότι μαίνεται σε αυτήν, τώρα περισσότερο παρά ποτέ, η ταξική πάλη και σύγκρουση!…

`

Αυτή η «παράλειψη» δεν εκπλήσσει ιδιαίτερα όταν χαρακτηρίζει τα μεγάλα ΜΜΕ καθώς αυτά υπηρετούν συμφέροντα που προτιμούν μόνιμα να αποσιωπούν

Read the rest of this entry

Το ΣτΕ, ο ΣΥΡΙΖΑ ή όταν η δουλειά είναι ντροπή

Standard

Να ζει κανείς ή να μη ζει; Στο Αμλετικό αυτό ερώτημα το Συριζέικο σκυλολόι έχει απαντήσει με την ατράνταχτη λογική της παράγκας: το γκουβέρνο να κερδάει και οι άλλοι να πάνε να γαμηθούν. Το οποίο μεθερμηνευόμενο σημαίνει: ο θάνατός σας είναι ο όρος της πολιτικής μας επιβίωσης.

Εμείς τι απαντάμε; Αν δεν έχουμε καταπιεί τη γλώσσα μας, εμείς τι απαντάμε;

`

Οι 55

Οι 55 «τυφλοί» της Θέμιδος

 

Γράφει ο Κίμων Ρηγόπουλος

Ένας εμποδισμένος λυγμός διαπερνούσε τον μεστό συγκίνησης λόγο της κυβερνητικής εκπροσώπου όταν ανακοίνωνε τη θέση του ΣΥΡΙΖΑ για την απόφαση του ΣτΕ. Η υποκρισία της πάλαι ποτέ αριστεράς χτύπησε κόκκινο. Εκείνο το κόκκινο που δεν κοκκινίζει τον υποκριτή γιατί αυτός κάνει τη δουλειά του και ως γνωστόν ποτέ η δουλειά δεν είναι ντροπή. Ούτε λίγο ούτε πολύ η κ. Γεροβασίλη, ως ματαιωμένη ερυθροσταυρίτισσα, μας εξήγησε ότι η απόφαση του ΣτΕ ακυρώνει την ευγενή πρόθεση της κυβέρνησης να διαμοιράσει το τίμημα των αδειών στα πάσχοντα από ασιτία παιδάκια

Read the rest of this entry

Κοίτα τι έπαθαν, τα «ήθη» και ο «πολιτισμός» της χώρας μας από την καψούρα ενός δικαστή!

Standard

`

Κύριοι και κυρίες της Ένωσης Δικαστικών

2016-10-19-tote-poy-eisastan

`

….Eπιλεκτική ευαισθησία έχετε κύριοι και κυρίες της Ενωσης Δικαστικών; Δεν σας έπεσαν στην αντίληψη ελεεινά δημοσιεύματα που οδήγησαν τον Δ. Ζαχόπουλο, σε απόπειρα αυτοκτονίας; Δεν παρακολουθήσατε την δημοσιοκαφρική εξόντωση του Στέφανου Κορκολή, τον κανιβαλισμό που υπέστη ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης, τον τηλεοπτικό διασυρμό του Μιχάλη Ασλάνη και τόσων άλλων, που στο φινάλε δεν είχαν κάτι επιλήψιμο σύμφωνα με τους δικούς σας νόμους; Σ’ αυτές τις περιπτώσεις που είσαστε; Πασιέντζα ρίχνατε;….

`

Του Γ. Γ.

`

animated_alphabet_cyan_electric_y_g_1μνο στην συντεχνιακή αντίληψη αποτελεί η ανακοίνωση του προεδρείου της Ενωσης Δικαστών και Εισαγγελέων, σχετικά με την τροπή που πήρε η υπόθεση με τις αποκαλύψεις σε βάρος του αντιπρόεδρου του ΣτΕ Αθανάσιου Ράντου.

`

Οι τύποι αυτοί ένιωσαν ξαφνικά «αποτροπιασμό και εξαιρετική ανησυχία την κατάντια στην οποία διολισθαίνουν τα δημόσια ήθη»

Read the rest of this entry

”ΑΝ ΤΟ ΖΗΤΗΣΕΤΕ, ΜΠΟΡΟΥΜΕ” (ΝΑ ΤΥΠΩΣΟΥΜΕ ΝΟΜΙΣΜΑ) – ΕΛΛΑΔΑ, ΡΩΣΙΑ ΚΑΙ ΗΠΑ

Standard
“Αν το ζητήσετε μπορούμε” ήταν η απάντηση του Ρώσου Προέδρου, συνέχισαν οι πηγές μας, προσθέτοντας ότι “η ελληνική κυβέρνηση δεν το ζήτησε ποτέ.”

“Αν το ζητήσετε μπορούμε” ήταν η απάντηση του Ρώσου Προέδρου, συνέχισαν οι πηγές μας, προσθέτοντας ότι “η ελληνική κυβέρνηση δεν το ζήτησε ποτέ.”

Οκτώβριος 16, 2016 by Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος

`

“Μια μικρή χώρα πρέπει να είναι απρόβλεπτη”, είχε πει ο Ανδρέας Παπανδρέου σε μια ιστορική συνέντευξη που έδωσε στο αμερικανικό Time, λίγο μετά την εκλογή του το 1981. Δείτε πόσο επιδέξια παίζει τώρα τα χαρτιά του δίπλα μας ο Ερντογάν, και με τους Αμερικανούς και με τους Ρώσους. Συγκρίνετε την πολιτική του με την επιδεικτική όσο και απόλυτη προβλεψιμότητα και υποταγή των ελληνικών πολιτικών ηγεσιών, περιλαμβανομένης της σημερινής κυβέρνησης και της αντιπολίτευσης. Μάλιστα, για να τη δικαιολογήσουν, επιδίδονται στο σπορ της συστηματικής κατατρομοκράτησης του ελληνικού λαού και υιοθετούν μόνιμα τη θέση της Θάτσερ “Δεν υπάρχει εναλλακτική” (ΤΙΝΑ).

`

animated_alphabet_cyan_electric_y_g_1ψηλά ιστάμενες και πολύ αξιόπιστες πηγές στη Μόσχα, που επιθυμούν να διατηρήσουν την ανωνυμία τους, επιβεβαίωσαν προς τον γράφοντα ότι ο Αλέξης Τσίπρας ρώτησε τον Πρόεδρο Πούτιν αν η χώρα του μπορεί να εκτυπώσει χαρτονομίσματα. “Αν το ζητήσετε μπορούμε” ήταν η απάντηση του Ρώσου Προέδρου, συνέχισαν οι πηγές μας, προσθέτοντας ότι “η ελληνική κυβέρνηση δεν το ζήτησε ποτέ.”

`

‘Οντως επίσης βολιδοσκοπήθηκε η Μόσχα κάποια στιγμή να παράξει οικονομική στήριξη, ποτέ όμως

Read the rest of this entry

64 ώρες που συγκλόνισαν το διαδίκτυο.

Standard

Χαμένος αγώνας είναι

αυτός που δεν δίνεται ποτέ.

½

2016-10-11-efimerosΈκπληκτοι Σάββατο πρωί, ανοίγοντας το ThePressProject για τη καθημερινή μας ενημέρωση, είδαμε σε μαύρο φόντο, το: «ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΠΡΟΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ TPP» μείναμε άφωνοι, και περίλυποι. Γιατί κατά κοινή ομολογία το ΤΡΡ (Είναι με διαφορά το μόνο μέσο ενημέρωσης που σε κάνει να ελπίζεις ότι ίσως και κάτι μπορεί να αλλάξει σε αυτή τη καμένη γη που λέγεται Ελλάδα).ChristosS(1).
Ευτυχώς σήμερα Δευτέρα 19.00 η καρδιά μας ήρθε στη θέση της, με την σε πράσινο φόντο, ελπιδοφόρα ανάρτηση του Κώστα Εφήμερου με τον τίτλο : TΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ ΤΗΕPRESSPROJECT, OΠΩΣ TO ΞΕΡATE (2)…
(1)(https://www.thepressproject.gr/…/To-proteleutaio-keimeno-to…)
(2).(https://www.thepressproject.gr/…/To-teleutaio-keimeno-tou-T…)

ΠEΡI ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ: ΜΕ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ Ή ΟΠΩΣ ΝΑ ‘ΝΑΙ; (Μέρος 1ο – Από Δημήτρης Παπαζαχαρίας) /K-LAB

Standard

`

`

λείνει πλέον ένας χρόνος από τα γεγονότα του καλοκαιριού του 2015, και μαζί κλείνει σιγά σιγά ένας χρόνος από τότε που άρχισαν να διατυπώνονται – από αρκετές πλευρές – εκτιμήσεις περί στρατηγικής ήττας (ή ήττας στρατηγικής, αν και νομίζω ότι είναι το ίδιο πράγμα),  μαζί με την ανάγκη να ανοίξει ένας στρατηγικός διάλογος για μια νέα στρατηγική, που θα μπορεί να οδηγήσει τις αντικαπιταλιστικές δυνάμεις στη νίκη. Δυστυχώς, ένα χρόνο μετά, λίγα έχουν συζητηθεί και ακόμα λιγότερα έχουν γραφτεί για το ζήτημα της στρατηγικής. Ουσιαστικά, η συζήτηση περί στρατηγικής βρίσκεται αρκετά πίσω από τις (σχεδόν) κοινά ομολογημένες ανάγκες του αντικαπιταλιστικού χώρου και του σημείου στο οποίο βρισκόμαστε .

`

Ζητείται στρατηγική

Εκτιμώ πως ο λόγος, για τον οποίο οι δυνάμεις που συνομολογούν την ανάγκη αυτή δεν έχουν καταφέρει να βάλουν μέχρι σήμερα σε προτεραιότητα την ανάλογη συζήτηση, είναι ο εξής: ένα κομμάτι αυτού του δυναμικού (το μη-προερχόμενο απ το ΣΥΡΙΖΑ κυρίως),

Read the rest of this entry

«Άσχημη περίοδο διαλέξατε να διαφωνήσετε…», του Ρούντι Ρινάλντι

Standard

Oμιλία του Νίκου Λάιου * στην εκδήλωση παρουσίασης του βιβλίου.

`

..Η αριστερά και ο λαός ηττήθηκαν «με τη βούλα» της ψήφισης και εφαρμογής του τρίτου μνημονίου παράδοσης της χώρας και ανακύκλωσης του ένοχου πολιτικού συστήματός της. Αριστερά και λαός απώλεσαν, έτσι, βίαια και επώδυνα, κομμάτια του εαυτού τους, της ταυτότητας και του προσανατολισμού τους  αλλά δεν πέθαναν……..

`

Κατά την επίσκεψη μου σε ένα βιβλιοπωλείο τις προηγούμενες μέρες άκουσα από τον βιβλιοπώλη την φράση «δέκα-δέκα τα δίνουμε» αναφερόμενος στο βιβλίο του Ρούντι Ρινάλντι. Μου προέκυψε ο εξής προβληματισμός: γιατί και πώς ο κόσμος ενδιαφέρεται για το βιβλίο του Ρινάλντι; Δηλαδή, τι έχει να προσφέρει ένα τέτοιο βιβλίο σήμερα;

Η λέξη πένθος παράγεται από τον παρακείμενο του ρήματος πάσχω (πέπονθα). Υπάρχουν διάφορες  σημασίες του πάσχω, αλλά ας μείνουμε στη σημασία: βιώνω κάτι (συνήθως χωρίς πολλή δράση), δηλαδή υπομένω, υποφέρω. Κατ’ επέκταση, πενθώ σημαίνει βιώνω (με οδύνη) μια απώλεια, έναν θάνατο, εν τη απουσία (λίγο-πολύ) δράσης.

Εμείς, σαν κοινωνία, τι απωλέσαμε τον τελευταίο ένα χρόνο;  Πολλά, πολύ περισσότερα από όσα οφείλονται στις φυσιολογικές φθορές του χρόνου  κι αυτά, ακόμα προς απολογισμό. Μιλώντας για τα πιο πολύτιμα:  χάσαμε ανθρώπους, τουλάχιστο με την έννοια των σχέσεων που ράγισαν κι έσπασαν μες στην καταιγίδα, χάσαμε κι εμάς τους ίδιους – πλευρές, αντιλήψεις, στάσεις μας, κομμάτια της ταυτότητάς μας. Αυτό καλό είναι να μην ξεχνιέται, να μην υποτιμάται, είναι σπουδαία πτυχή της ζωής, είναι στο κέντρο της ζωής – είτε θες να την αναπαραγάγεις ως έχει, είτε θες να την αλλάξεις. Ως κοινωνία αυτό ζούμε σε μεγάλο βαθμό, το πένθος για μια απροσμέτρητη απώλεια.

Συνήθως, στην κομματική αριστερά υπάρχει μια λαχτάρα για δράση.Μια δράση, εννοεί, αδιάκοπη, ορατή, αλλά και ταξινομημένη ευκρινώς ως «αριστερή», δηλαδή με συγκεκριμένα σύμβολα, τελετουργίες, ιερούς χώρους συνάθροισης, απόκρυφες λέξεις για τους μυημένους κ.λπ. Οι κοινωνίες, όμως, από εποχές πανάρχαιες, έχουν επινοήσει διαδικασίες, πλαίσια, θεσμούς, συμβολισμούς ώστε να δίνονται στους ανθρώπους χώροι να πενθήσουν.Οι χώροι αυτοί χαρακτηρίζονται από αδράνεια παρά από δράση.Αν και στις επινοήσεις τέτοιων χώρων υπάρχει το στοιχείο της άσκησης κοινωνικού ελέγχου, σε κρίσιμες φάσεις για τον άνθρωπο και την κοινότητα, κι αυτή είναι η μια πλευρά τους, η άλλη πλευρά αφορά τη σοφή παροχή της δυνατότητας να μπορέσει ο άνθρωπος να βιώσει την απώλεια, χωρίς να την κουβαλάει αθρήνητη μέσα του στην υπόλοιπη ζωή του, κάτω από στρώματα άγχους, θλίψης, επιθετικότητας, αυτοκαταστροφής κ.ά. Οι ειδικοί της ψυχικής υγείας, μάλιστα, μας λένε ότι το αβίωτο πένθος τρυπώνει σε μια ψυχική κρύπτη κι από εκεί, μέσα απ’ τις σχέσεις, μεταδίδεται από τη μια γενιά στην άλλη, ταξιδεύει πολύ μακριά ως ένα ασυνείδητο, αλλά βαρύ, τραυματικό φορτίο. Υπάρχει, λοιπόν, κι αυτή η πλευρά – και ας μην την υποτιμάμε, λέω ξανά.

Ας διευκρινίσω ότι δεν είμαι ψυχολόγος, ούτε αισθάνομαι ότι ψυχολογιοποιώ πολιτικά ζητήματα, απλά προσπαθώ μόνο να πω τρία περίπου πράγματα:  Πρώτο, ότι ο κόσμος είναι πολύ πιο πλούσιος από ό,τι συνήθως διακρίνει η κομματική αριστερά, μέσα από τις επάλληλες σχάσεις και αφαιρέσεις, στις οποίες η ίδια προβαίνει προκειμένου να φτάσει στο πολιτικό. Δεύτερο, ότι η κομματική αριστερά μεταφέρει πολλά παλιά τραύματα, κάποια απ’ αυτά παρακαταθήκες άλλων γενιών, χωρίς να τα επεξεργάζεται (ο εκλογικευμένος εξορκισμός δεν συνιστά απαραίτητα επεξεργασία). Και τρίτο, ότι παρ’ όλα αυτά η κομματική αριστερά αντί να επεξεργαστεί το φρέσκο τραύμα της, ενός ναυαγισμένου εγχειρήματος για βαθιές αλλαγές στη χώρα, αντί να βγάλει συμπεράσματα απ’ αυτό για τον εαυτό της, την κοινωνία, τις δυνατότητες και τις ελλείψεις που έχουμε μπροστά μας, επιχειρεί ατελέσφορα να το κρύψει κάτω από μια ενεργητικότητα τεχνητή. Μια ενεργητικότητα, εξάλλου, που στο βάθος της συχνά φέρει ένα αυτοαναφορικό κι απολογητικό μήνυμα: ότι, «κοιτάχτε με, δεν ήμουνα εγώ σαν αυτούς που κυβερνάνε τώρα – εγώ γενικά πάλευα και παλεύω – κι αυτό φτάνει για να είμαι κάτι ολότελα άλλο απ’ αυτούς».

Απ’ την άποψη αυτή, το βιβλίο του Ρινάλντι είναι μια προσφορά χώρου,χώρου αναμέτρησης με το τραύμα, χώρου αναστοχασμού και επεξεργασίας  και γι’ αυτό και μόνο, είναι κάτι διαφορετικό σε ό,τι επικρατεί στην πιάτσα της κομματικής αριστεράς.

Σήμερα, πλατιά τμήματα της κοινωνίας βρίσκονται σε έναν υπόκωφο καθημερινό διάλογο. Ο μόνος τρόπος για να μην γίνει κατανοητή η ύπαρξη αυτής της «κινούσας ακινησίας» (ας μου επιτραπεί το παραδοξολόγημα) της δυναμικής επεξεργασιών που έχει μέσα της, είναι να αναλώνεσαι στους διασταυρούμενους κυρίαρχους λόγους , περιλαμβανομένης της κομματικής αριστεράς. Η κοινωνία δεν αποτελείται από χαϊβάνια, έχει καταλάβει πολλά, δεν μπορεί να καταλάβει άλλα τόσα. Είναι φυσιολογική κοινωνία δηλαδή και όχι ένας Κοντορεβυθούλης μπρος σε κάποια γιγάντια αριστερά. Μάλλον το αντίθετο ισχύει. Την ώρα αυτή που μιλάμε, μεγάλα τμήματα της κοινωνίας ψηλαφούν και αναμετρούνται μόνα τους με τεράστια κι αξεδιάλυτα ζητήματα – ξένη κηδεμονία, χαντάκωμα της δημοκρατίας, γενικό ξεπούλημα και διάλυση της χώρας, βίαιος κλονισμός της Ε.Ε., προσφυγιά, πυκνά σύννεφα πολέμου από πάνω μας  και, κυρίως, έλλειψη πρότασης απέναντι σε όλα αυτά, μάλιστα με την αριστερά τσαλακωμένη ηθικά και πολιτικά.Το πρόβλημα, λοιπόν, δεν είναι τόσο η απουσία της αριστεράς όσο η ποιότητα της παρουσίας της και οι χώροι που ανοίγει με την παρουσία της, δηλαδή αν εξυπηρετεί μια συλλογική υπόθεση δρώντας, ποια είναι η υπόθεση αυτή και με ποιους όρους μπορεί να συμβάλει σ’ αυτή κι εδώ το έλλειμμα είναι μεγάλο.

Το ζήτημα είναι ότι το βιβλίο του Ρινάλντι μάς θυμίζει, με υλικό της περιόδου 2014-2016, πως το έλλειμμα εντοπίζεται πριν την πρώτη «κυβέρνηση της αριστεράς». Χωρίς να υποκρίνεται ότι είναι απαλλαγμένος από τα κακά χούγια της αριστεράς, προσπαθεί όμως να τα επισημαίνει και,σε κάθε ευκαιρία (στα όργανα του κόμματος, στις σελίδες της εφημερίδας Δρόμος, σε συνεντεύξεις) να τα αναδεικνύει ως βασικά εμπόδια οποιουδήποτε βιώσιμου, θετικού προχωρήματος για τον λαό, την κοινωνία, τη χώρα στις απαιτητικές συνθήκες της περιόδου.

Οι τρεις λέξεις, που μόλις ανέφερα, λαός, κοινωνία, χώρα, φέρνουν τον Ρινάλντι εκτός των καθιερωμένων πεδίων επί των οποίων η σύγχρονη ελλαδική αριστερά θέλει να δίνει τις όποιες μάχες της.Η σκέψη, η έγνοια, ο καημός του είναι σταθερά γύρω από το πώς θα επιβιώσουν, θα ανορθωθούν, θα σπάσουν δεσμά και θα επιχειρήσουν βήματα προς τα μπρος, δεδομένου του αδιάκοπου βαθέματος της εξάρτησης της χώρας,την ίδια στιγμή, βέβαια, που αντιλαμβάνεται τα τεράστια μεγέθη αυτής της υπόθεσης. Ως προς αυτό πιστεύω ότι φαίνεται μέσα από τα κείμενά του πώς προσπαθεί συνειδητά να κάνει και προσωπικές υπερβάσεις μέσα στις νέες, πρωτόγνωρες συνθήκες και θα πω πώς το συνάγω αυτό.

Από τη διαδοχή κειμένων προκύπτει ότι ο Ρινάλντι κομίζει μια ματιά γειωμένη, σοβαρή, συμπεριεκτική και ανοιχτή, στην πολιτική ανάλυσή του, είναι χαρακτηριστικά αναζητητικός σε μια εποχή που κατακλύζεται από πομπώδη αναμασήματα και περισπούδαστες ευκολίες, δεν φοβάται νέες ιδέες, νέες ορολογίες, νέες προσεγγίσεις, αλλά ψάχνεται γύρω από αυτές προκειμένου να κατανοήσει βαθύτερα, αποτελεσματικότερα τα νέα ζητούμενα σε νέες συνθήκες, εν κινήσει – ίσως, καλύτερα, με δικά του λόγια, «εν πτήσει».

Τα κείμενα του βιβλίου μάς θυμίζουν ότι ο Ρινάλντι ανήκει στους σχετικά λίγους εκείνους ανθρώπους που, ενόσω η αριστεροσύνη μετριόταν σε μονάδες «ταξικής μεροληψίας», τολμούσε να θέτει πρώτα στην ατζέντα το ζήτημα της δημοκρατίας, το ζήτημα του σαρώματος του πολιτικού συστήματος μέσα από την επανασύνδεση κοινωνίας και πολιτικής, το ζήτημα της παραγωγικής και πολιτιστικής αναγέννησης, καθώς και του φρονήματος, του ηθικού και της ηθικής.Δεν τα παρουσιάζει αυτά σαν δικές του ηρωικές επινοήσεις ή σαν διανουμενίστικα παράγωγα κάποιας επαφής του σε κάποια ιερά κιτάπια αλλά σαν ιδέες που ξεπήδησαν, διατυπώθηκαν και ζυμώθηκαν σε αιτήματα, μέσα από τη ζωντανή κίνηση πλατιών τμημάτων της κοινωνίας τα τελευταία χρόνια.Το βλέμμα του, δηλαδή, είναι στις κινήσεις του λαού σε μεγάλη κλίμακα. Μέσα σ’ αυτές, στην αδιαμεσολάβητη αντιφατικότητά τους βλέπει τις συγκλίσεις σε κατευθύνσεις διεξόδου, που ο ίδιος ο λαός θέλει να στηρίξει και δεν βλέπει, λοιπόν, τη διέξοδο στα δήθεν καθαρόαιμα, αυτοαναφορικά προτάγματα κομμάτων, κομματιών, «τάσεων» κ.λπ. της αριστεράς. Ήδη από το πρώτο κείμενο της συλλογής, που δημοσιοποιήθηκε στις 11/09/2014, πέντε μήνες πριν τις εκλογές του Γενάρη του 2015, κάνει κριτική στον κυβερνητισμό, αντιπροτάσσοντας ένα πολιτικό κίνημα που θα αγωνίζεται για τη διάνοιξη διεξόδου από το μνημονιακό καθεστώς (και όχι ξερά «από τα μνημόνια»).Ένα πολιτικό κίνημα συσπειρωμένο γύρω από τα πλατιά αιτήματα που αρθρώθηκαν απ’ τα μεγάλα κινήματα – και όχι γύρω από ένα προεκλογικό πρόγραμμα που συγκρότησε ένα κομματικό think tank ή γύρω από μια διαπραγμάτευση μιας σκέτης κυβέρνησης.

Ο συνδυασμός αυτών τον καθιστά εξ ορισμού αντιδημοφιλή στις περισσότερες ενδο-ΣΥΡΙΖΑϊκές φατρίες, την εποχή που γράφει, μιλά, κινείται, δεδομένης της κατάστασης πνευμάτων στην κομματική αριστερά:  «εντός ΕΕ ή εκτός ΕΕ;», «ευρώ ή κάτι άλλο;», «μεταρρύθμιση ή επανάσταση;», «εθνισμός ή διεθνισμός;», «ατομικό δικαίωμα ή επαναστατικό δίκαιο;» δηλαδή, «από δω η γυναίκα μου κι από δω το αίσθημά μου». Κι αυτή ήταν η ατζέντα που κυριαρχούσε όχι μόνο στον αστικό κόσμο, αλλά και στην κομματική αριστερά, ΣΥΡΙΖΑϊκή και μη, όλο αυτό το κρίσιμο διάστημα, που καλύπτουν τα κείμενα του Ρινάλντι κατά τη διάρκεια του οποίου διαστήματος (το ξανατονίζω) η χώρα ήταν… απλώς υποταγμένη και σε βαθιά εξάρτηση, ενώ σιγά-σιγά διαφαινόταν ότι απειλούνταν και η ίδια η υπόστασή της. Ψιλά γράμματα και επαρχιωτισμοί, μπρος στα μεγαλοπρεπή διλήμματα της αριστερής ατζέντας, ψιλά γράμματα και επαρχιωτισμός το κεντρικό ζήτημα, της ενημέρωσης, εμψύχωσης, προετοιμασίας και συμμετοχής του λαού προκειμένου ως κυρίως αρμόδιος να αποτινάξει τον μνημονιακό ζυγό, δηλαδή να αναλάβει μια τεράστια σύγκρουση, εθνικών, ευρωπαϊκών και διεθνών διαστάσεων.

Ο Ρινάλντι αγωνιά ακριβώς γι’ αυτό, όπως έντονα προκύπτει στα κείμενά του  δηλαδή, για μια διάχυτη, οριζόντια σε όλη σχεδόν την κομματική αριστερά, απουσία αίσθησης της κρισιμότητας των καταστάσεων και για μια αδιαφορία για την αποσόβηση μιας εθνικής και κοινωνικής καταστροφής στη μέγγενη των γεοπολιτικών ανταγωνισμών, μια αδιαφορία για τη συγκρότηση της κοινωνίας σε σώμα, του λαού σε πολιτικό υποκείμενο, για να δοθεί μια σκληρή μάχη με την ευρωκρατία και το γηγενές κατεστημένο, για να ανοίξει μια άλλη πορεία για τη χώρα, καταρχάς πορεία σωτηρίας, καταρχάς πορεία δημοκρατική και ανεξάρτητη – μια πορεία δύσκολη αλλά εφικτή, στον βαθμό που ο λαός την ήθελε και τη θέλει, και άρα μπορεί να παλέψει γι’ αυτή με όλη του τη δύναμη. Πάνω σ’ αυτή την αγωνία, που ενσαρκώνεται σε προσπάθεια, σπάει το μυαλό του και, τελικά, όπως αποδεικνύεται, τα μούτρα του.

Στο σημείο αυτό θα μπορούσε κάποιος να καταλογίσει στον Ρινάλντι ότι ενώ «τους έβλεπε», δεν «τους τα βρόντηξε» εγκαίρως  ωστόσο, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν ένα εγχείρημα, αντιφατικό μεν, αλλά μαζικό, ελπιδοφόρο, ενδιαφέρον και με όλα τα ενδεχόμενα ανοιχτά σε μια ιστορικής κρισιμότητας περίοδο για τη χώρα και την κοινωνία. Η σειρά των λέξεων αυτών ας μην περάσει ελαφρά τη καρδία. Η συμμετοχή σε τέτοιου βεληνεκούς και σημασίας εγχείρημα δεν ήταν, για κάποιους σαν τον Ρινάλντι, μια ακόμη συνηθισμένη υπόθεση της αριστεράς, όπου μπαίνεις κι άμα δεν σ’ αρέσει καταγγέλλεις, και βγαίνεις, κι είσαι εντάξει με τη συνείδησή σου κι ας τραβήξουν οι άλλοι ό,τι τους βρει.Δεν πρέπει να ξεχνιέται ότι το διακύβευμα ήταν -και είναι- τάξεως λαού, κοινωνίας και χώρας. Για παράδειγμα, στη συνέντευξή του στον Σεραφείμ Κοτρώτσο -στις 25/02/2015, λίγες μέρες μετά την πρώτη συνθηκολόγηση της κυβέρνησης στις Βρυξέλλες- κάνει την εξής εκτίμηση: «θα μας βάλουν 4 μήνες στον πάγο, στον γύψο, θα είναι 4 θανατηφόροι μήνες, μήνες δύσκολοι και θα μας πάνε σε ένα μεγάλο πλέον 3ο Μνημόνιο, το οποίο θα πρέπει να ψηφιστεί και από την ελληνική Βουλή» παρακάτω: «φοβάμαι ότι τα νομοσχέδια από εδώ και μπρος θα ψηφίζονται αλά καρτ. Δηλαδή θα ψηφίζουν και τα κομμάτια της Ν.Δ., του ΠΑΣΟΚ, του Ποταμιού, του ΣΥΡΙΖΑ, κάποιοι δεν θα μπορούν να τα ψηφίσουν.»Για να κλείσει, τελικά, τη συνέντευξη με τη φράση «να είστε σίγουρος ότι δεν είναι εύκολα αυτά τα λόγια που σας λέω αυτή τη στιγμή.» Αυτά χρειάζεται να τα σκεφτούμε σοβαρά, πριν προβούμε σε κριτική, η οποία σαφώς και χρειάζεται  και, όπως προκύπτει και από την κίνηση έκδοσης των κειμένων αυτών, την επιδιώκει και ο Ρινάλντι – το ζητάει ο οργανισμός του, δηλαδή-αρκεί να είναι μια κριτική σοβαρή και κατά το δυνατό άδολη, ας προσθέσω, όπως θεωρώ πως είναι η δική του.

Μίλησα πολύ αλλά  ελπίζω να είπα ένα-δυο ουσιαστικά πράγματα σύνδεσης του βιβλίου με την εποχή που διατρέχει και με την εποχή που διανύουμε.Κλείνοντας για να ισορροπήσω κάπως τα πράγματα, μετά από εκείνη την περί πένθους εισαγωγή μου, οφείλω ένα χάπυ έντ, που λέμε παραδοσιακά στη Φωκίδα. Η λέξη πένθος είναι παράλληλος τύπος της λέξης πάθος.Το πάθος είναι το πολύ δυνατό συναίσθημα, που υπερβαίνει τη λογική, αλλά και το οδυνηρό πάθημα. Από τη μια λοιπόν το πένθος, ως διττός χώρος υπενθύμισης και επεξεργασίας του θανάτου, χρειάζεται να βιωθεί, ώστε κάποια στιγμή να απελευθερωθεί ο άνθρωπος και, ανασυγκροτημένος, διδαγμένος απ’ το πάθημα, πιο γειωμένος και ώριμος, να συνεχίσει την προσπάθειά του στη ζωή, την προσπάθειά του για ζωή.Η ίδια η λέξη προσπάθεια είναι σύνθετη, από το προς και το πάθος. Η αριστερά και ο λαός ηττήθηκαν «με τη βούλα» της ψήφισης και εφαρμογής του τρίτου μνημονίου παράδοσης της χώρας και ανακύκλωσης του ένοχου πολιτικού συστήματός της.Αριστερά και λαός απώλεσαν, έτσι, βίαια και επώδυνα, κομμάτια του εαυτού τους, της ταυτότητας και του προσανατολισμού τους  αλλά δεν πέθαναν. Ο πενθών βρίσκεται συμβολικά σε έναν χώρο όπου ζωή και θάνατος συμπλέκονται αλλά όντας ζωντανός και προκειμένου να επιστρέψει ακέραιος στους ζωντανούς. Εμείς σαν λαός και η πορεία μας σαν λαός, για να συναντήσουμε το πάθος που γεννούν η λευτεριά, η δικαιοσύνη κι όλες οι μεγάλες, οικουμενικές αξίες, ούτε πριν έξι χρόνια ξεκινήσαμε ούτε και πριν έναν χρόνο πεθάναμε  και δεν θα πεθάνουμε ως τέτοιες συλλογικές ποιότητες. Η πορεία είναι μακρά, ατέλειωτη, υπερβατική. Η πορεία είναι ζωντανή και συνεχίζεται όπως το έγραψε ο Ρινάλντι στην παραίτησή του από τη Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ, στις 20 Ιούλη 2015, συνεχίζεται «με ό,τι έχει και ό,τι της λείπει…». Κι αυτή είναι μια διαλεκτική που επείγει.

 

* Ο Νίκος Λάιος είναι πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων στα Κέντρα Πρόληψης των Εξαρτήσεων.

 

 

Γιατί έφυγε η Βρετανία Το Brexit δεν ήταν η πρώτη φορά που οι Ευρωπαίοι απέρριψαν την ΕΕ και δεν θα είναι η τελευταία. Να τι πρέπει να κάνει η Αριστερά.

Standard

Τρίτη, 12 Ιουλίου 2016

Του  Κώστα Λαπαβίτσα

Διαδήλωση υπέρ της παραμονής στην ΕΕ στο Λονδίνο τον Ιούνιο του 2016. Ed Everett / Flickr

`

Η νίκη της Εξόδου στο βρετανικό δημοψήφισμα αποτελεί μια στιγμή πολιτικής σύγχυσης για τη χώρα – μια ανάπαυλα στον ανταγωνισμό μεταξύ των κοινωνικών τάξεων. Καμία τάξη δεν φαίνεται ικανή για την ώρα να κατευθύνει τα γεγονότα. Η άρχουσα τάξη δεν έχει σαφή σχέδια για το μέλλον και φαίνεται προσωρινά παραζαλισμένη.

`

Η εργατική τάξη και οι φτωχοί έχουν εκφράσει μεγάλη οργή για την κατάσταση τόσο της κοινωνίας όσο και του έθνους, αλλά είναι επίσης βαθύτατα διχασμένοι, με αντιφατικές ιδέες να επικρατούν ανάμεσά τους. Η άμορφη μεσαία τάξη είναι βαθύτατα απογοητευμένη από την τροπή των γεγονότων και θα ήθελε ένα στιβαρό χέρι στο τιμόνι, αλλά δεν έχει καμία ιδέα για το πώς να επιτύχει αυτό το αποτέλεσμα.

`

Τέτοιες στιγμές απαιτούν μια αποφασιστική πολιτική δύναμη που θα αλλάξει την κοινωνική ισορροπία.

Read the rest of this entry

Μετά τον Τζόνσον, παραιτείται ο Φάρατζ: Μα δεν θα βρεθεί ένας Τσίπρας σε ολόκληρη τη Μ. Βρετανία;

Standard

`

`

Πρώτος ο Μπόρις Τζόνσον έδωσε το μήνυμα: Δήλωσε ότι δεν θα διεκδικήσει την προεδρία των Συντηρητικών μετά την ήττα του Κάμερον στο βρετανικό δημοψήφισμα. Σήμερα ακολούθησε ο Νάιτζελ Φάρατζ παραιτούμενος απρόσμενα από την προεδρία του UKIP. Ο Κένεντι μετά τον Κόλπο των Χοίρων, διασκευάζοντας την αρχαία ρήση του Τάκιτου, είχε πει το περίφημο «η νίκη έχει εκατοντάδες πατέρες, ενώ η ήττα είναι ορφανή». Στην περίπτωση του Brexit ισχύει όμως το ανάποδο: Η νίκη έμεινε ορφανή, ουδείς τη διεκδικεί, οι δε πολιτικοί της πατέρες σπεύδουν ο ένας μετά τον άλλο να αποσυρθούν. Και το ερώτημα είναι απλό: Γιατί συμβαίνει αυτή η ανωμαλία της ιστορίας και το σοφό ρητό του Τάκιτου στην περίπτωση του βρετανικού δημοψηφίσματος, δεν επαληθεύεται;

Read the rest of this entry

Brexit: Η Αυτοκρατορία αντεπιτίθεται

Standard

 

Οι περισσότεροι από εμάς που ζούμε στη Βρετανία δεχτήκαμε τα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος, όχι απλως σαν χαστούκι στο πρόσωπο αλλά σαν μπουνιά στο στομάχι. Οι περισσότεροι απο αυτούς που κατέθεσαν το ΟΧΙ τους σ’ αυτό το δημοψήφισμα δέχονται μπουνιές παντού. Χρόνια τώρα. Όσο λιγότερο ηθικολογήσουμε εναντίον τους και όσο πιο σοβαρά πάρουμε αυτό που θέλουν να μας πουν (χωρίς να το συγχέουμε με τον τρόπο με τον οποίο μας το λένε), τόσο πιο γρήγορα θα αντιληφθούμε ότι αυτοί οι άνθρωποι ήταν και είναι, χρόνια τώρα, οι εσωτερικοί μας ξένοι.

`

Όσο άναρθρες κι αν είναι οι κραυγές τους –και ακριβώς γι’ αυτό τον λόγο– πρέπει να ακουστούν. Ένα μεγάλο μέρος των ψηφοφόρων του Brexit είναι μια νέα αυτοκρατορία που αντεπιτίθεται. Τρομακτικά. Άσχημα. Δύσκολα. Λούμπεν. Δεν χρειάζονται τη διδαχή μας. Δεν χρειάζονται την ανοχή μας. Ουρλιάζουν για χώρο, χρόνο, ευκαιρίες. Ας σκάσουμε επιτέλους, κι ας τους πάρουμε σοβαρά.

Unfollow – Ελισάβετ Κυρτσόγλου | 25/6/2016

`

Ανεξάρτητα με το πόσο διαφωνεί κανείς με το αποτέλεσμα του, το Βρετανικό δημοψήφισμα είναι μια γνήσια και ξεκάθαρη αποτύπωση της βούλησης του μισού και πλέον πληθυσμού του Ηνωμένου Βασιλείου. Από Βορρά σε Νότο κι απο Ανατολή σε Δύση,

Read the rest of this entry

Brexit: Τον τελευταίο λόγο τον είχαν οι άνθρωποι και όχι οι τραπεζίτες

Standard

`

Brexit 11 650

Από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ ,
Πηγή: Παναγιώτης Σωτήρης – «Unfollow»

`

H επικράτηση του Brexit στο Βρετανικό δημοψήφισμα συμπυκνώνει τη βαθιά κρίση του ευρωπαϊκού οικοδομήματος και υπενθυμίζει ότι αυτό που ονομάζουμε «ευρωπαϊκή ολοκλήρωση» είναι μια πολιτική, οικονομική και νομισματική διαδικασία που διαμορφώθηκε ερήμην των πολιτών και σε σύγκρουση με τα συμφέροντα της πλειοψηφίας τους. Το καλό νέο είναι ότι αυτή τη φορά τον τελευταίο λόγο τον είχαν οι πολίτες.

`

Παρά την ενεργό υποστήριξη υπέρ της παραμονής της Βρετανίας στην ΕΕ που έδειξε το City του Λονδίνου και όλοι οι μεγάλοι χρηματοικονομικοί όμιλοι, παρά την ενεργό στράτευση σε αυτή την κατεύθυνση των Εργατικών, των συνδικάτων, μεγάλου μέρους τους Τύπου, παρά τη συστράτευση του κύριου όγκου των Συντηρητικών και των περισσότερων υπουργών, παρά την ωμή παρέμβαση του Μπαρακ Ομπάμα και των ΗΠΑ υπέρ του Remain με το επιχείρημα ότι η «ειδική σχέση» Βρετανίας – ΗΠΑ εξακολουθεί να έχει ως αναγκαία συνθήκη την παραμονή της Βρετανίας στην ΕΕ, παρά την εκστρατεία του φόβου, παρά τις εκτεταμένες δυνατότητες αυτοεξαίρεσης που εξασφάλισαν ο Κάμερον από την ΕΕ, οι Βρετανοί πολίτες αποφάσισαν να ψηφίσουν υπέρ της εξόδου.

`

Σε πείσμα της ρητορικής

Read the rest of this entry

Γαλλία: Προς την έκρηξη της συσσωρευμένης οργής της νεολαίας και των εργαζομένων!

Standard

Η συσσωρευμένη οργή εκατομμυρίων πολιτών, με επικεφαλής τη νεολαία, υπόσχονται μια συνέχεια συναρπαστική και πολλά υποσχόμενη. (..) ότι ακριβώς χρειαζόμαστε για να αναθαρρήσουμε και να ξαναβρούμε την αισιοδοξία μας. Και εδώ και σε όλη τη Γηραιά μας ήπειρο!…

Του Γιώργου Μητραλιά

`

Μετά από τέσσερα ολόκληρα χρόνια απάθειας, λήθαργου και αδράνειας της γαλλικής κοινωνίας, που συμπίπτουν με τα τέσσερα χρόνια (2012-2016) της προεδρίας του Φρανσουά Ολάντ, όλα δείχνουν πια ότι η υπό εξέλιξη ραγδαία αφύπνισή της θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια από εκείνες τις ηφαιστειακές εκρήξεις στις οποίες μας έχει συνηθίσει -εδώ και πάρα πολλές δεκαετίες- το  νεολαιίστικο και εργατικό κίνημα της Γαλλίας! Και τολμούμε να προβλέψουμε ότι αυτό μπορεί να συμβεί στις αμέσως επόμενες βδομάδες, μέσα στον Απρίλη ή το Μάη του 2016…

`

«Όλα άρχισαν» λοιπόν όταν το δίδυμο Ολάντ-Βαλς και η σοσιαλφιλελεύθερη κυβέρνησή του, έκαναν το μοιραίο λάθος των αλαζονικών εξουσιών όλων των εποχών: Βέβαιοι ότι έχουν πια εθίσει τη γαλλική κοινωνία

Read the rest of this entry

Αστυνομικός παράγγελνε ιερόδουλες στο Τμήμα. «Είμαστε βάρδια, στείλε μία ωραία να ευχαριστηθούμε». ΕΛ.ΑΣ. Το μεγαλείο σου!

Standard
Διεξάγεται …..ΕΔΕ.

Ροζ… ιστορίες προέκυψαν από την έρευνα των Εσωτερικών Υποθέσεων της ΕΛ.ΑΣ. για την εξάρθρωση κυκλώματος πορνείας και διακίνησης λαθραίων ποτών, στο οποίο συμμετείχαν δύο αστυνομικοί.

Ένας από τους δύο κατηγορούμενους ένστολους έκανε, σύμφωνα με αστυνομικές πηγές, «παραγγελία» καλλίγραμμων γυναικών εν ώρα υπηρεσίας στο Τμήμα Τροχαίας όπου υπηρετούσε.

Αυτό προέκυψε από επικοινωνίας που καταγράφηκε κατά τη διάρκεια των ερευνών ανάμεσα σε εμπλεκόμενο στο κύκλωμα 31χρονου ειδικού φρουρού με τον 50χρονο αρχηγό της συμμορίας.

«Να μας στείλεις απόψε στο τμήμα μία από τις ωραίες για να ευχαριστηθεί ο υπαστυνόμος που είμαστε μαζί βάρδια», είπε ο ειδικός φρουρός για να λάβει την παρακάτω απάντηση

Read the rest of this entry

Προβάδισμα Ν.Δ. έναντι του ΣΥΡΙΖΑ σε δύο νέες δημοσκοπήσεις

Standard

«ΜΙΑ ΤΟΥ ΨΕΥΤΗ-ΔΥΟ ΤΟΥ ΨΕΥΤΗ…»

 

2016-02-26 3 Mnimonia

Δημοσκόπηση Metron Analysis

`

Παγιώνεται και διευρύνεται το προβάδισμα της ΝΔ έναντι του ΣΥΡΙΖΑ, σύμφωνα με δύο νέες δημοσκοπήσεις που είδαν το φως της δημοσιότητας. Ειδικότερα, σε πανελλαδική δημοσκόπησή της για τα Παραπολιτικά η Metron Analysis δίνει προβάδισμα 4,3% στη ΝΔ, ενώ η δημοσκόπηση του Πανεπιστημίου Μακεδονίας για λογαριασμό του ΣΚΑΪ ανεβάζει τη διαφορά στο 6,5%.

Δημοσκόπηση ΠΑΜΑΚ: 6,5 μoνάδες μπροστά η ΝΔ 

Με 6,5 ποσοστιαίες μονάδες προηγείται η Νέα Δημοκρατία του ΣΥΡΙΖΑ στην πρόθεση ψήφου, σύμφωνα με την τελευταία δημοσκόπηση του Πανεπιστημίου Μακεδονίας για λογαριασμό του ΣΚΑΪ.

Το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης έρχεται πρώτο με 24% ενώ ακολουθεί ο ΣΥΡΙΖΑ με 17,5%. Τρίτο κόμμα αναδεικνύεται η Χρυσή Αυγή με 6%, τέταρτο το ΚΚΕ με 5,5%, ενώ εκτός «δημοσκοπικής Βουλής» μένουν το Ποτάμι, οι Ανεξάρτητοι Έλληνες, και η ΛΑΕ  που συγκεντρώνουν 2 , 2,5,  2  ποσοστιαίες μονάδες αντίστοιχα.

Παρόλο που Ένωση Κεντρώων και Δημοκρατική Συμπαράσταση ισοψηφούν στην πέμπτη θέση με 4,5%, πρώτος σε δημοτικότητα πολιτικός αρχηγός προκρίνεται ο Βασίλης Λεβέντης (!!!…), με το 27% των ερωτηθέντων να έχει θετική ή πολύ θετική άποψη για αυτόν. Ακολουθεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης με 25,5% ενώ ο Αλέξης Τσίπρας έρχεται τρίτος στις προτιμήσεις των ερωτηθέντων, συγκεντρώνοντας 23%.

Δυσαρεστημένη από τις επιδόσεις της κυβέρνησης φαίνεται πως είναι όχι μόνο η πλειοψηφία του συνόλου των ερωτηθέντων κατά 87%, αλλά και της ίδιας της εκλογικής βάσης του ΣΥΡΙΖΑ σε ποσοστό 74%.

Εξίσου απαισιόδοξη παρουσιάζεται η κοινή γνώμη και ως προς την οικονομική προοπτική της χώρας, με το 80,5% να μην πιστεύει πως η κυβέρνηση θα καταφέρει να βγάλει την Ελλάδα από το μνημόνιο μέχρι το τέλος της τετραετίας.

 Μetron Analysis: Προβάδισμα 4,3% για ΝΔ

Παγιώνεται και διευρύνεται το προβάδισμα της ΝΔ. Αυτό προκύπτει από την πανελλαδική δημοσκόπηση της Μetron Analysis για τα Παραπολιτικά.

Ειδικότερα, στην πρόθεση ψήφου η ΝΔ παίρνει κεφάλι με 23,7% και ακολουθούν ΣΥΡΙΖΑ με 19,4%, Χρυσή Αυγή 5,1%, ΚΚΕ 4,7% , Δημοκρατική Συμπαράταξη 4,2%, Ένωση Κεντρώων 3,7% ,ενώ ποσοστά  κάτω από το όριο εισόδου στην Βουλή έχουν το ΠΟΤΑΜΙ με 2,2%,  οι ΑΝΕΛ με 2,3% και η ΛΑΕ με 2,0%

Πηγή

Άνθρωπος VS διπόδου. Θα ποντάρω στον Άνθρωπο. Κι ας χάσω.

Standard

(Της Sofias Lampiki FB)

`2016-02-26 Πρόσφυγες εθνική οδός`

Μια τεράστια σύγκρουση σε ηθικό επίπεδο λαμβάνει χώρα στην Ελλάδα τον τελευταίο χρόνο.
Άνθρωποι vs διπόδων.

`
Πένητες και ταλαιπωρημένοι από 7 χρόνια μνημονίων βγαίνουν στο δρόμο και δίνουν στους πρόσφυγες το χέρι τους και ό,τι άλλο μπορούν,ένα ζευγάρι παλιοκαιρισμένα παπούτσια,ένα γάλα,ένα σκουφί πλεγμένο με δάκρυα,ένα χαμόγελο,μια οργισμένη αγκαλιά.

`
Δεν μετρούν τη φτώχεια τους,δεν υπολογίζουν το κόπο.Στέκονται όρθιοι δίπλα στους άλλους ανθρώπους.
Και απέναντι τα δίποδα,βολεμένα μπροστά απ τη τηλεόραση,ουρλιάζουν κατά πάντων των Ανθρώπων.Των κυνηγημένων και αυτών που τους βοηθούν.

`
Βλέπουν παντού εχθρούς τα δίποδα,ό,τι φτάνει στο ύψος των ματιών τους είναι εχθρός,η πάρτη τους κινδυνεύει απ τον δίπλα,τον πρόσφυγα,τον αλληλέγγυο.Βρίζουν γυναικόπαιδα αλυχτούν σαν ύαινες και ταπεινά προσκυνούν αυτόν που είναι ο πραγματικός εχθρός τους,ο Εξουσιαστής δυνάστης τους.Αυτόν τον γλείφουν μήπως και γλυτώσουν.

`

Άλλα δίποδα εκμεταλλεύονται τους κυνηγημένους,βγάζουν το κέρδος απ το αίμα των ανθρώπων.
Μια τεράστια μάχη που κάποιος,παλιομοδίτικα, θα την ονόμαζε η Πάλη του Καλού με το Κακό.

`

Είναι η μάχη του Ανθρώπου κόντρα στο δίποδο της λάσπης.
Θα ποντάρω στον Άνθρωπο.Κι ας χάσω.


Υ.Γ.(1) 2-8 (!!!.) Ευρώ το μπουκαλάκι νερό και 8 Ευρώ να μπείς σε τουαλέττα! από τους μαυραγορίτες στα Τέμπη .(Στο μαγαζί αυτού του αλήτη)ΚΛΙΚ

Υ.Γ. (2) : Και στην ΕΥΔΑΠ, αντί για να ανακοινώνεται σταυροφορία ανθρωπιάς αλληλεγγύης, βοήθειας, εξαγγέλλεται κάθε βδομάδα και από ένας χορός-γλέντι των συνδικαλιστικών παρατάξεων. Καλές εισπράξεις και καλή διασκέδαση παιδιά.

Α, θυμηθείτε να ρίξετε και μιά γυροβολία για τους «ασθενείς και οδοιπόρους» των εθνικών οδών. Θα το εκτιμήσουν ανάλογα.

«ΟΧΙ, ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ! -Του Πολύδωρου Τακόπουλου

Standard

Όσους φράχτες και να σηκώσετε, όσο μίσος και φόβο και να σπειρετε, δεν θα μας στρέψετε ΠΟΤΕ κατά των τυραννισμένων συνανθρώπων μας.

ΔΕΝ ΘΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΕΤΕ.»

Συγχωρέστε μου την οργή, αλλά αυτός είναι ο χάρτης της μεγαλύτερης ιστορικής ντροπής της Ευρωπης του 21ου αιωνα.

Σε κάθε κόκκινο σημείο του, απο χθες τη νύχτα ως και αυτή την ώρα, υποφέρουν άδικα χιλιάδες αθωοι κι απελπισμένοι, θύματα του πολέμου και της φτώχιας.

Είναι ο χάρτης που απο χθες χάραξαν βίαια στο σώμα της Ελλάδας εκείνοι που χρόνια τώρα πλουτίζουν με βόμβες, με αίμα και με νεκρά γυναικόπαιδα σ’ όλο τον πλανήτη.

Αυτοί οι μισάνθρωποι εξουσιαστές, θλιβεροί δέσμιοι του χρήματος, της σάπιας τους ψυχής και των συμπλεγμάτων τους.

Αυτοί που αποφάσισαν να βασανίσουν

Read the rest of this entry

…Kάπου στα υπόγεια της Κουμουνδούρου έχουν μια μηχανή του χρόνου και βολτάρουν πέρα-δώθε, μεταξύ μνημονιακού παρόντος και σοσιαλιστικού μέλλοντος….

Standard

Του Κωνσταντίνου Πουλή

Καταπληκτικός!

`

…..Τον Οκτώβρη του 1917 ο Λένιν ηγήθηκε ενός πολιτικού εγχειρήματος, ενός «ντου» όπως θα λέγαμε σήμερα ….ε που δεν το λες τώρα και υπογραφή μνημονίου…..

Κοινώς, ποιος Λένιν μωρέ, που θυμήθηκες και τον Λένιν, που σε στέλνουμε να διαπραγματευτείς και παθαίνεις έρπητα.

`2016-02-19 ΣΥΡΙΖΑ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΣΥΡΙΖΑ Κ.ΠΟΥΛΗjpg 1`

…«Το όνομα της Αριστεράς στην κυβέρνηση είναι η αντίφαση στην εξουσία. Ο πολιτικός και πολιτικός χρόνος που βιώνουμε ως μέλη του κόμματος, ως βουλευτές είναι πολυδιάστατος και πολυδιασπασμένος. Ζούμε όλοι μας μαζύ σε τρεις διαφορετικούς πολιτικούς χρόνους, τρεις ομόκεντρους κύκλους, που επικαλύπτονται αλλά και συγκρούονται.

Ο πρώτος είναι ο παρόντας χρόνος, ο χρόνος δηλαδή της κυβέρνησης που νομοθετεί και εφαρμόζει το μνημονιακό πρόγραμμα.

Ο Δεύτερος είναι ο μεσοπρόθεσμός τριών με πέντε χρόνων, όπου η κυβέρνηση πειραματίζεται, πειραματίστηκε, σταδιακά μεταβάλλεται σε αριστερή διακυβέρνηση και

ο τρίτος κύκλος είναι ο πιο αργός έτσι και μακροπρόθεσμος, ο κύκλος του κοινωνικού μετασχηματισμού..» (Κ. Δουζίνας, Βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ)

Συνέχεια ΚΛΙΚ thepressproject.gr

 

 

 

Όταν ο ΣΥΡΙΖΑ ανακαλύπτει τα άκρα.

Standard

2016-02-06 ΑΥΓΗ ΑΠΕΡΓΙΑ

(Ξαφνικά, τα κοινωνικά στρώµατα που ξεσηκώνονται αποτελούνται από µεγαλοφοροφυγαδες, χρυσαυγίτες έως και αριστερούς αυριανιστές, υποστηριζόµενους από τα διαπλεκόµενα ΜΜΕ, κατά τα λεγόµενα του µέλους της Πολιτικής Γραµµατείας του νέου ΣΥΡΙΖΑ Γιάννη Μπουρνού. (…) Ακόµα και από οπαδούς του «ναι»,(Κυβ. Εκπρόσωπος)

`
Όχι πως κι αυτό δεν ήταν αναµενόµενο. Για να εφαρµοστούν τα επαχθή µέτρα του 3ου Μνηµονίου που υπέγραψε η κυβέρνηση χρειάζονται πολλά παραµορφωτικά πρίσµατα, φαρδιά µαξιλάρια προστασίας και διαρκείς αντιπερισπασµοί. Αλλά η µεταλλαγµένη Αριστερά δεν έχει πια πολλά περιθώρια, εάν κιόλας δεν την έχει πιάσει Ένας πρόωρος πανικός.

`
Και το χαρτί «Τσίπρα», που αναµφίβολα µέτρησε πολύ στην προηγούµενη φάση, δεν είναι σίγουρο ότι θα αντέξει στις θερµοκρασίες που ανεβαίνουν πιο γρήγορα απ’ όσο υπολόγιζε

Read the rest of this entry

ΠΡΟΣΟΧΗ! 818 Ευρώ το Μήνα-Αποφ. Λυκείου και ένα ταξείδι δωρεάν σε Ελλάδα/έτος

Standard

Μάθανε πως γαμ…στε

πλάκωσανε κι’οι φρίτσηδες!

ΑΡΧΙΣΕ ΤΟ ΣΚΛΑΒΟΠΑΖΑΡΟ. 

Ο ΑΤΖΕΝΤΗΣ ΧΑΤΖΗΜΑΡΚΑΚΗΣ  ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΕΜΑΘΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ!!!! ΕΝ ΔΡΑΣΕΙ ΑΠΟ ΑΛΛΟ ΠΟΣΤΟ!

ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΤΕΕ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΦΤΙΑΞΟΥΝ ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΑΡΑΔΕΣ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.

Οι Γερμανοί είναι φίλο μας, μας αγαπάνε οι Γερμανοί!

 `

Κυριακή, 24 Ιανουαρίου 2016

Δελτίο Τύπου (Γ.Χατζημαρκάκη)

Πρόγραμμα για νοσηλευτική τρίτης ηλικίας

Υλοποίηση σε Ελλάδα και Θουριγγία

818 ευρώ μηνιαία αμοιβή

Μέσω πολύχρονων δράσεων και πρωτοβουλιών, ο Γερμανοελληνικός Επιχειρηματικός Σύνδεσμος (DHW) κατάφερε ν’ αναδείξει τα ελληνικά προϊόντα, τον τουρισμό και την ελληνική επιχειρηματικότητα στη Γερμανία, στηρίζοντας παράλληλα, νέους ανθρώπους στην προσπάθεια να κτίσουν την επαγγελματική τους καριέρα.

Αυτή την περίοδο, επιδιώκοντας να στηρίξει την προσπάθεια των νέων ανθρώπων για εύρεση εργασίας, αξιοποιεί το ευρωπαϊκό πρόγραμμα “Job of my Life” που στοχεύει στην μείωση της ανεργίας στην Ευρώπη

Read the rest of this entry

Έξω χέστη απ’ την παράγκα!

Standard

Κάτι μου μυρίζει στην ατμόσφαιρα, πιτσιρίκο.
Δεν είναι η φασολάδα που φτιάχνει η κυρά μου.
Δεν είναι ο βόθρος του γείτονα.

`

Δεν είναι σίγουρα το μπαρούτι από την επανάσταση του κώλου που ετοιμάζουν και καθοδηγούν τα διαπλεκόμενα ΜΜΕ και σαν μόνο σκοπό έχουν να προλάβουν να φέρουν τον Κυριάκο στα πράγματα πριν δοθούν οι άδειες από το ΕΣΡ.

Είναι που ετοιμάζεται για την ολική επαναφορά ο Τζίφρας.

Κωλοτούμπας και αδίστακτος, ετοιμάζει την επιστροφή στην μήτρα και στην οικογενειακή εστία.

`

Έχει βγάλει τους παρατρεχάμενους και αποκηρύσσουν

Read the rest of this entry

Ως πότε παληκάρια θα ζούμε στα στεγνά;…

Standard

και… «ΘΑ ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ» ΣΥΡΙΖΑ?

`

2015-12-19 Ψηφίζουμε ΣΥΡΙΖΑ (ΚΛΕΣΤΗ ΟΜΑΔΑ)

 

ταν έρχονται τα πάνω-κάτω και «τέρατα και σημεία» βγαίνουν στους δρόμους και μας ακινητοποιούν,

όταν ακροδεξιός, ορκισμένος εχθρός της αριστεράς,  δηλώνει «Επειδή εγώ βλέπω την χώρα συνολικά την βλέπω εθνικά δεν την βλέπω ταξικά αν η αριστερά αποτύχει και αν η χώρα μείνει χωρίς αξιοπρεπή και αξιόπιστη αριστερά αυτό θα είναι μακάβριο για την χώρα. Δηλαδή θα δημιουργήσει ένα τεράστιο πολιτικό κενό και χάος» ΕΔΩ

όταν άλλο κορυφαίο στέλεχος της δεξιάς και αρχιδιαπλεκόμενος  πλέκει εγκώμια στην ηγεσία της λέγοντας  «Ο Αλέξης Τσίπρας είναι ηγέτης»ΕΔΩ,

όταν οι γκαουλάϊτερ της ΕΕ διατάζουν στο «ποντίκι που βρυχάται» να μπει «στη τρύπα του» για τα παράλληλα προγράμματα και «πράσινα άλογα»,

και

όταν καπάκι έρχεται δημοσκόπηση, όχι καμμιάς κεντροδεξιάς  διαπλεκόμενης εφημερίδας,  που δείχνει καταβαράθρωση του ΣΥΡΙΖΑ, σχεδόν να ισοψηφεί με τη ΝΔ! 20-19%,  και τους πολίτες να βλέπουν με απόγνωση και απαισιοδοξία νάρχεται το 2016  ΕΔΩ

Με απορία και έκπληξη συνάντησα (εκτός των άλλων) και 44 «φίλους μου», σε αναρτημένη (ακόμα) ομάδα

στο FB ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ ΣΥΡΙΖΑ όπου κατάπληκτος  (δις)  είδα ανθρώπους,  που στη μεγάλη τους πλειοψηφία έχουν

από καιρό διαφοροποιηθεί.

Ας με συγχωρέσουν, αν στεναχωρήσω κανένα-καμμιά,

Γιά ΄δέστε το λίγο

 αλλά δεν καταλαβαίνω τι στο καλό συμβαίνει;

Το αγνοούν, τους διαφεύγει, δεν πειράζει,  δεν έχει σημασία-που ίσως εγώ κακώς έδωσα, ….και (χωρίς πλάκα, και ίχνος ειρωνείας) μήπως το «κλειστή ομάδα» που γράφει ισχύει κυριολεκτικά στο FB;

Πάσα ερμηνεία εκ προοιμίου δεκτή, γιατί επαναλαμβάνω πως οι περισσότεροι-περισσότερες είναι φίλοι-φίλες. Με ότι αυτό συνεπάγεται.