«Πριν από καιρό έµαθα ότι ένα αντρόγυνο χώρισε επειδή δεν µπόρεσε να γεφυρώσει το κοµµατικό του χάσµα! Εκείνος ήταν ΚΚΕ κι εκείνη ΣΥΡΙΖΑ! Απίστευτο; Κι όµως χώρισαν, µε δύο δωδεκάχρονα παιδιά. Θέλετε και το χειρότερο; Τα παιδιά τα έχει πλησιάσει τώρα η Χρυσή Αυγή!…….»

Standard

Θαvάσns Παπαγεωργίου: «Ενωθείτε βράχια-βράχια,  ενωθείτε χέρια-χέρια»( Συνέντευξη. για την παράσταση)

Πριν από καιρό έµαθα ότι ένα αντρόγυνο χώρισε επειδή δεν µπόρεσε να γεφυρώσει το κοµµατικό του χάσµα! Εκείνος ήταν ΚΚΕ κι εκείνη ΣΥΡΙΖΑ! Απίστευτο; Κι όµως χώρισαν, µε δύο δωδεκάχρονα παιδιά. Θέλετε και το χειρότερο; Τα παιδιά τα έχει πλησιάσει τώρα η Χρυσή Αυγή!
 ΚΛΙΚ ΟΛΟΚΛΗΡΟ το  3 ωρών έργο.

Ο σκηνοθέτης και ηθοποιός µιλά για το εµβληµατικό και επίκαιρο «τραγούδι του νεκρού αδερφού» που ανεβαίνει στη σκηνή του Θεάτρου Badminton

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ
στην Χριστίνα Ανδρέου

`

Χ.Α.: Τώρα που µιλάµε, Βρισκόµαστε σχεδόν στη µέση για την ολοκλήρωση των παραστάσεων του τραγουδιού. μιάς μεγαλειώδους παραγωγής σε µικρούς -µικρόψυχους καλλιτεχνικά- πνευµατικά καιρούς. Δεν κουραστήκατε να τολµάτε;

`

Θ.Π. :Εφόσον µπορώ και εργάζοµαι θα επιλέγω τον κίνδυνο και θα τολµώ. Αλλιώς γιατί να λέγοµαι καλλιτέχνης; Δουλειά-αποστολή µας είναι να χωνόμαστε σφήνες µέσα στα τεκταινόµενα και να αµφισβητούµε, να αφυπνίζουµε και να πολεµάµε ό,τι µας πηγαίνει προς τα πίσω. Θεωρώ τη δουλειά του καλλιτέχνη του θεάτρου, µια δουλειά από τη φύση της τολµηρή, άρα και επικίνδυνη.

Πράγµατι ζούµε σε καιρούς µικρόψυχους από κάθε πλευρά, όχι µόνο καλλιτεχνικά. Νιώθω ότι, αργά και πολύ µαλακά, χωρίς καν να το καταλαβαίνουµε, γλιστράµε στο βόλεµα, στη χειρότερη µορφή αδράνειας. Τώρα περισσότερο από ποτέ πρέπει να είµαστε σε εγρήγορση. Αλλιώς θα τελειώσει αυτή η ωραία τελετή. Δεν θέλω να ανήκω σ’ αυτούς που έχουν πεθάνει και δεν το ξέρουν 

`

Σαν Σκnvoθέτης αντρέχετε συχνά στo ιστορικό ρεπερτόριο της Στoάς. Επιµένετε να ανεβάzετε έργα που υπήρξαν σταθµός στην ιστορία-υστεροφημία του θιάσου. Γιατί;

`

Όταν το κάνω αυτό, είναι επειδή υπάρχει µεγάλη ένδεια ρεπερτορίου. Στην τωρινή όµως περίπτωση του Τραγουδιού, µε διαλέξανε, δεν διάλεξα. Απλώς ενέδωσα αµέσως επειδή αυτά τα θέµατα µε ερεθίζουν ιδιαίτερα και επειδή σε τέτοια θέατρα υπάρχουν οι δυνατότητες να υλοποιήσεις καλύτερα το ανέβασµα τόσο απαιτητικών παραστάσεων.

Χ.Α.: Το τραγούδι του νεκρού αδερφού έχει τη δυναµική ενός συµβολικού έργου. Με λίγες λέξεις, ποια είναι τα µηνύµατά του που ακέραια φθάνουν στo κοινό;

Θ.Π. : Είναι καθαρό αυτό που ζητάει ο συγγραφέας: Ενωθείτε βράχια-βράχια, ενωθείτε χέρια-χέρια. Όσοι έζησαν έναν Εµφύλιο δεν θα τον ξεχάσουν ποτέ, σε κάθε γωνιά της γης. Δεν υπάρχει µεγαλύτερη κατάρα για τους λαούς.

Χ.Α.: Το έργο, εκτός των άλλων, µιλάει κυρίως και για την ανάγκη συλλογικής µνήµης. Στην Ελλάδα των µνnµoνίων τι δεν πρέπει να ξεχνάµε ως λαός; Αλλά και σε τι νέο πρέπει να επενδύσουµε;

Θ.Π. : Είναι απόλυτη ανάγκη, αυτήν ειδικά την εποχή, να κρατάµε ζωντανές τις µνήµες µας. Όχι µόνο για τα πρόσφατα γεγονότα της Ιστορίας µας, αλλά ακόµα, και ιδιαίτερα, για τα χτεσινά και τα σηµερινά. Είναι ανάγκη να µην ξεχάσουµε, µε την ευκολία που συνηθίζουµε εµείς οιΈλληνες να ξεχνάµε, πώς φτάσαµε σήµερα σ’ αυτή την οδυνηρή κατάσταση.

Είναι ανάγκη να θυµόµαστε µε λεπτοµέρειες, µε ονόµατα, µε φράσεις και συγκεκριµένα γεγονότα, τουλάχιστον τα τελευταία δέκα χρόνια. Δεν ζητάει κανείς πολλά. Τι φαγητό έφαγες χτες. Αν δεν θυµάσαι τουλάχιστον αυτό, τι να περιµένεις από ιστορική µνήµη; Οι πρώτες παραστάσεις του Τραγουδιού δηµιούργησαν µια συγκίνηση για τους µεγάλους και ένα ιστορικό ενδιαφέρον για τους νέους, οι οποίοι δεν είχαν ιδέα για την εποχή. Κατά την διάρκεια των δοκιµών µιλούσα στους νεώτερους ηθοποιούς για τα ιστορικά γεγονότα και περιέγραφα την εποχή, αλλά λίγοι γνώριζαν και ακόµη λιγότεροι είχαν διαβάσει. Κάποιοι θεατές µού είπαν ότι διδάχτηκαν Ιστορία. Μακάρι. Μακάρι να ανοίξουν τα βιβλία και να διδαχτούν.

 `

Χ.Α.: Τι µπορεί να γονατίσει έναν λαό; Οι κίνδυνοι είναι έξω ή µέσα στo σπίτι µας;

 `

Θ.Π. : Ο κίνδυνος είναι ένας και µοναδικός. Η επώαση της εµφυλιοπολεµικής µας κατάστασης. Δεν θέλουµε να το λέµε, αλλά τα στρατόπεδα αποµακρύνονται επικίνδυνα µεταξύ τους -κάνει ό, τι µπορεί γι’ αυτό η αντίδραση και βοηθάει απίστευτα η άγνοια. Με ρωτάτε αν είναι µέσα στο σπίτι µας. Πιο µέσα δεν γίνεται. Πριν από καιρό έµαθα ότι ένα αντρόγυνο χώρισε επειδή δεν µπόρεσε να γεφυρώσει το κοµµατικό του χάσµα! Εκείνος ήταν ΚΚΕ κι εκείνη ΣΥΡΙΖΑ! Απίστευτο; Κι όµως χώρισαν, µε δύο δωδεκάχρονα παιδιά. Θέλετε και το χειρότερο; Τα παιδιά τα έχει πλησιάσει τώρα η Χρυσή Αυγή!

 `

Χ.Α.: Eσάς ως καλλιτεχνικό-πνευµατικό άνθρωπο τι µπορεί να σας γονατίσει;

 `

Θ.Π. : Ελπίζω ότι µπορώ και αντιστέκοµαι ως καλλιτέχνης όλα αυτά τα χρόνια στη φθορά που επιφέρει, στο λαό µας, στο κοινό, αυτή η τακτική του «ένα βήµα µπροστά και δύο πίσω». Αλλά µε έχει κουράσει η ηµιµάθεια που έγινε προτέρηµα, η µαγκιά που θεωρείται εξυπνάδα και η οποιαδήποτε διαπλοκή που είναι απαραίτητη για την προσέγγιση.

Το άτοµο είναι συστηµατικά ηπαραπληροφορηµένο. Τα µέσα που διαθέτουν οι εξουσίες λειτουργούν µε στόχο την αποβλάκωσή του πολίτη και τη µετατροπή του σε άβουλο χειροκροτητή. Δεν ανατριχιάζετε στο άκουσµα του συνθήµατος «Γιώργο δυνατά, να φύγει η Δεξιά»; Δεν σκέφτεστε κι εσείς ότι µόνο ηλίθια µυαλά, πληρωµένοι οπαδοί ή άνθρωποι από άλλον πλανήτη µπορούν να το κραυγάσουν;

Δεν αγωνιάτε µε τη στάση της αντιπολίτευσης που θεωρεί ότι δουλειά της είναι να φέρνει αντίρρηση σε όλα για να δικαιολογήσει την ύπαρξή της; Δεν αντιλαµβάνεστε κι εσείς ότι ο πολιτισµός και ό, τι έχει σχέση µ’ αυτόν τείνει να γίνει µια ανάµνηση των παλιών καλών χρόνων; Δεν φοβόσαστε ότι η βία στο σχολείο, το bυllying, θα εξελιχτεί σε αιµατοχυσία; Είναι ζήτηµα χρόνου, έχει γίνει ήδη σε άλλες χώρες. Εκφράζει εσωτερική ανάγκη, δεν είναι παιχνίδι. Είναι κανόνας ζωής, δεν είναι το διάλειµµα. Και το χειρότερο ότι αποκρύπτεται για να μην κηλιδωθούν σχολεία και δάσκαλοι;

Τέλος, δεν προβληματίζεστε με την αντισυριζέϊκη θέση του ΚΚΕ που αγγίζει τα όρια της μανία Ποιος τολμάει να πει ότι είμαστε όλοι αριστεροί, βρε αδελφέ; Να, το αντρόγυνο που ανάφερα πριν, χώρισε. Κάθε μέρα απομακρύνεται όλο και περισσότερο η περίπτωση να καθίσουμε στο ίδιο τραπέζι. Αυτά όλα με γονατίζουν και σ’ αυτά αντιστέκομαι.

 `

Χ.Α.: Νιώθετε πως διανύουµε τα χρόνια του «ανεπίσηµου εθνικού µας διχασµού»; τι σxέση έχει η Ελλάδα του 2015 µε mv Ελλάδα του Eµφυλίoυ που περιγράφει το έργo του µεγάλου µουσικοσυνθέτη;

 `

Θ.Π. : Απαγορεύεται προς το παρόν η οπλοφορίά. Αν επιτρεπόταν θα βλέπαμε το μέγεθος του «ανεπίσημου» διχασμού μας. Και τότε θα διαπιστώναμε ότι τίποτα δεν άλλαξε από τα χρόνια του εμφύλιου σπαραγμού. Ακούγεται υπερβολικό; Δείτε πώς περιγράφεται και θεωρείται ένας οπαδός τη σημερινής κυβέρνησης! Είναι εχθρός της ευημερίας, οδηγεί την πατρίδα στον όλεθρο, κάθε μέρα μας φέρνει πιο κοντά στο τέλος μας. Πόσο θέλει για να πατήσει τη σκανδάλη όταν έχεις πωρωθεί από τόσο φανατισμό;

  `

Χ.Α.: Τι είναι ο Μίκnς Θεοδωράκnς για τον Ελληνισµό;

 `

Θ.Π. : Το γράφω και στο πρόγραμμα του θεάτρου: Θεωρώ τιμή μου που έζησα την ίδιο εποχή με τον Μίκη. Μόνο μεμψίμοιροι δεν μπορούν να δουν το μέγεθός του Υπάρχουν αντιρρήσεις και αντίλογοι. Ας κάνουμε την αυτοκριτική μας όλοι εμείς οι αλάνθαστοι. Εγώ τον τραγούδησα και τον τραγουδάω, μεγάλωσα με τις μελωδίες του και ένιωσα σπάνια αισθήματα.

Πηγή Ο Δρόμος της Αριστεράς 28/3/15

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s