Μπορεί να εργάζονται στο νερό αλλά δεν είναι χρυσόψαρα, με την ανάλογη μνήμη. Κανένας! (1 Video από το ΣΕΦ)

Standard

Ποιος  μιλάει!(2)

ζουριδης-μπαρδης.

`

Του Δημήτρη Ζαγορίτη

Προοίμιο: Δυό λόγια για την ηχηρή εμφάνιση του (1) στην Εφ. των Συντακτών, στα πρόθυρα των επικείμενων όπως  το 1981 κυβερνητικών αλλαγών, όπου και τότε  ενέσκηψαν και εισέβαλλαν από «πόρτες και παράθυρα» στις δημόσιες επιχειρήσεις, κατά τον ίδιο επιχειρούμενο τρόπο, μιλιούνια καιροσκόποι και τυχοδιώκτες, που ανέλαβαν τα ηνία τους και έφεραν τη χώρα στο σημερινό κατάντημα.

Και σε όσους εύλογα αναρρωτηθούν τι μας «κόβει» για το ποιοι θα εισβάλλουν και πως θα «κατσικωθούν» στο σβέρκο μας, απαντάμε ότι μας “νοιάζει και μας κόβει”,  όχι μόνο γιατί έχουμε παιδιά και οικογένειες που κινδυνεύουμε «σούμπιτοι» να χαθούμε, αλλά και γιατί:  αν το 1981 και μετέπειτα, οι «εισβολείς» (και οι διάδοχοι τους στο ΠΑΣΟΚ-ΝΔ) συνετέλεσαν ώστε μετά 30 χρόνια να μας έρθει ο ουρανός «σφοντύλι»,

σήμερα δεν έχουμε ούτε λεπτό καβάτζα. μια και

Απίστευτα πράγματα: Για την ιδιωτικοποίηση ..

Απίστευτα πράγματα είπε στο ΣΕΦ το 2010: Για τα προνόμια, την ιδιωτικοποίηση ..και το πόσο καλός είναι ο  κ. Μπάρδης..

ούτε δραχμή περισσεύει (όπως τότε, με τους πακτωλούς (3)της ΕΟΚ),

αλλά και τα όσα συμβαίνουν καθημερινά γύρω μας,

είναι τόσο συγκλονιστικά (ισόβια σε καταχραστές δημάρχους)

και τραγικά (κατάσχεση 129,30 Ευρώ από τραπεζικό λογαριασμό για χρέος 300,00 Ευρώ πολίτη καρδιοπαθή, εμφραγματία, με νοσοκομειακή παρακολούθηση ΕΔΩ) ,

και άκρως επικίνδυνα (Σεμινάρια φασιστών της Χρυσής Αυγής σε 6χρονα παιδάκια της Αρτέμιδας!).

που δεν παίρνουν καμμιά αναβολή.

Όσο μπορούμε λοιπόν και με όση φωνή διαθέτουμε,  θα συνεχίσουμε τη προσπάθεια, όχι μόνο να τους φράξουμε το δρόμο, όχι μόνο να μην συνεχιστεί η καταστροφή ενός λαού, αλλά και για να πάρουν τις τύχες στα χέρια τους και τα όνειρα εκδίκηση, αυτών που με αίμα και δάκρυ και θάνατο, από το 1821/192 ολόκληρα χρόνια το προσπαθούν.

(3) με αντάλαγμα την αποβιομηχάνιση και τη διάλυση της γεωργίας και της πρωτογενούς παραγωγής.

`

Πόσα άλλα «ποντίκια» θα δούμε να εγκαταλείπουν το «βυθιζόμενο σκάφος», οδεύοντας προς τις εκλογές;*

 γραμμες διακοσμητικες 1b

`(1) Ακολουθεί το δημοσίευμα της εφ.

Η πορεία απαξίωσης των επιχειρήσεων του Δημοσίου

Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ ΤΕΤΑΡΤΗ  27/2/2013

`

Του Γιώργου Ζουρίδη*

Η ηθική και πολιτισμική παρακμή, που παράγεται στο επίπεδο της κομματικής και κρατικής ηγεσίας, αναπαράγει εδώ και χρόνια θνησιγενή φαινόμενα σε όλους τους συλλογικούς θεσμούς. Η έλλειψη πολιτικής παιδείας και ήθους τούς μετασχηματίζει ενίοτε σε άντρα προσωποκεντρικών συμμοριών.

Το δημοκρατικό έλλειμμα των θεσμών αυτών διαρκώς αυξάνει και δημιουργεί τις προϋποθέσεις για τον συνεχή μεταμορφισμό των εκπροσώπων τους. Σκληροί νεοφιλελεύθεροι μεταμορφώνονται σε σοσιαλδημοκράτες ή ακόμα και σε κομμουνιστές. Φανατικοί σοσιαλιστές ασπάζονται με περισσή ευκολία την «ευλογία» των ελεύθερων αγορών. (σ.σ. έντονα δικά μας) Εκχυδαΐζουν τις ιδεολογίες και ανάγουν σε πρόταγμα άθλια ιδεολογήματα.

Με την ίδια ευκολία εκχυδαΐζεται από τους μεταπράτες των ιδεολογιών η ιστορική σημασία των παραγωγικών δυνάμεων του Δημοσίου, που αποτέλεσαν την εμπροσθοφυλακή, κατά τη μεταπολεμική περίοδο, για την οικονομική και κοινωνική ανασυγκρότηση της Ελλάδας.

Οι συνεχείς ιδεολογικές μεταλλάξεις των φορέων του δικομματισμού την περίοδο 1996-2012 οδήγησαν την πολιτική στον συντηρητισμό και την οικονομία στον νεοφιλελευθερισμό.

`

Ετσι σήμερα, η συνταγή «εξυγίανσης» και «ανόρθωσης» της ελληνικής οικονομίας είναι απλή και δοκιμασμένη: Πτώση των μισθών με στόχο τη φτωχοποίηση μεγάλων κοινωνικών ομάδων και δημιουργία φτηνής εργατικής δύναμης. Αύξηση των τιμών με στόχο τη διεύρυνση της κοινωνικής ανισομέρειας. Ιδιωτικοποίηση και εκποίηση των επιχειρήσεων του Δημοσίου με αποτέλεσμα την αλλοίωση του κοινωνικού τους χαρακτήρα και παράλληλη ενίσχυση της κερδοσκοπίας υπέρ των νέων αφεντικών.

Κι όμως! Με την αυξανόμενη ύφεση και ανεργία, οι ελληνικές επιχειρήσεις του Δημοσίου θα έπρεπε να τροχιοδρομήσουν και πάλι τη διαδικασία της ανάπτυξης και της ευημερίας.

Η ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ (ΝΑ) ΕΠΙΔΕΙΚΝΥΕΤΑΙ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ

ΚΑΙ ΟΧΙ ΕΚΕΙ ΠΟΥ (..ΝΟΜΙΖΟΥΜΕ ΟΤΙ) ΜΑΣ ΠΑΙΡΝΕΙ.

(e-mail μας σε αγαπητό συνάδελφο που διαφωνούσε με ταυτόσημο δικό μας.)

Εισαγωγικά άνοιγμα μπλεΔεν κατάλαβα  συναδ. για ποιούς πύρινους λόγους, και για ποιούς συνειρμούς αυριανικής εποχής μιλάς αναφερόμενος στα γραφόμενα μου για: «ποντίκια που εγκαταλείπουν το βυθιζόμενο σκάφος,  εν όψει επερχόμενων εκλογών«;

Είναι ψέματα;
Τόσο γρήγορα ξεχάστηκε ο «βίος και η πολιτεία»  του εν λόγω στυλοβάτη του δικομματικού συστήματος εξουσίας που μας έφερε στο σήμερα.;

Υπάρχουν εκατοντάδες σελίδες που μπορεί να θυμηθεί  κανείς ανατρέχοντας στην διαβόητη «ΠΗΓΗ» της ΕΥΔΑΠ, που εξέδιδε ο εν λόγω και που ασύστολα προπαγάνδιζε τους από πάνω και κατασυκοφαντούσε προσωπικό και συνδικάτα.

Και αντί να ασχοληθείς με το θράσος του εν λόγω, που οσφριζόμενος τι επέρχεται φόρεσε νέο κουστούμι και βγήκε στην αγορά,
βρήκες πάλι ευκαιρία να επιτεθείς σε όποιον, έστω και με πύρινο κατ’εσέ, λόγο, θυμίζει στους συναδέλφους πράγματα και καταστάσεις που μπορεί άλλοι να θέλουν να ξεχαστούν, αλλά δεν νομίζω και σύ.

Γιατί λοιπόν τόση ευαισθησία και ενόχληση;
Μήπως ο εν λόγω κύριος δεν ήταν  αυτός που επί δεκαετίες και από διάφορες κατά καιρούς θέσεις (Κεντρική Επιτροπή ΠΑΣΟΚ, Εθνικά Συμβούλια, συνδικαλιστικές, πολιτιστικές, διευθυντικές), με όλες του τις δυνάμεις στήριξε (και συμμετείχε σε) όλο αυτό το διεφθαρμένο και διαπλεκόμενο συνοθύλευμα συνδικαλιστών, συλλόγων, διοικήσεων ΕΥΔΑΠ, κεντρικοεπίτροπων πράσινης και γαλάζιας  κομματικής νομενκλατούρας, που έφεραν την ελλάδα στην άβυσο της καταστροφής;

Σε λίγους μήνες ξεχάστηκαν όλα;
«Τα επιχειρήματα και η σαφήνεια» μας μάραναν, μην τυχόν και θίξουμε τους χαμαιλέοντες και τους καιροσκόπους;
Αυτά μας «μάραναν», τώρα που κάποιοι πολύ καθυστερημένα (και περίεργα θάλεγα) αρχίζουν να παίρνουν το δρόμο για τις φυλακές και άλλοι ράβουν κουστούμια και προβάρουν χαμόγελα για να μας «σώσουν» αύριο, (όπως έκαναν και χθες),
από νέες όμως, μπορεί και αντιμνημονιακές θέσεις;
Μιά και το θράσσος τους δεν έχει όρια;

Αντί λοιπόν να νουθετείς όποιον τολμάει και μιλάει για πρώην κορυφαία διευθυντικά στελέχη της ΕΥΔΑΠ, που ευθύνονται για πλείστα όσα, καλό θα ήταν να είχες ήδη σχολιάσει το από 24ώρες δημοσιευμένο κείμενο αυτού που, εκτός των άλλων είχε δεχθεί και σφοδρότατη κριτική από την παράταξη στην οποία επί  δεκαετίες έδινε «γη και ύδωρ».

Αλλά βλέπεις είναι πανεύκολο να «εκφράζουμε προσωπική και καλοπροαίρετη άποψη» σε όποιον συνταξιούχο/απλό πολίτη τολμά να θίξει «τα ιερά και τα όσια» του διαπλεκόμενου κατεστημένου συστήματος εξουσίας, παρά να τα βάζουμε με αυτό και μάλιστα να μην λέμε ούτε μία (αρ.1) επικριτική λέξη για τους πιστούς θεράποντες του.
Γιατί,υποθέτω, ενέχει ρίσκα και κινδύνους κάτι τέτοιο.

Πάντως κλείνω με την διαβεβαίωση πως ότι και να γίνει δεν πρόκειται ούτε κατά κεραίαν να σταματήσω να μιλάω και να γράφω για, τα όπως τα καταλαβαίνω, κακώς κείμενα. Επανερχόμενος…

Άλλωστε, νομίζω πως απείρως μικρότερο κακό έχουμε υποστεί από την οποιασδήποτε μορφή κριτικής, παρά από την ανοχή και το «ξέπλυμα» των κατά καιρούς και με όποια μορφή καταστροφέων και διαπλεκόμενων της πατρίδος μας.

Να θυμίσω πως «όποιος ξεχνάει την ιστορία του είναι καταδικασμένος να την ξαναζήσει«;

Δημήτρης Ζαγορίτης

ΥΓ1 Με την ευκαιρία του πρόσφατου συνωστισμού στις φυλακές για καταχρήσεις, για διασπάθιση δημόσιου χρήματος, για ψευτοδιορισμούς, κ.α. ΕΔΩ και ΕΔΩ και ΕΔΩ και ΕΔΩ,

μήπως π.χ. οι συνδικαλιστές που εκλέχτηκαν με το ψηφοδέλτιο ΣΕΚΕ-Συνταξιούχοι,  θα πρέπει να προλάβουν τυχόν εισβολή στην ΕΥΔΑΠ εισαγγελέων και ορκωτών λογιστών, φέρνοντας στο φως και ξεβρωμίζοντας τα όσα δυσώδη κυκλοφορούν για τα ταμεία διάφορων συλλόγων, ομοσπονδιών, κέντρων, επιτροπών κλπ,

για να αποδείξουν και στο προσωπικό, εμπράκτως και όχι στα λόγια, ότι δεν είναι όλοι ίδιοι;

ΥΓ2 Και επειδή διαφαίνεται κάποια αλλεργία με τα ομαδικά mail και γενικά με την άπλετη πληροφόρηση του προσωπικού για πράγματα και καταστάσεις που -κακώς θεωρείται- ότι πρέπει να τα γνωρίζουν κάποιοι » λίγοι και εκλεκτοί», πληροφορώ ότι το παρών κείμενο χωρίς το όνομα του αρχικού αποδέκτη θα γίνει ευρύτατα γνωστό.
Μαζύ βέβαια με πλούσια σχετική ειδησεογραφία για τον αίτιο που συζητάμε.»

Κανένας δεν αμφισβητεί την ανάγκη εκσυγχρονισμού των επιχειρήσεων αυτών. Παράλληλα όμως, κανένας δεν πρέπει να ξεχνά ότι την πορεία παρακμής των επιχειρήσεων αυτών οργάνωσαν με περισσή επιμέλεια τόσο οι διοριζόμενες διαχρονικά από τους πολιτικούς διοικήσεις όσο –αν και σε μικρότερο βαθμό– και τα συνδικάτα, αλλά δυστυχώς και οι απλοί εργαζόμενοι που δεν βρήκαν το σθένος να αντισταθούν.

Οι διοικήσεις: Τοποθετημένες κατά το πλείστον με καθαρά κομματικά κριτήρια, απέπνεαν τον έντονο υποκειμενισμό των ευεργετών τους αλλά και τον δικό τους. Ο κοσμοπολιτισμός ή ο επαρχιωτισμός των διοικητών καθόριζε τις βαθιά προσωπικές επιλογές τους σε ένα ασαφές επιχειρησιακό περιβάλλον. Αλλος επιθυμούσε την εξωστρέφεια και την επέκταση της επιχείρησης και άλλος την οργάνωσή της στα πρότυπα ενός καλοσυγυρισμένου επαρχιακού μαγαζιού. Αλλος οικοδομούσε μια επιχείρηση εγκυκλίων και κανονισμών και ο επόμενος με περισσή απάθεια τις καταργούσε. Αλλος αυτοπροσδιοριζόταν ως οραματιστής του κρατισμού και άλλος ως μάνατζερ ενός συστήματος με έντονα τα τερατογενή χαρακτηριστικά  ενός τεράστιου πελατειακού μαγαζιού. Μια διαχείριση που επιβάλλει ως προαπαιτούμενο για την εφαρμογή της σκληρές ιδεολογικές και συντεχνιακές ρήξεις, οι οποίες θα αναμοχλεύσουν μια σάπια υποδομή και θα περιθωριοποιήσουν την επί χρόνια παραγόμενη κοπριά του Αυγεία. Και το κερασάκι στην τούρτα ήταν πάντα η διαρκής μεταβολή του εταιρικού οργανογράμματος με αποτέλεσμα τον «συνωστισμό» στην κορυφή της ιεραρχίας ικανών και ανίκανων, ηθικών και ανήθικων στελεχών, χωρίς να λαμβάνεται μέριμνα για το συνολικό προσωπικό που αφυδατώθηκε από την έλλειψη οποιουδήποτε αναπτυξιακού και ελληνοκεντρικού οράματος.

`

Τα συνδικάτα: Δομημένα κατ’ εικόνα και ομοίωση των ιδεολογικοπολιτικών τους αφεντικών και κατ’ επέκταση του πελατειακού κράτους, «βολεύτηκαν» στην ψευτοδιαχείριση των καθημερινών προβλημάτων, σε μια ασαφή συνδιοίκηση, με εμφανή ανταλλάγματα. Στηριζόμενα στα ιδεολογήματα του εργατισμού και του οικονομισμού, οικοδόμησαν προσωποπαγή φέουδα εξουσίας.

Οι απλοί εργαζόμενοι: Πολλοί εξ αυτών αισθάνθηκαν προδομένοι ή αηδιασμένοι από την αναλγησία του κομματοκεντρικού πελατειακού συστήματος που κατέτρωγε τα σωθικά των επιχειρήσεων του Δημοσίου. Ετσι, οι εργαζόμενοι «βολεύτηκαν» και αυτοί στη νιρβάνα ενός παρασιτικού καταναλωτισμού.

«Και λοιπόν;» θα αναρωτηθεί ο αναγνώστης! Ποιος μας εγγυάται ότι ο ιδιώτης, εθνικός ή πολυεθνικός, θα δώσει τη βέλτιστη λύση; Γιατί αλήθεια ο ανθρώπινος παράγοντας δεν μπορεί να συνειδητοποιηθεί σε μια πατριωτική βάση, στοχεύοντας στην επαναθεμελίωση των επιχειρήσεων του Δημοσίου αλλά και των συλλογικών θεσμών που δρουν στα σωθικά τους και καθορίζουν την τύχη τους; Γιατί θα πρέπει να εξευτελίσουμε το έθνος και τις όποιες παραγωγικές του δυνατότητες επιχειρηματολογώντας χυδαία για την όποια μέχρι σήμερα ανικανότητά μας, την όποια αναποτελεσματικότητά μας;

Υπάρχει λύση και είναι εθνική! Να ξαναβρούμε το νήμα της ιστορίας και να εκκινήσουμε με εντιμότητα, χωρίς ψεύτικα ιδεολογήματα, το καινούργιο δημιουργικό ταξίδι των επιχειρήσεων αυτών. Με πρωταγωνιστή τον εργαζόμενο, ο οποίος θα εγγυάται ανιδιοτελώς τη νέα δημιουργία. Αποβάλλοντας τους υποκειμενισμούς των διοικήσεων και την αρτηριοσκλήρυνση της παραταξιακής και συνδικαλιστικής νομενκλατούρας.

Με παρρησία και αυτοκριτικό πνεύμα, οι εργαζόμενοι οφείλουν να εγερθούν και να αμφισβητήσουν την πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων που τους ωθεί στην απαξίωση και τη μελλοντική ανεργία. Μια πολιτική που βάζει σε αμφισβήτηση την ποιότητα των παρεχόμενων προϊόντων και υπηρεσιών…

 `

* Πολιτικός μηχανικός, υγιεινολόγος

Απολαύστε αποσπάσματα της ομιλία του στο ΣΕΦ το Σεπτέβρη του 2010

Την εποχή που τα μνημόνια «έσπαζαν κόκκαλα» σε όλη την χώρα, σε λιγότερο βαθμό στην ΕΥΔΑΠ, μιά και το Μάη/10 είχε εκλογές ο Συλ.Προσ., προσέξτε με τι τουπέ αντιπαρατίθεται με το προσωπικό, κατηγορώντας το για προνόμια. αλλά και πόσο ανοικτά εξυμνεί τον κ. Μπάρδη, αυτόν που με εντολές της κυβέρνησης λίγους μήνες μετά πετσόκοψε τις αποδοχές (και) της ΕΥΔΑΠ. Αλλά  και πόσο ο κ. Μπάρδης ανταποδίδει τις φιλοφρονήσεις.

 

ΓΖ«Ο Μπάρδης με την οραματική του τοποθέτηση είναι πιο πατριώτης από όλους εμάς!»

 

ΓΖ (…) «όχι γιατί –όπως έλεγε μια συνδικαλίστρια γιατί γλείφω το Μπάρδη αλλά γιατί ξέρω να κάνω πολιτική!!»..

 

Μπάρδης: Σεβαστείτε τη γνώμη αυτουνού. Δεν τον έστησα εγώ! Σεβαστείτε τη γνώμη του!! . Μη μιλάτε σας παρακαλώ σεβαστείτε να πει ότι θέλει να πει ο άνθρωπος!!!

«Μα δεν ήξερα εγώ τι θα έλεγε»!!!

(..)  «καθείστε κάτω και αφήστε τον να μιλήσει»!!!!

(σ.σ. όχι δεν είναι καθόλου αβάντα αυτό).

«καθείστε κάτω σας παρακαλώ»,

«αστον να μιλήσει και ας πει ότι πει»…

 

Ν. Μπάρδης: «Εγώ δεν στήνω τίποτε αυτός μόνος του βγήκε και τάπε, άστον να πει αυτό που θέλει»

 

ΓΖ: Η δημοκρατία φαίνεται ότι χάνεται όταν θίγονται τα προνόμια. Δεν με τρομάζετε ξέρετε. Δεν με τρομάξαν ποτέ οι κομματικοί στρατοί   

Και το αποκορύφωμα της παραπλάνησης. Ακούστε απιστευτη συνηγορία-επιχείρημα για το ξεπούλημα της ΕΥΔΑΠ,  «.. λέω ότι την ιδιωτικοποίηση στο τέλος θα τη φέρουμε εμείς με τη βλακεία του μυαλού μας»!!! (καταχειροκροτούμενος!!, δυστυχώς …)

Και συνεχίζει

ΓΖ: «Λέω λοιπόν ότι συντάσσομαι με το όραμα και παρατηρώ το Μπάρδη, θα τον κρίνω από τις πράξεις του..»

«Με εντυπωσιάζει ο παλμός θα είμαι δίπλα του..»

«η αξιακή πολιτική που εκφράζεται από τον πρωθυπουργό της χώρας (σ.σ. ΓΑΠ!!!) θα πρέπει να βάλει σε προβληματισμό τους θεσμικούς εκπρόσωπους»

(,..) είναι ντροπή εκπρόσωπος των εργαζομένων να ζητάει από το Δ.Σ. να καθαρίσει την επάρατη δεξιά για να αλλάξει η εμφάνιση (…) ντροπή σε όλους αυτούς που αναπαράγουν εξωπασοκικές αντιλήψεις»

γραμμες διακοσμητικες 1b

(2) Όποιος έχει  “βουτηχτεί  μέχρι το λαιμό” στους κομματικούς, στους πολιτικούς, στους διοικητικούς και στους συνδικαλιστικούς μηχανισμούς, μπορεί άνετα σήμερα να «κατακεραυνώνει» τους πάντες.

Μαζύ βέβαια με τους εργαζόμενους, όπως είναι της μόδας των ΜΜΕ.

Αν και του «ξέφυγαν» οι συνταξιούχοι…

(Συνεχίζεται…)

Advertisements

9 responses »

  1. Πάντως επειδή το ΣΕΚΕ την ψήφο των εργαζομένων ζητά και μάλιστα ευαγγελίζεται κάτι «νέο», εγώ καλά κάνω και το καλώ να πάρει θέση και ας κρίνουν και οι υπόλοιποι συνάδελφοι…και επειδή πραγματικά το έχουμε ξαναδεί το έργο κι εγώ απορώ γιατί εκνευρίστηκα αφού όποτε στήριξα ελπίδες σε κάτι που χτίστηκε από ανακύκλωση πάντα απογοητεύτηκα.

    Μου αρέσει!


    • 1) Το σωστό είναι ΣΕΚΕ & Σ(υνταξιούχοι)
      2) Μακάρι το ΣΕΚΕ&Σ νάπαιρνε θέση σε πολλά γεγονότα. Που το ελάχιστο είναι το παρόν, που χρειάστηκαν τόσα σχόλια και ίσως πικρές κουβέντες για να ηρεμήσουμε. Έτσι όμως προχωράει η ζωή «δύο βήματα μπρος-ένα πίσω».
      3) Δεν ξέρω τι έργο έχεις ξαναδεί, αφού μου είναι άγνωστο το προφιλ σου, αλλά το δικό μου ήταν σκέτο Χίτσκοκ, αφού ξεκίνησε με «στις 18 Σοσιαλισμός και κατέληξε σε Τόμπρα, Κουτσόγιωργα, άρθρο 4, Κοσκωτά, διαπλοκή και συχνότητες σε όλους τους αλήτες των ΜΜΕ που γανώνουν σήμερα το κεφάλι 11 εκατ. Ελλήνων).
      4) Αυτά όμως συμβαίνουν όταν η κοινωνία δεν μπαίνει στο γήπεδο να «παίξει μπάλλα», αλλά κάθεται καναπέ και ΑΝΑΘΕΤΕΙ στους ειδικούς, να παίξουν, τότε δυστυχώς η απογοήτευση και το γκρέμισμα των ελπίδων είναι η κατάληξη.
      5) Όμως δεν τα παρατάμε, παρά τις δεκαετίες, προσπαθούμε και παλεύουμε, με τα – και + μας, γιατί έχουμε χρέος στα παιδιά μας και στα εκατομύρια ακόμη, που με θλίψη διαπιστώνουμε ότι θάναι η πρώτη γεννιά που θα ζήσει (τρις)χειρότερα από την προηγούμενη. Και μας πληγώνει. Πολύ!
      6) Καταλήγοντας, δυό λέξεις, ακόμα: όσο η συμμετοχή, η άμεσοδημοκρατία, η αυτοοργάνωση, η αλληλεγγύη, το εμείς αντί του εγώ, δεν κυριαρχήσουν, αλλά πορευόμαστε «στα ίδια», θα χρειαστεί καιρός, πολύς, για να «λειώσουν οι παγετώνες» που σκεπάζουν την Ελλάδα και τον κόσμο όλοκληρο.
      7) Και εδώ θα πρέπει το ΣΕΚΕ-Σ και το Σ.Κ., οι πάντες) να δώσουν τα ρέστα τους, μια και μέχρι στιγμής τους βλέπω, σχεδόν, εκτός παιδιάς..

      Υ.Γ. Με συγχωρείς για την πολυλογία, αλλά τόχω το σπόρ αυτό.

      Μου αρέσει!

  2. Ντροπή!!! Η απάντηση ενός θεωρητικού κειμένου να είναι ένα λιβελογράφημα και μια προσωπική επίθεση! Ας είχες τουλάχιστον το ανάστημα να απαντήσεις στην ουσία του αρθρου. Φτάνει πια! Όταν ήσουν ενεργός συνδικαλιστής έτσι συμπεριφερόσουνα?! Επειδή δηλαδή εσύ έχεις το μέσο δικό σου και γράφεις ότι σου γουστάρει, ενώ τον άλλον τον επέλεξε ένα μέσο για να του δώσει βήμα θύμωσες? ή γιατί όντως αναγνώρισες τον εαυτό σου σε μια από τις περιγραφές του άρθρου?

    Μου αρέσει!

    • Για τα ωραία σου λόγια.
      Κατανοούμε τον εκνευρισμό και την αμηχανία που οδηγεί στην επίθεση στον «ταχυδρόμο» επειδή ενοχλεί το «μήνυμα», που στηλιτεύει πολιτικές και φορείς που μας έφεραν στη σημερινή τραγωδία και προσπαθεί να αποτρέψει το Comeback όσων νομίζουν πως οι συμπολίτες και οι συνάδελφοι μας έχουν μνήμη χρυσόψαρου, για να τους επιτρέψουν να κάνουν το μεγάλο ρεσάλτο στην εξουσία.
      `
      Το «πρόβλημα» δεν μας αφορά και είναι 100% όσων διατέλεσαν κεντρικοεπίτροποι ΠΑΣΟΚ, διευθυντές ΕΥΔΑΠ, προπαγανδιστές του συστήματος, διαπλεκόμενοι με την εξουσία, συνδικαλιστές μηχανισμών και νομενκλατούρας κ.α., που ξαφνικά τα (ξ)έχασαν όλα και προσπαθούν τώρα να προσδεθούν στην επερχόμενη νέα κατάσταση, μή διστάζοντας ακόμη και αντιμνημονιακοί να το παίξουν !
      Θα μας βρίσκουν απέναντι, ότι και να γράφεται, ότι και να γίνει!

      Υ.Γ.1 Όπως βλέπεις μπορείς να γράφεις ότι θέλεις. Μόνο τα τρολαρίσματα είναι απαράδεκτα. Διάλεξε λοιπόν ψευδώνυμο και όχι πότε σαν aggelos, πότε σαν chaosgenocide, και πότε ότι άλλο θα μας προκύψει, αφού προτιμάς την ανωνυμία, για να βρίζεις εύκολα..

      Υ.Γ.2 Αν «πόνεσε» ή όχι κάτι, άφησε να το κρίνουν οι αναγνώστες. Ευτυχώς είμαστε στο 2013 που τα πάντα -κείμενα και video- αποκαλύπτoυν σε χρόνο dt και όχι όπως το ‘81 που χρειάστηκαν πολλά χρόνια…

      Μου αρέσει!

      • Που το είδες το βρίσιμο?? Βγάλε τα κόκκινα γυαλιά μπας και διαβάσεις σωστά. Κρατήθηκα να μη σε χαρακτηρίσω όπως σου πρέπει. Κάποιοι δεν έχουμε ούτε το μέσο ούτε τον χρόνο που έχεις εσύ γιατί ακόμα δεν φτάσαμε τα 75 να πάρουμε σύνταξη. Και βέβαια δεν θα σε βρίσω αλλά περιμένω την απάντηση του θιγόμενου που γράφει και χωρίς ψευδόνυμο…που σε μας ειναι απαραίτητο γιατί είμαστε ακόμα ενεργοί σε όλους τους χώρους και δεν έχουμε τα μέσα να τα βάλουμε με τύπους σαν κι εσένα ούτε τις πλάτες συλλόγων ή κομμάτων. Δε φταίει κανείς αλλά όσοι από τους συναδέλφους σε μάζεψαν και σε περιέλαβαν στην ομάδα. Αν το ΣΕΚΕ νομίζει ότι με άτομα σαν εσένα και νοοτροπίες σαν την δικιά σου έχει κάτι να κερδίσει γελιέται… Περιμένω να πάρει θέση και το ΣΕΚΕ ποιους θέλει στις τάξεις του?! Απλούς εργαζόμενους και αξιοπρεπείς συνταξιούχους ή εσένα. Χούντα ή Δημοκρατία? Αξιοπρέπεια ή Αναξιοπρέπεια? Εμάς ή εσένα? Αν το ΣΕΚΕ θέλει να κάνει τη διαφορά να σπάσει το σύστημα και να βγει μπροστά πετώντας τα βαρίδια…

        Μου αρέσει!

      • Σε ευχαριστώ! και καλό ΣΚ!

        Δεν καταλαβαίνω όμως γιατί ο εκνευρισμός μεγαλώνει και παίρνει πιό άγρια μορφή: Χούντα, αναξιοπρέπεια.. και μάλιστα καλείς και το …ΣΕΚΕ να πάρει θέση και …να διαλέξει «Εμάς(;;;) ή εσένα».
        Ήρεμα συνάδελφε-συναδέλφισσα. Ήρεμα.
        Δεν έχω τίποτε μαζύ σου, για να σε αντιμετωπίσω όπως με αντιμετωπίζεις, άλλωστε εργαζόμενοι-συνταξιούχοι όλοι βράζουμε στο ίδιο καζάνι (τουλάχιστον όσοι δεν είμαστε διαπλεκόμενοι,διεφθαρμένοι και σιτιζόμενοι από την εξουσία). Και η ΕΥΔΑΠ είναι τόσο μικρή, όπου όλοι γνωριζόμαστε καλά και δεν βλέπω το λόγο της τόσο βίαιης επίθεσης σου.
        Εν πάσει περιπτώσει την αντιπαρέρχομαι παρακαλώ σε, αφού πείς ότι θέλεις ακόμη εναντίον μου, να ασχοληθείς και λιγάκι με όσους άσκησαν ή ασκούν εξουσία γενικά και στην ΕΥΔΑΠ ειδικότερα. Αξίζει νομίζω τον κόπο.

        Επαναλαμβάνω πως το “πρόβλημα” δεν είσαι εσύ, ούτε εγώ αλλά 100% όσων διατέλεσαν κεντρικοεπίτροποι ΠΑΣΟΚ, διευθυντές ΕΥΔΑΠ, προπαγανδιστές του συστήματος, διαπλεκόμενοι με την εξουσία, συνδικαλιστές μηχανισμών και νομενκλατούρας κ.α., που ξαφνικά τα (ξ)έχασαν όλα και προσπαθούν τώρα να προσδεθούν στην επερχόμενη νέα κατάσταση, μή διστάζοντας ακόμη και αντιμνημονιακοί να το παίξουν!
        Για να μας «ξανασώσουν», όπως και παλιότερα.
        Θα μας βρίσκουν απέναντι, ότι και να γράφεται, ότι και να γίνει!

        Μου αρέσει!

  3. Κι εγώ στη θέση σου τέτοιο μένος θα είχα αν αναγνώριζα στον ευατό μου τις βαρύτατες ευθύνες που καταλογίζει ο Γ.Ζ. στο συνάφι μου. Δυστυχώς όσο κι αν προσπαθείς να αποβάλεις το σταλινικό σου παρελθόν ο άνθρωπος γεννιέται και δεν γίνεται. Κοίτα τον καθρέπτη σου και ξεκίνα από κει το φτύσιμο πριν αρχίσεις να φτύνεις τους άλλους.

    Μου αρέσει!


    • Ένα λουλούδι και τις ευχαριστίες μας για τα καλά σου λόγια, που μάλλον δείχνουν ότι το μήνυμα ελήφθη(και «πόνεσε»).

      Όμως αδικείς πρώτιστα τον εαυτό σου, γιατί δεν είσαι ούτε εσύ, ούτε εγώ, το αντικείμενο του άρθρου.
      Γιατί δεν υπήρξαμε ποτέ (όσον με αφορά) ούτε μέλη της κεντρικής επιτροπής του ΠΑΣΟΚ, ούτε διευθυντές του γραφείου προπαγάνδας της ΕΥΔΑΠ, ούτε εκδότες «ενημερωτικού» φερέφωνου των διοικήσεων, ούτε συνδικαλιστές συλλόγων – Ομοσπονδίας στην ΠΑΣΚΕ, ούτε στηρίγματα της πράσινης και γαλάζιας κομματικής νομενκλατούρας, που έφεραν την Ελλάδα στην άβυσο της καταστροφής;
      Ούτε τέλος «είδαμε φως και μπήκαμε», εν όψει πολιτικών εξελίξεων, εγκαταλείποντας «σαν τα ποντίκια το βυθιζόμενο σκάφος».

      Και φυσικά μη έχοντας κανένα μένος κατά ουδενός, ούτε καμμιά σχέση με φτυσίματα και σταλινισμούς, παραθέτουμε γεγονότα και κρίνουμε πολιτικές στάσεις όσων υπηρέτησαν πιστά (και φιλοξοξούν να το ξανακάνουν..) το διαπλεκόμενο και διεφθαρμένο σύστημα εξουσίας,
      όσων από ένθερμοι υμνητές των κατά καιρούς διοικούντων (και των πολιτικών τους προϊσταμένων) και από φανατικοί θιασώτες των εξοντωτικών μνημονίων «για να σωθεί η πατρίδα», ετοιμάζονται τώρα εν όψει πολιτικών αλλαγών να κάνουν το μεγάλο ρεσάλτο (όπως κάποιοι άλλοι το 1981), και γιατί όχι να φορέσουν μέχρι και αντιμνημονιακά κουστούμια για να μας «ξανασώσουν».
      Ε, όχι λοιπόν! Επειδή το έχουμε ξαναδεί το έργο θα κάνουμε ότι μπορούμε έγκαιρα να τους σταματήσουμε.
      Χορτάσαμε από «σωτήρες» της συμφοράς!
      Μπορούμε και μόνοι μας να πέσουμε στο γκρεμό.

      Μου αρέσει!

      • Βγάλε τον άλλο από τη θέση που φοβάσαι μη σου πάρει (και που τη δημιούργησε! όταν εσύ ήσουνα ακόμα σε άλλο στενό χώρο από όπου και σε απέπεμψαν) και τη θεωρείς δικιά σου, εσύ παρέθεσε γεγονότα και μην αφήνεις άλλον να το κάνει… η αλήθεια μπορεί να είναι υποκειμενική αλλά τι είναι σταλινικό και τι όχι έχει ξεκαθαρίσει πια και είναι αντικειμενικό. Και μόνο η ανάγκη σου να λές 10 όταν ο άλλος σου λέει 1 είναι χαρακτηριστική. Ποιό μύνημα πόνεσε και έτσουξε ήταν σαφές από την αρχική σου αντίδραση πανικού και την εκκωφαντική σιωπή των άλλων.

        Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s