Α.ΑΛΑΒΑΝΟΣ: Μόνη λύση η έξοδος από την ΕυρωΖώνη

Standard

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ στον ΣΠΥΡΟ ΚΑΡΑΛΗ

ελευθεροτυπια 26-27 Οκτωβρίου

α εισέλθει το Σχέδιο Β στην πολιτική διεργασία με όσο το δυνατόν ισχυρότερη λαϊκή στήριξη και καθαρή πρόταση για διέξοδο από  την κρίση εκτός Ευρωζώνης θέτει στόχο ο Αλέκος Αλαβάνος.

Ο επικεφαλής του Σχεδίου Β στη συνέντευξή του στην «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία» ασκεί κριτική στο πολιτικό σύστημα και στον ΣΥΡΙΖΑ για την άρνησή τους να συζητήσουν το ενδεχόμενο εξόδου από την Ε.Ε., λέγοντας ότι «η μεγάλη ώρα για την πατρίδα θα έρθει όταν θα αποχωρούμε από την Ευρωζώνη».

Ο κ. Αλαβάνος νοηματοδοτεί το ιδεολογικό περιεχόμενο της σύγχρονης Αριστεράς με όρους άμεσης προσφοράς στην κοινωνία και στον τόπο, εξηγώντας πως ο αγώνας για να σωθούν οι γενιές που χάνονται, να φύγουν οι ξένοι κυρίαρχοι και να ζούμε ελεύθεροι στον 21ο αιώνα «αυτό, από μέσα μας εμείς, το λέμε Αριστερά».

Ο στόxoς του Σχεδίου Β

• Κύριε Αλαβάνε, διαπιστώνετε στοιχεία στη σημερινή πολιτική και κοινωνική συγκυρία που να καθιστούν ιστορικά μοναδική την περίοδο που διανύουμε;

Υπάρχουν εντελώς πρωτότυπα στοιχεία. Είναι η κρίση μιας χώρας μέσα σε μια υπερκρατική νομισματική ένωση, με συνέπεια να είναι απόλυτα παγιδευμένη, αφού βρίσκεται με ένα νόμισμα που η αξία και ο όγκος κυκλοφορίας του καθορίζονται όχι με βάση τα δικά της κατεπείγοντα προβλήματα ανάπτυξης και απασχόλησης, αλλά με τα εντελώς διαφορετικά συμφέροντα των μεγάλων δυνάμεων του ευρώ. Είναι, ακόμη, η πιο βαθιά κρίση σε ανεπτυγμένη χώρα σε καιρό ειρήνης, κι αυτό σημαίνει ότι θα έπρεπε να έχουμε κάνει 180 μοίρες στροφή πολύ πριν φτάσουμε εδώ. Το καλό είναι ότι υπάρχουν και ομοιότητες με άλλες περιόδους, όπως η Μεγάλη Ύφεση του ’30, που είναι πολύ διδακτικές. Αποχώρηση από το σκληρό νόμισμα τότε ήταν ο χρυσός κανόνας», τώρα το ευρώ. Αύξηση της νομισματικής κυκλοφορίας για ρευστότητα. Άνοδος των μισθών για να επανέλθει η ενεργή ζήτηση. Ισχυρότατη παρέμβαση του κράτους στην παραγωγική διαδικασία.

Δεν είναι παράδοξο ότι n κοινωνία, παρά το γεγονός ότι δέχεται συντριπτικά χτυπήματα, συνεχίζει να είναι αν όχι παθητική, υποτονική στις αντιδράσεις της;

-Είναι εντελώς εξηγήσιμο. Δεν υπάρχει, σε κοινοβουλευτικό επίπεδο, εναλλακτική λύση στην πολιτική της Ευρωζώνης-για αυτό το μπλοκάρισμα των αγώνων, η δυσκολία να ενοποιηθούν, η αδυναμία να γίνει η ΕΡΤ με τις φοβερές επικοινωνιακές της δυνατότητες το σημερινό «Πολυτεχνείο», η απόγνωση και η απελπισία, η μοιρολατρία, η αίσθηση ματαιότητας, η εξαγρίωση. Στις περισσότερες κοινωνικές έρευνες η μεγάλη πλειονότητα καταδικάζει την κυβέρνηση Σαμαρά και την ίδια στιγμή δεν θέλει εκλογές, γιατί από τη Βουλή δεν έχει έρθει καμία ελπίδα.

Η κοινωνία είναι μπροστά από το Κοινοβούλιο, συζητάει με αγωνία το θέμα του νομίσματος. Εδώ είναι ο κύριος στόχος του Σχεδίου Β για τις επερχόμενες εκλογές. Να εισέλθει στην πολιτική διεργασία, με όσο το δυνατόν ισχυρότερη λαϊκή στήριξη, η «άλλη λύση», με στοιχεία τομής με το παρελθόν, επαναστατικής αναμόρφωσης, λύτρωσης και απελευθέρωσης.

• Αν είναι θέμα εμπιστοσύvnς των πολιτών απέναντι στο πολιτικό σύστημα, εντάσσετε και την Αριστερά σε αυτό το σύστημα;

-Σε μια κρίση τα πάντα αναδιατάσσονται, αναπροσδιορίζονται και επανακρίνονται. Για αυτό καλύτερα να μιλάμε για δυνάμεις «αριστερής προέλευσης» και όχι για «Αριστερά». Για μας στο Σχέδιο Β, «Αριστερά» δεν είναι ούτε η συνεργασία με Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ ούτε η νομιμοφροσύνη στην κύρια πηγή των δεινών μας, την Ευρωζώνη. Αλλοι βέβαια έχουν διαφορετική άποψη.  Για μας το κύριο είναι κατεπειγόντως να σωθούν οι γενιές των νέων που χάνονται, να ανοίξουν μαζικά θέσεις εργασίας, να ζουν οι μεγαλύτεροι με αξιοπρέπεια κι οχι στο σημερινό εξευτελισμό, να φύγουν οι ξένοι κυρίαρχοι της πατρίδας μας, να δούμε με θάρρος το μέλλον, να αισθανθούμε ότι ζούμε ελεύθεροι στον 21ο αιώνα

Αυτό από μέσα μας εμείς το λέμε «Αριστερά». Αλλοι, όπως η πλειονότητα των νέων, μπορεί να ονομάζουν αυτή την προοπτική εντελώς διαφορετικά. Παρ’ ότι δεν είναι ή δεν αισθάνονται «αριστεροί», με αυτές κι αυτούς το Σχέδιο Β θέλει να συνεργαστεί.

Δεν υπάρχει σωτηρία

• Παρατηρούμε τον ΣΥΡΙΖΑ να βρίσκεται μπροστά από τη Ν.Δ., διεκδικώντας και αυτοδυναμία. Πιστεύετε ότι είναι τώρα n μεγάλη ώρα της Αριστεράς;

-Δεν παρακολουθώ τις δημοσκοπήσεις. Ο όρος «αυτοδυναμία» μου φέρνει στη μνήμη τις πιο ακραίες στιγμές της κομματοκρατίας οττιν Ελλάδα. Το πριμ των 50 εδρών στο πρώτο κόμμα είναι ακραία έκφραση διαφθοράς του πολιτικού συστήματος. Και πιστεύω ότι η µεγάλη ώρα για την πατρίδα µπορεί να έρθει όταν θα αποχωρούµε από την Ευρωζώνη και θα είµαστε γεµάτοι εµπιστοσύνη για τη δύναµη του λαού.

• Δεν συµµερίζεστε την άποψη ότι µπορεί να βρεθεί λύσn εντός Ευρωζώνης θεωρείτε την πρότασn του ΣΥΡΙΖΑ για Kατάργησn του Μνηµονίου και επαναδιαπραγµάτευσn της δανειακής σύµβασης µη εφικτή:

-Αν κάποιος νοικιάζει ένα διαµέρισµα, θέλει να ζητήσει µείωση ενοικίου, αλλά λέει σε όλους ότι θα συνεχίσει να µένει εκεί, ο ιδιοκτήτης δεν έχει καµία ανάγκη να κάνει περικοπή, ίσως µόνο κάποια αµελητέα λόγω οίκτου. Αλλιώς θα φερθεί αν µάθει ότι ο ενοικιαστής έχει ήδη βρει στις αγγελίες δεύτερη επιλογή. Κανένα κόµµα που δεν έχει έτοιµη µια εναλλακτική λύση εκτός ευρώ δεν έχει διαπραγµατευτικό έρεισµα απέναντι στην Ευρωζώνη. Η δική µου άποψη όµως είναι ότι µε οιεσδήποτε συνθήκες δεν υπάρχει δυνατότητα σωτηρίας και ανασυγκρότησης παρά µόνο εκτός Ευρωζώνης

. Στην Ελλάδα το 2011 έγινε η µεγαλύτερη περικοπή χρέους στην ιστορία του ΔΝΤ. µε τις διαπραγµατεύσεις για το PSI, η ύφεση όµως χειροτέρεψε .

• Ποια πιστεύετε ότι θα πρέπει να είναι τα βήµατα που πρέπει να ακολουθήσει µια νέα ελληνική ηγεσία που θα νοιάζεται το λαό και τον τόπο, ώστε να βγάλει τη Χώρα από την κρίση:

-Δυστυχώς, ζούµε µια από τις πιο στείρες -από άποψη ιδεών, προτάσεων και προβληµατισµών κοινοβουλευτικές περιόδους µεταπολεµικά. Τα πράγµατα είναι πιο απλά απ’ ότι φαίνονται. Παρά την ιδιαιτερότητα της ελληνικής κρίσης, οι κατευθύνσεις εξόδου στηρίζονται σε ιστορικές εμπειρίες, και δικές µας και άλλων χωρών ΗΠΑ, Μ. Βρετανίας, Γερµανίας. Ισπανίας, Ρωσίας, Αυστρίας, Ουγγαρίας. Ιαπωνίας και άλλων πολλών.

Παύσn πληρωµών είναι οικονοµική αναγκαιότητα, πολιτική επιταγή, σύvηθες προηγούµενο και ηθικό χρέος: σε έναν πολιτισµένο κόσµο τα συµφέροντα των δανειστών δεν µπαίνουν πάνω από τις ανάγκες µιας βασανιζόµεvnς κοινωνίας.

Έκδοση εθνικού νοµίσµατος για την απόκτηση ρευστότητας, τη µείωση εισαγωγών, την αύξηση εξαγωγών-η Ιαπωνία σήµερα για να φύγει όχι από ύφεση αλλά από στασιµότητα διπλασιάζει τη νοµισµατική κυκλοφορία.

Περισσότερο και ισχυρότερο κράτος-ανοικτό όµως, ελεγχόµενο, στηριζόµενο σε δημοκρατικές διαδικασίες συµµετοχής, που αντί για φορέας απίστευτης βίας θα είναι συλλογικός εκφραστής µιας µητρικής προστασίας σε όσους έχουν ανάγκη.

Αµεση άνοδος των λαϊκών εισοδηµάτων -όσο κι αν φαίνεται περίεργο, η µεγαλύτερη άνθηση των εργατικών µισθών και κατακτήσεων στην Αµερική έγινε µέσα στο πρώτο τρίµηνο της εφαρµογής του New Deal την εποχή της Μεγάλης Υφεσης, προκειµένου µέσα από την αύξηση της ζήτησης να αναζωογονηθεί η παραγωγή. Και τέλος, επικέντρωση στην καταπολέµηση της ανεργίας.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s