Μεθοδεύουν «αριστερή παρένθεση»;

Standard

του Χειρουβίμ -ΑΥΓΗ

UNFOLLOW

Γενάρης 2015

 

Η συγκυβέρνηση Σαµαρά-Βενιζέλου έφτασε στο τέλος της λίγες µέρες πριν εκπνεύσει το 2014. Κάπου ανάµεσα στο «βγαίνουµε από τα µνηµόνια» και το η κυβέρνηση θα εξαντλήσει την τετραετία. επιμηκύνθηκε η διαδικασία της προεδρικής εκλογής και η   πτώση της κυβέρνησης. Δεν ήταν βέβαια η   πρώτη φορά που οι Σαµαράς και Βενιζέλος άλλα έλεγαν κι άλλα έκαναν. Όµως. ποιοί όταν οι λόγοι που τους ώθησαν να εγκαταλείψουν δύο µήνες νωρίτερα τους κυβερνητικούς θώκους: Τι σκέση έχει η   επίσπευση των εκλογών µε τα σενάρια για την επόµενη µέρα; Ποιοι ελπίζουν στο σενάριο της «αριστερής παρένθεσης»;

 

Του Λευτέρη Χαραλαμπόπουλου

 σκόπελος τις προεδρικής εκλογής ήταν ο µεγαλύτερος πονοκέφαλος του Σαµαρά και του Βενιζέλου ήδη από πριν από τις ευρωεκλογές. Οι εκβιασµοί διαφόρων ειδών προς τους βουλευτές, που εκτυλίχτηκαν όλο το καλοκαίρι, και η καταστροφολογία για τα δεινά που θα έπλητταν τη χώρα σε περίπτωση που δεν συνέχιζε το βίο της η κυβέρνηση Σαµαρά, δεν ήταν αρκετά για να βρει ο Σαµαράς τους 180 «πρόθυµους». Χρειάζονταν κι ένα θετικό πρόταγµα για να πειστούν οι βουλευτά; να ψηφίσουν για την παράταση ζωής τις συγκυβέρνησης.

Απολείπειν ο θεός Αντώνιον

Ήδη από το Σεπτέµβρη, ο Σαµαράς ζητούσε από την τρόικα µια ανάσα που θα του έδινε παράταση ζωής, ένα διακανονισµό που θα του επέτρεπε να εµφανίσει ως πειστικό το σενάριο τις «εξόδου από τα µνηµόνια», όπως υπόσχονταν στο φιλοθεάµον κοινό ήδη από το καλοκαίρι το κυβερνητικό περιβάλλον και τα πρόθυµα ΜΜΕ. Μια δυνατότητα να παρουσιάσει ότι όποιος υπερψηφίσει τον προτεινόµενο για Πρόεδρο της Δηµοκρατίας, ψηφίζει την πορεία τις χώρας προς τη σταθερότητα και την … ανάκαµψη. Αµ δε! Οι δανειστές ζητούσαν κι άλλα µέτρα, και µάλιστα προσυµφωνηµένα. Νέα σκληρά µέτρα που θα καλούνταν να νοµοθετήσει η κυβέρνηση αµέσως µετά την προεδρική εκλογή, και που κάθε άλλο παρά θα «έδιωχναν το ΔΝΤ από τη χώρα», όπως λεοντάριζε µερικούς µήνες πριν ο πρωθυπουργός.

Παρά τις ελπίδες που είχε καλλιεργήσει για την επίσκεψη στη Μέρκελ, ο Σαµαράς αντί να πάρει το χρίσµα του «εκλεκτού», εισέπραξε ψυχρολουσία. Αντιµετωπίστηκε σαν να ήταν πρωθυπουργός µιας χρήσεως … Λέγεται ότι µετά την επιστροφή του από το Βερολίνο, ο Σαµαράς ήταν ιδιαίτερα προβληµατισµένος, κλεινόταν για πολλές ώρες µόνος στο γραφείο του και η συµπεριφορά του ήταν απότοµη ακόµη και στους πιο στενούς του συνεργάτες.

Την ίδια ώρα, είχαν ήδη αρχίσει να φουντώνουν τα σενάρια για την αντικατάστασή του, πριν ή µετά την εκλογή Προέδρου τις Δημοκρατίας. Εντός τις ΝΔ υπάρχουν δελφίνοι, δεν το έκρυψαν ποτέ: Η παραίτηση του Α. Ψυχάρη και οι διεργασίες γύρω από την ανασυγκρότηση της κεντροδεξιάς, µε την πίεση για «κυβέρνηση εθνικης ενότητας». Οι κινήσεις της οικογένειας Μητσοτάκη. Η εµµονή του Πάνου Καµµένου να κάνει ανοίγµατα προς το καραµανλικό περιβάλλον και να πιέζει για την ανασυγκρότηση τις δεξιάς παράταξης χωρίς τον Σαµαρά.

Ήταν εµφανές ότι οι σχεδιασµοί διαφόρων κέντρων είχαν ξεπεράσει πλέον το ερώτηµα τις επόµενης µέρας των εκλογών και είχαν φτάσει στη συζήτηση για την πιθανότητα εκλογής Προέδρου µε µια άλλη κυβέρνηση, χωρίς τον Σαµαρά πρωθυπουργό κατά το πρότυπο του «ανακτορικού-πραξικοπήµατος» που εν µια νυκτί οδήγησε στην αντικατάσταση του Γιώργου Παπανδρέου από τον «τεχνοκράτη» Λουκά Παπαδήµο.

Ανεξάρτητα από το αν τελικά θα ευοδώνονταν ή όχι, αυτοί οι σχεδιασµοί απειλούσαν ευθέως τον Α. Σαµαρά, ο οποίος δεν έχει κανένα σκοπό να αποσυρθεί από την προεδρία της ΝΔ. Αυτό εννοούσε µάλλον και ο Κώστας Καραµανλής όταν, στο γεύµα που είχαν οι δύο τους στο Χίλτον, συµβούλευσε τον διάδοκό του ότι «η εκκρεµότητα σε αυτές τις περιπτώσεις βλάπτει».

Αντίστοιχα προβλήµατα αντιµετώπιζε και το ΠΑΣΟΚ. Με τον Γ. Παπανδρέου να µαζεύει στελέχη στο νέο του κόµµα, ο Ευάγγελος Βενιζέλος ήθελε να προλάβει τις εξελίξεις, γνωρίζοντας ότι µια κίνηση αιφνιδιασµού δεν θα άφηνε χρόνο στον … εσωκοµµατικό αντίπαλο να ξεδιπλώσει όλες τις κινήσεις του. Ο Ε. Βενιζέλος έκανε ό,τι µπορούσε περισσότερο για να µην ανακοινωθεί το κόµµα του πρώην πρωθυπουργού, που απειλεί να τον πετάξει εντελώς έξω από το πολιτικό παιχνίδι!

Η επιτάχυνση και της ημερομηνίας των εκλογών, µε µια προεκλογική περίοδο µόλις 20 ηµερών, βάζει προσκόµµατα στις φιλοδοξίες δελφίνων και νέων κοµµάτων, και διευκολύνει τον βασικό στόχο, που είναι το ψαλίδισµα του ΣΥΡΙΖΑ.

Οι εκλογές-εξπρές και τα σενάρια της επόμενης μέρας

Σε µια τόσο µικρή προεκλογική περίοδο, τα συστηµικά µήντια που στηρίζουν τον Σαµαρά µπορούν, µε απόλυτα ελεγχόμενο τρόπο, να παίξουν µε µεγάλη επιτυχία το «εσχατολογικό σενάριο». Οι οιµωγές για το χρηµατιστήριο που πέφτει, ο φόβος πιστωτικού επεισοδίου, ο µπαµπούλας των «αγορών», οι τερατολογίες για το τι, θα συµβεί αν ο ΣΥΡΙΖΑ σχηµατίσει κυβέρνηση, παίζουν κάθε µέρα σε prime time.

Δεν πρόλαβε να µπει η νέα χρονιά και η Societe Generale κατονόµασε ενδεχόµενη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ ως έναν από τους «κινδύνους» για τις αγορές το 2015, µε όλο τον εγχώριο τύπο να αναπαράγει την είδηση. Ταυτόχρονα, τα στελέχη της ΝΔ και τα συστηµικά ΜΜΕ προσπαθούν να δηµιουργήσουν µια µαγική εικόνα της συγκυβέρνησης που «θα µας έβγαζε από τα μνημόνια» για να «µην πάνε χαµένες τόσες θυσίες του ελληνικού λαού»!

Στόχος είναι ο εκφοβισµός των ψηφοφόρων ώστε ο ΣΥΡΙΖΑ να µη σχηµατίσει αυτοδύναµα κυβέρνηση και η διαφορά από τη ΝΔ να είναι τέτοια που να επιτρέπει την επάνοδό της στην κυβερνητική εξουσία σε σύντοµο χρονικό διάστηµα. «Μπορεί ακόµα και µέσα στο 2015 να ξαναγίνουν εκλογές και να είµαστε πάλι πρώτο κόµµα» έχει αναφέρει σε στενούς συνεργάτες του ο Α. Σαµαράς.

Το σενάριο της «αριστεράς παρένθεσης», βέβαια, βρίσκεται στην ηµερήσια διάταξη όλων των κέντρων εντός της ΝΔ. Είτε εκείνων που θα ήθελαν ο ΣΥΡΙΖΑ να αναγκαστεί να εγκαταλείψει την κυβέρνηση εν µέσω µιας κατάστασης «ανωµαλίας», ώστε να ευοδωθούν σενάρια ακροδεξιάς ανασύνθεσης µιας κυβερνώσας Δεξιάς, είτε των κέντρων που δίνουν βάρος στην ανασυγκρότηση τις κεντροδεξιάς ως επόµενη κυβερνητική δύναµη. Τα κέντρα αυτά έχουν και τους αντίστοιχους «δελφίνους» …

Παρότι αντικειμενικά είναι πολύ δύσκολο, ο Α. Σαµαράς συνεχίζει να πιστεύει ότι θα παραµείνει πρόεδρος της ΝΔ και µετά τις εκλογές και θα κάνει τα πάντα για να το πετύχει. Άλλωστε, γνωρίζει καλά τους «αντιπάλους» του … Από τον Κ. Καραµανλή µάλλον δεν έχει να φοβάται κάτι, καθώς ο πρώην πρωθυπουργός δεν πρόκειται να θελήσει σύντοµα να αναλάβει ρόλο εντός τις ΝΔ. Ο Μ. Βορίδης δεν διαθέτει στήριξη στον κοµµατικό µηχανισµό, πέραν από αυτήν που του έχει προσφέρει ο ίδιος ο Σαµαράς. Απέναντι στην οικογένεια Μητσοτάκη έχει ένα ισχυρό χαρτί: όχι µόνο το γεγονός ότι έχει ήδη κερδίσει µε διαφορά την Ντόρα Μπακογιάννη στην προηγούμενη εκλογή, αλλά και κάποιες εξωχώριες εταιρείες που ανήκουν από κοινού στην οικογένεια Μητσοτάκη και σε στενό συγγενικό πρόσωπο αρχηγού µικρότερου κόµµατος της δεξιάς. Πληροφορίες λένε ότι οι λογαριασµοί αυτοί, µε το ύψος των χρηµάτων που έχουν µέσα, µπορούν να δηµιουργήσουν σκάνδαλο παρόµοιο µε αυτό του Καρατζαφέρη …

Το µεγάλο ερώτηµα, και καθοριστικό για την πορεία των µετεκλογικών εξελίξεων, είναι ποια θα είναι η εµπλοκή των δανειστών, και ιδίως της Γερµανίας, σε αυτή την υπόθεση. Είναι η Μέρκελ τόσο σίγουρη για την πορεία της ΕΕ όσο ήθελε να δείξει όταν οι εκπρόσωποί της στο Παρίσι δήλωναν στον Γκ. Χαρδούβελη ότι δεν τους νοιάζει ποιος θα είναι κυβέρνηση στην Ελλάδα, αρκεί να πάρουν πίσω τα λεφτά τους;

Σε µια Ευρωπαϊκή ‘Ενωση γεµάτη αβεβαιότητα, µε την επιτήρηση και τις πολιτικές λιτότητας να επιβάλλονται σε όλες τις χώρες µέσω του µόνιµου µηχανισµού επιτήρησης και µε την οργή των λαών να αυξάνεται, µήπως το σενάριο της «αριστερής τιαρένθεσηο» στην Ελλάδα µπορεί να λειτουργήσει για συνετισµό άλλων χωρών;

1 Βλ. το ρεπορτάζ του Λ. Χαραλαµπόπουλου. Ο ακροδεξιός Βορίδης ή ο κεντροδεξιός Καραμανλής;» στο ΥNFOLLOW 35 (τεύχος Νοεµβρίου)

Οι δανειστές έχουν ήδη φροντίσει στις 28 Φεβρουαρίου να λήγει η παράταση του υπάρχοντος Μνηµονίου και τις συνακόλουθης χρηματοδότησης. Όποια κι αν είναι η κυβέρνηση που θα προκύψει από τις κάλπες, πολύ σύντοµα θα βρεθεί µπροστά στο δίληµµα: θα συµµορφωθεί µε τις απαιτήσεις των πιστωτών; Κι αν όχι, πώς θα αντιµετωπίσει το πρόβληµα της ρευστότητας;

Η Γερµανία, µέχρι στιγμής, δεν φαίνεται πρόθυµη να κάνει παραχωρήσεις ή να διαπραγµατευτεί καλύτερους όρους για τη χρηµατοδότηση της χώρας ή το κούρεµα του χρέους. Ίσως προτιµήσει να «τιµωρήσει» µε κόψιµο της χρηματοδότησης και δηµιουργία συνθηκών οικονοµικής ασφυξίας στη Χώρα, προκειµένου να στείλει µήνυµα σε όλους τους λαούς της ΕΕ ότι η πρόσδεση στους µηχανισµούς επιτήρησης και στο άρµα τις Γερµανίας είναι µονόδροµος. Κι ότι δεν υπάρχει ούτε άλλη πολιτική, ούτε άλλη εναλλακτική πρόταση, όπως θέλει να παρουσιάσει ο ΣΥΡΙΖΑ, το Podemoς ή άλλα αριστερά κόµµατα και κινήµατα στην Ευρώπη.

Από ποιον κινδυνεύει τελικά η   χώρα;

Μπορεί ο κίνδυνος του bankrυn να φορτώνεται στην … «απειλή» του ΣΥΡΙΖΑ, όµως η αλήθεια είναι ότι από αλλού ενορχηστρώνεται. Και οι ενορχηστρωτές δεν είναι άλλοι από τους ίδιους τους υποστηρικτές (και χρηματοδότες) του Σαµαρά. Μεγάλα ονόµατα του επιχειρηµατικού κόσµου, γνωστά για τις διασυνδέσεις τους µε τη ΝΔ του Σαµαρά από τη µέρα της προκήρυξης των εκλογών έχουν µεταφέρει κεφάλαια στο εξωτερικό. Δεν είναι οι µικροκαταθέτες που σηκώνουν τα χρήµατά τους από το φόβο του ΣΥΡΙΖΑ, είναι οι µεγαλοκαταθέτες µε … εντολή Σαµαρά. Το σενάριο της «αριστερής παρένθετης» απαιτεί και την έλλειψη ρευστότητας στις τράπεζες, αµέσως µετά τις εκλογές …

Μόλις πρόσφατα επιβεβαιώθηκε, άλλωστε, από τα πλέον επίσηµα χείλη, ότι παρόµοια φυγή κεφαλαίων πραγµατοποιήθηκε και µεταξύ Μαϊου-Ιουνίου 2012, µόνο που τότε κρυβόταν (µε τη βοήθεια της ΕΕ) για να εµφανιστεί εντέχνως σε περίπτωση που θα κέρδιζε εκείνες τις εκλογές ο ΣΥΡΙΖΑ.

Η αριστερή παρένθεση και το κόµµα-µπαλαντέρ

Η προσπάθεια να µην εκλεγεί µε αυτοδυναµία ο ΣΥΡΙΖΑ, και άρα να διευκολύνουν τα σενάρια της «αριστερής παρένθεσης» αφορά και όλα τα µικρότερα κόµµατα που συνωστίζονται για να αποτελέσουν κυβερνητικούς εταίρους περίπου στο ρόλο που έπαιξε η ΔΗΜΑΡ στην τρικοµµατική κυβέρνηση.

Αν ο ΣΥΡΙΖΑ αναγκαστεί να συγκυβερνήσει µε το Ποτάµι, µε τους ΑΝΕΛΛ, ή ακόµη χειρότερα µε το νέο κόµµα Παπανδρέου, είναι προφανές ότι αυτό θα αποτελεί ένα σοβαρό αποκούµπι του συστήματος, τόσο για να προασπίσει τα συµφέροντά του, όσο και για να µπορεί να ρίξει την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ σε πρόσφορο χρόνο. Μπορεί βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ να έχουν αναφέρει σε κατ’ ιδίαν συζητήσεις τους ότι «αν υπάρξει συνεργασία µε το «Ποτάµι» του Θεοδωράκη, το 80% των στελεχών θα αποχωρήσει από το κόµµα», όµως από τα λόγια στην πράξη υπάρχει µεγάλη απόσταση, ειδικά αν το διακύβευµα είναι οι κυβερνητικές καρέκλες. Πόσο µάλλον όταν θα υπάρχει ο εκβιασµός ότι η προσφυγή σε δεύτερες εκλογές είναι «αδύνατη», καθώς τα ταµειακά διαθέσιµα δεν επαρκούν πέραν του τέλους του Φλεβάρη …

Η υλοποίηση του σεναρίου τις «αριστερής παρένθεσης» δεν αποκλείεται να υλοποιηθεί για λογαριασµό του συστήµατος, ακόµα και µε τη «βοήθεια» διαφόρων υποψηφίων βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ που, αν εκλεγούν, πιθανά να αποτελέσουν τον Δούρειο Ίππο. Αυτή είναι µία από τις αιτίες που προκαλούν εντάσεις στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ σχετικά µε την έγκριση των υποψηφιοτήτων, Πολλά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ θεωρούν ότι το «ξεσκόνισµα» των ονοµάτων των «συνεργαζόµενων» υποψηφίων από τον στενό συνεργάτη του Α. Τσίπρα Νίκο Παππά δεν είναι αρκετό σε αυτή την κατεύθυνση.

θα υπάρξει «αριστερή παρένθεση»;

Όλες οι µπλόφες έχουν και τα ρίσκα τους. Καταρχάς δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι οι Α. Σαµαράς και Ε. Βενιζέλος θα µπορέσουν να διασωθούν εντός των κοµµάτων τους. Οι καταγγελίες περί χρηµατισµού βουλευτών για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας, ακόµη κι αν µπήκαν στο αρχείο, δηµιούργησαν σκιές γύρω από το όνοµα του Α. Σαµαρά, που είναι δύσκολο να ξεπεραστούν. Για τον Ε. Βενιζέλο τα πράγµατα είναι εξίσου δύσκολα, αφού πέραν της εσωκοµµατικής αμφισβήτησης, θα έχει να διαχειριστεί και τα χαµηλότερα ποσοστά -αν επιβεβαιωθούν οι δημοσκοπήσεις που θα έχει λάβει το ΠΑΣΟΚ από την ίδρυσή του.

Από την άλλη πάλι, από τη στιγµή που ο ΣΥΡΙΖΑ θα αναλάβει τη διακυβέρνηση τις χώρας, θα έχει και το µαχαίρι και το πεπόνι. Το αν θα υπάρξει ή όχι αριστερή παρένθεση έχει να κάνει µε το πώς θα χρησιµοποιήσει τα «όπλα» του. Το µεγαλύτερο όπλο του ΣΥΡΙΖΑ είναι το πρόγραµµά του.

  • Αν προχωρήσει στην κατάργηση µιας σειράς άδικων φόρων, αν επαναφέρει τον κατώτατο µισθό, αν δώσει σε τµήµα των συνταξιούχων τη 13η σύνταξη, αν ακυρώσει τους µνημονιακούς νόµους.

  • Αν εξασφαλίσει περίθαλψη για όλους τους ανασφάλιστους και άπορους πολίτες,

  • Αν προχωρήσει στον εκδηµοκρατισμό τις χώρας και τσακίσει τα δείγµατα παραβατικότητας και αυταρχισµού του κρατικού µηχανισµού. Τότε θα έχει µεγάλο τµήµα του λαού µε το µέρος του και θα µπορεί να αντισταθεί σης πιέσεις των δανειστών.

  • Στην περίπτωση δε που αποφασίσει, όπως ήδη έχει εξαγγείλει, να χτυπήσει τη διαπλοκή και όσους λεηλάτησαν τη δηµοσία περιουσία τα τελευταία χρόνια και παράλληλα να προχωρήσει σε µια παραγωγική ανασυγκρότηση τις χώρας µε γνώµονα τα συµφέροντα του εργαζόµενου λαού, τότε θα έχει κερδίσει το µεγάλο στοίχηµα. Τότε θα αποκτήσει το δικαίωµα να καλέσει τον λαό να τον στηρίξει και να αντισταθεί µαζί του στους εκβιασμούς τις Μέρκελ. Σε κάθε άλλη περίπτωση, θα σκύψει το κεφάλι και θα ακολουθήσει την πορεία των προκατόχων του …

    Σημείωση Υπογραμίσεις,σκίτσα,έντονα, μορφοποίηση δική μας

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s