Tag Archives: Διπλό έγκλημα

Διπλό έγκλημα: τυρόπιτα στα Εξάρχεια!

Standard

2017-02-19-tppτου Κωνσταντίνου Πουλή*

Δύο είναι οι πληγές της σύγχρονης Ελλάδας: το άβατο των Εξαρχείων και η αγορά τυρόπιτας χωρίς απόδειξη. Ο άνθρωπος που θα συμβόλιζε λοιπόν το απόλυτο μνημονιακό κακό, τον συνδυαστικό Βελζεβούλ της κρίσης, είναι αυτός που θα έτρωγε τυρόπιτα χωρίς απόδειξη στα Εξάρχεια. Εξετάζω ψύχραιμα τις δηλώσεις δύο αμόλυντων εκπροσώπων του πολιτικού συστήματος, του Κυριάκου Μητσοτάκη και του Θόδωρου Πάγκαλου, για τους κινδύνους από τους οποίους απειλείται το αγνό κορμάκι της ελληνικής κοινωνίας: τα μπάχαλα και τη χαμηλής κλίμακας φοροδιαφυγή.

`

Αυτό που έχει μάθει ο φαυλοκράτης, λέει ο Θωμάς Κοροβίνης, είναι να αρμέγει την εθνική αγελάδα, να καμαρώνει για τα αξιώματα και να διεκπεραιώνει ρουσφέτια. Η λίστα δεν είναι πλήρης, με βάση την πρόσφατη εμπειρία μας. Πρέπει να συμπληρωθεί: ο φαυλοκράτης αρμέγει, καμαρώνει, διεκπεραιώνει και ηθικολογεί. Ένα σημαντικό χαρακτηριστικό των ανθρώπων που μας κάθονται στο σβέρκο και καλοπερνάνε εις βάρος μας είναι το υψωμένο δάχτυλο, για όλους τους μικροκινδύνους που έχουμε υποτιμήσει, αλλά που είναι σημαντικότεροι όλων. Κι έτσι, καθισμένοι πάνω στο σβέρκο μας, μας καλούν να κηρύξουμε πόλεμο ενάντια στις μύγες που μας τσιμπάνε. Στο άβατο των Εξαρχείων, τον απρόσεκτο τυροπιτοφάγο, όλους αυτούς που μας τρώνε τη ζωή. Με λίγα λόγια, ετοιμαστείτε για αυτό που συνήθως ονομάζεται λαϊκισμός στην τρέχουσα πολιτική αργκώ.

`

Το άβατο των Εξαρχείων είναι κάτι σαν έλεγχος πραγματικότητας για την πολιτική μας σκηνή. Είναι ένα κριτήριο με το οποίο μπορείς να αντιληφθείς κατά πόσο ζούμε στον ίδιο πλανήτη με τον άνθρωπο που μιλά,  ή σε ποιο βαθμό μιλάμε την ίδια γλώσσα αλλά δεν καταλαβαινόμαστε.  Η προσπάθεια του Κυριάκου Μητσοτάκη είναι εντελώς διαφανής: ο μέσος νοικοκυραίος φοβάται τα μπάχαλα και αγαπάει την ασφάλεια. Όσο περισσότερο του λείπει η ασφάλεια, τόσο περισσότερο χρειάζεται να του τη θυμίζεις και να ρίχνεις το φταίξιμο σε αυτούς που σε βολεύει. Ανασφάλεια όμως σε αυτό το σύμπαν δεν είναι η εργασιακή ανασφάλεια, αυτή είναι «ευελιξία» ή (ακόμη χειρότερα) «ευελφάλεια», ευελιξία και ασφάλεια μαζί, όπως πρέπει επιτέλους να μάθουμε να λέμε.  Η ασφάλεια απειλείται από τις ορδές των βαρβάρων που κατοικούν μέσα στην πόλη μας. Ή, όπως έγραψε iefimerida, αντιεξουσιαστές που καθημερινά δεν διστάζουν να διαλύουν τα σπίτια των κατοίκων για να φτιάξουν πολεμοφόδια για τη μάχη με την αστυνομία. Φωτογραφίες από τοίχους με γκράφιτι πείθουν για του λόγου το αληθές. Θυμόμαστε  το ρεπορτάζ με τους ιπτάμενους αναρχικούς, ως δείγμα της ξεκαρδιστικής ηλιθιότητας με την οποία ασκείται ενίοτε η συστημική προπαγάνδα. Σε αυτό τώρα προστίθεται το άβατο των Εξαρχείων.

`

Ποιος επηρεάζει τη ζωή των σημερινών πολιτών; Ποιος επεμβαίνει πραγματικά στη ζωή τους, μπαίνει στα ντουλάπια της κουζίνας τους και αποφασίζει τι θα περιέχουν, μπαίνει στην κρεβατοκάμαρά τους και αποφασίζει ποιος τσακώνεται και ποιος αντέχει το πρόσωπό του στον καθρέφτη;  Ο αντιεξουσιαστής; Αυτή η περιγραφή της πραγματικότητας απαιτεί να θεωρήσουμε ως επικίνδυνη βία το ξεχαρβάλωμα των σπιτιών (που παρουσιάζεται ως καθημερινό, μάλιστα) προκειμένου να φτιαχτούν πολεμοφόδια. Εικόνες γνώριμες, βεβαίως: όλοι ξέρουμε ότι τα σπίτια στα Εξάρχεια σπανίως εμφανίζουν τοίχους και παράθυρα.

`

Έχω μία διαφορετική αντίληψη για το τι συνιστά βία: να, για παράδειγμα το γεγονός ότι πέντε πρόσφυγες έχουν βρεθεί νεκροί μέσα σε λίγες εβδομάδες, μου φαίνεται χειρότερη εκδήλωση βίας. Μάλλον επειδή καταλήγει σε θανάτους, κι αυτή θα έλεγα ότι είναι η έσχατη εκδήλωση της ανθρώπινης αναλγησίας. Όμως τι ψήφους να φέρει στον Κυριάκο μια τέτοια ευαισθησία; Εδώ τη σκαπουλάρει ο Τσίπρας με τον υπουργό του να δηλώνει ότι τώρα θα γίνουμε όλοι σοφότεροι, μετά από αυτούς τους θανάτους. Αλλά όχι, ΣΥΝΕΧΕΙΑ

* Από Τhe Ρrpess Ρroject

Advertisements