Γιατί το ΟΧΙ είναι επαναστατικό.

Standard

`

Όλοι αυτοί που εφάρμοσαν τα μνημόνια ντρέπονται, γιατί γνωρίζουν ότι στην ουσία είναι εγκλήματα. Κάποιοι για να αποφύγουν αυτό που έρχεται, προσπαθούν να σπάσουν το ηθικό των εργαζομένων, να ακυρώσουν τη νίκη με ηλίθια επιχειρήματα που μόνο σκοπό έχουν τη διάσπαση της πλειοψηφίας σε μειοψηφίες που αλληλοκατηγορούνται. Δεν θα τα καταφέρουν. Όσο και να μην το πιστεύουν κάποιοι το αποτέλεσμα ήταν μια επαναστατική πράξη. Κι αυτό γιατί είχε το συγκρουσιακό χαρακτήρα των πολλών με τους λίγους. Των θυμάτων με τους εκμεταλλευτές. Το ΝΑΙ εξέφραζε τελείως διαφορετικά συμφέροντα από το ΟΧΙ και οι εκπρόσωποι του έκαναν τα πάντα για να βγει η επιλογή της υποτέλειας. Αν το ΟΧΙ ήταν ΝΑΙ με άλλον τρόπο, θα γίνονταν όλος αυτός ο πόλεμος;

ν οι εκλογές άλλαζαν τον κόσμο θα ήταν παράνομες. Να λοιπόν που δεν πέρασαν ούτε λίγες μέρες από την ιστορική ήττα του φόβου και της υποταγής, όπου 3,500,000 φτωχοί συνάνθρωποι μας φώναξαν ΟΧΙ σε μια συνεχόμενη αδικία. Και πολλές χιλιάδες ακόμη είπαν το ίδιο πράγμα με διαφορετικό τρόπο. Κι όμως το αποτέλεσμα διαστρεβλώθηκε όσο τίποτα άλλο, ακόμα και οι εκπρόσωποι του ΝΑΙ απέρριψαν αμέσως αυτά που έλεγαν ως το βράδυ των εκλογών για το σημαίνει η κάθε επιλογή.

`

Υπονοεί έστω και ένας λογικός άνθρωπος, ότι όλα αυτά τα θύματα του μνημονίου απλά έδωσαν μια λευκή επιταγή σε μια κυβέρνηση, να φέρει κάτι που οι ίδιοι καταψήφισαν; Ποιός θα ήταν τόσο ανόητος ή άσχετος να μετατρέψει μια φωνή διαμαρτυρίας, σε μια στήριξη χωρίς όρους μιας άδικης πολιτικής, ενός μόνο κόμματος;

`

Αν ήταν όντως μια στήριξη του ΣΥΡΙΖΑ, αυτή τη στιγμή η παραπαίουσα δήθεν αριστερή κυβέρνηση, θα ήταν πανίσχυρη. Ακριβώς όμως γιατί ο κόσμος ψήφισε ΟΧΙ σε πολιτικές εξόντωσης του κι ακριβώς επειδή διαστρεβλώθηκε πλήρως η θέληση του από άλλη μια κυβέρνηση δειλών ή υποταγμένων, ακριβώς γι αυτό το λόγο, υπάρχει η αγανάκτηση, υπάρχει ο θυμός, υπάρχει η απώλεια της δεδηλωμένης καθώς βουλευτές νιώθουν τον ίδιο φόβο που είχαν όλοι οι δοσίλογοι, που πούλησαν το λαό.

`

Όλοι αυτοί που εφάρμοσαν τα μνημόνια ντρέπονται, γιατί γνωρίζουν ότι στην ουσία είναι εγκλήματα. Κάποιοι για να αποφύγουν αυτό που έρχεται, προσπαθούν να σπάσουν το ηθικό των εργαζομένων, να ακυρώσουν τη νίκη με ηλίθια επιχειρήματα που μόνο σκοπό έχουν τη διάσπαση της πλειοψηφίας σε μειοψηφίες που αλληλοκατηγορούνται. Δεν θα τα καταφέρουν. Όσο και να μην το πιστεύουν κάποιοι το αποτέλεσμα ήταν μια επαναστατική πράξη. Κι αυτό γιατί είχε το συγκρουσιακό χαρακτήρα των πολλών με τους λίγους. Των θυμάτων με τους εκμεταλλευτές. Το ΝΑΙ εξέφραζε τελείως διαφορετικά συμφέροντα από το ΟΧΙ και οι εκπρόσωποι του έκαναν τα πάντα για να βγει η επιλογή της υποτέλειας. Αν το ΟΧΙ ήταν ΝΑΙ με άλλον τρόπο, θα γίνονταν όλος αυτός ο πόλεμος;

`

Γιατί τότε να μην έλεγαν οι εκπρόσωποι της άρχουσας τάξης ψήφο κατά συνείδηση; Γιατί να μην ήταν η ψήφος ανάλογη των κομμάτων κι όχι ανάλογη της κοινωνικής διαστρωμάτωσης; Αλλιώς ψήφισαν τα μεγάλα εισοδήματα κι αλλιώς τα χαμηλά. Γιατί αν οι δυο επιλογές ήταν ίδιες, να γίνει αυτός ο πόλεμος;

`

Γιατί δεν ήταν το ίδιο. Το ΟΧΙ ήταν συγκεκριμένο σε πολιτικές και πρακτικές που είχαν άμεση σχέση με το γενικότερο σύστημα. Η φιλοσοφία και η αιτία που κάποιος ψήφιζε ΝΑΙ ήταν στην ουσία εντελώς αντίθετη με αυτόν που ψήφιζε το ΟΧΙ. Αν ο πρώην αρχηγός της ΝΔ περίμενε δυο μέρες δεν θα υπέβαλλε ποτέ παραίτηση, αφού ο ΣΥΡΙΖΑ προσχώρησε στο ΝΑΙ! Έφερε τα μέτρα που είπε κι ο ίδιος υποκριτικά να απορριφθούν! Αλλά ο Σαμαράς παραιτήθηκε αμέσως γιατί αναγνώρισε τι σημαίνει η απόφαση αυτή.

`

Ξέρετε, ένας στρατός μπορεί να έχει και προδότες. Όταν δίνεις μια μάχη κανείς δεν εγγυάται το αποτέλεσμα, κανείς δεν είναι μάντης ώστε να πει την τελική έκβαση, το μόνο που ελπίζεις είναι οι επιτυχίες που τόσο πολύ κόπιασαν και θυσιάστηκαν οι σύντροφοι που πολεμάν μαζί σου να έχουν αντίκρισμα, να τις εκμεταλλευτούμε όσο το δυνατό καλύτερα. Όταν λοιπόν κάποιος λιποτακτεί, δεν φταίνε αυτοί που μένουν πίσω κι αγωνίζονται φταίει ο δειλός, ο προδότης.

`

Το ξαναλέω είμαι υπερήφανος για την απόφαση μου του ΟΧΙ και δεν πρόκειται να αλλάξω γνώμη. Αντίθετα το ότι η πλειοψηφία δεν φοβάται, μου δίνει κουράγιο να αγωνιστώ με ακόμη περισσότερο ζήλο και θάρρος.

`

Ένα τελευταίο: Οι αγώνες κερδίζονται με πράξεις, με αλληλεγγύη, με συμμετοχή, με το να δίνεις θάρρος στο συμπολεμιστή σου. Χρειάζεται ασφαλώς η κριτική αλλά όχι η γκρίνια, η μεμψιμοιρία. Είμαι σίγουρος πως θα υπάρξει αρχή νέων νικηφόρων αγώνων που αυτή τη φορά θα έχουν μονιμο αποτέλεσμα.

πηγη

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s