Τελευταίο καταφύγιό τους η ένταση και οι προβοκάτσιες

Standard
Βομβιστική επίθεση στην Πιάτσα Φοντάνα του Μιλάνο, σκοτώνει 16 και τραυματίζει 90 ανθρώπους. Σηματοδοτεί την έναρξη της περιόδου της «Στρατηγικής της Έντασης» στην Ιταλία. - See more at: http://stokokkino.gr/article/4214/San-simera-12-Dekembriou-1969#sthash.X8epkQsr.dpuf

Βομβιστική επίθεση στην Πιάτσα Φοντάνα του Μιλάνο, σκοτώνει 16 και τραυματίζει 90 ανθρώπους. Σηματοδοτεί την έναρξη της περιόδου της «Στρατηγικής της Έντασης» στην Ιταλία. – See more at: http://stokokkino.gr/article/4214/San-simera-12-Dekembriou-1969#sthash.X8epkQsr.dpuf

του Χριστόφορου Βερναρδάκn.

Στο Δρόμο της Αριστεράς 25/1/14

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

στον Μιχάλη Σιάχο

Για κλιµάκωσn της στρατηγικής τnς έντασnς από την πλευρά τnς Ν.Δ., η οποία θα στήσει και προβοκάτσιες, σε µια απέλπιδα προσπάθεια να ανακόψει την ταχύτατη φθορά τnς Kυβέρνησnς, κάνει λόγο µιλώντας στον Δρόµο ο Xριστόφoρoς Bερναρδάκnς, επίκoυρoς καθηγητής Πολιτικής Επιστήµης και επιστηµονικός σύµβουλος τnς VPRC. Επίσης, αναφέρεται στο σκηνικό πόλωσης, σκιαγραφεί τη διαθεσιµότητα του λαϊκού παράγοντa, αναδεικνύει τα χαρακτηριστικά τnς πρωτοβουλίας των 58, ενώ σε ό,τι αφορά τη Xρυσή Αυγή, σηµειώνει ότι το σενάριο να βρεθεί στις ευρωεκλoγές πάνω από τη Ν.Δ δεν είναι απίθανο.

Μ.Σιάχος : Πώς θα xαρακτnρίζατε το σκηνικό ακραίας πόλωσης που διαμορφώνεται ανάµεσα σε ΝΔ και ΣΥΡιΖΑ. Υπηρετεί πολιτικούς στόχους η κινείται µόνο στo επικοινωνιακό πλαίσιο και λειτουργεί αποπροσανατολιστικά;

Χ.Βερναρδάκης : Η Ν.Δ. βγάζει ανακοινώσεις επί παντός επιστητού, οι οποίες, συνήθως, αγγίζουν τα όρια της βλακείας. Κατά τη γνώµη µου δεν πρέπει να απαντάς σε ό,τι βάζει η Ν.Δ., αφού πολλά από τα θέµατα που ανοίγει δεν χρίζουν σοβαρής δηµόσιας συζήτησης. Από την άλλη, προφανώς; ο πόλεµος δεν είναι µόνο ανακοινώσεων, επικοινωνιακός, αλλά εξελίσσεται µια σοβαρή πόλωση η οποία είναι κοινωνική, ταξική, ιδεολογική. Έχει όλα αυτά τα χαρακτηριστικά σε διάφορους  βαθµούς και σε διάφορα επίπεδα. είναι γεγονός ότι απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ υπάρχει ένα καθεστώς που είναι απονοµιµοποιηµένο, είναι εξαιρετικά χαµηλής πολιτικής παιδείας και, επίσης, είναι αντιδραστικά, είναι, δηλαδή, στα όρια του αντιδραστικού αναλφαβητισµού, εποµένως, είναι ένα καθεστώς που θα κάνει τα αδύνατα δυνατά, είναι ικανό να σκεφτεί τα πιο ακραία πράγµατα για να σε µπλέξει σε έναν αποπροσανατολισµό της ατζέντας. Ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να αποφασίσει τι πρέπει να κάνει, πότε και πώς ανοίγει τα δικά του µέτωπα µε τους δικούς του όρους. Ο χαρτοπόλεµος ανακοινώσεων, τις περισσότερες φορές, δεν έχει νόηµα και η κοινωνία -έτσι κι αλλιώςδεν τον παρακολουθεί. Αντίθετα, πρέπει να ουσιαστικοποιήσεις αυτήν την αντιπαράθεση αν και είναι δύσκολο όταν ο αντίπαλος είναι αυτού του επιπέδου.

Μ.Σιάχος Ωστόσο, η κοινωνική-ταξική πόλωση που περιγράψατε περιµένει από τη µεριά µιας υποψήφιας κυβέρνnσnς να αναδείξει τα μείζονα ζnτηµατα και να θέσει τηv ατζέντα που θα απαντά στα πραγματικά θέµατα …

Χ.Βερναρδάκης : Αυτό είναι τιροφανές και το κάνει ώς ένα βαθµό. Το ερώτηµα είναι εάν το κάνει καλά ή εάν το κάνει πάντοτε καλά. είναι σαφές ότι δεν το κάνει πάντοτε καλά και αυτό οφείλεται σε πάρα πολλούς λόγους και εσωκομματικούς; και ψυχολογικούς. Οι ψυχολογικοί σχετίζονται  µε την ανθρωπογεωγραφία του ΣΥΡΙΖΑ. Η ανθρωπογεωγραφική συγκρότηση έχει πολλά προβλήµατα, κουβαλάει πολύ µεγάλη ιδεολογική ηττοπάθεια. επίσης, υπάρχουν και λανθάνουσες 2014-01-25 ΕΥΡΩ Βερναρδακης 1διαφοροποιήσεις, οι οποίες έρχονται κι αυτές στην επιφάνεια. το θέµα είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να κάνει πολύ πιο ουσιαστική δουλειά στο επίπεδο της αντιπαράθεσης µε τη Ν.Δ. και την κυβέρνηση ευρύτερα.

Μ.Σιάχος: Όλη η κινητικότητα γύρω από την πρωτοβουλία των 58 εκτιµάτε ότι µπορεί να προχωρήσει ως µια διέξοδος για κάποιες συστηµικές δυνάµεις;

Χ.Βερναρδάκης : Η γνώµη µου είναι ότι δεν έχουν καµία ελπίδα, ακριβώς γιατί λειτουργούν ως ένα υποσύστηµα της νεοφιλελεύθερης διακυβέρνησης και, πιο συγκεκριµένα, της ευρωπαϊκής νεοφιλελεύθερης νοµενκλατούρας. Είναι µια αντιαριστερή κίνηση και θα είχε κάποια πιθανότητα επιτυχίας αν ταυτόχρονα αποτελούσε και κυβερνητική κίνηση στον αντίποδα των ασκούµενων πολιτικών. Και κάτι τέτοιο δεν είναι. Αντιθέτως, µάλιστα, είναι µια κίνηση υποστηρικτική στις ασκούµενες πολιτικές ή, τέλος πάντων, µια άλλη εκδοχή των ασκούµενων πολιτικών. Εποµένως, δεν µπορεί να έχει διακριτό χώρο στην πραγµατικότητα. Θεωρητικά θα µπορούσε να υπάρξει ένας χώρος µεταξύ Ν.Δ.  και ΣΥΡΙΖΑ, όχι µε µεγάλα ποσοστά βέβαια. Αυτήν τη στιγµή η κίνηση των 58 λειτουργεί ως ένα σωσίβιο καταρχήν για τον Βενιζέλο, το οποίο επειδή θα είναι αµφίβολης εκλογικής δυναµικής, νοµίζω ότι θα το εγκαταλείψει γρήγορα και ο ίδιος, επειδή δεν του είναι χρήσιµο. Θεωρητικά πάντα, οι 58 θα µπορούσαν να παίξουν ένα ρόλο εφόσον λειτουργούσαν ως καταλύτης µιας ενότητας µεταξύ ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ και των διαφόρων κινήσεων που προέρχονται από αυτόν τον χώρο. εφόσον όλοι αυτοί έµπαιναν κατω από µια κοινή οµπρέλα, θεωρητικά πάντα, θα µπορούσε να υπάρξει ένας εκλογικός χώρος της τάξης του 5% έως το πολύ 8% και να επιβίωναν εκλογικά. Σήµερα δεν νοµίζω ότι κανείς µπορεί να επιβιώσει, ούτε το ΠΑΣΟΚ διαµέσου των 58, ούτε και η ΔΗΜΑΡ όπως είναι αυτήν τη στιγµή. Νοµίζω ότι είναι τελειωµένα πολιτικά µεγέθη και εκτιµώ ότι η νοµενκλατούρα του ΠΑΣΟΚ, όπως διαµορφώνεται γύρω από το Βενιζέλο, στο τέλος θα επιδιώξει µια πιο οργανική συµµαχία µε τη Ν.Δ.

Μ.Σιάχος:Η προσπάθεια των 58 είναι και µια κινnσn τακτικής ώστε να µην κινnθει ο ΣΥΡΙΖΑ πρoς τηv κεντροαριστερά ή, αν το πούµε ανάποδα, ο ΣΥΡΙΖΑθα µπορούσε να καλύψει και αυτόν τον χώρο;

Χ.Βερναρδάκης : Χώρος της κεντροαριστερά; δεν υπάρχει. Υπάρχουν κοινωνικοί χώροι. Σε ό, τι αφορά την εκλογική γεωγραφία, υπάρχουν δυνητικά χώροι που δεν ήταν αριστεροί και προσεγγίζουν τώρα εκλογικά την Αριστερά, αλλά δεν ορίζονται ως κεντροαριστερά, κεντροδεξιά κ.ο. κ. Ορίζονται µε πιο κοινωνικούς όρους. δηλαδή, είναι σαφές ότι η κοινωνική κρίση αλλάζει ριζικά τις πολιτικές εκπροσωπήσεις και τις ιδεολογίες. είναι σαφές ότι ένα πολύ µεγάλο κοµµάτι της κοινωνίας που δεν ήταν αριστερό, προσεγγίζει πια πολιτικά τις εκδοχές της Αριστεράς, ακριβώς επειδή ριζοσπαστικοποιείται, µαθαίνει να σκέφτεται πολιτικά κ.λ.π. Βεβαίως έχει διαφορετικούς ρυθµούς στη ριζοσπαστικοποίησή του, δεν είναι πάντοτε οµοιογενές, έχει διάφορους ρυθµούς. Υπάρχει µια διάλυση των παλιών εκπροσωπήσεων και της παλιάς γεωγραφίας και ταυτόχρονα, λόγω της κοινωνικής κρίσης, υπάρχει πια τεράστιο πρόβληµα επιβίωσης, µαζικής φτωχοποίησης, εξαθλίωσης διευρυµένων κοινωνικών στρωµάτων, ακόµα και από τα µικροαστικα ή µεσοαστικά στρώµατα και αυτό προφανώς επηρεάζει και δηµιουργεί άλλες δυναµικές. Νοµίζω ότι οι 58 κινούνται έξω από αυτό το πλαίσιο, δηλαδή, δεν αναφέρονται καν στην οποιαδήποτε κοινωνική συνθήκη της ελληνικής κοινωνίας, αλλά ορίζουν µια παραδοσιακή ταυτότητα η οποία δεν λέει τίποτα, γι’ αυτό δεν έχουν και καµιά ελπίδα.

Μ.Σιάχος:Σε ποια κατάσταση βρίσκεται σήµερα η λαϊκή διαθεσιμότητα; Ο «κανένας» επιµένει, η δυσπιστία απέναντι σε όλα τα πρoγράµµατα και τις προτάσεις, επίσης, επιµένει …

Χ.Βερναρδάκης : Κατ’ αρχάς δεν νοµίζω ότι σήµερα µπορεί κανείς να φιλτράρει τη λαϊκή διαθεσιµότητα µέσα από τις δηµοσκοπήσεις. Οι δηµοσκοπήσεις σήµερα είναι ένα πολύ περιορισµένης εγκυρότητας εργαλείο, για λόγους που έχουν να κάνουν µε την κοινωνική κρίση, η οποία επηρεάζει πια και τις µεθοδολογίες διεξαγωγής των ερευνών, επηρεάζει τα δείγµατα, επηρεάζει τους αναφερόµενους πληθυσµούς. Έχουµε µεγάλα ποσοστά µη συµµετοχής στις έρευνες, έχουµε µεγάλα ποσοστά τα οποία δεν µπορούµε καν να προσεγγίσουµε λόγω οικονοµικής ανέχειας, που σηµαίνει κοµµένα τηλέφωνα κ.λπ. Άρα, οι δηµοσκοπήσεις σήµερα είναι περιορισµένης εγκυρότητας.

Μ.Σιάχος: Είναι και οι κινητοποιήσεις ένας δείκτης λαϊκής διαθεσιμότητας …

Χ.Βερναρδάκης : Ακριβώς. Κατά τη γνώµη µου έχεις υψηλές κοινωνικές και κινητοποιητικές διαθεσιµότητες όταν τα εργαλεία που κινητοποιούν τον κόσµο, τα πολιτικά, τα κοινωνικά ή τα συνδικαλιστικά είναι φερέγγυα, είναι αναγνωρίσιµα, ορατά από την κοινωνία, ελεγχόµενα από την κοινωνία. Έχουµε την περίπτωση της Χαλκιδικής, της Κερατέας, των µεγάλων απεργιών στα πανεπιστήµια, την ΕΡΤ κ.λτι. Έχουµε πολλά τέτοια παραδείγµατα. βέβαια, από την άλλη έχουµε τη µη συνολικοποίηση της κοινωνικής διαθεσιµότητας και εκρηκτικότητας, η οποία οφείλεται σε πολλούς λόγους, µε πιο σηµαντικό την αφερεγγυότητα των πολιτικών εργαλείων και κυρίως των συνδικαλιστικών, δηλαδή, της ΓΣΣΕ και της ΑΔΕΔΥ. Προφανώς υπάρχουν κι άλλοι λόγοι που έχουν να κάνουν µε το επίπεδο της ωρίµανσης, µε τις κοινωνικές διεργασίες, έχουν να κάνουν µε τη µεταβατική περίοδο, µε τα πολιτικά κόµµατα, µε την πολυδιάσπαση των δυνάµεων της Αριστεράς κ.λπ. Αλλά ένας βασικός λόγος είναι η αφερεγγυότητα των βασικών εργαλείων κοινωνικής εκπροσώπησης που υπήρχαν.

Μ.Σιάχος:Σ’ αυτό οφείλεται η γενικευµένη διστακτικότητα; Ακόµα και µεταξύ των ψηφοφόρων του ΣΥΡιΖΑ δεν υπάρχει ο ενθουσιασµός ότι οι εκλογές και η αλλαγή κυβέρνησης θα είναι µια απελευθερωτική διαδικασία …

Χ.Βερναρδάκης : Υπάρχει έντονος σκεπτικισµός. Κοιτάξτε, η κοινωνία έχει ηττηθεί. Υπάρχει µια ιδεολογική ήττα της Άριστεράς, στρατηγική, ιστορική ήττα της παραδοσιακής Αριστεράς. το γεγονός ότι σήµερα προβάλλει ως µια λύση, δεν σηµαίνει ότι έχει αποκαταστήσει τα εργαλεία επικοινωνίας µε τις λαϊκέ µάζες σε καλό βαθµό. . Προβάλλει ως λύση, αλλά προβάλλει ταυτόχρονα και ως τελευταία λύση κατά κάποιο τρόπο. Με αυτήν την έννοια, είναι σαφές ότι προβάλλονται στην Αριστερά και επιθυµίες, αμφιθυμίες, διστακτικότητες, οι οποίες σε µεγάλο βαθµό αφορούν και το κλασικό πολιτικό σύστηµα. δηλαδή, όταν όλες οι παραδοσιακές εκπροσωπήσεις των λαϊκών τάξεων, δηλαδή, η σοσιαλδηµοκρατία, η κεντροαριστερά, ακόµα και ένα κοµµάτι της λαϊκής δεξιάς, διέψευσαν τις όποιες προσδοκίες των λαϊκών τάξεων στην ελλάδα, είναι σαφές ότι συµπαρασύρεται εκ των πραγµάτων σε όλες τις εκδοχές, ακόµα και στις πιο κριτικές αυτός ο σκεπτικισµός. Υπό την έννοια αυτή, ναι υπάρχει και προς την Αριστερά και προς τον ΣΥΡΙΖΑ µεγάλος σκεπτικισµός. Υπάρχει φόβος ότι δεν θα το καταφέρει. Υπάρχει η ανασφάλεια ότι θα έχεις απέναντί σου πολύ ισχυρά συµφέροντα που δεν θα σε αφήσουν. Υπάρχει, δηλαδή, ένας ρεαλισµός, ένας ηττοπαθής ρεαλισµός να το πω έτσι. Υπάρχει προφανώς, όµως, και η ελπίδα, υπάρχει και η λογική της τελευταίας λύσης. Είναι πολλά πράγµατα. Προφανώς υπάρχουν και οι πιο ριζοσπαστικές τάσεις, αλλά σε αυτήν τη διαδικασία, σε αυτήν την ιστορική φάση δεν είναι σαφώς και οι πιο πλειοψηφικές. Εποµένως, ο ΣΥΡΙΖΑ στην ουσία ισορροπεί σε ένα ευρύ φασµα προσδοκιών και πρακτικών ιδεολογιών.

Μ.Σιάχος:Πώς θα σχολιάΖατε το σκηνικό έντασης που φαίνεται να επιλέγει η κυβέρνηση, ενόψει εκλογών;

Χ.Βερναρδάκης : Θα έλεγα ότι θυµίζει τη ρήση «Ο απελπισµένος πιάνεται από τα µαλλιά του». Και η κυβέρνηση είναι απελπισµένη. Είναι απελπισµένη γιατί σε ό, τι αφορα τη µάχη των ευρωεκλογών, ειδικά αν δεν έχουµε διπλές ή τριπλέςεκλογές, η Ν.Δ. δεν έχει την παραµικρή ατζέντα. Ένας ψηφοφόρος της δεξιάς δεν έχει κανένα κίνητρο να πάει στις Ευρωεκλογές για να ψηφίσει τη Ν.Δ.  Σε εθνικές εκλογές θεωρητικά θα είχε, ας πούµε, το φόβο ότι θα ‘ρθουν οι κοµµουνιστές να του πάρουν το σπίτι κ.λπ. Από τις ευρωεκλογές, όµως, που είναι χαµηλής έντασης, χαµηλών διακυβευµάτων, µόνο συµβολικών και ιδεολογικών, δεν έχουν άµεσα επιπτώσεις στη διακυβέρνηση και βεβαίως σε αυτήν την περιρρέουσα ατµόσφαιρα δεν υπάρχει καµιά ελπίδα. εποµένως, θα συντηρήσει µια στρατηγική έντασης, διότι δεν ξέρει και τι άλλο να κάνει. δεν έχει µια πιο δηµιουργική ατζέντα. Θα αυξήσει την ένταση, θα φτιάξει προβοκάτσιες, κάτι που είναι βασικό κοµµάτι της στρατηγικήςτης Ν.Δ.  Θα φτιάξει προβοκάτσιες, ελπίζοντας να στήσει ψυχολογικές επιχειρήσεις αποδόµησης του αντιπάλου. Και επειδή ο αντίπαλος είναι ιδεολογικά αρκετά ευάλωτος, σε ένα βαθµό καµιά φορά το πετυχαίνει. δεν πρέπει, όµως, να ξεχνάµε τη γενικότερη κοινωνική και οικονοµική άκρως αρνητική συγκυρία, που αποτελεί και τον καταλυτικό παράγοντα. δηλαδή, µε ό, τι κι αν προσπαθήσει ο Σαµαράς να αντιστρέψει το κλίµα, είναι πολύ δύσκολο να το κάνει. Αλλά µπορεί να επιφέρει ορισµένα µικρά πλήγµατα στον αντίπαλο, ακριβώς επειδή ο αντίπαλος οργανωτικά και πολιτικά µάλλον δεν είναι τόσο ισχυρός όσο πιστεύουµε. είναι, λοιπόν, σίγουρο ότι θα καλλιεργηθεί ακόµα περισσότερο η ένταση, χωρίς, όµως, να έχει πολλές πιθανότητες ο Σαµαράς να αντιστρέψει το κλίµα.

Μ.Σιάχος: Η Χρυσή Aυγιj, παρά τα όσα έχουν συµβεί, δείχνει όχι µόνο να αντέxει εκλογικά, αλλά και να ενισχύεται, ποια είναι η δική σας εκτίμηση;

Χ.Βερναρδάκης : Η χρυσή Αυγή είναι πια παράµετρος της πολιτικής σκηνής. είναι προφανές ότι οι κοινωνικοί λόγοι που έχουν συντηρήσει αυτό το µόρφωµα, δεν έχουν εκλείψει. Εποµένως, ό,τι κι αν κάνει το σύστηµα δεν µπορεί να ακυρώσει αυτήν την παράµετρο. Τι ακριβώς θα γίνει δεν µπορώ να το πω µε βεβαιότητα, αλλά δεν αποκλείεται στο περιβάλλον της χαλαρής φήφου των ευρωεκλογών, η χρυσή Αυγή να βρεθεί πάνω από τη Ν.Δ.   Πιθανο θεωρητικα αυτό το σενάριο είναι πολύ ισχυρό, δεν είναι ασήµαντο. Και προφανώς εάν συµβεί, τότε οι δυναµικές που αναπτύσσονται είναι απρόβλεπτες. Κάτι τέτοιο θα σηµαίνει διάλυση του κατεξοχήν αστικού κόµµατος της χώρας και υτιερφαλλάγγισή του από ένα µόρφωµα φιλοναζιστικό, συµµορίτικο, τιαρακρατικό κ.ο.κ. Και αυτό θα είναι πια ένα σοβαρό θέµα και για την αστική τάξη και για την ευρώπη. Θα είναι δείκτης πολλαπλών διεργασιών και δεν αποκλείεται να συµβεί. Τώρα ποια µπορεί να είναι η αντίδραση µπροστά σ’ αυτό το ενδεχόµενο δεν ξέρω. Μπορεί να απαγορέψουν την κάθοδό τους στις εκλογές, µπορεί να επιβάλλουν ένα µετασχηµατισµό αυτού του µορφώµατος σε κάτι άλλο, µε παρόµοιο πολιτικό προσωπικό, πιο σοβαρό -όπως λένε και οι διάφοροι κύκλοι. Αλλά µπορεί και να µην κάνουν τίποτα, γιατί πλέον µην ξεχνάµε ότι αυτή η δυναµική έχει κάπως αυτονοµηθεί.

Μπορεί να το παζαρέψουν; Πραγµατικά δεν ξέρω. είναι ένα ερώτηµα για την αστική στρατηγική σήµερα στην Ελλάδα και κατά πόσο αυτή υπάρχει. Σε πρώτη φάση προσπαθούν διά της καταστολής να απαντήσουν στο φαινόµενο Χρυσή Αυγή, αλλά αυτό προφανώς δεν πείθει και δεν έχει αποτέλεσµα. Εποµένως, είναι νοµίζω εγκλωβισµένοι. Και σηµειώνω ξανά ότι δεν πρέπει να ξεχνάµε πως αυτά τα µορφώµατα ενδέχεται να αυτονοµηθούν ή µπορεί να έχουν ήδη αυτονοµηθεί από µια κεντρική συναλλαγή. Αυτό, όµως, θα είναι σοκαριστικό για το ευρωπαϊκό περιβάλλον, σοκαριστικό για διάφορα lobbieς κ.λπ. Στην Ευρώπη µπορεί να προσάψει κανείς διάφορα, αλλά µια βασική παράµετρος της ευρωπαϊκής πολιτικής είναι ότι ήθελαν να µην ξαναεµφανιστούν τέτοια φαινόµενα. Γι’ αυτό ήταν και τόσο σκληρές οι νοµοθεσίες στη Γερµανία και αλλού απέναντι σε τέτοια υβρίδια. Το να εµφανίζεται στην Ελλάδα ένα τέτοιου τύπου µόρφωµα, µε την κοινωνιολογία που έχει και να αποκτά πια χαρακτηριστικά πολιτικού ρεύµατος, είναι κάτι το οποίο θα ανοίξει δυναµικές και εξελίξεις που πραγµατικά δεν µπορούµε να υπολογίσουµε αυτήν την στιγµή.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s