Τώρα που ο λαός «µίλησε»

Standard

2014-06-07 kalpi-ekloges-FXΟυτοπικό δεν είναι να πιστεύει κανείς

ότι ο κόσµος πρέπει και µπορεί να αλλάξει.

Ουτοπικό είναι να νοµίζει κανείς ότι αυτός

ο κόσµος µπορεί να µείνει ίδιος κι ότι µπορεί

να γίνει ανθρώπινος κωρίς να αλλάξει.

`
Του Νίκου Μπογιόπουλου
UNFOLLOW IΟΥΝΗ
`
Ο ολιγαρχης Μπερεζόφσκι, είχε προλάβει -πριν τον φάει το µαύρο φίδι- να πει τούτη την ενδιαφέρουσα ατάκα: «Η δηµοκρατία της ολιγαρχίας είναι αυτή που επιτρέπει στο κεφάλαιο να µισθώνει την εξουσία. Η µορφή αυτού του µισθώµατος λέγεται εκλογές».
`
Τώρα, λοιπόν, που ο λαός «μίλησε» διά της κάλπης, τώρα που βρισκόµαστε στη µετεκλογική περίοδο αναµένοντας την επόµενη … προεκλογική περίοδο, εµείς θα επιµείνουµε στα βασικά.
`
Πρώτον, το πρόβληµα στην Ελλάδα -και στον κόσµο- πηγάζει από την αντίθεση ανάµεσα στο κεφάλαιο και την εργασία. Από το γεγονός, δηλαδή, ότι µια χούφτα εκμεταλλευτών κατέχουν την οικονοµική εξουσία και τα µέσα παραγωγής. Αυτή η δράκα, που σφετερίζεται τους καρπούς που γεννούν το µυαλό και τα χέρια εκατοµµυρίων ανθρώπων, πρέπει να χάσει την οικονοµική εξουσία,

που της επιτρέπει από τη µια να ιδιοποιείται τον πλούτο που δηµιουργούν άλλοι κι από την άλλη να ρίχνει στα τάρταρα εκείνους που τον δηµιουργούν. Προϋπόθεση, όµως, για να αφαιρεθεί από την πλουτοκρατία η οικονοµική εξουσία, είναι να της αφαιρεθεί η πολιτική εξουσία.
`
Δεύτερον, η λυδία λίθος του προβλήματος δεν είναι άλλη από το ποιος κατέχει τον πλούτο. Ακόµη καλύτερα: το πώς αυτοί που παράγουν τον πλούτο θα µπορέσουν να τον πάρουν στα χέρια τους. Εκείνο δηλαδή που εκ των πραγµάτων τίθεται επί τάπητος είναι το ζήτηµα της εξουσίας. Αν την εξουσία την έχουν οι καπιταλιστές, τότε το κράτος τους, οι διακρατικές ενώσεις τους (ΕΕ) και οι µηχανισµοί τους (ΔΝΤ), θα είναι πάντα σε θέση να στηρίζουν τις τράπεζες, τα µονοπώλια, τους βιομήχανους, τους εφοπλιστές. Αν την εξουσία την είχαν οι εργάτες και όχι οι «εθνικές επιτροπές των εκατομμυριούχων, που ονοµάζονται κυβερνήσεις»,1 τότε προφανώς το κράτος των εργατών κάπως αλλιώς θα διαχειριζόταν τα 4,6 τρισεκατοµµύρια ευρώ που διατέθηκαν, είτε ως χρήµα είτε ως κρατικές εγγυήσεις, από την ΕΕ στη χρηµατιστική ολιγαρχία µεταξύ του Οκτώβρη 2008 και του Οκτώβρη 2010.
`
Τρίτον, είναι η πολιτική εξουσία του κεφαλαίου που επιτρέπει σε λίγους ανθρώπους να κατέχουν πολλαπλάσιο πλούτο από ολόκληρο το ΑΕΠ µιας χώρας, φορτώνοντας στον λαό τα χρέη των «άδειων» ταµείων. Είναι η πολιτική εξουσία που τους επιτρέπει να ρηµάζουν στη λιτότητα τον εργάτη για να επιδοτούνται βιοµήχανοι, τραπεζίτες, εφοπλιστές και εργολάβοι. Είναι η πολιτική εξουσία που τους επιτρέπει να χρησιµοποιούν το κράτος ως συλλογικό κοµµατάρχη που επιβάλλει χαράτσια, στερεί δικαιώµατα, τροµοκρατεί, απειλεί και βγάζει στην παρανοµία τη φτωχολογιά. Είναι η πολιτική εξουσία που τους επιτρέπει να κάνουν δουλειές µε τις Siemens, για να κερδίζουν οι πολυεθνικές και τα τσιράκια τους. Είναι η πολιτική εξουσία που τους επιτρέπει να παίζουν µε τις λίστες Λαγκάρντ και να φορτώνουν µετά στον λαό τη ρετσινιά του «µαζί τα φάγαµε». Είναι η πολιτική εξουσία που τους επιτρέπει να ταίζουν τους µονίµως χορτάτους, στέλνοντας το λογαριασµό µε τόκο στους εργαζόµενους.
`
Τέταρτον, αυτή η εξουσία, η εξουσία των κεφαλαιοκρατών και των κοµµάτων τους, πρέπει να ανατραπεί. Για να αντικατασταθεί από µια λαϊκή εξουσία, στο πλαίσιο µιας λαϊκής οικονοµίας, µε µια κυβέρνηση βγαλµένη από τα σπλάχνα του ίδιου του λαού, η οποία σε κάθε βήµα της και ανά πάσα στιγµή θα τελεί υπό διαρκή εργατικό, κοινωνικό και λαϊκό έλεγχο. Με άλλα λόγια στην Ελλάδα, όπως και σε κάθε άλλη καπιταλιστική χώρα, το ζήτηµα της κρίσης -από τη σκοπιά των λαϊκών συµφερόντων-δεν µπορεί να επιλυθεί µε τους όρους µιας «καλύτερης», µιας «βελτιωμένης» διαχείρισης του συστήµατος. Η κρίση, όπως το περιέγραφε µε απλά λόγια ένας παλιός κοµµουνιστής, είναι ένα παλούκι που πιέζει την αστική τάξη, η οποία θέλει να το πετάξει από πάνω της µπήγοντας το στα σωθικά του λαού. Εποµένως, αυτό που πρέπει να φύγει από τη µέση είναι το … παλούκι. Κι αυτό δεν γίνεται µε διαπραγµατεύσεις µε την αστική τάξη και µε αυταπάτες για µια «καλή κυβέρνηση» που θα κάνει µαζί της διάλογο, συµβιβασµούς και συνεννοήσεις.
`
Πέµπτον, το παραπάνω επιτυγχάνεται µόνο µε άλλη πολιτική. Με την ταξική πολιτική που, επειδή υπηρετεί άλλα συµφέροντα από τα συµφέροντα της πλουτοκρατίας, δεν κάνει καµία διαπραγµάτευση γύρω από το αν θα ανατρέψει τον καπιταλισµό, αφού µόνο έτσι θα µπορέσει να ξεπεράσει τα όρια των βασικών νόµων του που γεννούν κρίσεις, εκµετάλλευση, καταπίεση. Εν ολίγοις, µιλάµε για την πολιτική που έχει ως στόχο την κοινωνικοποίηση των βασικών µέσων παραγωγής, την αποδέσµευση από την ΕΕ και το ΝΑΤΟ, τον πανεθνικό σχεδιασµό και τον εργατικό έλεγχο από τα κάτω προς τα πάνω.
`
Διαβλέποντας τον κίνδυνο που θα µπορούσε να γεννηθεί µέσα από τη διασπορά τέτοιων καινών δαιµονίων, οι «νουνεχείς» προτρέχουν: Μα µπροστά στον καπιταλισµό που, ναι µεν είναι απάνθρωπος, αλλά εντούτοις ορθώνεται µπροστά µας ως απόλυτη βεβαιότητα, τι νόηµα έχει να συγκρουστούµε µε τους ισχυρούς επισείοντας τη µήνιν τους; Τι νόηµα έχει. λένε, να ρισκάρουµε και να κινδυνεύσουµε, µόνο και µόνο για την αβεβαιότητα ενός άλλου κόσµου, µιας άλλης δίκαιης µεν, αλλά αβέβαιο και εν πολλοίς ουτοπικό ότι µπορεί να υπάρξει κοινωνίας;
`
Κατ’ αρχάς, ουτοπικό δεν είναι να πιστεύει κανείς ότι ο κόσµος πρέπει και µπορεί να αλλάξει. Ουτοπικό είναι να νοµίζει κανείς ότι αυτός ο κόσµος µπορεί να µείνει ίδιος κι ότι µπορεί να γίνει ανθρώπινος χωρίς να αλλάξει. Όσο για τη θλιβερή «ζωντάνια» της µοιρολατρίας, της υποταγής και του ραγιαδισμού, πριν από µας ο ποιητής σχολίασε:

 

«Αργοπεθαίνει αυτός που δε ρισκάρει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα,
που κρύβει το κυνήγι των ονείρων του,
εκείνος που δεν επιτρέπει στον εαυτό του
µια φορά έστω στη ζωή του
να πετάξει από πάνω του τις «φιλικές συµβουλές»
(..). Αργοπεθαίνει όποιος εγκαταλείπει κάτι πριν καν το αρχίσει.

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s