Απάντηση Γ.Ζουρίδη σε προηγούμενο άρθρο και δική μας απάντηση

Standard

Ελληνικη πραγματικοτητα: στην Πορτογαλια 1.000.000 κόσμος Σαββατιάτικα στους δρομους, (κι εκει οι κυβερνωντες δεν δολοφονησαν 2 νεα παιδια -και κινδυνευουν αλλα 2-, από μαγκαλια,   γιατι δεν μπορουσαν να αγορασουν πετρελαιο  για θερμανση). Εδω ηδη γεμιζουν οι καφετεριες με αραχτους και στις 7 μμ προβλεπεται να πανε «οι γνωστοι γραφικοι» στις πλατείες, οι υπολοιποι θα «συμμετέχουν» μεσω των ειδήσεων της TV. «Ω! ναι ακόμη δεν φτασαμε στο πάτο…», και καποιοι κουρασμενοι ..μεσήλικες θα διασταυρωνουν τα ξιφη τους για ποιου επιλογες«δικαιωθηκαν» περισσοτερο.., χωρίς να «ανοιγει καμμια γη να τους καταπιει, οπως στη Φλώριδα (ασχετο.. ). (Φωτο απο fb Γιωργου Θωμαϊδη).

Κύριε Ζαγορίτη

`
Με έκπληξη πληροφορήθηκα από πρώην συναδέλφους για το λιβελογράφημά* σας -που εσείς ονομάζετε «σχολιασμό»- για άρθρο μου που δημοσιεύτηκε στις 27/2/13 στην Εφημερίδα των Συντακτών, το οποίο στόχο είχε να «σπάσει» τη «σιωπή των αμνών» που δυστυχώς επικυριαρχεί σε μια περίοδο εντεινόμενων διαδικασιών ιδιωτικοποιήσεων των Επιχειρήσεων του Δημοσίου, αποδίδοντας τα του Καίσαρος τω Καίσαρι…

`
Επισκέφτηκα την ιστοσελίδα σας και εντυπωσιάστηκα από τον μισαλλόδοξο* παροξυσμό* και τον αναδύοντα γκεμπελισμό* της απαντήσεώς σας.
Θα μου ήταν εύκολο να αναθέσω σε δικηγόρους την υπεράσπιση της τιμής και της αξιοπρέπειας μου, για τους άθλιους* χαρακτηρισμούς που μου αποδίδετε,  και να απαιτήσω ανταλλάγματα για ηθική βλάβη από την κατασυκοφάντησή μου στον πρώην εργασιακό μου περίγυρο και όχι μόνο.

`
Δεν θα το κάνω γιατί αντιλαμβάνομαι αφενός ότι «το γήρας ου γαρ έρχεται μόνον» και αφετέρου ότι η αρτηριοσκλήρυνση* και ο ρεβανσισμός* της απόψεώς σας έχει την απαρχή του στις σταλινικές* καταβολές του παρελθόντος σας, που σημαίνει ότι θα ήταν μάταιο να περιμένει κανείς κάτι καλύτερο.

`
Θα σας θυμίσω απλώς ότι, όταν το 1996 έγραψα το άρθρο «Για την επαναθεμελίωση του Συνδικαλιστικού Κινήματος στην ΕΥΔΑΠ», φωτογράφιζα επακριβώς τα στελέχη σαν κι εσάς που με φανατική* εμμονή εδραίωναν την καταστροφική* για το Κίνημα αντίληψη του εργατισμού*  και του οικονομισμού*. Έννοιες που ανάγουν ιδεολογικά τις ρίζες τους στον τριτοδιεθνισμό, πάνω στον οποίο εδράζει το κομμουνιστικό κίνημα. Κίνημα το οποίο επάξια υπηρετήσατε τη δεκαετία του ΄80 και του ΄90.

`
Παράλληλα, θα ήθελα να σας επισημάνω ότι η σωτηρία της ψυχής μας περνάει μέσα από μια βαθιά και δημόσια αυτοκριτική που αποβάλει τα λείψανα του αυταρχικού* σταλινισμού*, τον οποίο ενστερνίστηκαν λόγω μορφωτικής ανεπάρκειας και οι απόγονοι εκπρόσωποι του δικομματισμού φέρνοντας το Συνδικαλιστικό Κίνημα της ΕΥΔΑΠ στη σημερινή του κατάντια. Αρκεί να επισκεφτείτε blogs συνδικαλιστικών συλλόγων για να αντιληφτείτε τον επερχόμενο ιστορικό συμβιβασμό ενόψει της ιδιωτικοποίησης.

`
Γι΄ αυτό, πριν αναπαράγετε με παραληρηματική* ορμή τον ανανεωτισμό της επανάστασης, ρίξτε μια ματιά στα αποτελέσματα της καθοδηγητικής διαπαιδαγώγησης που ασκήσατε επί δεκαετίες για τη δημιουργία μιας ψεύτικης* συνείδησης στην ΕΥΔΑΠ που σήμερα απλά διευκολύνει την  ιδιωτικοποίησή της.
Αναμφίβολα, ό,τι υπάρχει σήμερα, είναι έργο δικό σας και των ομοϊδεατών σας εργατοπατέρων*. Βεβαίως και των εκπροσώπων του δικομματισμού που, μην έχοντας ιδεολογική αυτάρκεια να παράγουν στρατηγικές, λειτούργησαν υποσυνείδητα σαν δεκανίκια του νεοσταλινισμού* και του γκεμπελισμού*. Να τους χαίρεστε μαζί με την κόκκινη σημαία της λυτρωτικής σας επανάστασης.

`
Εύχομαι να μακροημερεύσετε για να απολαύσετε τα παράγωγα της ιδεολογικής σας σποράς.
Σε ό,τι με αφορά: θα μπορούσα για κάποια χρόνια ακόμη να απολαμβάνω –όπως εσείς αναφέρετε- τον παχυλό μου μισθό και τα προνόμια της Διευθυντικής μου θέσης. Επέλεξα να παραιτηθώ από την ΕΥΔΑΠ, ως στάση ευθύνης και αξιοπρέπειας, για να μην διολισθήσω στην παρακμή που χαρακτηρίζει πλέον τους συνδικαλιστικούς και εταιρικούς θεσμούς, αρνούμενος παράλληλα να επικοινωνήσω –λόγω θέσης- τις στρατηγικές της επερχόμενης ιδιωτικοποίησης.

`
Τα υπόλοιπα υπονοούμενα που αφήνετε για το υποτιθέμενο πολιτικό μου μέλλον αποτελούν αποκυήματα μιας αρρωστημένης* φαντασίας, αντικατοπτρίζοντας μια προσωπικότητα που ακροβατεί επικίνδυνα μεταξύ μισαλλοδοξίας* και παραλογισμού*.
Ακολουθώντας τις επιταγές μιας ελάχιστης* ηθικής δεοντολογίας που θέλω να πιστεύω ότι πρέπει να σας διακρίνει, θεωρώ ότι θα αναρτηθεί η παρούσα στο blog σας και κλείνω οριστικά την επικοινωνία στο σημείο αυτό δίνοντάς σας το ερέθισμα να αναλογιστείτε τις ευθύνες σας από τον πρότερο και τον νυν πολιτικό σας βίο πριν κρίνετε με τόση παραμορφωτική* ευκολία και ρηχότητα την ιστορία, την προσφορά ή και τα λάθη των άλλων…

Γιώργος Ζουρίδης

Υ.Γ. *=χαρακτηρισμοί

γραμμη διακοσμητικη μαιανδρου

Απάντηση Δημητρη Ζαγοριτη:

`

Όταν η φύση οργιάζει, κάποιο πληκτρολόγιο αναστενάζει, τι καημός, τι καημός.. (Φωτό από fb Αλέξανδρου Ασπρίδη)

Τέτοια  αντίδραση, όσο βαρείς και πολλούς χαρακτηρισμούς (24 σε 580 λέξεις, 4.1%, μάλλον για Γκίνες ταίριαζε παρά για πολιτική απάντηση).
`
Γνωρίζοντας όμως πόσο βίαια αντιδρούν οι μηχανισμοί και οι κομματικές νομενκλατούρες, όταν βλέπουν το φως της δημοσιότητας όσα ετοιμάζονται, δεν μου κάνει καμμιά εντύπωση, και κατ’επέκταση δεν θα μπω στον κατήφορο της προσωπικής αντιπαράθεσης, μια και εκτιμώ ότι στις δραματικές στιγμές, αποκάλυψης θάλεγα,  που βιώνουν εργαζόμενοι, συνταξιούχοι, άνεργοι, νεολαία, όλη η ελληνική κοινωνία,  ελάχιστους ενδιαφέρει, να μην πω  ότι βλέπουν με οργή και απέχθεια να αναπτύσσονται τέτοιου είδους «διαλόγοι».

Και στο εύλογο ερώτημα: «αυτά δεν τα γνώριζες πριν σχολιάσεις το δημοσίευμα της «εφημερίδας των συντακτών», απαντώ, τα γνώριζα.

Αλλά επειδή έζησα και γνώριζα από πρώτο χέρι, τι έγινε το 1981 με την χωρίς προηγούμενο «εισβολή» που έγινε τότε στους  δημόσιους οργανισμούς (ιδιαίτερα στην ΕΥΔΑΠ) από σμήνη καιροσκόπων, τυχοδιωκτών, καταφερτζήδων, που μεταβλήθηκαν εν μια νυκτί σε «σοσιαλιστές», σε υπέρμαχους της «αλλαγής» και  αφού πήραν θέσεις και αξιώματα, την οδήγησαν εκεί που όλοι ξέρουμε.

Αν το συνδυάσουμε με ότι εξελίσσεται σήμερα γύρω μας (και στην ΕΥΔΑΠ), όχι από πολιτικές μετακινήσεις απλών εργαζόμενων που πλήττονται βάναυσα, αλλά από ανθρώπους των μηχανισμών, της διαπλοκής και της νομενκλατούρας,  που μέχρι πρότινος τους υπηρέτησαν με πάθος και φανατισμό,

είπα να γράψω ένα σχόλιο, όχι για να αποτρέψω απόλυτα το κακό, δεν πετάω και στα σύννεφα, αλλά να κρούσω τον κώδωνα, και στο μέτρο των δυνάμεων μου να φρενάρω κάποιες καταστάσεις.

Και ακόμα γιατί μου φάνηκε εντελώς αφύσικο και ακατανόητο, πολιτικά  και διευθυντικά υψηλόβαθμα και κατά καιρούς συνδικαλιστικά στελέχη, πότε να συντάσσονται ολοκληρωτικά με την εργοδοσία,

πότε να στέκονται απέναντι από το προσωπικό,

και πότε φτάνοντας στις δραματικές μέρες των μνημονίων,

που σε δημόσιες εμφανίσεις τους, ενώπιον εκατοντάδων εργαζομένων (video  σχολίου μας) να χειροκροτούν, να στηρίζουν ανεπιφύλακτα τους εργοδότες, και να επιτίθενται στο προσωπικό και στους –όποιους και αν είναι αυτοί-εκπρόσωποι του, θεωρήσα καθήκον να τα σχολιάσω.

Και σε όσους επιμένουν να ρωτάνε τι μας «κόβει» για το ποιοι θα εισβάλλουν και πως θα «κατσικωθούν» στο σβέρκο μας, απαντάμε ΕΔΩ   2η παραγρ. προοιμίου άρθρου μας.

ΤΕΛΙΚΑ ΜΑΣ ΚΑΛΥΠΤΕΙ Η ΔΙΑΒΕΒΑΙΩΣΗ

`

Και επειδή με την παράγραφο ΤΟΥ ΓΖ–αδιάφορο με τους όποιους χαρακτηρισμούς εμπεριέχει αυτή, – «Τα υπόλοιπα υπονοούμενα που αφήνετε για το υποτιθέμενο πολιτικό μου μέλλον αποτελούν αποκυήματα μιας αρρωστημένης φαντασίας», θεωρώ ότι το σχόλιο είχε άμεσο πρακτικό αποτέλεσμα (που μένει βέβαια και να αποδειχθεί).
Όπως παρεπιμπτόντως θετικό αποτέλεσμα είχε και ένα άλλο σχόλιο σε εσωτερική αλληλογραφία –λίστα-που φρενάρισε προ 7μήνου σε μια άλλη σχετική-και όχι όμοια -περίπτωση).

Δείχνοντας λοιπόν καλή πίστη στη διαβεβαίωση του συναδέλφου, καλυπτόμαι από αυτή και σταματώ εδώ (πλην μιας μόνον παρατήρησης σαν Υ.Γ. ) σεβόμενος τον χρόνο και την δραματική κατάσταση που βιώνουμε όλοι, και που δεν επιτρέπει περαιτέρω συζήτησεις και αντεγκλήσεις.

Για δε τους 24 χαρακτηρισμούς δεν πειράζει, ας μείνουν μετέωροι στην κρίση των συναδέλφων,  που στην μικρή γειτονιά της ΕΥΔΑΠ, εύκολα μπορεί να αναζητηθεί η αλήθεια, χωρίς κόπο και πολλά λόγια.

Δημήτρης Ζαγορίτης

Υ.Γ. Είναι εκπληκτική η διαστρέβλωση των πραγμάτων και η αντιστροφή της πραγματικότητας της  ΠΑΣΟΚΙΚΗΣ λογικής στις παραγράφους του ΓΖ:

1….«τα λείψανα του αυταρχικού  σταλινισμού , τον οποίο ενστερνίστηκαν λόγω μορφωτικής ανεπάρκειας (σ.σ. υπογράμ. δική μας) και οι απόγονοι εκπρόσωποι του δικομματισμού φέρνοντας το Συνδικαλιστικό Κίνημα της ΕΥΔΑΠ στη σημερινή του κατάντια».

2. …«Αναμφίβολα, ό,τι υπάρχει σήμερα, είναι έργο δικό σας και των ομοϊδεατών σας εργατοπατέρων. Βεβαίως και των εκπροσώπων του δικομματισμού που, μην έχοντας ιδεολογική αυτάρκεια να παράγουν στρατηγικές  (σ.σ. υπογράμ. δική μας), λειτούργησαν υποσυνείδητα σαν δεκανίκια* του νεοσταλινισμού και του γκεμπελισμού».

Δηλαδή, η αριστερά, που ποτέ δεν είχε την πλειοψηφία στην Ομοσπονδία και στα σωματεία, πλην του Συλλ. Προσωπικού και αυτό μέχρι το 1994, που χτυπιόταν αλύπητα και ήταν στο περιθώριο καιτο  «κόκκινο πανί» στις  διοικήσεις και κυβερνητικούς-εργοδοτικούς συνδικαλιστές, (χαρακτηριστικά σε μένα και  στο Γ.Φασουλα μας είχαν στερήσει από τις οικογενειές μας εκατοντάδες χιλιάδων δρχ σε περικοπές αποδοχών, το 1984, δήθεν για υπέρβαση των συνδ. αδειών, από τον τότε Γ.Σουλαδάκη , Γ.Διευθ. ΕΥΔΑΠ, μέλος του Εκτελ. Γραφ. ΠΑΣΟΚ και νυν Πρ. του ΙΣΤΑΜΕ και άλλων θέσεων).

Σε εμάς λοιπόν, που επιπλέον αρνιόταν για χρόνια να μας δεχθεί ο κ. Γενικός, που αποτελούσαμε συνεχή μειοψηφία και στόχο συνεχών επιθέσεων, Εργοδοσίας-Ομοσπ., επειδή προασπίζαμε με συνέπεια τους εργαζόμενους, και δεν σκύβαμε το κεφάλι, οφείλονταν ότι προφανώς κακό έγινε,  στην ΕΥΔΑΠ!!…

Μια χούφτα αριστεροί άνθρωποι, με σατανικές και υπερφυσικές ιδιότητες, παρασύραμε τους «ανεπαρκείς» συναδέλφους του δικοματισμού (ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ), τους φέραμε στα νερά μας και τους καθοδηγούσαμε για χρόνια το υποσυνείδητο τους, ώστε να λειτουργήσουν σαν «δεκανίκια του νεοσταλινισμού και του γκεμπελισμού» και προφανώς να κάνουν ότι τους λέγαμε.

Ετσι και εξηγείται γιατί χρόνια ολόκληρα το Προεδρείο της Ομοσπ. ήταν ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ και εμείς μονίμως απλοί σύμβουλοι. Αφού τους υποβάλλαμε τη θέληση μας δια της αυθυποβολής, τι τα θέλαμε τα Προεδρεία και τα αξιώματα; Για να κουραζόμαστε;…

Αλλά δες τε,  και στην κεντρική πολιτική σκηνή τα ίδια δε ακούγονται; «Να τελειώσει η  μεταπολίτευση που η αριστερά αν και ηττημένη κυβερνά από το 1974», λογική, που χρησιμοποιούν κατά κόρον οι Δένδιας, Κεδίκογλου, Βορίδης και Μιχαλολιάκος για να μας φέρουν και τυπικά στη εποχή της χούντα του 1967.

Ο «εργατισμός και ο οικονομισμός» λοιπόν της κυβερνώσας αριστεράς κατέστρεψε την Ελλάδα, ενώ ο εκσυγχρονισμός του Σημίτη, του ΓΑΠ, του Παπαδήμου και ο νεοφιλευθερισμός των  Φρίντμαν-Σαμαρά-Βενιζέλου-Κουβέλη-Στουρνάρα,   έφεραν τον παράδεισο των 3.500 αυτοκτονιών, των 25 θανάτων από μαγκάλια και ξυλόσομπες, τους 1.500.000 ανέργους, της εξαφάνιση των μισθών, την μετατροπή των συντάξεων σε φιλοδωρήματα,  και τη διάλυση κάθε ίχνους κοινωνικών δομών υγείας, παιδείας, πρόνοιας, πολιτισμού. Τη ζούγκλα του 2013.

Απίστευτα πράγματα, να λέγονται από στόματα συναδέλφων, που θέλουμε να πιστεύουμε πως ελάχιστη σχέση έχουν με όσους καλλιεργούν και ποντάρουν  στην στρατηγική της έντασης, του εμφύλιου πολέμου, της χούντας, για να γονατίσουν και να κάμψουν ένα λαό.

Ή μήπως έχουν;

* Αφού δεκαετίες ολόκληρες κατηγορείτο η Αριστερά, πότε ως δεκανίκι του ΠΑΣΟΚ και πότε της Δεξιάς, ήγγικεν η ώρα  ώ  συνάδελφοι, να κατηγορηθούν ΠΑΣΟΚ  και Δεξιά  ως δεκανίκια του νεοσταλινισμού και του γκεμπελισμού. Νάσαι καλά συναδ. Γιώργο! …

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s