Category Archives: ΛΑ.Ε.

ΑΝΙΚΗΤΟΙ ΗΤΤΗΜΕΝΟΙ – Του Γιάνη Βαρουφάκη – Best Seller (10º μέρος/11 – Κεφάλαια 15º-16º )

Standard

«Ως πατριώτης, όχι (δεν θα το υπέγραφα).

Είναι κακό για τον λαό σου»!.

Φοβερά* πράγματα έγιναν τότε. Που κρύφτηκαν από τα ΜΜΕ, τους «δημοσιογράφους», τους αναφέρομενους. Με συνέπεια να φαντάζουν «ως μη γενόμενα». Γιατί; Μην οξυνθούν τα πνεύματα, μη θολώσει η εικόνα της ΤΙΝΑ (Δεν υπάρχει εναλλακτική) ή μήπως και δεν μάθουμε την νοστιμότερη συνταγή της …ταραμοσαλάτας; Τα συμπεράσματα ευθύνη κάθε ενός και κάθε μιάς μας.

* Κατά την ταπεινή μου γνώμη.

(…) Ζωντανεύοντας κάπως, ο Bόλφγκαvγκ συμφώνησε και είπε:

Β. Σόϊμπλε: «Γι αυτό σου είπα να πείσεις τον πρωθυπουργό σου να εξετάσει στην περίπτωση ενός τάιμ άουτ».

Γ. Βαρουφάκης: «Μόνο που η καγκελάριος σου έβαλε τέλος σε αυτή τη συζήτηση».

Β. Σόϊμπλε: «Τότε το μόνο που σου μένει είναι το μνημόνιο», είπε επανερχόμενος στην ίδια μη λύση.

Μόνο μια κίνηση πέρα από λογικά επιχειρήματα και ρητορική θα μπορούσε να σπάσει τον φαύλο κύκλο. Μια ανθρώπινη κίνηση, σκέφτηκα.

Γ. Βαρουφάκης:«Bόλφγκαvγκ, μπορώ να σου ζήτησα μια χάρη;» τον ρώτησα ταπεινά. Έγνεψε καταφατικά. Ενθαρρυμένος προχώρησα:

Γ. Βαρουφάκης: «Είσαι στην πολιτική ζωή εδώ και σαράντα χρόνια. Εγώ μόνο εδώ και πέντε μήνες. Γνωρίζεις από τις προηγούμενες συναντήσεις μας πως παρακολουθώ με ενδιαφέρον τα άρθρα σου και τις ομιλίες σου από τα τέλη της δεκαετίας του 80. Θα ήθελα να ξεχάσεις για μια στιγμή πως είμαστε υπουργοί, ώστε να σε συμβουλευτώ. Όχι να με διατάξεις τι να κάνω. Αλλά να με συμβουλεύσεις. Mπoρείς να μου κάνεις αυτήν τη χάρη;»

Κάτω από τα άγρυπνο βλέμμα των σαστισμένων υφυπουργών του ξανάγνεψε καταφατικά. Αναθαρρεύοντας άλλη μία φορά, τον ευχαρίστησα και τον ρώτησα:

Γ. Βαρουφάκης: «Στη θέση µου θα υπέγραφες το µνηµόνιο;»

Περίμενα πως θα μου έδινε την αναμενόμενη απάντηση ότι, δεδομένων των περιστάσεων, δεν υπάρχει εναλλακτική, συνοδευόμενη από τα συνήθη επιχειρήµατα που στερούνταν της οποιοσδήποτε οικονομικής λογικής. Δεν τα έκανε όμως. Αντ’αυτού κοίταζε έξω από τα παράθυρο. Για τα δεδομένα του Βερολίνου, ο καιρός ήταν ζεστός και ηλιόλουστος. Μετά γύρισε προς το μέρος μου και η απάντηση του με αποσβόλωσε

Β. Σόϊμπλε: «Ως πατριώτης, όχι. Είναι κακό για τον λαό σου»…

 

`

`

(Διευκρίνηση: Τιμώ και σέβομαι το Γιάνη Βαρουφάκη. Αναγνωρίζω, την εντιμότητα, την αξιοπρέπεια, το θάρρος, το σεβασμό σε ιδέες και αρχές, καθώς και τις εξαιρετικές γνώσεις και επιστημονικές του ικανότητες του. …Δεν έχω την τιμή να τον γνωρίζω, ούτε τον ψήφισα ποτέ, ούτε διαφαίνεται, ιδίως τώρα, που κατεβαίνει στις εκλογές, λόγω, κυρίως μη πολιτικής συμφωνίας (για Καπιταλισμό-ΕΕ κ.α.)…

(ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΑΡΘΡΟΥ **)

`

Τέλος Άνοιξης

 

`

ο τέλος του παιχνιδιού, το τελικό ξήλωµα του πουλόβερ, ήρθε εξήντα έξι µέρες ύστερα από εκείνο το βράδυ στα Εξάρχεια. (Βλέπε Κεφ. 14) Μια γελοιογραφία του Γιάννη Ιωάννου περιγράφει παραστατικότατα τις µέρες εκείνες. Στο σκίτσο η Ελλάδα εµφανίζεται γονατισμένη, µε τα χέρια δεµένα πισώπλατα, να προσπαθεί να αποδράσει. Πίσω της η ΕΕ, απειλητική φιγούρα µε το τσεκούρι του δήµιου υψωμένο, να την επιπλήττει που αρνείται να µείνει ακίνητη και να ακουμπήσει πειθήνια τα κεφάλι της στην πέτρα: «θα δείξεις λίγη υπευθυνότητα επιτέλους;» της φωνάζει.

Η δική µου εµπειρία από την περίοδο εκείνη αποδίδεται καλύτερα μέσα από µια άλλη αλληγορία: Το τέλος τoυ παιχνιδιού, το θεατρικό έργο του Σάµουελ Μπέκετ. Εκείνες τις εξήντα έξι µέρες ήταν σαν να παιζόταν μακρόσυρτα και βασανιστικά μπροστά στα μάτια µου στη µεγάλη σκηνή των Βρυξελλών, του Βερολίνου και του Μαξίµου. Η ιστορία του τυφλού, αυταρχικού Χαµ αποτύπωνε τέλεια στον καµβά του συµβολισµού τα βασικό µοτίβο του ευρωπαϊκού δράµατος, από τότε που η Ευρώπη χτυπήθηκε από την τραγική κατάρρευση του 2008 έως το τέλος της Άνοιξης του 2015. Όπως ο Χαµ επιβάλλει διαρκώς στον υπηρέτη και παραγιό του Κβο την εξαντλητική επανάληψη ανώφελων αγγαρειών, καθώς κι οι δύο πλησιάζουν σ ένα αναπόφευκτο αλλά και άπιαστο τέλος, ταυτόχρονα αναθεµατισµένο και επιθυµητό, έτσι και το βαθύ ευρωπαϊκό κατεστηµένο, χωρίς να έχει ιδέα πώς θα μπορούσε να διατηρήσει τον ασφυκτικό έλεγχο των κοινωνιών µας χωρίς να τις συνθλίψει, συνωµοτούσε προς µια κατάληξη αναπόφευκτη, αναθεµατισµένη αλλά και, για κάποιους στην κυβέρνησή µας, επιθυµητή.

</span>
<p class="MsoNormal" style="line-height:normal;text-align:justify;"><span style="font-size:17pt;font-family:'Times New Roman', 'serif';background:white none repeat scroll 0 0;color:#000000;">Καθ΄όλο τον Μάιο, και βέβαια τον Ιούνιο, ήµουν σίγουρος ότι τα παιχνίδι που είχαν επιλέξει να παίξουν ο Αλέξης και τα πολεµικό µας συµβούλιο ήταν χαµένο. Απλώς προέβαιναν μηχανικά στις κινήσεις που θα οδηγούσαν στο αναπόδραστο µατ. Η μόνη ψευδαίσθηση που επιβίωνε μέσα µου ήταν η υποβόσκουσα ισχνή ελπίδα ότι, δεν μπορεί, ο Αλέξης θα αντιδρούσε μπροστά στον εξευτελισµό που του επιφύλασσε η τρόικα και, την ύστατη ώρα, θα επέλεγε να παίξει ένα άλλο παιχνίδι το παιχνίδι που σχεδιάζαμε εξαρχής. </span></p>
<p class="MsoNormal" style="line-height:normal;text-align:justify;"><span style="font-size:17pt;font-family:'Times New Roman', 'serif';background:white none repeat scroll 0 0;color:#000000;">Κάθε μέρα που περνούσε, η ισχνή ελπίδα εξασθενούσε. Αλλά, όσο επιβίωνε, όσο αµυδρή κι αν ήταν θα παρέµενα. Αν μη τι άλλο, είχα υποχρέωση να μη διευκολύνω τους δεσµοφύλακες της χώρας µου. Βλέποντας τους να βγάζουν αφρούς στη σκέψη ότι έπρεπε να βρουν τρόπο να µε αντικαταστήσουν, ώστε να πέσει η υπογραφή από πειθήνιο υπουργό οικονοµικών στο 3ο μνημόνιό τους, την οποία δεν περίµεναν από µένα, ατσαλωνόταν η αποφασιστικότητα µου να μην τους κάνω τη χάρη παραιτούµενος. </span></p>
<p class="MsoNormal" style="line-height:normal;text-align:justify;"><span style="font-size:17pt;font-family:'Times New Roman', 'serif';background:white none repeat scroll 0 0;color:#000000;"> Όση ενέργεια µου απέµενε την αφιέρωσα σε πέντε καθήκοντα; στον αγώνα να υποστηρίξω την προσπάθεια της οµάδας εργασίας µας, υπό το ΣΔΟΕ, για το αλγοριθµικό κυνήγι των µεγαλοφοροφυγάδων, στην εκστρατεία να «µαντρώσουμε» τον ΟΠΑΠ ώστε να περιοριστεί η κοινωνική καταστροφή από τις βιvτεοµnχανές του τζόγου, στην προετοιµασία των παρουσιάσεών µου στο Eurogroup (ώστε να είναι όσον τα δυνατόν πιο εµπεριστατωµένες και αποτρεπτικές των σχεδίων της τρόικας), στην ανάπτυξη του παράλληλου συστήματος πληρωµών (συµπεριλαµβανοµένου του Σχεδίου Χ) και στην πρώτη προτεραιότητα µου, τη σύσταση του αξιόπιστου «Σχεδίου για την Ελλάδα», που είχαµε συµφωνήσει µε τον <strong>Nιέιβιvτ Λίπτον</strong>. Με τον <strong>Τζεφ Σάκς</strong>, τον <strong>Γκλεν Κιµ</strong>, τον <strong>Τζέιµι Γκάλµπρεϊθ</strong> και την εταιρεία <strong>Lazard</strong> ήδη εργαζόσασταν πάντα στα τρία τελευταία, µε σηµαντική συμβολή των <strong>Νόρµαν Λάµοντ</strong>, <strong>Λάρρυ Σάµµερς</strong> και <strong>Τόµας Μάγερ</strong>. </span></p>
&nbsp;
<p class="MsoNormal" style="line-height:normal;text-align:justify;"><span style="font-size:17pt;font-family:'Times New Roman', 'serif';background:white none repeat scroll 0 0;color:#000000;">Στις 7 Μαίου θα μου δινόταν η ευκαιρία να παρουσιάσω για πρώτη φορά το πρόπλασμα του «Σχεδίου για την Ελλάδα», στο πλαίσιο κεντρικής ομιλίας στις Βρυξέλλες οργανωμένης από τον βελγικό ΣΕΒ και με την υποστήριξη της κυβέρνησης του Βελγίου. Ήταν μια ευκαιρία να εισπράξω σχόλια και κριτικές πριν το παρουσιάσουμε στο επόμενο Eurogroup της 11ης Μαίου, και με τη σκέψη ο Τζεφ να το παρουσιάσει ταυτόχρονα, εκ μέρους μου, στο ΔΝΤ και στον Ντέιβιντ Λίπτον. Δεν περίμενα βέβαια ούτε για μια στιγμή πως ο Σόιμπλε και τα περιβάλλον του θα υποδέχονταν το «Σχέδιο για την Ελλάδα» με ανοιχτές αγκάλες, ανεξαρτήτως της αξίας του, Όμως η προοπτική μιας στήριξης του «Σχεδίου» από τα Νο 2 του ΔΝΤ και τον Λευκό Οίκο, με τον οποίο ο Λίπτον συνδεόταν στενά, ίσως έδινε την ευκαιρία σε μερικούς, λιγότερο μεροληπτικούς, υπουργούς οικονομικών του Eurogroup να διαφοροποιηθούν από τη σκληρή γραμμή Σόιμπλε-Ντάισελµπλουμ</span></p>
<p class="MsoNormal" style="line-height:normal;text-align:justify;"><span style="font-size:17pt;font-family:'Times New Roman', 'serif';background:white none repeat scroll 0 0;color:#000000;">Πριν μεταβώ στις Βρυξέλλες, αποφάσισα να ταξιδέψω πρώτα στο Παρίσι και στη Ρώμη, και μετά την ομιλία των Βρυξελλών να πάω και στη Μαδρίτη, ώστε να ελέγξω κατά πόσον το «Σχέδιο για την Ελλάδα» θα έβρισκε κάποια θετική ανταπόκριση κι εκεί.</span></p>
<span style="color:#ffffff;">

Με τέτοιους εχθρούς, τι να τους κάνετε τους συντρόφους;

κεί που είχαν φτάσει το πράγματα, δεν είχαμε και πολλά να χάσουμε. Γνώριζα πως το αδιέξοδο της δήθεν διαπραγμάτευσης ανησυχούσε Γάλλους, Ιταλούς και Ισπανούς. Ετσι, αποφάσισα να είμαι ειλικρινης και να ζητήσω ευθέως από τον Γάλλο, τον Ιταλό και τον Ισπανό ομόλογό μου, τους οποίους επισκέφτηκα τον έναν μετά τον άλλο στην έδρα

Read the rest of this entry

Ως πότε παληκάρια θα ζούμε στα στεγνά;…

Standard

και… «ΘΑ ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ» ΣΥΡΙΖΑ?

`

2015-12-19 Ψηφίζουμε ΣΥΡΙΖΑ (ΚΛΕΣΤΗ ΟΜΑΔΑ)

 

ταν έρχονται τα πάνω-κάτω και «τέρατα και σημεία» βγαίνουν στους δρόμους και μας ακινητοποιούν,

όταν ακροδεξιός, ορκισμένος εχθρός της αριστεράς,  δηλώνει «Επειδή εγώ βλέπω την χώρα συνολικά την βλέπω εθνικά δεν την βλέπω ταξικά αν η αριστερά αποτύχει και αν η χώρα μείνει χωρίς αξιοπρεπή και αξιόπιστη αριστερά αυτό θα είναι μακάβριο για την χώρα. Δηλαδή θα δημιουργήσει ένα τεράστιο πολιτικό κενό και χάος» ΕΔΩ

όταν άλλο κορυφαίο στέλεχος της δεξιάς και αρχιδιαπλεκόμενος  πλέκει εγκώμια στην ηγεσία της λέγοντας  «Ο Αλέξης Τσίπρας είναι ηγέτης»ΕΔΩ,

όταν οι γκαουλάϊτερ της ΕΕ διατάζουν στο «ποντίκι που βρυχάται» να μπει «στη τρύπα του» για τα παράλληλα προγράμματα και «πράσινα άλογα»,

και

όταν καπάκι έρχεται δημοσκόπηση, όχι καμμιάς κεντροδεξιάς  διαπλεκόμενης εφημερίδας,  που δείχνει καταβαράθρωση του ΣΥΡΙΖΑ, σχεδόν να ισοψηφεί με τη ΝΔ! 20-19%,  και τους πολίτες να βλέπουν με απόγνωση και απαισιοδοξία νάρχεται το 2016  ΕΔΩ

Με απορία και έκπληξη συνάντησα (εκτός των άλλων) και 44 «φίλους μου», σε αναρτημένη (ακόμα) ομάδα

στο FB ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ ΣΥΡΙΖΑ όπου κατάπληκτος  (δις)  είδα ανθρώπους,  που στη μεγάλη τους πλειοψηφία έχουν

από καιρό διαφοροποιηθεί.

Ας με συγχωρέσουν, αν στεναχωρήσω κανένα-καμμιά,

Γιά ΄δέστε το λίγο

 αλλά δεν καταλαβαίνω τι στο καλό συμβαίνει;

Το αγνοούν, τους διαφεύγει, δεν πειράζει,  δεν έχει σημασία-που ίσως εγώ κακώς έδωσα, ….και (χωρίς πλάκα, και ίχνος ειρωνείας) μήπως το «κλειστή ομάδα» που γράφει ισχύει κυριολεκτικά στο FB;

Πάσα ερμηνεία εκ προοιμίου δεκτή, γιατί επαναλαμβάνω πως οι περισσότεροι-περισσότερες είναι φίλοι-φίλες. Με ότι αυτό συνεπάγεται.

 

Συνέντευξη Α. Αλαβάνου σε Ελεύθερο Σκοπευτή – (Ολόκληρη απομαγνητοφωνημένη η συνέντευξη.) (Video )

Standard

«de profundis»

Προοίμιο: (Αχ ρε Αλέκο, αχ ρε (αυτό) αδικημένε  Αλέκο,
Πόσα «μάτια θα είχαν ανοίξει», πόσο κόσμος θάχε καταλάβει, πόσο διαφορετικό θάταν το σκηνικό και πόσα δεινά θάχαμε αποφύγει,
..Αν μας τάχες πει νωρίτερα! Έστω το 2010, το 2011… Αν..)

`

(Περίληψη: Α. Αλαβάνος  ‹Η αριστερά η οποία πίστευε ότι είχε τις απαντήσεις για ολα τα προβλήματα της κοινωνίας, υπέστη ένα βαρύ πλήγμα με την πολιτική του Τσίπρα (….)

(…) Υπάρχει εναλλακτική λύση από τη στιγμή που ένας λαός λέει ότι έχω εμπιστοσύνη στον εαυτό μου, ότι μπορώ να πάρω την τύχη στα χέρια μου…

(..) Είναι πλήγμα για την αριστερά, πολύ μεγάλο πλήγμα …Άντε να πείσεις εσύ τον άλλον ότι υπάρχουν άλλοι οι οποίοι κρατούν τις ιδέες τους,

(…) θάλεγα ότι η αριστερά πολλές φορές βλογούσαμε τα γενιά μας πάρα πολύ, πιστεύαμε ότι είχαμε όλα τα ηθικά πλεονεκτήματα εμείς και η άλλη πλευρά η οποία είχε νικήσει σε εμφυλίους κλπ ήταν υπεύθυνη για όλες τις καταστροφές, δεν ήταν έτσι,

(..) όμως είχε η αριστερά μια παράδοση ότι σε κάποιες αρχές τις οποίες πίστευε, (….) που είχαν σχέση με τις ανάγκες της ελληνικής κοινωνίας, δεν έκανε πίσω. Και ξέρουμε ότι το τίμημα μέσα στην ιστορία για ανθρώπους που δεν έκαναν πίσω ήταν πάρα πολύ βαρύ.»)

γραμμες διακοσμητικες κοκκινες 1 από 12

Ολόκληρη η συνέντευξη:

 

Γ.Τράγκας: Πως εκτιμάτε ότι πηγαίνει ο άνθρωπος που κάποτε με δική σας εισήγηση τοποθετήθηκε στην αρχηγία του ΣΥΡΙΖΑ και κατάφερε να γίνει πρωθυπουργός. Σήμερα πως βλέπετε το μέλλον και του ανθρώπου αυτού και του τόπο κυρίως, πως βλέπετε το 2016, πως θα πάει αυτή η κυβέρνηση;

`

Α. Αλαβάνος: Δεν έχω να σας πω τίποτα αποκαλυπτικό, το βλέπω όπως το βλέπει και το βιώνει ο κόσμος στην καθημερινή του ζωή, ότι η Ελλάδα συνεχίζει να είναι στην ίδια ατραπό που είχε βρεθεί από την κυβέρνηση Παπανδρέου, Παπαδήμου, Σαμαρά και σήμερα ,

Read the rest of this entry

Α. Αλαβάνος : «Η κυβέρνηση Τσίπρα πρέπει άμεσα να φύγει, να φύγει με πίσσα και πούπουλα» Βίντεο

Standard

Τι βιώνει ο πολίτης από τη περίφημη «αριστερή»

κυβέρνηση: περικύκλωση, ασφυξία, μαρτύρια.

.

Απόσπασμα από τον χαιρετισμό στη Συνδιάσκεψη της ΛΑΕ

.

«Λύπη, ντροπή, ενοχές, παραίτηση, απογοήτευση κυριαρχούν σήμερα στη ψυχή  του κόσμου της Αριστερας  στην Ελλάδα. Όταν από παράδοση ζωγράφιζαν μέσα στην καρδιά τους  την αριστερά με ένα φωτοστέφανο, που εξέφραζε  τον ενθουσιασμό, το όραμα, το παθος, την πίστη , την αθωότητα.

.

Δ-1 γραμμα λευκο φ γαλαζιο κυκλεν θελω να κρύψω ότι νιώθω συγκίνηση μιλώντας στην συνδιάσκεψή σας. Νιώθω  χαρά γιατί  βρισκόμαστε στον ίδιο  χώρο και  με  την ίδια κοινή διάθεση συνεργασίας  με  παλιές συντρόφισσες και συντρόφους.   Nιώθω  όμως   την ίδια στιγμή και βαθιά λύπη γιατί χάθηκε μια ολόκληρη πενταετία. Αν με ρωτήσετε ποιο από τα δύο συναισθήματα κυριαρχεί, είναι η λύπη. Θυμάμαι παιδί οι «Αναζητήσεις μέσω Ερυθρού Σταυρού» έφερναν πάλι σε επαφή ανθρώπους από οικογένειες  που τους είχαν χωρίσει πόλεμοι  και καταστροφές.

.

Η λύπη δεν είναι μόνο δικό μου συναίσθημα. Προχθές ένας ομότιμος καθηγητής Πανεπιστημίου, πολύ σεβαστός και πολύ αξιόλογος, μου τηλεφωνεί και μου λέει: « Σε όλη τη ζωή μου το να τάσσομαι με την Αριστερά έχει υπάρξει για μένα ένα όνειρο – τέλειωσε πια». Την ίδια μέρα ένας έμπορος ξύλων, από την μάντρα του οποιου πέρασα μου λέει : «Φεύγω πρωί από το σπίτι, ντρέπομαι την γειτονιά, τους έλεγα να ψηφίσουν ΣΥΡΙΖΑ».

.

Λύπη, ντροπή, ενοχές, παραίτηση, απογοήτευση κυριαρχούν σήμερα στη ψυχή  του κόσμου της Αριστερας  στην Ελλάδα. Όταν από παράδοση ζωγράφιζαν μέσα στην καρδιά τους  την αριστερά με ένα φωτοστέφανο, που εξέφραζε  τον ενθουσιασμό, το όραμα, το παθος, την πίστη, την αθωότητα.

.

Αυτή την εβδομάδα ο Μειμαράκης  στην Βουλή εξαπέλυσε τις πιο βαριές κατηγορίες ενάντια στην Αριστερά : «μνημονιακή αριστερά», «νεοφιλελεύθερη αριστερά». Δεν έχει επιχειρήματα;  Έχει παρόμοια επιχειρήματα με αυτά που έχουμε εμείς όταν κατηγορούμε τη δεξιά παράταξη ότι μέσα από τα σπλάχνα της  βγήκαν  χούντες και ακροδεξιά.

.

Κι ο πολίτης, τι βιώνει από τη περίφημη «αριστερή» κυβέρνηση: περικύκλωση, ασφυξία, μαρτύρια.

.

Τι πίνεις; Κρασί. Αύξηση του ΦΠΑ.

Πώς ξεδίνεις; Τσιγάρο. Αύξησε την  τιμή.

Πού  αισθάνεσαι ασφάλεια; Στο σπίτι μου. Πλήρωσε ΕΝΦΙΑ.

Πώς μετακινείσαι;  Με το μετρό. Δώσε σύν 20 λεπτά.

Τι επιθυμείς για τα παιδιά σου; Υγεία, να μάθουν ξένες γλώσσες, να βρούν δουλειά. Θα έχεις και ΦΠΑ.

Με τι πληρώνεσαι;  Με την σύνταξη.  Θα είναι μικρότερη.

Μέσα από την αριστερά, πρέπει να το αποδεκτούμε , έχει γίνει τερατογέννεση : Η κυβέρνηση Τσίπρα.

Η Γενοκτονία της νέας γενιάς

«Να έχουμε υπόψη μας τη κοινωνική εκείνη δύναμη στην οποία γίνεται κατά συρροή το έγκλημα! Τη νέα γενιά! Σήμερα υπάρχει μια γενοκτονία κυριολεκτικά!
Εξαναγκάζονται τα παιδιά μας να μάθουν να ζούν χωρίς δουλειά, να μάθουν να είναι τεμπέληδες, να μάθουν να μην έχουν προοπτική, να μάθουν να περιμένουν να κάνουν οικογένεια, να μάθουν να ζουν στο Λονδίνο, στο Παρίσι και στην Αυστραλία (… ) και
βλέπουμε αυτή τη γενιά να θέλει να πάρει τη σκυτάλη του 2006, του 2008, ατίθαση, γενναία και προφητική,
όπως υπήρξαν αυτά τα κινήματα»

.

Δεν πρόκειται  για αριστερή παρένθεση. Πρόκειται για την πιο μαύρη παρένθεση προδοσίας και όνειδους στην ιστορία της Αριστεράς.

.

Η γράμμα λευκό φοντο γαλάζιο-1ευθύνη δεν ανήκει μόνο στον Πρωθυπουργό. Είναι ευθυνή  όλων όσων ενεργοποιούνται σήμερα μέσα στο ΣΥΡΙΖΑ, πρώτα από όλα των βουλευτών του:  καθηγητές  Πανεπιστημίου με ηθικολογικά κηρύγματα, συνδικαλιστές  με  κραυγαλέες  αντιμνημονιακές ομιλίες, δημοσιογράφοι  με φλογερά  γραφτά ενάντια σε  κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και Νέας Δημοκρατίας, ψηφίζουν σήμερα χωρίς ίχνος  αιδούς  μνημονιακές  ρυθμίσεις  χειρότερες από τις προηγούμενες κυβερνήσεις.

Αυτή η κυβέρνηση πρέπει κατεπειγόντως να φύγει. Όχι όμως μόνο να φύγει. Να φύγει με πίσσα και πούπουλα ,  με την ηθική δηλαδή απαξίωση που έφυγαν Παπανδρέου και Σαμαράς.

.

Μη χάνουμε την ελπίδα μας. Οι πολιτικές εξελίξεις είναι ανοιχτές. Όπως δείχνουνε οι ισχυροί κλονισμοί στην κοινοβουλευτική πλειοψηφία ο χρόνος της κυβέρνησης Τσίπρα με αυτή τουλάχιστο τη μορφή είναι μετρημένος. Κι έχει σημασία η Ελλάδα να βρει πάλι ταχύτατα τον δρόμο της ελπίδας, της ανάπτυξης και της αξιοπρέπειας γιατί βρισκόμαστε σε ένα διεθνές περιβάλλον που ο ορίζοντας είναι όχι μόνο σκοτεινός , αλλά με ακραία επικίνδυνα καιρικά φαινόμενα.

.

Τι θα μας βοηθήσει να καλύψουμε τον χαμένο χρόνο και να βρούμε ένα λαό που όλο και περισσότερο απεχθάνεται την αριστερά;

.

Π-1 γραμμα λευκο φ γαλαζιο κυκλρώτον, να απαντήσουμε στα συναισθήματα του με την ελεύθερη εκδήλωση των δικών μας συναισθημάτων. Με ειλικρίνεια, με συναίσθηση των ευθυνών όλων μας για το  ότι η αριστερά έφτασε σε αυτό το σημείο εξευτελισμού, με αυτοκριτική.

.

Δεύτερον, να απαντήσουμε επίσης  στην ρήξη που βιώνει κάθε πολίτης στα δικαιώματά του για διατροφή, στέγη, υγεία, μάθηση, πολιτισμό με την ρήξη εκείνη που θα αποκαταστήσει αυτά τα δικαιώματα , δηλαδή με την ρήξη με τους αντιδραστικούς θεσμούς του ευρωπαικού καπιταλισμού. Με αυτοπεποίθηση να αναδείξουμε τις άμεσες και θεαματικές θετικές αλλαγές που θα έχει στην καθημερινή του ζωή, όπως για παράδειγμα οι φορολογικές ελαφρύνσεις, η χρηματική ρευστότητα, η δημιουργία θέσεων εργασίας, χωρίς να κρύβουμε την οποιαδήποτε δυσκολία της μετάβασης. Με σαφές κι όχι συγκεχυμένο μήνυμα. Στο φόβο που έχουν δημιουργήσει μέσα στην κοινωνία, εμείς δεν θα γινόμαστε η ηχώ του  μασώντας τα λόγια μας ,αλλά με την επιμονή και την τόλμη θα τον σπάσουμε.

.

Τρίτον, να προχωρήσουμε σε ένα τρόπο οργάνωσης  που δεν θα αναπαράγει τους γνωστούς μηχανισμους και δομές εξουσίας  των αριστερών σχημάτων αλλά να βασίζεται στην δημοκρατία, την ελευθερία  διαλόγου, την ουσιαστική συμμετοχή.

.

Τέταρτον, η προσπάθεια μας να έχει ένα μεγάλο λαϊκόεύρος. Δεν μπορούμε να πείσουμε τον κόσμο με το επιχείρημα ότι είμαστε η Αριστερά, μπορούμε όμως με  το πρόγραμμα και το έργο μας, να πείσουμε πάλι ότι η αριστερά είναι κάτι εντελώς διαφορετικό από την σημερινή βέβηλη  γελοιογραφία της.  Ένα λαϊκό μέτωπο λοιπόν δεν μπορεί να προκύψει ως συνισταμένη  μικρότερων και μεγαλύτερων οργανώσεων της αριστεράς, πρέπει να εμπεριέχει  τις δυνάμεις της εργασίας, της διανόησης, της  τέχνης  όπου η αριστερα θα είναι μία συνιστώσα που θα μπορεί να εξασφαλίσει την πνοή και τη συνέχεια σε αυτό το εγχείρημα.

.

Πέμπτο, να εμπεριέχει πρώτα από όλα τη νέα γενιά σε βάρος της οποίας  γίνεται  ένα έγκλημα κατά συρροή, μια γενοκτονία, μια καταδίκη της  στην ανεργία και την απουσία κάθε προοπτικής. Η νέα γενιά πρέπει να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο στη σύλληψη και την εφαρμογή ενός νέου σχεδιασμού για την  Ελλάδα, να μην είναι ένα εργαλείο απλώς για την προώθηση των κινηματικών και αγωνιστικών μας στόχων. Με ελπίδα βλέπουμε μια σειρά από κινητοποιήσεις  νεανικών δυνάμεων – είναι αυτές που έκριναν το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος – που ξαναπαίρνουν τη σκυτάλη από τους αγώνες του 2006 και του 2008 όταν μαθητές, φοιτητές, νέοι εργαζόμενοι αμφισβητούσαν όχι μόνο τις τότε κυβερνήσεις , αλλά το όλο σύστημα, ταράζοντας τα νερά μιας παράλυτης  ελληνικής κοινωνίας με  τα δικά τους όνειρα.

.

Έχουμε πολλά επομένως να κάνουμε και μάλιστα σύντομα συντρόφισσες και σύντροφοι. Μη το βάζουμε κάτω. Ας ξαναβρούμε το ηθικό μας.

.

Πριν  λίγες μέρες με πήρε τηλέφωνο ένας φίλος από το Σχέδιο Β, μεταλλεργάτης, ώριμης ηλικίας που τη μια βρίσκεται για δουλειά σε πλοίο ή ναυπηγείο στην Αλάσκα, την άλλη στην Κορέα, την άλλη στις Φιλιππίνες. «Η μεγάλη ευκαιρία για την αριστερά», μου λέει, «δεν είναι πίσω μας. Είναι μπροστά μας».

.

Σας  ευχαριστώ.

(Πρόκειται για το γραπτό κείμενο, από το οποίο η ομιλία του Α.Α. έχει τις αναμενόμενες διαφοροποιήσεις του  προφορικού λόγου)

.

 

 

Αλαβάνος για ΛΑΕ: Αλλα έλεγε ο Λαφαζάνης, άλλα η Ζωή, άλλα ο Γλέζος

Standard

αλαβανος αρχαιοςαρότι υποστήριξε την Λαϊκή Ενότητα στις εκλογές ο Αλέκος Αλαβάνος άσκησε δριμεία κριτική στην προεκλογική τακτική του κόμματος.                                          Ο επικεφαλής του «Σχεδίου Β’» χαρακτήρισε «συγκεχυμένο» το μήνυμα που εξέπεμψε η Λαϊκή Ενότητα, καθώς άλλα έλεγε ο Π. Λαφαζάνης, άλλα η Ζωή Κωνσταντοπούλου και άλλα ο Μανώλης Γλέζος.                                                                   Μιλώντας στο «Πρακτορείο 104,9 FM», ο κ. Αλαβάνος τόνισε πως «είχε την υποστήριξή μας, αλλά το Σχέδιο Β’ δεν συμμετείχε στα ψηφοδέλτια της Λαϊκής Ενότητας» και πρόσθεσε:        «Θεωρούσαμε ότι είναι συγκεχυμένο το μήνυμα που θέτει η Λαϊκή Ενότητα (ΛΑΕ), με την έννοια ότι ο επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας (Μανώλης Γλέζος) έλεγε ότι το νόμισμα δεν είναι θέμα και ότι δεν τίθεται θέμα αλλαγής του ευρώ, ο κ. Λαφαζάνης έλεγε να βγούμε από το ευρώ, η κ. Κωνσταντοπούλου έλεγε ότι το δίλημμα είναι ευρώ ή δημοκρατία».                                                 Οπως σημείωσε «σε ένα θέμα, στο οποίο υπήρξε μεγάλη πίεση από τις δυνάμεις τις πολιτικές, τις μεγάλες, του κατεστημένου – στις οποίες συμπεριλαμβάνεται και ο ΣΥΡΙΖΑ – θα έπρεπε να μιλήσει κανείς με σαφήνεια, να κάνει μια επιλογή».

Αναφερόμενος στο γεγονός ότι τόσο η ΛΑΕ όσο και ο ίδιος μιλούν για δυνατότητα αύξησης της ρευστότητας και της ζήτησης με τη χρήση εθνικού νομίσματος, ο κ. Αλαβάνος απάντησε:

`

«Η Λαϊκή Ενότητα το έλεγε μεν, δεν το θεμελίωνε, είχε το χρόνο να το θεμελιώσει κατά τη γνώμη μας, δεν χρησιμοποιούσε ιστορικά παραδείγματα (…) εάν δεν είχαμε ιστορικά παραδείγματα, θα ήμασταν με το ευρώ.

Βρείτε ένα συνομιλητή σας, που μπορεί να μας πει, πολλές κρίσεις υφεσιακές, που να τις βγάλανε με σκληρό νόμισμα. Βρείτε ένα συνομιλητή και πάρτε με μετά να μιλήσω μαζί του».

`

Επανέλαβε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι «ένα κομμάτι του κατεστημένου» για να σημειώσει: «Ακούει και τις δύο απόψεις ο πολίτης και επιλέγει ποια είναι η σωστή, εάν είναι μια δύναμη η οποία μπορεί να θέσει αντίσταση με αποτέλεσμα, όχι αντίσταση με ήττα, αντίσταση στα κέντρα, τα μεγάλα, τα καπιταλιστικά της Ευρώπης, που έχουν φέρει την Ελλάδα σε αυτή τη θέση ή όχι».

`

Τέλος ο κ. Αλαβάνος είπε πως θα σεβαστεί την απόφαση του λαού στις εκλογές «αλλά δε σημαίνει ότι οφείλει κανείς να συμφωνήσει με την πλειοψηφία της κοινωνίας, από τη στιγμή που θεωρεί η συνείδησή του, ότι έχει μια άλλη άποψη».

Πηγή:  iefimerida.gr