Σε ποιο γαλαξία ζουν;

Standard

 ΕΧΟΥΝ ΑΝΥΠΟΛΟΓΙΣΤΕΣ  ΕΥΘΥΝΕΣ!

 ΣΕ 24 ΩΡΕΣ ΜΠΟΡΟΥΣΑΝ ΝΑ ΤΟΥΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ! *

`

`

Tου Δημ. Ζαγορίτη

Εκεί στο πλανήτη happy, που ακούει και στο όνομα ΕΥΔΑΠ, κανείς συνδικαλιστής, κανένα σωματείο, καμιά Ομοσπονδία, έστω παράταξη, ακόμη και η τελευταίως εξαγγελθείσα ως “αλλιώτικη” από τις άλλες, δεν  έχουν ακόμα αντιληφθεί τίποτε; (ή παριστάνουν);

Α. Τι βόμβα μεγατόνων σημαίνει η «επαναφορά» μετά τόσο καιρό περικοπής, του Δώρου του Πάσχα 1-2 κατοστάρικων;

Για να βοηθήσουμε λίγο τις μνήμες: μήπως λέει κάτι «το ότι ΜΟΝΟ ο ιδιωτικός τομέας (Ι.Τ.) παίρνει –ακόμη-δώρα»; Λέμε μήπως;

Μήπως τώρα πήγε ο νους τους στο «κακό»; Της σχεδιαζόμενης (και στα μνημόνιο) υπαγωγής και ένταξης των ΔΕΚΟ σε καθεστώς Ι.Τ. Με ότι αυτό συμεπάγεται;

Και αν αυτό το “πραγματάκι”, “παράπεσε” ανάμεσα στους πανηγυρισμούς των Πρωτομαγιάτικων συγκεντρώσεων της ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ (5) ή καταναλώθηκε με κανένα αρνί ή κοντοσούβλι,

για το άλλο τι λένε;

Β. Το ότι βοά ο τύπος (1) για την επιτάχυνση πώλησης της ΕΥΔΑΠ, αφού προηγηθούν  καταργήσεις υπηρεσιών, τμημάτων (2), και οι συνεπακόλουθες απολύσεις “επίορκων”, εφεδρείες- διαθεσιμότητες,κ.α.

ΓΙΑΤΙ  κανείς δεν αναφέρεται ούτε ασχολείται μ’αυτά; (Που είναι άλλωστε στο μνημόνιο Νο 3);

Συνομωσία σιωπής; Κάτι άλλες σκοπιμότητες, π.χ. εκλογές,Σ.Εργ.; Και οι άλλοι; Γιατί; Δεν ξέρουμε. Πάντως ούτε κουτό, ούτε   τυφλό θεωρούμε κανέναν τους.

Αρα;

Κατά τη γνώμη μας ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΟΒΑΡΟΤΑΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ευθυνών, αξιοπιστίας και διαχείρισης κρίσεων από το συνδικαλιστικό κίνημα (και όχι μόνο).

Και αν, έστω, σαν συνταξιούχοι,  δεν μας πέφτει και πολύς λόγος,  το υγειονομικό, το επικουρικο, η σύνταξη, αλλά και μια ζωή στην ΕΥΔΑΠ, εκ των πραγμάτων, μας κρατάνε σφιχτά δεμένους με αυτή και το προσωπικό της. Και μας υποχρεώνουν σε παρεμβάσεις.

`

Ετσι θεωρούμε απόλυτα υπεύθυνους για το σημερινό κατάντημα, για την μηδαμινή αντίδραση, για την αδυναμία, χρόνια τώρα, να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων και για την αναποτελεσματικότητά τους, σχεδόν  ΟΛΟΥΣ τους συνδικαλιστές,

κύρια για τις κομματικές ταμπέλες, που με ευθύνη τους “φοράνε” για να επανεκλεγούν, ως εκπρόσωποι των εργαζομένων, που αυτές ύστερα, τους αποτρέπουν απ’το καθήκον του συνδικαλιστή.

Μήπως το Μ.Σάββατο κάποιοι ήξεραν κάτι παραπάνω και μας το φυλάν έκπληξη μετά τις ...εκλογές του Σ.Ε.; Λες και αυτό μας μάρανε...

Μήπως το Μ.Σάββατο κάποιοι ήξεραν κάτι παραπάνω και μας το «φυλάν» σαν έκπληξη, για μετά τις …εκλογές του Σ.Εργ.; Μήπως; (Λες και αυτό μας μάρανε…)

νώ τα ΜΜΕ βοούν, ενώ γνωρίζουν ότι με τις εξελίξεις θα κλείσουν τα σπίτια πολλών συναδέλφων, όχι μόνο δεν κάνουν το παραμικρό για να σημάνουν συναγερμό, να ξεσηκώσουν τον κόσμο και να κηρύξουν την ΕΥΔΑΠ σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, ώστε από κοινού με τις άλλες ΔΕΚΟ να επιχειρηθεί προσπάθεια αντίστασης στην καταστροφή πούρχεται,

όχι μόνο, χρόνια τώρα, αποφεύγουν συστηματικά να καλέσουν σε συγκέντρωση όλο το προσωπικού για ενημέρωση, συσπείρωση, συναπόφαση, αντίσταση με κάθε μέσο και κάθε τίμημα, αφού ΤΩΡΑ πια διακυβεύεται το ΑΠΑΝ,

αντί όλων αυτών είναι απαράδεκτο να “κρατούν σε καταστολή” και αδράνεια το προσωπικό (3) και να αρκούνται σε κατά καιρούς (και) από τα πάνω προγραμματισμένες “ντουφεκιές στον αέρα”, και αυτές με μηδαμινή συμμετοχή ( και στο παραπέντε), ενώ τα γνωρίζουν όλα, από πριν,

ή στο “κατόπιν εορτής”,  όπως δυστυχώς και τώρα ετοιμάζονται να κάνουν (μετά) τις επερχόμενες τεκτονικές από απόψεως εργασίας και αμοιβών, δονήσεις

ι θα πείτε συναδ. συνδικαλιστές  σε αυτόν που θα βρεθεί στο δρόμο, ή που θα πάρει φάκελλο ιδιωτικού τομέα;

Ή σε αυτόν που θα μεταταγεί ως υπεράριθμος π.χ. στο δήμο Μεσολογγίου με αντίστοιχες αποδοχές;

Η θα αναγκαστεί σε πρόωρη σύνταξη των, όπως πάμε, 300 Ευρώ;

Και για ποιόν αγώνα, ετοιμάζεστε να τον καλέσετε;

Αυτόν που σύρατε στις απεργίες μιας μέρας στην ουρά της ΓΣΕΕ (ΑΔΕΔΥ), χωρίς πραγματικά αιτήματα  και σας ακολουθούσε;

Αυτόν που κοροϊδέυατε ξεδιάντροπα (ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ), πως “ εμάς δεν μας αγγίζουν οι περικοπές» και που σας πίστεψε; (Αν και λογικά δεν έπρεπε). Έως ότου ήρθε το -35%;

Συναδ. συνδικαλιστές, (κύρια ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ) και μετά (ΠΑΜΕ-ΣΕΚΕ), οι εργαζόμενοι (4) της ΕΥΔΑΠ δεν έχουν ταμπέλλες, που εσείς έχετε όταν  εκλέγεσθε και όταν συνεδριάζετε.

Αυτή  την ύστατη αυτή ώρα καλείστε να τις αποχωριστείτε, να στραφείτε στους εργαζόμενους, που δεν τραβούν και κανένα ζόρι (πλην λίγων) με τα τροϊκανά κόμματα σας, που έφεραν τη χώρα στο σημερινό χάος, να ακούσετε τη φωνή αγωνίας τους και να σταθείτε όρθιοι στο ύψος (το όποιο απόμεινε..) του φορέα ΤΟΥΣ, και όχι κάτω από το υπόστεγο του κόμματος ΣΑΣ!

Περιμένουμε και αξιώνουμε την ομόθυμη αλλαγή πορείας και απόφαση γνήσιας κινητοποίησης και αντίστασης.

Περιμένουμε και αξιώνουμε επιτέλους να εκπροσωπήσετε ΑΥΤΟΥΣ!

`

(1) Αντίστροφη μέτρηση και για την ΕΥΔΑΠ (http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=361780)

(2) (η τελευταία εξέλιξη της οσονούπω κατάργησης της εμφακέλωσης της μισθοδοσίας και η αντικατάσταση της με mail, είναι τυχαίο συμβάν ή σχετίζεται (και) με την κατάργηση υπηρεσιών (και) την με όποια μορφή απομάκρυνση-απόλυση προσωπικού, ώστε ο αγοραστής να την πάρει με λιγότερο κόστος μισθοδοσίας, άρα μεγαλύτερο τίμημα, άρα περισσότερα στους τοκογλύφους δανειστές της τρόϊκας;)

(3) (σε μικρότερο βαθμό που δεν εξεγείρεται και δεν αντιδρά στις πρωτάκουστες εξελίξεις, που τους (και τα) ανέχεται, όσο και αν η έλλειψη πειστικών προτάσεων διεξόδου βαρύνει τη στάση του. Γιατί  στα πάντα, πλην θανάτου, υπάρχουν λύσεις, αρκεί να  υπάρχει συμμετοχή, σχέδιο, διάθεση προσφοράς για εξεύρεση λύσης και φυσικά θυσίας κάποιων πραγμάτων.

(4) Και  οι συνταξιούχοι

(5) Που ήταν η χαμηλότερη εδώ και δεκαετίες προσέλευση εργαζομένων (μονοψήφιες χιλιάδες) στις πρωτομαγιάτικες εκδηλώσεις κυριολεκτικά εικόνα ερήμωσης, τη στιγμή που η καθημερινή καταστροφή του κόσμου της εργασίας από αυτόν του κεφαλαίου είναι βιβλική και μας γυρίζει στην εποχή του Όλιβερ Τουϊστ και του Μάρξ;

Και όταν μάλιστα οι Ευρωπαϊκές πρωτεύουσες βούλιαξαν από τα πλήθη σε Γερμανία, Ισπανία, Πορτογαλλία.

*   Όταν μία χώρα κυριολεκτικά πενθεί, να μην πούμε πεθαίνει, όταν-κατά τη γνώμη μας-έχει απροσμέτρητες ευθύνες το συνδικαλιστικό κίνημα, που αν ήθελε, όπως το 2001 με το Νόμο Γιαννίτση για το Ασφαλιστικό, σε 24 ώρες θα τους σταμάταγε,

το λιγότερο είναι τέτοια οργισμένα και απεγνωσμένα κείμενα, μήπως και υπάρξει κάποια- στο και πέντε-αντίδραση από το σκεπτόμενο προσωπικό, και όχι από τους συμβιβασμένους και ηττημένους εργατοπατέρες…

 

Advertisements

3 responses »

  1. Συνάδελφοι, απ’το πρωϊ κανείς δε στάθηκε στην ολοταχώς υπαγωγή μας στον Ιδιωτικό Τομέα με τα πεντακόσια Ευρώ; Όσο εφιαλτικό και αν φαίνεται για να είναι αληθινό το δημοσίευμα, άλλο τόσο εντύπωση προκαλεί η συνεχιζόμενη αποφυγή σχολιασμού του από συνδικαλιστή, σύλλογο,εκπρόσωπο εργαζομένων ή παράταξη. Είναι αλήθεια ή ψέματα; Πάρτε θέση.
    Δεν προκαλεί έκπληξη το ότι οι νεκροθάφτες του προσωπικού ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ, δεν τολμούν να ψελίσουν λέξη για το εκτελούμενο έγκλημα των κομμάτων τους, γιατί θα μείνουν χωρίς καρέκλες.
    Το ΠΑΜΕ όμως, που με ψύλλου πήδημα βγαίνει στα κεραμίδια για να καταγγείλει τον καπιταλισμό και τον ιμπεριαλισμό, γιατί τώρα σιωπά; «Άσε να περάσουν και αυτά για να φουντώσει η οργή του κόσμου και νάρθει σε μας»;
    Και το ΣΕΚΕ, γιατί μήνες τώρα ούτε φωνή ούτε ακρόαση; Το ότι οι προσδοκίες για γρήγορη κατάρρευση και εκλογές που θα φέρουν το ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία, συνεχώς διαψεύδονται δεν προβληματίζει, ώστε να αφίσουν στην άκρη τη τακτική του ώριμου φρούτου και να ξεσηκώσουν πριν είν’αργά το προσωπικό;
    Η σιωπή δεν είναι πάντα χρυσός, ούτε θα απαλύνει τους εργαζόμενους που καθημερινά εξαθλιώνονται και ματώνουν η λογική του «παραλάβαμε καμένη γη τώρα τι να κάνουμε, τα κεφάλια, μέσα», γιατί μπορεί να περάσει αλλά και μπορεί να οδηγήσει το κόσμο σε εφιαλτικούς ατραπούς και αδιέξοδα μεσοπολέμου.
    Τόχουμε ξαναπεί τι βρώμικο ρόλο παίζουν οι περισσότεροι συνδικαλιστές και δεν πρέπει να περιμένουμε το παραμικρό από αυτούς. Και στην ΕΥΔΑΠ εις το τετράγωνο. Αλλά δεν μπορεί θα υπάρχουν και κάποιοι έντιμοι και προβληματισμένοι που το λέει η καρδιά τους. Ας μπουν μπροστά και το προσωπικό που δεν έχει και άλλη επιλογή θα τους ακολουθήσει. Τώρα!

    Μου αρέσει!

    • Από Δημ. Ζαγορίτη
      Προς @ Κώστα Στ.

      Συμφωνώ με τις περισσότερες παρατηρήσεις. Άλλωστε δεν γίνεται με παληά υλικά να χτίσεις νέο και στερεό οίκημα. Και οπωσδήποτε αυτοί (και τα στηρίγματα τους) που μας έφεραν ως εδώ, δεν γίνεται να μας βγάλουν από την καταστροφή. Χρειάζεται κατεδάφιση εκ θεμελίων. Απ’την άλλη όμως, πηγαίνοντας στον τέταρτο χρόνο μνημόνιο, δεν φαίνονται και αυτοί οι έντιμοι, οι προβληματισμένοι που λες. Τί έκαναν πριν, αλλά και τι κάνουν τώρα που χάνονται σχεδόν όλα; Δεν φαντάζομαι να περιμένουν τις απολύσεις-διαθεσιμότητες,μετατάξεις ή τα 500 Ευρώ για να κάνουν αυτά που λες. Τι να σου πω. Δύσκολα τα πράγματα από τη μιά, αλλά πρέπει να κάνουνε κάποιοι το πρώτο βήμα από την άλλη. Ποιοί, πότε, πως και με ποιό σχέδιο θα το επιχειρήσουν, ειλικρινά το βλέπω δύσκολο στην πράξη. Γιατί στα λόγια ντάξει, αλλά δεν νομίζω ότι αυτά είναι η λύση. Ίδωμεν! dum spiro spero!

      Προς @ Γιάννη Πατ.
      Τα παραπάνω ισχύουν και για σένα συναδ. Γ.Π. Ιδίως η πρώτη πρόταση. Και η λόγω κεκτημένης ταχύτητας παράλειψη μου να τονίσω καθαρά πως «αν δεν γκρεμιστεί όλο το παληό, ούτε μία στο εκατομμύριο να γίνει κάτι».
      Όσον αφορά τις διαπιστώσεις σου της πρώτης παραγράφου, εκτιμώ ότι με αδικείς ελαφρώς, καθόσον πρέπει να γνωρίζεις καλά και την ηλικία μου και τη στάση μου κατά το παρελθόν, μακρυνό και πρόσφατο. Και που κατηγορηματικά σε διαβεβαιώ πως δεν υπάρχουν σκοπιμότητες ούτε με τους συνταξιούχους (όπου δεν έβαλα υποψηφιότητα, ούτε πρόκειται να βάλω αν δεν υπάρξουν επαναστατικές αλλαγές, όπως έχω γράψει πολλάκις) ούτε με κανένα συνάφι. Νάμαστε βέβαια πρώτα καλά. Πίστεψε με!

      Μου αρέσει!

  2. Πας καλά ρε Δ.Ζ. ή μήπως για δικές σου σκοπιμότητες με τους συνταξιούχους και το τέως συνάφι σου, γράφεις τέτοιες ασυναρτησίες;
    Πιστεύεις στα σοβαρά και μαζύ σου αυτοί που απευθύνεσαι, πως είναι δυνατόν να υπάρξει αντίσταση και αγώνας ενάντια στην τρικομματική πανούκλα με αυτές τις μέχρι το μεδούλι αλλοτριωμένες, τις 100% εξαργυρωμένες και αναξιόπιστες συνδικαλιστικές ηγεσίες και τα όπως τα κατάντησαν σωματεία;
    Αν δεν κοπούν όλα τα κεφάλια της συνδικαλιστικής λερναίας ύδρας, από το μικρότερο σωματείο έως τη μεγαλύτερη ομοσπονδία και τη ΓΣΕΕ, μπορεί να περιμένει κανείς άσπρη μέρα;
    Δεν είδες τον ξεφτίλα Παναγόπουλο και τη μαφιά που τον περιστοιχίζει, που ξαναεκλέχτηκε κι ας έθαψε ολόκληρη εργατική τάξη;
    Είναι δυνατόν αυτοί που έχτισαν καριέρες, που εξαργύρωσαν αξιώματα με βίλες στα Β.Π., με εξοχικά στη Πάρο και στην Αράχωβα, με καταθέσεις, με οφσόρ έδρα ΕΥΔΑΠ, να αλλάξουν μυαλά, νάρθουν μαζύ μας και να τα βάλλουν με τους χορηγούς τους;
    Δεν έχεις ποτέ σου ακούσει πως «κανένα σκυλί δεν δαγκώνει το χέρι που το ταϊζει»;
    Τι άλλο να σου πω καύμένε;
    Ή μήπως έχουν δίκιο που λενε πως οι αριστεροί ζείτε στο κόσμο σας που δεν έχει καμμιά σχέση με τον πραγματικό;

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s