Μιά καταπληκτική ταινία: The Navigators , του Ken Loach, 2001

Standard

2014-01-05 Εθελούσια έξοδοThe Navigators

Προοίμιο Φτανει πια:Μιά συγκλονιστική ταινία σε σκηνοθεσία Ken Loach,2001,  από την Αγγλία της Θάτσερ, που αποκαλύπτει ανάγλυφα και προϊδεάζει τι σημαίνει ιδιωτικοποίηση των Οργανισμών Κοινής Ωφέλειας .
Δεν αφορά όσους  συνδικαλιστές κ.α.,  που -εκτός των αναδρομικών «κάτω από το τραπέζι» από την απόφαση του ΔΣ, έχουν «κάνει το κομμάτι τους» και για το μέλλον, καθώς και  όσους προαλοίφονται για «Χαλίφηδες» στη θέση του «Χαλίφη».
Οι απλοί όμως εργαζόμενοι (και συνταξιούχοι) που για διάφορους λόγους είτε αγνοούν, είτε φοβούνται να δουν τα δεινά πούρχονται, τι θα πουν μετά την ταινία;
Θα συνεχίσουν με τις ίδιες τις αυταπάτες, τις πάγιες δεσμεύσεις και προκαταλήψεις;
Ή θα προβληματισθούν αν και τι μπορούν να κάνουν να βγούν από την παγίδα ;
Θα συνεχίσουν τον αδιέξοδο-ατομικό δρόμο ή θα στραφούν στο διπλανό και στη διπλανή, δίνοντας τους χέρι και ανοίγοντας την καρδιά, για ένα νέο,ελπιδοφόρο ξεκίνημα και πολύ φοβάμαι, την τελευταία ευκαιρία;
Ανάμεσα σε χιλιάδες είναι δυνατόν να μην υπάρχουν ευάριθμοι τίμιοι (-ες) αγωνιστές (-τρίες) να μπουν μπροστά και ενωμένοι να συσπειρώσουν τους πολλούς για να το παλαίψουν;
Για την αντίσταση, την ανατροπή, για τη ζωή και την πρόοδο;
Υπάρχει μήπως άλλη οδός; Δεν υπάρχουν συμφωνίες-1Υπόθεση:
Ο Paul, ο Mick και οι άλλοι εργάζονται στη συντήρηση των βρετανικών σιδηροδρόμων, στο Νότιο Γιορκσάιρ. Το 1997, όμως, οι σιδηρόδρομοι ιδιωτικοποιούνται και διαμορφώνονται νέες συνθήκες εργασίας. Από τον κρατικό φορέα British Rail τη συντήρηση αναλαμβάνει η εταιρία Railtrack. Ως γνωστόν οι όροι εργασίας μεταξύ ιδιωτικού τομέα και δημοσίου έχουν μεγάλες διαφορές. Οι υπάλληλοι είναι αναγκασμένοι είτε να συμβιβαστούν με τους νέους, αυτούς όρους εργασίας, ή να αποχωρήσουν με μια πολύ μικρή αποζημίωση, ελπίζοντας σε ένα καλύτερο μέλλον αλλού. Εχω πολλές βδομάδες να δουλέψω Το slogan της ταινίας παραμένει επίκαιρο όσο ποτέ: Δουλεύεις για να ζεις ή ζεις για να δουλεύεις; Ο Ken Loach για μια ακόμη φορά κινείται μέσα σε ένα πολιτικό – κοινωνικό πλαίσιο και μιλά για τα δεινά της ιδιωτικοποίησης. Η ιστορία του περάσματος από την British Rail στη Railtrack, είναι γνωστή στην Μεγάλη Βρετανία και οι πληγές είναι ακόμη ανοιχτές. Και σίγουρα είναι ένα θέμα που μπορεί να ειδωθεί από διαφορετικές οπτικές γωνίες. Στο Navigators στο επίκεντρο δεν είναι τόσο οι οικονομικές επιπτώσεις όσο οι επιπτώσεις στις σχέσεις των εργατών. Η ταινία ήταν υποψήφια για τον Χρυσό Λέοντα στο Φεστιβάλ Βενετίας 2001.

 

`

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s