Καταλύτης για την Αριστερά είναι η πράξη.(Του Στάθη Σταυρόπουλου)

Standard

Συνέντευξη στο Ζαχαρία Ρουστάνη

Δρόμος της Αριστεράς 11/01/2014

`

O  γvωστός δnµoσιογράφος-σκιτσογράφος Στάθnς Σταυρόπoυλoς µιλάει στον Δρόµο τnς Αριστεράς για τους δρόµους και τους τpόπoυς τnς Αριστεράς και περιγράφει όσα συνέβαλαν στη διάβρωση της συνείδησης και οδήγησαν στην επικράτηση του µνηµονιακού … καθεστώτος.

Δημοσιογράφος: Τι πιστεύεις ότι έχει  κάνει τον πολύ κόσµο να υποµένει σχεδόν στωικά όλα αυτά που του συµβαίνουν;

-Υπάρχει, βεβαίως, η θεωρία του σοκ, που την ξέρουµε όλοι, αλλά δεν νοµίζω ότι καλύπτει ικανοποιητικά αυτό το ζήτηµα. Η σωστή απάντηση είναι νοµίζω ένας συνδυασµός παραγόντων. Ο κυριότερος πιστεύω πως είναι ότι επί 20-30 χρόνια οι Έλληνες αποκόπηκαν από την παράδοσή τους, αισθάνθηκαν ενοχικά για πράγµατα που στο παρελθόν τους άρεσαν, αλλά επειδή δεν είχαν πρακτικά οφέλη, όπως απαιτούσε η κυρίαρχη ιδεολογία, τα εγκατέλειπαν. Η κυρίαρχη αυτή ιδεολογία βασίστηκε σε έναν κυνισµό και µια µαλθακότητα που τα διέδιδε µε τον πιο γλυκό τρόπο στην κοινωνία µέσω του λάιφ-στάιλ, αλλά κυρίως µέσω της παθολογίας του εκσυγχρονισµού, που τα απενοχοποιούσε. Και σε αυτό συνέβαλε και η ώσµωση ενός µέρους της Αριστεράς, που επικύρωσε τις επιταγές του εκσυγχρονισµού.

Καθένας µπορούσε να απαρνηθεί εύκολα τους ήρωές του, τους αγίους του, και στη θέση τους να βάλει µοντέλες και στόκους. Θεωρήθηκε αυτό ως ένα είδος ρεαλισµού, αλλά στην πραγµατικότητα ήταν µια τεράστια φενάκη. Γι’ αυτό η  κρίση µας βρήκε τόσο έτοιµους να πληρώσουµε τα επίχειρα, και τόσο ενοχικούς. Ένα µεγάλο κοµµάτι της Αριστεράς υιοθέτησε όποια αµερικανιά κυκλοφόρησε κατά τη διάρκεια της παγκοσµιοποίησης. Από τον πολυπολιτισµό και τον µεταµοντερνισµό έως την «πολιτική ορθότητα».

Δημοσιογράφος: Μιλάς για µια γενικευµένη  εκπόρθηση των συνειδήσεων `

-Μιλώ για µια τέχνη η οποία έγινε επιδοτούµενη, µιλώ για την προσχώρηση της διανόησης από το πρυτανείο στο πραιτόριο … Μιλώ για την κυριαρχία της 5ης φάλαγγας που είχε µέσα της η Αριστερά, που την απέκοψε από τους απλούς και τους λαϊκούς ανθρώπους, δηµιούργησε σύνδροµα ελιτισµού και αλαζονείας, έγινε µια Αριστερά που κούναγε το δάκτυλο σε πολλά προβλήµατα χωρίς ταυτοχρόνως να τα λύνει, µε αποτέλεσµα να την πατήσουµε σε θέµατα όπως ο ρατσισµός στον Αγ. Παντελεήµονα, για παράδειγµα.

Είναι αδιανόητο να πηγαίνει εκεί η Αριστερά και να γιαουρτώνεται. Δεν υπήρχαν αυτά στην ιστορία της. Μπορούσε να αποδοκιµαστεί ιδεολογικά, µπορούσε να γίνει έντονη αντιπαράθεση, αλλά αυτού του είδους η αποδοκιµασία έπρεπε να χτυπήσει µεγάλο καµπανάκι. Δεν το χτύπησε όµως. Και συνεχίσαµε στον ίδιο δρόµο, µε αποτέλεσµα να χαρίσουµε στους «γενναίους» τηςΧ.Α., στους ελληvαράδες και στους εθνικόφρονες, στους απογόνους των δωσίλογων, πολύτιµες έννοιες, όπως αυτή της πατρίδας. Πατριωτισµός, όπως εγώ τον αντιλαµβάνοµαι, είναι αυτός του ΕΑΜ. Όχι όπως τον αντιλαµβάνoνται ο Σηµίτης και ο ΔΟΛ.

Δημοσιογράφος: Ποιος είναι ο τρόπος τπς Aριστεράς;

-Εγώ πιστεύω ότι ο δρόµος για  την Αριστερά είναι η έµπρακτη αναζήτηση του καλού. Αυτό το είδα να συµβαίνει στη Λατινική Αµερική. Είδα µια Αριστερά ικανή να συµπαρατάσσει τους πάντες, από σοσιαλιστές και κοµµουνιστές µέχρι και χριστιανοδηµοκράτες που είχαν µια ανθρωπιστική αναζήτηση. Αυτού του είδους η Αριστερά ήρθε στην εξουσία σε πολλά κράτη µε πολλούς διαφορετικούο τρόπους, αλλά ο κοινός παρονοµαστής της είναι το ότι περνάει σε πράξεις όλα όσα λέγονται στα λόγια. Θυµάµαι για παράδειγµα στο Μοντεβιδέο ένα βράδυ, σε ένα ωραίο µπαράκι, γινόταν µια συζήτηση όπου το αντικείµενο δεν ήταν οι καταγγελίες αλλά οι κοινές δράσεις, η πράξη. Αυτοί οι άνθρωποι, όταν λίγα χρόνια αργότερα ήρθαν στην εξουσία, είχαν µάθει να πράττουν. Και νοµίζω ότι η διαφορά τους από την ευρωπαϊκή Αριστερά είναι ότι πέρα από την απλότητα και τη λαϊκότητα τους και πέρα από τον απόλυτο σύνδεσµό τους µε την παράδοσή τους, έχει να κάνει και µε το ότι δεν µπήκαν σε µια διαδικασία ατέρµονης θεωρητικής αναζήτησης, όπως έκανε η ευρωπαϊκή Αριστερά από την εποχή του Μάη του 68 και µετά.

Δημοσιογράφος: Τα πολλά λόγια, δnλαδή, αποδείχτηκαν τελικά φτώχεια `

-Θα πω κάτι που ίσως ακουστεί αιρετικό. Εγώ πιστεύω ότι ο Μάης του 68 λειτούργησε προς την αντίθετη κατεύθυνση από αυτή που θρυλείται. Πιστεύω ότι απέκοψε τους διανοούµενους από το λαϊκό κίνηµα, την εργατική τάξη από τον στοχασµό. Η εργατική τάξη στην Ευρώπη περιφρονήθηκε. Όλα αυτά ήταν το πρελούδιο για να φθάσουµε στους απασχολήσιµους και στην εργατική τάξη που δεν έχει Συλλογική Σύµβαση Εργασίας. Η ευρωπαϊκή ριζοσπαστική Αριστερά, λοιπόν, συνέβαλε στη συνέχεια µε τον καθεστωτισµό που πολλά από τα στελέχη της επέλεξαν (ποιον να πρωτοθυµηθούµε, από τον Μπαρόζο, µέχρι τον Κον Μπετίτ) σε µια διαμόρφωση ιδεολογίας και κλίµατος στην Ευρώπη που το προοδευτικό αφορούσε τα ήσσονα  προβλήµατα, παραµελώντας τα βασικά, όπως οι συνθήκες εργασίας, η κατάργηση του ασφαλιστικού συστήµατος, η αποµόνωση της εργατικής τάξης από την εξουσία, η περιθωριοποίηση του λαού, η αποπολιτικοποίηση των µαζών. Και σε όλα αυτά περιορίστηκε σε έναν ακτιβισµό δίχως πολιτικό υπόβαθρο. Ζήσαµε τη διάλυση µεγάλων κοµµάτων, όπως το ιταλικό κοµµουνιστικό κόµµα, όπως το γαλλικό, ή την περιθωριοποίηση κοµµουνιστικών κοµµάτων σε αριστερίστικη πλέον κατεύθυνση, όπως είναι η περίπτωση του ελληνικού κοµµουνιστικού κόµµατος.

Αυτή του η γραµµή, ότι όλα τα προβλήµατα µετατίθενται ως προς τη λύση τους στην επανάσταση, είναι στην πραγµατικότητα µια γραµµή αναχωρητισµού. ο καλός κόσµος που ακολουθεί το κοµµουνιστικό κόµµα, ο οποίος είναι και ο αφρός του κατά τη γνώµη µου,  είναι αιχµαλωτισµένος στο παράλογο, σε µια απολογητική η οποία στερείται λογικής.

Δημοσιογράφος: Τι θα μπορούσε, τώρα, να λειτουργήσει ως καταλύτης για κοινή δράση και να μεταθέσει για αργότερα τις επιμέρους διαφορές;

-Νοµίζω ότι ο καταλύτης είναι η πράξη και αυτό είναι και το µεγάλο στοίχηµα για τον ΣΥΡΙΖΑ. Αν, όταν πάρει την κυβέρνηση, δώσει την ευκαιρία στο καλό που υπάρχει στην κοινωνία παντού να ανθίσει, τότε στην πράξη η Αριστερά θα βρει την ενότητά της. Και δεν θα βρει µόνο την ενότητά της στο εσωτερικό της, θα βρει και την ενότητά της µε τους καλούς ανθρώπους σε όλους τους άλλους χώρους.

Γιατί το στοίχηµα του ΣΥΡΙΖΑ είναι θεσµικό κυρίως. Να δώσει την ευκαιρία στο λαό να πάρει τις υποθέσεις του στα χέρια του. Να μην κυβερνήσει με ένα διαχειριστικό τρόπο, γιατί ακόμα και αν είναι καλή αυτή η διαχείριση, δεν είναι αρκετή στην εποχή μας. Μπορεί να είναι αρκετή για να ανακόψει το κύμα της καταστροφής, αλλά δεν είναι αρκετή για να αλλάξει τον ρου των πραγμάτων.

Αν ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει να κάνει μια τομή στην Ελλάδα τέτοια που να έχει και ευρωπαϊκή απήχηση, θα πρέπει να δώσει μέσα από νέους θεσμούς την ευκαιρία στους ανθρώπους να δημιουργήσουν τις συνθήκες που αφορούν τη ζωή τους με δική τους πρωτοβουλία, ρισκάροντας και λάθη, ρισκάροντας και πισωγυρίσματα, αλλά πάντα με ανοικτή τη δυνατότητα της ανακάλυψη ς του σωστού.

Σε αυτήν, λοιπόν, την τομή, ούτε ο οπαδός, ούτε ο φίλος, ούτε το μέλος του ΚΚΕ ή οποιασδήποτε άλλης οργάνωσης, όχι μόνο δεν θα μπορούσε να σταθεί κόντρα, όπως θα ήθελε η ηγεσία του κόμματος, αλλά θα ‘ρθει κοντά. Και αυτό δεν θα το κάνει ο αριστερός, θα το κάνει και ο δεξιός, θα το κάνει όλη η κοινωνία. Δεν παίρνεις ψηφοφόρους από παρθενογένεση. Αυτός που δεν σε ψηφίζει τώρα, αν στραφεί προς εσένα, θα στραφεί επειδή πιστεύει ότι υπάρχει μια λύση ικανή να αντιμετωπίσει τα προβλήματά του. Ο άνθρωπος αυτός δεν είναι απαραίτητο ότι θέλει τον σοσιαλισμό. Εάν όμως σε δει να επιτυγχάνεις; καταρχήν στα τρέχοντα και τα ζόρικα, τι θα τον εμποδίσει να θελήσει να ζητήσει το καλύτερο μετά’ το καλό.

Δημοσιογράφος: Πιστεύεις όrι µπορεί να αποκρουστεί η προπαγάνδα τnς ανυποληψίας και της αναξιοπιστίας που αποδίδονται στον ΣΥΡΙΖΑ;

-Πιστεύω αυτό ακριβώς και εδώ θα καταλογίσω στον ΣΥΡΙΖΑ τον έπαινο που του αξίζει. Δυστυχώς συχνά ξεχνιόμαστε και υποτασσόμαστε στον τρόπο με τον οποίο η επικοινωνιακή πολιτική επιβάλλει  την ιδεολογική της τρομοκρατία.  Όταν κατηγορείται ο ΣΥΡΙΖΑ για πολυγλωσσία, θα έπρεπε να επαινείται γι’ αυτό. Και εδώ έρχομαι στον έπαινο. Ο ΣΥΡΙΖΑ για την επόμενη ημέρα διαθέτει, σε ό, τι αφορά την πράξη, όλο αυτό που κατάφερε την προηγούμενη ημέρα ως σχολείο.

Υπήρξε ο ΣΥΡΙΖΑ όλα αυτά τα χρόνια μια περιοχή στην οποία συνυπήρχαν αριστεροί με διαφορετικότητες μεταξύ τους και με τραύματα σοβαρά που προσπάθησαν να τα επουλώσουν και να πάνε παραπέρα , έμαθαν  να μιλάνε ο ένας με τον άλλον .

Αυτή η προπαίδεια είναι μια πολύτιμη προίκα του ΣΥΡΙΖΑ, η οποία θα του φανεί χρήσιμη όταν θα βρίσκεται στην εξουσία, διότι θα μπορεί να διαλεχθεί με ακόμη ευρύτερα στρώματα, με διαφορετικά πρόσωπα, διαφορετικές ομάδες και συλλογικότητες. Συνεπώς, εάν κάτι είναι προς έπαινο, είναι αυτό για το οποίο κατηγορήθηκε περισσότερο. Αυτό που ονομάστηκε πολυγλωσσία, ενώ στην πραγματικότητα ήταν ένας διάλογος. Η ομογενοποιημένη σκέψη τρέμει αυτήν την πολυγλωσσία.

Δημοσιογράφος: Μια τέτοια στάση θα µπορούσε ίσως να … συγκινήσει και το ΚΚΕ;

-Το κόμμα αυτό, δυστυχώς, είναι αιχμάλωτο μιας ηγετικής ομάδας, που δεν διατυπώνει καμία πολιτική. Διατυπώνει μια αυτό-συντηρητική, δεν βρίσκω καν τη λέξη να το προσδιορίσω … Αυτοαναπαράγεται. Είναι το σύνδρομο μιας γραφειοκρατίας που θέλει να κρατήσει τον εαυτό της ζωντανό.

Η ζωή είναι αλλού.

Η Αριστερά πρέπει να απελευθερωθεί εδώ και … εχθές, από τα δεσμά της κυρίαρχης  επικοινωνιακής διαπλοκής. Πρέπει να μπορεί να συζητά τα πάντα χωρίς να θεωρεί τίποτε ταμπού. Το θέμα της εξόδου από το ευρώ … Αν χρειαστεί, το θέμα της συνεργασίας με πολιτικές δυνάμεις που δεν έχουν καμία σχέση με την Αριστερά, στο πλαίσιο μιας κυβέρνησης κοινωνικής και λαϊκής  εθνικής σωτηρίας. Όλα αυτά τα θέματα τα οποία πρέπει η Αριστερά να τα   συζητάει με σθένος, βγάζοντας  τη γλώσσα στους Πρετεντέρηδες, στον ΔΟΛ, στην Τρέμη και σε όλα αυτά τα ουτιδανά ανθρωπάκια, που τα έχουμε συνηθίσει τόσα  χρόνια τώρα να νομίζουν ότι είναι ο κανόνας του δημόσιου διαλόγου.

Δεν είναι.

Είναι η κατατρομοκράτηση της σκέψης. Αυτό λοιπόν  πρέπει να σπάσει, πρέπει να σπάσει επαναστατικά, πρέπει να σπάσει με σημειολογικούς τρόπους και να γίνει αντιληπτό από το λαό. Όταν πηγαίνεις σε μια εκπομπή και παίζεις με τους όρους που έχει το πάνελ, ο λαός δεν αντιλαμβάνεται ότι είσαι διαφορετικός και ότι μπορείς όλα αυτά τα πράγματα που λες εκεί να τα εννοείς και να τα πιστεύεις. Διότι ο μηχανισμός που τα χειρίζεται είναι φτιαγμένος έτσι ώστε να τα υπονομεύει την ώρα που τα λες.

Παλιά ο αριστερός ήταν ο άγιος τnς γειτονιάς

Δημοσιογράφος: Πώς θα γίνει να γυρίσει ο τροχός, τι µπορεί τώρα να κάνει τον κόσµο να αντιδράσει;

 

Σταθης Σταυροπουλος-Κάποτε πρέπει να αξιοποιήσουµε δεόντως την παραδοσιακή τακτική των κοµµουνιστών στις µαζικές εκδηλώσεις του λαού, όπως εκείνες των-αγανακτισµένων.  Δηλαδή, να µπεις σε αυτούς τους ανθρώπους, να µιλήσεις µαζί τους. Εγώ στο Πολυτεχνείο µέσα σε τρεις ηµέρες έµαθα ό.τι δεν θα µάθαινα για τα επόµενα τριάντα χρόνια. Είναι η στιγµή εκείνη της ζώσας λαϊκής αγοράς. Μιας κινούµενης ή σταθερής Εκκλησίας του Δήµου. Εάν δεν µιλήσεις τότε, πότε θα µιλήσεις; Εκ του ασφαλούς, από το µοναστήρι, από τον µιναρέ, από τον άµβωνα;

Εκεί, στις λαϊκές συνελεύσεις, το µπούρου-µπούρου στη γειτονιά, στο καφενείο, στον τόπο δουλειάς. Αυτός είναι ο  παραδοσιακός τρόπος του αριστερού, που για µια περίοδο τον ξεχάσαµε.   Θυµάµαι στην παιδική µου ηλικία ότι ο αριστερός ήταν ο άγιος της γειτονιάς. Που πήγαινε ο δεξιός και τον ρωτούσε τι να κάνει µε µια υπόθεση προσωπική του ή οτιδήποτε. Δεν ήταν µόνο πολιτική η παρουσία του, ήταν ηθική.

Ο ένας τρόπος είναι αυτός. Ο άλλος τρόπος είναι επειγόντως να αποκτήσει η Αριστερά δικά της Μέσα Ενηµέρωσης που δεν θα είναι αριστερά µε την παραδοσιακή έννοια, δηλαδή να τα κατευθύνει και να τα καθοδηγεί ως κοµµατικό παράρτηµα. Πρέπει να είναι µέσα απαλλαγµένα από µικροκοµµατισµούς. Νοµίζω ότι αυτό επίσης είναι καινούργιο στοίχηµα για τον ΣΥΡΙΖΑ, να δηµιουργήσει ελεύθερα Μέσα Ενηµέρωσης.

Advertisements

One response »

  1. Παράθεμα: Καταλύτης για την Αριστερά είναι η πράξη.(Στάθης Σταυρόπουλος) | Πρωτοβουλία Εργαζομενων και Συνταξιούχων ΕΥΔΑΠ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s