Το τέλος (τους). Του Γιώργου Σταματόπουλου

Standard

`

ΤΑ ΔΥΟ ΚΟΜΜΑΤΑ που κυβερνάνε τη χώρα έχουν φτάσει στο τέλος τους. από το ένα ατόπημα πίπτουν στο άλλο, τα λάθη τους τα πολπικά πολλαπλασιάζονται, έχει χαθεί κάθε ένστικτο επιβίωσης. Εχουν εκφυλιστεί. Ποτέ δεν έτειναν oυς στις κραυγές της Κοινωνίας. Αδιαφόρησαν για την ασφυξία της, της είπαν ψέματα χωρίς φειδώ, χωρίς αισχύνη. Έλειψε η σύνεση, ως προϊόν μακρόσυρτης παιδείας, από τα «στελέχη» και τους «ηγέτες». Ούτε καν ασχολήθηκαν με την ελληνική περιφέρεια και τον αγροτικό πληθυσμό, τον μικρό και λησμονημένο εννοείται αγροτικό πληθυσμό.

`

Επίσης: κυβέρνησαν απολυταρχικά, συναγελάστηκαν με τους νεοναζιστές, νομοθέτησαν εκτός Συντάγματος, επέτρεψαν στις δυνάμεις καταστολής να αλωνίζουν και να τρομοκρατούν τους κατοίκους της πρωτεύουσας.

Δεν έδωσαν βαρύτητα στην παιδεία και τον πολιτισμό, μόνο στα μακεδονικά λείψανα έστρεψαν το ενδιαφέρον τους, μπας και τους βγάλουν από τη δυσχερή θέση, να κρύψει την ανεπάρκειά τους δηλαδή κάνα βασιλικό σανδάλι, καμιά όµορφη, αρχαία κόρη. Η πασιφανής έλλειψη ηγετικών ικανοτήτων συνδυάζεται με τη δουλόφρονη στάση τoυς (χαρακτηριστική των φιλελεύθερων απέναντι στους οικονομικά ισχυρούς, συνθέτοντας έτσι ένα κράμα απογοήτευσης (και αηδίας για μερικούς), ένα παζλ υπαρξιακής ασημαντότητας. Κρίμα τους τίτλους των σπουδών τους.

`
Τι, λοιπόν, αφήνουν στη χώρα ως παρακαταθήκη για το μέλλον όσοι την κυβέρνησαν τα τελευταία σαράντα χρόνια (τουλάχιστον); Ούτε μια λεωφόρος επιστήμης και τέχνης δεν έχει χαραχτεί, μόνο απορρίμματα και πηχτό σκοτάδι, κάποιος δήθεν ευρωπαϊσμός και ένας ασυγκράτητος αμερικανισμός (καταναλώνουμε άρα υπάρχουμε και λοιπά φαιδρά, δήθεν ιδεολογικά, ακραία φιλελεύθερα πάντοτε). Συν τοις άλλοις επανέφεραν στον χώρο της συμπεριφοράς έναν ξεχασμένο εν πολλοίς ραγιαδισμό, που εξαπλώνεται σαν ιός στην καθημερινή επαφή μας με την εξουσία και τη σκληρή πραγματικότητα. Επιπροσθέτως, μας έπεισαν να ξοδέψουμε περισσότερα απ’ ό,τι είχαμε και μας οδήγησαν έτσι να παραστούμε στο ξόδι μας.

`

Εντυπωσιακό; θα ήταν, εάν παραδεχόσασταν τον ευτελή ευδαιµονισµό που επιδιώξαµε χωρίς να σεβαστούµε τoυς παλιούς Eλληνες, την παλιά αγωνία για επιβίωση και χαρά ταυτοχρόνως. Χάσαµε τα εύθυµα και τα τολμηρά ένστικτά µας, το πάθoς για δικαιοσύνη, ελευθερία, ανεξαρτησία. Ποιός ξέρει, ίσως να αξίζαµε τούτη την απώλεια …
Αλλά, πάλι, όχι. Μη φορτωνόµαστε µε τέτοιου είδους κρίσιµες, εθνικές ευθύνες. Ούτε οι «ξεπουλημένοι» συνδικαλιστέςS µας φταίνε, ούτε οι απαίδευτο ι εκπαιδευτικοί, µήτε οι κοκορευόµενοι ψιτακοί τnς δημοσιογραφίαα. Ολα αυτά δεν είναι η αιτίατης κακοδαιμονίας ή κάποιας κυνικής και αδίστακτης µοίρας. περισσότερο µοιάζουν να είναι το αποτέλεσµα του εκφυλισµού της πολιτικής ζωής. Το τι γέννησε ή προκάλεσε τούτον τον εκφυλισµό ας ψάξει ο καθείς µόνος του να το βρει.

`
Η πραγµατικότητα είναι που µας δικαιώνει και όχι τα ιδεώδη, τα επιθυµητά και άλλα ονειρικά κι ονειρεµένα. Φτώχυνε η πραγµατικότητα, φτωχύναμε κι εµείς κι ας είµαστε εµείς οι ίδιοι οι γεννήτορές της. Δεν είµαστε απλοί θεατές στην κηδεία µας, χειροκροτάµε επί πλέον. Δεν είναι απλώς σύγχυση και αντιστροφή της πραγµατικότητας. είναι διαστροφή, βιασµός του πνεύµατος και του νοήµατος. Και, βεβαίως, λίγοι µπορούν να πεθάνουν περήφανα σήµερα. Λιγόστεψαν πολλά: το φως, το θάρρoς, η όρθια στάση των σωµάτων, το γέλιο, ο χορός. όλα, σχεδόν. Ετσι όµως, ηµιµελείς, δεν κατορθώνουµε τίποτα σπουδαίο, δεν µπορούµε, πώς να το κάνουµε; Αλλά, για να δούµε. Ολα φαίνονται ότι είναι µαζί µας. από τη µια η αµφισβήτηση και η απόρριψη των συγκυβερνώντων κοµµάτων και από την άλλη η προσδοκία να ανακαλύψουµε εαυτούς και την ίδια την πολιτική, που ονοµάζεται Δηµοκρατία.

2014-10-11 ΜΗΠΩΣ

`
gstamatopoulos@efrsyn.gr

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s