Το Black Rock του ΣΥΡΙΖΑ!

Standard

Από το δρόμο της ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ 21/12/2013

(..) Δεν αυξάνει τον πλούτο του κατέχοντας από τις καταδικαστέες κερδοσκοπικές πρακτικές των επενδυτικών κολοσσών; Μπορεί ένας αριστερός βουλευτής να επιθυµεί ή να επιτρέπει στον εαυτό του να έχει τέτοιου είδους πόρους;

(..)Υπάρχει κάποια βάση στο να εξαιρούνται της κριτικής οι αγωνιστές της Αριστεράς;

(..)Η αντιπαράθεση σκόπιµα ή επιπόλαια πήρε λάθος κατεύθυνση, όχι µόνο γιατί βρήκαv ευκαιρία οι επαγγελµατίες και ερασιτέχνες πυροβολητές του ΣΥΡΙΖΑ να τραβήξουν τα εξάσφαιρα, αλλά και γιατί οι αµυνόµενοι βoυλευτές και οι συvήγoροί τους αποπειράθηκαν να αντιµετωπίσουν τις σφαίρες µε άλλα λόγια v’ αγαπιόµαστε.

Το Black Rock του ΣΥΡΙΖΑ!

 

ο καινούργιο δεν θα βγει µέσα από την αναπαραγωγή του παλιού. θα βγει µέσα από την ρήξη και την  διαφοροποίηση από το παλιό. Κι’ όµως, µε αφορµή την  δημοσιοποίηση του «πόθεν έσχες» και την γνωστοποίηση των περιουσιακών στοιχείων µερικών βουλευτών της Αριστεράς, αυτό το παλιό εμφανίστηκε αποφασισµένο να διατηρήσει την πρωτοκαθεδρία του στη νέα υπό ανάδυση εποχή. Τι θα ήταν πιο απλό, και πιο αριστερό, από το να παραδεχτούν οι βoυλευτές ότι η κατοχή επενδυτικών χαρτοφυλακίων, που από την  φύση τους είναι κερδοσκοπικά, αποτελεί σφάλµα, παραδροµή έστω, και θα διορθωθεί πάραυτα. Άνθρωποι είµαστε.

Όταν όµως, αντ’ αυτού, προσπαθεί ο καθένας να δικαιολογηθεί µε µισόλογα ή αυτοεπιστρατεύονται σύντροφοί του για να τον υπερασπιστούν υπερθεµατίζovτας, το παλιό θριαµβεύει. Η αυτοκριτική παραµένει πρακτικά αχρησιμοποίητη στην Aριστερά.

αι τότε, πώς θα εµπνεύσουµε εμπιστοσύνη στην κοινωνία; πώς θα πείσουµε ότι είµαστε φορείς νέων ιδεών και νέων αντιλήψεων όταν χρησιμοποιούμε ακριβώς τα ίδια επιχειρήµατα µε τους παλιούς, τους χρεοκοπημένους ηθικά, πολιτικά και πολιτισµικά; Η αντιπαράθεση σκόπιµα ή επιπόλαια πήρε λάθος  κατεύθυνση, όχι µόνο γιατί βρήκαv ευκαιρία οι επαγγελµατίες και ερασιτέχνες πυροβολητές του ΣΥΡΙΖΑ να τραβήξουν τα εξάσφαιρα, αλλά και γιατί οι αµυνόµενοι βoυλευτές και οι συvήγoροί τους αποπειράθηκαν να αντιµετωπίσουν τις σφαίρες µε άλλα λόγια v’ αγαπιόµαστε.

Οι υπερασπιστικές παρεµβάσεις δεν απαντούν στα ερωτήµατα που βάζει ο πολίτης και δεν διακρίνονται από πολιτική ευαισθησία. Μυρίζουν εσωκοµµατική ιπποδροµία. Τα επιχειρήµατα είναι αβαθή, µεροληπτικά, και σε ορισµένες περιπτώσεις στερούνται σοβαρότnτας, κάνοντας τα πράγµατα χειρότερα. Οι παροµοιώσεις των εύπορων βουλευτών µας µε τον Μαρξ και τον Ενγκελς, n άκαιρη προάσπιση τnς συµβατότmας να είναι κανείς πλούσιος και αριστερός, ο χαρακτnρισµός ως «υποανάπτυκτων» εκείνων που δεν αναδεικνύονται µέσα στο καπιταλιστικό σύστηµα, ακόµα και n επίκληση τnς αφιλοκερδούς συµµετοχής των βουλευτών στην πώληση σουβλακιών στη γιορτή νεολαίας, αδικούν τους συντρόφους και τους ενοχοποιούν περισσότερο γιατί τα «ελαφρυντικά» προϋποθέτουν παρoδoxή τnς ενοχής.

ύτε n κριτική για την υψηλόµισθη θέση τnς συζύγου ενός βουλευτή στο επιτελείο του Προβόπουλου, διοικnτή µιας ξένnς τράπεζας και τοποτnρnτή των ευρωπαίων τοκογλύφων, µπορεί να προσπεραστεί λέγοντας  στον κόσµο «µήπως θα έπρεπε να κάτσει σπίτι να πλένει πιάτα;»!

Κανένας, ούτε οι εχθροί µας, δεν κατηγόρησαν τους βoυλευτές µας ότι είναι κλέφτες n ότι πήραν  µίζες. Ούτε ότι δεν αγωνίζονται για την κοινή υπόθεση. Αλλά εύλογα οι πολίτες θέτουν µερικά ερωτήματα  στα οποία πρέπει να δώσει κανείς καθαρές και ίσιες απαντήσεις. Όταν, όµως, απαντάς λέγοντας ουσιαστικά no problem, πού διαφέρεις από τους άλλους τους οποίους νυχθημερόν αποδοκιμάζεις και ποιον πείθεις πέρα από τους κομματικούς σου φίλους;

Υπάρχει κάποια βάση στο να εξαιρούνται της κριτικής οι αγωνιστές της Αριστεράς; Ούτε η αγωνιστικότητα ούτε n ικανότητα απαλλάσσει κάποιον από τις ευθύνες του. Σκεφθείτε να ίσχυε αυτό γενικότερα στπ ζωn. Π.χ. να µη χρεώνεται µε φάουλ ο Μέσι επειδή είναι παιχταράς και καλό παιδί! Αστειεύοµαι, βέβαια, αλλά γιατί όχι;

Πρέπει, λοιπόν για να καλύψουµε τους δικούς µας όταν εκτροχιάζονται να τρελάνουµε όλη την κοινωνία αντιστρέφοντας την  µέχρι σήμερα  αξιολoγική στάση µας, κάνοντας το µαύρο άσπρο; Να αρχίσουµε, δηλαδή, να λέµε ότι δεν είναι και τόσο κακό να βγάζεις τα λεφτά σου στο εξωτερικό, ότι δεν είναι και τόσο φοβερά τα τραπεζικά ολιγοπώλια, ότι και οι αριστεροί έχουν δικαίωµα να επωφελούνται από τα κερδοσκοπικά fundς και άλλα τέτοια ως «νεoαριστερά» πιστεύω;

Αριστερά ξελαρυγγιάζεται καταγγέλλοντας αδιάκοπα τον καταστροφικό ρόλο των επενδυτικών κολoσσών JP Morgan, Black Rock κ.ά. Ότι κερδοσκοπούν λεηλατώντας και πτωχεύοντας την Ελλάδα. Δεν συνιστά, λοιπόν, η κατοχή «χαρτοφυλακίων» τnς JP Morgan και τnς Black Rock, σοβαρότατο πολιτικό φάουλ, που επισύρει κάρτα; Δεν θέτει υπό αµφισβήτnσn, αν όχι την ηθική, τουλάχιστον την πολιτική εγρήγορση και το εκλεπτυσμένο φίλτρο που απαιτείται να έχει ένας πολιτικός της Αριστεράς και δη πρώτης γραµµής;

Δεν αυξάνει τον πλούτο του κατέχοντος από τις κσταδικαστέες κερδοσκοπικές πρακτικές των επενδυτικών κολοσσών;

Μπορεί ένας αριστερός βουλευτής να επιθυµεί n να επιτρέπει στον εαυτό του να έχει τέτοιου είδους πόρους;

Αυτά ρωτάει ο κόσµος και σ’ αυτά πρέπει να δίνουµε απαντήσεις. Εάν,όμως, δεν λαµβάνουµε υπόψη µας την κοινωνία, µπορούµε να λέµε ό,τι μας κατέβει. Και εάν δεν κσταλαβαίνουµε ότι αυτή η υπόθεση έβλαψε το κίνηµα, την Αριστερά και ιδίως την αξιοπιστία του ΣΥΡΙΖΑ, είµαστε όχι μόνο παλαιάς κoπής, αλλά και βαθιά νυχτωμένοι

Black Sabbath,
Γκαουρ

Υ.Γ. Φωτό , Μορφοποίηση δική μας

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s