Ποιοί φοβούvται τη φυλακή αν κυβερνήσει ο ΣΥΡΙΖΑ;

Standard

2015-01-14 Φυλακη

Ποινικές ευθύνες µπορούν να διερευνηθούν για όλους τους κυβερνητικούς και εν γένει κρατικούς λειτουργούς που ενεπλάκησαν µε 10 µνηµόνια και 10 συναφή νοµοθετήµατα. Ενώ ο Α. Σαµαράς, ο Γ. Παπανδρέου, ο Ε. Βενιζέλος, ο Γ. Παπακωσταντίνου, ο Γ. Στουρνάρας και άλλοι, κινδυνεύουν µε κατηγορία για εσχάτη προδοσία, αν η   νέα Βουλή Επιλέξει να αποκαταστήσει την αλήθεια …

 Της Μαρινίκης Αλεβιζοπούλου, του Aυγoυστίνoυ Ζενάκου και του Παναγιώτη Θεοδωρόπουλου.

 UNFOLLOW Γενάρης 2015

`

την οµιλία του αµέσως µετά την τρίτη ψηφοφορία για την εκλογή Προέδρου της Δηµοκρατίας και την προκήρυξη βουλευτικών εκλογών, ο Αλέξης Τσίπρας έκανε λόγο για όσους «ενέπλεξαν το λαό σε µια πρωτοφανή τραγωδία» και επέµεινε ότι υπάρχει ανάγκη να µάθουµε την «αλήθεια» για τα πεπραγµένα των κυβερνήσεων της κρίσης. Μεταξύ άλλων, ρώτησε:

  • «Γιατί, αλήθεια, ο κ. Παπανδρέου, την ίδια στιγµή που το 2009 δηµόσια καταφέρονταν εναντίον του ΔΝΤ, είχε ήδη κλείσει µυστικά, όπως αποδείχτηκε, συµφωνία µε το ΔΝΤ πριν ακόµη από τις εκλογές;

  • Είναι η ώρα να µάθουµε γιατί, αλήθεια, ο κ. Παπακωνσταντίνου, την ώρα που έπρεπε να δανειστεί από τις αγορές, µίλαγε για «Τιτανικό» και αρνούνταν τα δανεικά των αγορών;

  • Γιατί, αλήθεια, η ΕΛΣΤΑΤ διόγκωσε το δηµόσιο έλλειµµα µε αποτέλεσµα να βρεθεί η χώρα στο µάτι του κυκλώνα;

  • Είναι η ώρα να µάθουµε γιατί, αλήθεια, ο κ. Σαµαράς µέσα σε µια νύκτα, την περιβόητη νύχτα των Καννών, µετατράπηκε από αντιμνημονιακό σε µνηµονιακότερο των µνηµονιακών;

  • Ποιες δεσµεύσεις έδωσε στην κ. Μέρκελ, στον κ. Μπαρόζο, στον κ. Γιούνκερ;

  • Είναι η ώρα να µάθουµε γιατί, αλήθεια, ο κ. Βενιζέλος ταξίδεψε στις Κάννες αντιπρόεδρος του Παπανδρέου και επέστρεψε αντιπρόεδρος του Σαµαρά;

  • Είναι, επίσης ώρα να µάθουµε: γιατί, αλήθεια, το 2012, ο τότε υπουργός οικονοµικών, ο κ. Στουρνάρας, ενώ είχε τη στήριξη Λαγκάρντ να θέσει θέµα διαγραφής του ελληνικού χρέους στο Eυrogroυp, το κάρφωσε στον κ. Σόιµπλε, για να του πεί το απαξιωτικό «forget it, Yiannis» κι αυτός αµέσως να το ξεχάσει;

  • Είναι η ώρα να µάθουµε γιατί, αλήθεια, δυόµισι χρόνια τώρα η κυβέρνηση Σαµαρά λεηλατεί στη φορολογία τη µεσαία τάξη, ενώ βάζει στα συρτάρια της λίστες τις φοροδιαφυγήςτη λίστα Λαγκάρντ, και αφήνει στο απυρόβλητο τους µεγαλοφοροφυγάδες;».

Και ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ

δεσµεύτηκε για τη διερεύνηση και την αποκατάσταση της αλήθειας, όχι µόνο στην προεκλογική περίοδο, αλλά και όταν «η νέα κυβέρνηση πάρει τις τύχες αυτού του τόπου στα Χέρια τις για να αποδώσει δικαιοσύνη».

Δέσμευση του ΣΥΡΙΖΑ για δικαιοσύνη

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο ΣΥΡΙΖΑ δεσµεύεται, είτε µέσω του αρχηγού του, είτε µέσω επιφανών στελεχών,

Καλυψτε με

να αποδώσει δικαιοσύνη για τον τρόπο µε τον οποίο οι κυβερνήσεις Παπανδρέου, Παπαδήµου, Σαµαρά-Βενιζέλου υπήγαγαν τη χώρα στο καθεστώς των λεγόµενων «μνημονίων» και για τις µεθοδεύσεις που τα συνόδευσαν σε πάµπολλα µέτωπα από την παραίτηση της χώρας από κυριαρχικά τις δικαιώµατα ως τη διαστροφή και την παρεµπόδιση τις κοινοβουλευτικής λειτουργίας και ως τις ιδιωτικοποιήσεις δηµόσιας περιουσίας.

Η βουλεύτρια του ΣΥΡΙΖΑ Ζωή Κωνσταντοπούλου, τον περασµένο Ιούνιο, δήλωνε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ: «Έχουµε υποβάλει αιτήµατα για τη συγκρότηση εξεταστικής επιτροπής διερεύνησης και της υπόθεσης του µνηµονίου, και της υπόθεσης της λίστας Λαγκάρντ και της υπόθεσης της ΕΡΤ και της δηµόσιας ραδιοτηλεόρασης, αλλά και της υπόθεσης των υποβρυχίων και των εξοπλιστικών προγραµµάτων, και έχουµε προσκρούσει στη διαρκή άρνηση της κυβερνητικής πλειοψηφίας, όπως διαµορφώνεται στο κοινοβούλιο.

‘Εχουµε ταυτόχρονα επισηµάνει επανειληµµένα και αντιδράσει σε εκείνα τα οποία µεθοδεύονται από την κυβέρνηση υπογείως, νυκτιάτικα και σε µια άδεια Βουλή. Μιλάµε για τροπολογίες-ντροπολογίες, µε τις οποίες δίνεται ασυλία και ατιµωρησία σε «ημέτερους», οι οποίοι είναι υπόλογοι ενώπιον του Δηµοσίου, έχουν καταχραστεί δηµόσιο χρήµα, παραπέµπονται ενώπιον δικαστηρίων ή έχει ασκηθεί εναντίον τους ποινική δίωξη και η κυβέρνηση παρεµβαίνει, εµποδίζοντας τη Δικαιοσύνη να φτάσει µέχρι τέλος τις υποθέσεις αυτές. [ … ]

Δηλαδή, εκεί που εντοπίζει η Εισαγγελία ότι µπορεί να υπάρχει παράβαση καθήκοντος και επιζήµια για το Δηµόσιο συµπεριφορά εκείνων που διαχειρίζονται τη δηµόσια περιουσία, αποφασίζει η κυβέρνηση να µη δικαστούν για να µπορέσει να ξεπουλήσει άρον-άρον τα περιουσιακά στοιχεία του Δηµοσίου. Αυτά αλίµονο, ως κυβέρνηση, αν δεν τα αποκαταστήσουµε. Είναι υποχρέωσή µας όταν και εφόσον ο ελληνικός λαός µας τιμήσει µε την ψήφο και την εµπιστοσύνη του, αυτά και που σήµερα ζητούµε να ερευνηθούν και να διαλευκανθούν, να εγγυηθούµε ότι θα γίνουν. Όχι από εµάς, αλλά από την ανεξάρτητη Δικαιοσύνη και βεβαίως και από τη Βουλή, στο πλαίσιο της αρµοδιότητάς της».

Ο ΣΥΡΙΖΑ, πράγµατι, έχει ήδη από τις 5 Σεπτεµβρίου 2012 καταθέσει στη

Βουλή πρόταση για τη συγκρότηση εξεταστικής επιτροπής µε αντικείµενο την υπαγωγή της χώρας στα «µνηµόνια», η οποία φυσικά δεν συγκέντρωσε την απαιτούµενη πλειοψηφία αφού καταψηφίστηκε και από τα τρία κόµµατα της συγκυβέρνησης, τη ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ, αλλά και τη ΔΗΜΑΡ.

Είναι, βέβαια, προφανές ότι µία µόνο πλευρά µιας τέτοιας αποκατάστασης τις αλήθειας και απόδοσης δικαιοσύνης εξαρτάται από τη θέληση µιας επόµενης Βουλής και του κυβερνώντος κόµµατος που θα έχει την πλειοψηφία σε αυτήν. Η άλλη πλευρά είναι ζήτηµα της Δικαιοσύνης. Και οι δύο πλευρές, ωστόσο, όσο και αν σε νοµικό επίπεδο οι όποιες κινήσεις θα οφείλουν να είναι εξατοµικευµένες Και να αφορούν συγκεκριµένες πράξεις, διέπονται από ζητήµατα τα οποία είναι πρωτίστως πολιτικά και οικονοµικά για τη δικαιοσύνη, λόγου χάρη, μείζον ζήτημα είναι αυτό τις ανεξαρτησίας της από τη χειραγώγηση της εκτελεστικής εξουσίας κάτι που έχει γράψει ορισμένες από τις μελανότερες σελίδες της τελευταίας τετραετίας. 1

Πώς θα κατορθώσει μια νέα κυβέρνηση να υπερασπιστεί και να αποκαταστήσει την ανεξαρτησία τις Δικαιοσύνης και να απελευθερώσει προοδευτικές δυνάμεις στους κόλπους της, που πιθανόν βρίσκονται εν υπνώσει ή και υπό καταστολή;

Για το κυβερνών κόμμα, πάλι, η κίνηση οποιασδήποτε διερεύνησης στο Κοινοβούλιο των ευθυνών των πρoκατόxων του, όσο και αν περιοριστεί σε συγκεκριμένα πρόσωπα, δύσκολα θα πείσει από πολιτική άποψη ότι δεν στοχοποιεί oλόκληρoυς πολιτικoύς χώρους: το ΠΑΣΟΚ, τη Νέα Δημοκρατία, τη Δεξιά συλλήβδην. Το αν μια νέα Βουλή θα πρέπει να προβεί σε μια τόσο διχαστική κίνηση, όσο κι αν το αίτημα για δικαιοσύνη είναι βαρύνον, αποτελεί ζήτημα πρωτίστως πολιτικής στάθμισης και όχι νομικής διαδικασίας.

 

  • Σε κάθε περίπτωση, όμως, άσχετα με το τη μια νέα κυβέρνηση θα αποφασίσει τελικά να κάνει, τι ισχύει στην πραγματικότητα για όλα αυτά;

  • Αληθεύει ότι οι προηγούμενες κυβερνήσεις είναι έκθετες σε έλεγχο για τα πεπραγμένα τους στα χρόνια τις κρίση;

  • Είναι δυνατόν αυτό: ο έλεγχος να φτάσει ως και σε ποινικές ευθύνες;

  • Για ποιές υποθέσεις, με ποιες ενδεχόμενες κατηγορίες και με ποια διαδικασία;

 

Εξεταστικές επιτροπές και εσχάτη προδοσία

Εδώ θα πρέπει να κάνουμε ένα διαχωρισμό ανάμεσα στους κρατικούς, λειτουργούς εν γένει και στα κυβερνητικά πρόσωπα, δηλαδή τα μέλη των Kυβερνήσεων που υπάγονται στον περίφημο νόμο «περί ευθύνης υπουργών». Για τους πρώτους, η διαδικασία υπάγεται στην αποκλειστική αρμοδιότητα των εισαγγελικών αρχών και μάλιστα ήδη για πολλές υποθέσεις έχουν σχηματιστεί δικογραφίες και βρίσκονται σε διάφορα στάδια εξέτασης. Για τη διερεύνηση όμως, ποινικών ευθυνών όσων υπάγονται στο νόμο «περί ευθύνης υπουργών», απαιτείται η σύσταση προανακριτικής επιτροπής της Βουλής. Τέλος, για τη διερεύνηση ζητημάτων που άπτονται γενικά του δημοσίου συμφέροντος υπάρχει γενική αρμοδιότητα της Βουλής να συστήνει εξεταστικές των πραγμάτων επιτροπές.

1 Bλ. Λ. Κοτρωνάκη, «Η επιστροφή του ιδιώνυμου στην εποχή της κρίσης» ΥNFOLLOW 27 (Μάρτιος 2014).

 

Τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής για οποιαδήποτε συγκεκριμένο θέμα, λόγου χάρη την υπαγωγή της χώρας στα «μνημόνια», πρέπει να τη ζητήσουν 60 βουλευτές και να την υπερψηφίσει το κοινοβούλιο. Στη συνέχεια, προχωρά στην έρευνα και καταρτίζει ένα πόρισμα.

Για τη διερεύνηση ενδεχόμενων ποινικών ευθυνών συγκεκριμένων κυβερνητικών λειτουργών απαιτείται η σύσταση προανακριτικής επιτροπής. Αυτή πρέπει να τη ζητήσουν 30 βουλευτές και πάλι να την υπερψηφίσει το κοινοβούλιο. Αν από την έρευνά τις προκύψουν ευθύνες για συγκεκριμένα πρόσωπα, τότε η Βουλή ασκεί δίωξη και δρομολογούνται οι διαδικασίες ανάκρισης και παραπομπή στο Ειδικό Δικαστήριο.

 

Στην περίπτωση που η νέα Βουλή που θα προκύψει από τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου προχωρήσει στη σύσταση τέτοιων επιτροπών για την υπαγωγή της χώρας στο καθεστώς «μνημονίων», τότε ενδέχεται οι κυβερνήσεις τις κρίσης να βρεθούν αντιμέτωπες με δύο κυρίως ευρέα ζητήματα:

Το πρώτο αφορά την αλλοίωση του πολιτεύματος. Βάσει του Ποινικού Κώδικα (άρθρο 134), «με ισόβια ή πρόσκαιρη κάθειρξη τιμωρείται όποιος [ … ] επιχειρεί [ … ] να αποστερήσει ή να παρακωλύσει τη Βουλή, την Κυβέρνηση ή τον Πρωθυπουργό από την ενάσκηση τις εξουσίας που τους παρέχει το Σύνταγμα ή να τους εξαναγκάσει να εκτελέσουν ή να παραλείψουν πράξεις που απορρέουν από την εξουσία αυτή … ».

Σύμφωνα με τον Ποινικό Κώδικα, τέτοιες πράξεις συνιστούν έσχατη προδοσία. Οι κυβερνήσεις της κρίσης είναι ελεγκτέες για σειρά τέτοιων πράξεων, με κύριες ανάμεσά τους: Την εν γνώσει τους αντισυνταγματική υπαγωγή τις Ελλάδας σε καθεστώς «μνημονίων» και τη σύναψη της πρώτης δανειακής σύμβασης, που θα έπρεπε να έχει κυρωθεί από τα δύο τρίτα της Βουλής, τον καταιγισμό πράξεων νομοθετικού περιεχομένου, κατά παράβαση των συνταγματικών εγγυήσεων, μια πρακτική που συνιστά παράκαμψη του κοινοβουλίου και την εισαγωγή νοµοσχεδίων τεράστιας έκτασης και εθνικής σηµασίας µε τη διαδικασία κατεπείγοντος και µε ένα µόνο άρθρο, η οποία µπορεί να υποστηριχθεί πως συνιστά εκβιασµό του κοινοβουλίου.

Το δεύτερο ζήτηµα αφορά την παραίτηση από κυριαρχικά δικαιώµατα τις χώρας. Ειδικότερα, στο πλαίσιο των δανειακών συµβάσεων που έχουν συναφθεί, τον ορισµό του αγγλικού Δικαίου ως εφαρµοστέου και την παραίτηση από την εξαίρεση περιουσιακών στοιχείων τις χώρας από κατάσχεση λόγω εθνικής κυριαρχίας σύµφωνα µε το άρθρο 14 παρ. 5 της σύµβασης «ο Δανειολήπτης(σ.σ.: η Ελλάδα) παραιτείται αµετάκλητα και άνευ όρων από κάθε ασυλία που έχει ή πρόκειται να αποκτήσει όσον αφορά τον ίδιο ή τα περιουσιακά του στοιχεία, από νοµικές διαδικασίες σε σκέση µε την παρούσα Σύµβαση, περιλαµβανοµένων, χωρίς περιορισµούς, της ασυλίας όσον αφορά την άσκηση αγωγής, δικαστική απόφαση ή άλλη διαταγή, κατάσχεση, αναστολή εκτέλεσης; δικαστικής απόφασης ή προσωρινή διαταγή, και όσον αφορά την εκτέλεση και επιβολή κατά των περιουσιακών στοιχείων του στο βαθµό που δεν το απαγορεύει αναγκαστικός νόµος».

Στο πλαίσιο διερεύνησης; όλων των παραπάνω, ο Γιώργος Παπανδρέου, ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου, ο Ευάγγελος Βενιζέλος, ο Αντώνης Σαµαράς, ο Γιάννη; Στουρνάρας, καθώς και πολλοί ακόµη κυβερνητικοί λειτουργοί των τελευταίων χρόνων, µπορούν να βρεθούν αντιµέτωποι µε την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας.

 

Δικογραφίες που ζητούν επανενεργοποίηση

Εν τω µεταξύ, στα συρτάρια του Κοινοβουλίου αραχνιάζουν εκατοντάδες ποινικές δικογραφίες κατά κυβερνητικών προσώπων που έχουν διαβιβαστεί στη Βουλή από τη Δικαιοσύνη. Μόνο κατά την τελευταία κοινοβουλευτική περίοδο της διακυβέρνησης Σαµαρά, δηλαδή από τον Ιούνιο του 2012 έως και τις 31 Δεκεµβρίου 2014 έχουν διαβιβαστεί πάνω από 100 τέτοιες δικογραφίες (ανάµεσά τους και η δικογραφία για το «µνηµόνιο»). Πρόκειται για υποθέσεις που η κυβέρνηση Σαµαρά-Βενιζέλου προσπάθησε να ενταφιάσει, ώστε να γλιτώσει ακριβώς από την πιθανότητα σύσταση; εξεταστικών ή προανακριτικών επιτροπών.

Το ίδιο διάστηµα, η συγκυβέρνηση χρησιµοποίησε τη Βουλή όχι µόνο για να νοµοθετήσει το ξεπούληµα τις δημόσιας περιουσίας, αλλά και για να προωθήσει δεκάδες διατάξεις αμνήστευσης, ασυλίας και ατιμωρησίας πολιτικών προσώπων και κρατικών λειτουργών που ελέγχονται ή µπορούν να ελεγχτούν από τη Δικαιοσύνη. Σημειώνοντας ότι αυτές οι προβλέψεις ασυλίας έχουν πρόβληµα αντισυνταγματικότητας, παραθέτουµε εδώ τις κυριότερες υποθέσεις σχετικά µε τις οποίες πρέπει να διερευνηθούν ευθύνες κυβερνητικών λειτουργών, αλλά και άλλων εµπλεκόµενων προσώπων, είτε µε τη διαδικασία των προανακριτικών επιτροπών είτε απευθείας από τη Δικαιοσύνη, για πολλές από τις οποίες άλλωστε εκκρεµούν ήδη δικογραφίες.

 

Όπως προαναφέραµε, η κυριότερη υπόθεση είναι η ίδια η υπαγωγή της Ελλάδας σε καθεστώς «µνηµονίων» και η υπογραφή της πρώτης δανειακής σύµβασης που θα έπρεπε να είχε κυρωθεί µε αυξηµένη πλειοψηφία από τα 2/3 της Βουλη.

Επιπλέον, υπάρχουν µια σειρά από ενδεχόμενες αξιόποινες πράξεις για τα κυβερνητικά στελέχη που συνυπέγραψαν και συνέταξαν το «µνηµόνιο». Θυµίζουµε ότι στα τέλη Νοεµβρίου του 2012 διαβιβάστηκε στη Βουλή δικογραφία που σχηµάτισαν οι οικονοµικοί εισαγγελείς, µε αφορµή τις δηλώσεις και το βιβλίο του πρώην εκπροσώπου της Ελλάδας στο ΔΝΤ Π. Ρουµελιώτη, σύµφωνα µε τα οποία είχε προειδοποιήσει την τότε κυβέρνηση πως το συγκεκριµένο µνηµονιακό πρόγραµµα δεν θα µπορούσε να έχει επιτυχία και γι’ αυτό δεν έπρεπε να προσχωρήσει µε αυτούς τους όρους στον µηχανισµό στήριξης.

Μάλιστα, ο αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ν. Παντελής ζήτησε από τη Βουλή να εξετάσει τις ενδεχόμενες ποινικές ευθύνες µελών της τότε κυβέρνησης για την ένταξη τις χώρας στο πρώτο «µνηµόνιο».

Σύµφωνα µε νοµικούς, ανάµεσα στα στοιχεία που θα µπορούσε να εξετάσει η Βουλή είναι και η αξιοπιστία των στοιχείων του ελλείμματος που έδωσε η ΕΛΣΤΑΤ και χρησιµοποιήθηκαν για την υπαγωγή στο «µνηµόνιο», καθώς και το περιεχόμενο των συνοµιλιών παραγόντων της χώρας µε τα στελέχη του ΔΝΤ και της ΕΕ.

 

ΤΧΣ και αντισυνταγματική ασυλία

Ανεργος με σκύλο

Στη συνέχεια, σηµαντική υπόθεση αποτελεί η πώληση των µετοχών του Ταµείου Χρηµατoπιστωτικής Σταθερότητας σε τιμές χαμηλότερες των τιμών κτήσης, καθώς και η παροχή ασυλίας στα µέλη του ΤΧΣ για τη ζηµιά που µε τις αποφάσεις τους προξένησαν στα δηµόσια ταµεία.2

Η κυβέρνηση Σαµαρά, µε το νόµο 4254/2014 (πολυνοµοσχέδιο που φέρει την υπογραφή του συνόλου των υπουργών), έδωσε τη δυνατότητα στα µέλη του ΤΧΣ να πουλήσουν τις µετοχές που κατείχε το ελληνικό δηµόσιο από ης τέσσερις συστηµικές τράπεζες σε τιμή χαµηλότερη από αυτή που τις απέκτησε. Με βάση το νόµο αυτό, οι τραπεζικές µετοχές µπορούν να δοθούν και κάτω από το 1/3 της τιμής που κατέβαλαν οι Έλληνες πολίτες για να «σώσουν» ης τράπεζες των Σ. Λάτση, Μ. Σάλλα, Γ. Κωστόπουλου και άλλων µεγαλοµετόχων.

Συγκεκριµένα, για την ανακεφαλαιοποίηση και την εξυγίανση των τραπεζών δόθηκαν από τα κρατικά ταµεία -µέσω των δανείων τις τρόικας περίπου 40 δισ. ευρώ, τα οποία έχουν ήδη εγγραφεί ως δηµόσιο χρέος. Σύµφωνα µε την αρχική συµφωνία της ανακεφαλαιοποίησης (38/9.11.2012 Πράξη Υπουργικού Συµβουλίου), ο στόχος ήταν µέσα σε χρονικό διάστηµα από δύο (Eυrobank) µέχρι τεσσεράµισι χρόνια (Εθνική, Πειραιώς, Aιpha) να ανακτηθούν οι μετοχές των τραπεζών από τους ιδιώτες σε τιμές που θα κάλυπταν τα χρήµατα που δόθηκαν.

Οµως η κυβέρνηση Σαµαρά νοµοθέτησε «τη δυνατότητα ορισµού τιμών διάθεσης ή κάλυψης σε τιμές χαµηλότερες της τιμής κτήσης των µετοχών από το Ταµείο ή της τρέχουσας χρηματιστηριακής τιμής». Με αυτήν τη διάταξη από τα 40 δισ. που έχουν απορροφηθεί από τις συστηµικές τράπεζες αναµένεται να επιστραφούν στα κρατικά ταµεία στην καλύτερη περίπτωση τα 15 µε 18 δισ. ευρώ. Ολοκληρώνοντας τη σκανδαλώδη αυτή µεθόδευση, οι κυβερνώντες στον ίδιο νόµο προέβλεψαν ασυλία για τα µέλη του Ταµείου κάτι που φυσικά µπορεί να κριθεί αντισυνταγµατικό σε µια µελλοντική δικαστική εξέταση, στην οποία περίπτωση οι εµπλεκόµενοι δεν θα καλύπτονται πια.

2 Βλ. Λ. Χαραλαμπόπουλος, -Για πόσο θα πληρώνουμε τους τραπεζίτες Σάλλα, Κωστόπουλο, Λάτση, ΥNFOLLOW 28 (Απρίλιος 2014).

Τα υποβρύχια που γέρνουν

 

Άλλη µεγάλης σημασίας υπόθεση προς διερεύνηση είναι το «σκάνδαλο των υποβρυχίων»: Πρόκειται για τη σκανδαλώδη σύµβαση µεταξύ του ελληνικού δηµοσίου και των γερµανικών εταιρειών HDW και Thyssen-Krυpp για την αγορά των περίφηµων «Τ-214», τα οποία έχουν µείνει στην ιστορία ως «υποβρύχια που γέρνουν»,3.

Ο Ε. Βενιζέλος το 2010, από τη θέση του υπουργού Εθνικής Άµυνας, µαζί µε τον τότε υπουργό Οικονοµικών Γ. Παπακωνσταντίνου, προώθησαν το νόµο 3885/2010, µε τον οποίο η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ µεταξύ άλλων αποδέχτηκε:

  • Να παραλάβει τελικά το υποβρύχιο «Παπανικολής», που έγερνε.

  • Να παραγγείλει άλλα δύο υποβρύχια τύπου Τ-214 στην τιμή των 500.000.000 ευρώ.

  • Να χαρίσει ποινικές ρήτρες για τις προηγούµενες καθυστερήσεις (σύµφωνα µε υπολογισµούς, περίπου 500 εκατοµµύρια ευρώ) σης γερµανικές εταιρείες HDW και Thyssen-Krυpp.

  • Επίσης, η υπόθεση είναι συνδεδεµένη µε µίζες περίπου 40.000.000 ευρώ, που δόθηκαν από τις γερµανικές εταιρείες σε κυβερνητικούς και κρατικούς αξιωµατούχους.

Για την υπόθεση των υποβρυχίων υπήρξε προκαταρκτική εξέταση, από την οποία προέκυπτε ενδεχόµενη ποινική ευθύνη του Ε. Βενιζέλου και του Γ. Παπακωνσταντίνου. Η δικογραφία σχηµατίστηκε από τους εισαγγελείς διαφθοράς, µε αφορµή την υποβολή στη Δικαιοσύνη, από τη βουλεύτρια του ΣΥΡΙΖΑ Ζωή Κωνσταντοπούλου, των πρακτικών τις Ολοµέλειας της Βουλής, µε ηµεροµηνία 18 Δεκεµβρίου 2013.

Η δικογραφία διαβιβάστηκε από την εισαγγελία διαφθoράς στην εισαγγελία του Αρείου Πάγου σης 18 Μαρτίου του 2014. Η εισαγγελία του Αρείου Πάγου τη διαβίβασε στον τότε υπουργό Δικαιοσύνης Χαράλαµπο Αθανασίου στις 30 Απριλίου 2014 και ο υπουργός, αφού κράτησε τη δικογραφία στο γραφείο του έναν ολόκληρο µήνα, τη διαβίβασε τελικά στη Βουλή µε ηµεροµηνία 30 Μαίου 2014. Η δικογραφία πήρε πρωτόκολλο εισερχοµένου 4 Ιουνίου 2014, µέρα κατά την οποία αιφνιδιαστικά ο Α. Σαµαράς έκλεισε τη Βουλή χωρίς η δικογραφία να ανακοινωθεί στην ολοµέλεια. Η ανακοίνωση έγινε δύο ακόµη εβδοµάδες αργότερα, στο Α’ Τµήµα Διακοπών Εργασιών της Βουλής, ξεσηκώνοντας θύελλα αντιδράσεων της αντιπολίτευσης και τις κοινής γνώµης.

3 Βλ. Κ. Βαξεβάνης, «Η υποβρύχια διαδρομη στις μίζες και το περισκόπιο του Ευάγγελου Βενιζέλου., ΥNFOLLOW 4 (Μάρτιος 2012). Λ. Χαραλαμπόπουλου, -Τα υπoβρύxια γέρνουν επικίνδυνα στην αγκαλιά του Βενιζέλου», ΥNFOLLOW 24 (Δεκεμβριος 2013). Λ. Χαραλαμπόπουλος & Π. Θεοδωρόπουλος, «Κυβέρνηση Σαμαρά: Τα υποβρύχια θέλουν τον Γερμανό τους!., ΥNFOLLOW 29 (Μάιος 2014).

 

Με την κίνηση αυτή ο πρωθυπουργός αποπειράθηκε να απαλλάξει τον Ε. Βενιζέλο, αφού µε τη λήξη των εργασιών της δεύτερης Συνόδου τις Ολοµέλειας της Βουλής την 4η Ιουνίου παραγράφονται οποιεσδήποτε τυχόν ποινικές ευθύνες υπουργών και µελών της κυβέρνησης που αναδείχτηκε από τις εκλογές του Οκτωβρίου του 2009. Σύµφωνα µε το Σύνταγµα (άρθρο 86 παρ. 3, εδ. ε’), «η Βουλή µπορεί να ασκήσει την κατά παράγραφο 1 αρµοδιότητά της µέχρι το πέρας της δεύτερης τακτικης συνόδου της βουλευτικής περιόδου που αρχίζει µετά την τέλεση του αδικήματος». Αυτή είναι η λεγόµενη «αποσβεστική προθεσµία», που σηµαίνει ότι η Βουλή δικαιούται να ασκήσει δίωξη εις βάρος πρώην υπουργού µέχρι την προθεσµία που ορίζει ρητά η παραπάνω συνταγµατική διάταξη.

Η αποσβεστική προθεσµία είναι διάφορο τις παραγραφής, όπου η τελευταία συνδέεται µε την παραγραφή του αδικήματος. Δηλαδή, µπορεί ένα αδίκηµα να µην έχει παραγραφεί (σε περίπτωση κακουργήµατος π.χ. χρειάζονται 20 χρόνια), αλλά να έχει αποσβεστεί η αρµοδιότητα της Βουλης να ασκήσει τη δίωξη που ορίζει το άρθρο 86 παρ. 1 του Συντάγµατος.

Το Σύνταγµα δεν προβλέπει εναλλακτική αρχή που να διώκει τους πρώην υπουργούς, πέρα από το Κοινοβούλιο, η οποία θα επιλαµβανόταν από τη στιγµή που επερχόταν η απόσβεση τις αρμοδιότητας δίωξης τις Βουλής. Έχει πάντως υποστηριχθεί ότι για τις περιπτώσεις για τις οποίες ευθέως προκύπτει παρεµπόδιση της Βουλής να ενεργήσει ως εγγυητής της ποινικής αξίωσης τις πολιτείας υπάρχουν σοβαρά επιχειρήµατα αναστολής τις παραγραφής και της αποσβεστικής προθεσµίας.

Siemenς, ΟΠΑΠ, Ελληνικό, συχνότητες και άλλα δώρα

Ένα από τα µεγαλύτερα σκάνδαλα της µμεταπολίτευσης είναι αυτό µε τις µίζες που έδινε η γερµανική εταιρεία Siemenς στα ταµεία τις ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ. Μολοντούτο, ο πρωθυπουργός Α. Σαµαράς το «τακτοποίησε» µε συνοπτικές διαδικασίες, ζηµιώνοντας µάλιστα τη χώρα ακόµη περισσότερο.4

Η συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ υπέγραψε διά του τότε υπουργού Οικονοµικών Γ. Στουρνάρα συµφωνία συµβιβασµού µε τη γερµανική εταιρεία για τη ζηµιά που υπέστη το ελληνικό δηµόσιο από τις µίζες, την οποία παρουσίασε τον Αύγουστο του 2012 ο Α. Σαµαράς στην καγκελάριο Μέρκελ. Βάσει της συµφωνίας, η οποία ουδέποτε κυρώθηκε από το κοινοβούλιο, µε την αξιωµατική αντιπολίτευση να έχει έκτοτε υποστηρίξει ότι η συµφωνία είναι άκυρη, η Ελλάδα παραιτήθηκε από διεκδικήσεις ύψους 2 δισ. ευρώ, που είχαν προσδιοριστεί µε οµόφωνο πόρισµα της ειδικής εξεταστικής επιτροπής της Βουλής.

Επίσης, διερεύνηση απαιτεί ο φωτογραφικός διαγωνισµός εκχώρησης των κρατικών ψηφιακών συχνοτήτων. Πρόκειται για ένα δώρο της κυβέρνησης Σαµαρά-Βενιζέλου στους ηµετέρους Σ. Ψυχάρη, Γ. Μπόµπολα, Β. Βαρδινογιάννη, Γ. Αλαφούζο, Δ. Κοντοµηνά, Μ. Κυριακού. Η κυβέρνηση εκχώρησε για 15 χρόνια τις ψηφιακές συχνότητες, δηλαδή ένα δηµόσιο αγαθό, σε πανελλαδικό και περιφερειακό επίπεδο, έναντι µόλις 18,3 εκατοµµυρίων ευρώ, όταν από σχετική µελέτη που είχε παραγγείλει το αρµόδιο υπουργείο προκύπτει ότι η αξία τις εκχώρησης προσδιορίζεται περίπου στα 715 εκατοµµύρια ευρώ.

Να σηµειωθεί πρέπει, ακόµη, η χαριστική σύµβαση για το Ελληνικό.5 Η πώληση της έκτασης του πρώην αεροδροµίου µε την υπογραφή των Α. Σαµαρά, Ε. Βενιζέλου και Γ. Στουρνάρα είναι ένα µεγάλο δώρο στον πλουσιότερο Έλληνα, τον Σ. Λάτση. Η υπόθεση βρίσκεται ήδη στα χέρια του επίκουρου οικονοµικού εισαγγελέα Γιάννη Δραγάτση, ο οποίος διεξάγει έρευνα για το τίµηµα της εκχώρησης του Ελληνικού στην εταιρεία Lamda, μετά τις μηνυτήριες αναφορές που υποβλήθηκαν στην Εισαγγελία Εφετών Αθηνών.

Η έρευνα γίνεται για να διαπιστωθεί αν έχει διαπραχτεί από τα μέλη του ΤΑΙΠΕΔ το αδίκημα τις απιστίας και μάλιστα σε βαθμό κακουργήματος λόγω του μεγάλου οικονομικού αντικειμένου τις υπόθεσης. Ο εισαγγελέας εξετάζει την έκθεση του Τεχνικού Επιμελητηρίου, ενώ ταυτόχρονα έχει διορίσει και δύο πραγματογνώμονες για να αποτιμήσουν την πραγματική αξία της περιουσίας. Σύμφωνα με το ΤΕΕ, η αξία των 6.240 στρεμμάτων ανέρχεται σε τουλάχιστον 2,5 δισ. ευρώ. Όμως η κυβέρνηση έδωσε την έκταση έναντι μόλις των 914.000.000 ευρώ και μάλιστα με την πρόβλεψη τα χρήματα να δοθούν σε διάρκεια 15 ετών.

4 Βλ. Λ. Χαραλαμπόπουλος, .Siemenς ϋber Alles., ΥNFOLLOW 20 (Αύγουστος 2013).

5 Βλ. Λ. Χαραλαµπόπουλος, .0 Σαµαράς χαρίζει το Ελλnνικό µε 80 ευρώ τo τµ-, ΥNFOLLOW 27 (Μάρτιος 2014).

Δεν πρέπει, επίσης, να παραλειφθεί η σκανδαλώδης σύμβαση για την

πώληση του ΟΠΑΠ.6 Η πιο κερδοφόρα κρατική επιχείρηση τις χώρας πουλήθηκε στην εταιρεία Emma Deιta έναντι πινακίου φακής. Η κυβέρνηση Σαμαρά παραχώρησε το 33% του οργανισμού στους Τσέκους επιχειρηματίες και στον προσωπικό φίλο του πρωθυπουργού Δημήτρη Μελισσανίδη, έναντι 652 εκατομμυρίων ευρώ, όταν ο δημόσιος οργανισμός είχε καθαρά ετήσια κέρδη, σύμφωνα με τον ισολογισμό του, πάνω από 500 εκατομμύρια ευρώ.

Έπειτα, πρέπει να διερευνηθεί η χαριστική ρύθμιση για την επέκταση των συμβάσεων για τους αυτοκινητόδρομους.7 Το Δεκέμβριο του 2012, ο υπουργός Υποδομών Μιχάλης Χρυσοχοϊδης, με εντολή του πρωθυπουργού Α. Σαμαρά, μοίρασε πρόσθετες εργολαβικές αποζημιώσεις; και μπόνους ύψους 2,2 δισ. ευρώ για την επανεκκίνηση των άλλων μεγάλων αυτοκινητοδρόμων (Ιόνια Οδός, Αυτοκινητόδρομος Αιγαίου, Κεντρική Οδός και Ολυμπία Οδός), οι εργασίες κατασκευής των οποίων είχαν σταματήσει το 2011 με αποκλειστική ευθύνη των εργολάβων, με το πρόσχημα τις έλλειψης ρευστότητας. Τα χρήματα που τους δόθηκαν βγήκαν απευθείας από τα κρατικά ταμεία και τις επιδοτήσεις που πήρε η χώρα από την ΕΕ. Με τον ίδιο νόμο η κυβέρνηση παραιτήθηκε από επωφελείς για το ελληνικό δημόσιο διατάξεις

των σχετικών συμβάσεων με τους εργολάβους.

6 Βλ. Λ. Χαραλαµπόπoυλος, .ΟΠAΠ: Ξεπούλnµα και ιδιωτικό µονοπώλιο., ΥNFOLLOW 10 (Οκτώβριος 2012).

7 Βλ. Κ Γυφτoδηµoς, -Οι αυτοκινητόδρομοι «δώρο» στoυς Eργολάβoυς., ΥNFOLLOW 25 Ιανoυάριoς 2014).

Τέλος, λόγος πρέπει να γίνει για το σκάνδαλο τις «λίστας Λαγκάρντ»: Η κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου-Κουβέλη επιδιώξε να το θάψει, στέλνοντας στην προανακριτική επιτροπή μόνο τον πρώην υπουργό Οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου. Οι ευθύνες που πιθανότατα βαραίνουν τον Ε. Βενιζέλο και τον Γ. Παπανδρέου έχει γίνει προσπάθεια να μην αποδοθούν ποτέ. Την ίδια στιγμή, οι περιπτώσεις των μεγαλοκαταθετών που περιλαμβάνονται στη λίστα και που ενδέχεται να έστειλαν παράνομα δισεκατομμύρια ευρώ στο εξωτερικό, δεν έχουν εξεταστεί και συνεπώς δεν έχουν σημάνει κανένα οικονομικό όφελος για τα δημόσια ταμεία.

Καταληκτικά, να επισημάνουμε ότι καθ’ όλο το διάστημα της κρίσης έχουν καταβληθεί μεγάλες προσπάθειες από τον φιλοκυβερνητικό Τύπο να εμφανιστεί το αίτημα απόδοσης ευθυνών σε κυβερνητικούς λειτουργούς -ειδικά δε βάσει των διατάξεων περί εσχάτης προδοσίας ως κάποιου είδους «παράλογη» απόπειρα ποινικοποίησης τις πολιτικής και να συνδεθεί αποκλειστικά με την αντιμνημονιακή Δεξιά, που το έχει επίσης επικαλεστεί. Πρόκειται, φυσικά, για διαστρέβλωση, καθότι, όπως γράψαμε και στην αρχή, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει από αρκετά νωρίς ζητήσει μια τέτοια διερεύνηση.

Πιο έντιμο από το να διαστρεβλώνεται το ποιος ζήτησε τι και πότε, θα ήταν να αναλογιστεί κανείς, όπως και πάλι επισημάναμε στην αρχή, τις πολιτικές επιπτώσεις της ποινικής αντιμετώπισης πρωθυπουργών και κορυφαίων υπουργών. Κι εκεί, όμως, προβάλει ένα ζήτημα αναντίρρητο:

Οι έλληνες πολίτες, μετά από τέσσερα και πλέον χρόνια που έχουν υποστεί την πιο ακραία βία εξαιτίας των επιλογών αυτών των κυβερνήσεων και αυτών των κυβερνητικών λειτουργών,

  • έχουν το δικαίωμα να μάθουν την αλήθεια για όσα τους συνέβησαν.

  • Έχουν το δικαίωμα να δουν ένα νέο κοινοβούλιο να διαλευκαίνει μία-μία τις σκοτεινές υποθέσεις αυτής τις ζοφερής περιόδου.

  • Ακόμη περισσότερο, λοιπόν, από την όποια τιμωρία των Ποινικά υπεύθυνων, η αξία που πρέπει να διεκδικηθεί και να προστατευτεί εδώ είναι η αλήθεια. Κι αυτό είναι κάτι που αν ο ΣΥΡΙΖΑ, αν και όταν βρεθεί σε θέση εξουσίας, διστάσει να το πράξει, οι πολίτες πρέπει λυσσαλέα να το απαιτήσουν.

Υ.Γ.  Εικόνες,μορφοποίηση,χρώματα δικά μας

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s