Tag Archives: κομμουνισμός

ΓΙΩΡΓΟΣ ΡΟΥΣΗΣ – «ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΣΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ» (Πόλεμος Θέσεων) Μέρος 1°.

Standard

 

``

«Πέρασµα από τον πόλεµο ελιγµών (και από τη

µετωπική επίθεση) στον πόλεµο θέσεων ακόµα και

στο πολιτικό πεδίο. Μου φαίνεται ότι αυτό είναι το

πιο σηµαντικό πρόβληµα της µεταπολεµικής περιόδου

και που είναι το δυσκολότερο να λυθεί σωστά».

 

Αντόνιο Γκράµσι,(Παρελθόν και παρόν).

 

«Θα ‘θελα λίγο δυναµίτη θα ‘θελα µιαν έκρηξη
που θα σκορπίσει το χειρότερο

θάνατο στα βολέματα σας ».

Νίκος Καρούζος, (Κρώξιμο σ’ ένα σπουδαστήριο)

`

 

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

`

`

ΝΑΥΣΜΑ ΓΙΑ ΝΑ ΑΣΧΟΛΗΘΩ µε το θέµα του τίτλου, ήταν η διαπίστωση ενός σηµαντικού κενού στο χώρο του σύγχρονου αριστερού ριζοσπαστικού προβληµατισµού. Όσο περίεργο κι αν φαντάζει αυτό, πρόκειται για το κενό που υπάρχει στους προβληµατισµούς σχετικά µε το πώς θα οδηγηθούµε στον κοµµουνισµό και στην απαραίτητη για την πρόσβαση σε αυτόν κοινωνική επανάσταση.

Και ναι µεν είναι αναµενόµενο η ρεφορµιστική-σοσιαλδηµοκρατική αριστερά, να µην ασχολείται µε αυτό το ζήτηµα, µια και ευθαρσώς πια δηλώνει ότι στοχεύει σε έναν πιο δίκαιο, πιο ανθρώπινο καπιταλισµό, προϊόν διαταξικής διαπραγµάτευσης και συµβιβασµού, και όχι στη χειραφέτηση του ανθρώπου µέσω επαναστατικής ρήξης, είναι όµως άξιον απορίας, το ότι αυτό δεν απασχολεί ούτε την αριστερά εκείνη που διακηρύσσει ότι προσβλέπει στην κοµµουνιστική χειραφέτηση.

Μάλιστα αυτή η παράλειψη γίνεται ακόµη πιο εντυπωσιακή στο βαθµό που από τη µια ο σοσιαλισµός-κοµµουνισµός θεωρείται ως η µοναδική διέξοδος-λύση απέναντι στην σύγχρονη βαρβαρότητα, και από την άλλη δεν αµφισβητείται η αναγκαιότητα της επανάστασης για την ανατροπή του καπιταλισµού και το πέρασµα στην κοµµουνιστική κοινωνία. Όµως και σε αυτήν την περίπτωση, πέρα από την προσµονή της µυθικής Μεγάλης Νύχτας, που κάποτε θα προκύψει µέσα από τους καθημερινούς-ταξικούς αγώνες, δεν διευκρινίζεται µε ποιο τρόπο µπορεί να συνδεθεί η µεν µε τους δε, ή διαφορετικά η επαναστατική στρατηγική µε την καθηµερινή πάλη. Read the rest of this entry

Η κρυφή γοητεία του βοναπαρτισμού ως απάντηση στην κρίση..

Standard

..Μεταξύ ‘’κουτσής πάπιας’’ και σιδερένιας μπότας

Του Παναγιώτη Μαυροειδή

H πρώτη βδομάδα του Αυγούστου της τρέχουσας χρονιάς, σήμανε πανικό στους ‘’επενδυτές’’ όλου του κόσμου, με το μίνι χρηματιστηριακό κραχ σε όλες τις χρηματαγορές, να υπενθυμίζει ότι το τζίνι της οικονομικής κρίσης όχι

Μια σύγχρονη αριστερή κομμουνιστική προσέγγιση, πρέπει να συνθέτει το δημοκρατικό και εθνικό ζήτημα με την κοινωνική ταξική πάλη, με όρους πολιτικής ηγεμονίας και καθοριστικότητας των συμφερόντων της εργαζόμενης πλειοψηφίας και ανειρήνευτης αντιπαλότητας με την κεφαλαιοκρατία

μόνο έχει βγει από το μπουκάλι, αλλά δεν λέει και να επιστρέψει.  Η επιστροφή στην κανονικότητα ή για να μιλήσουμε λίγο στη γλώσσα που αρέσει στον επιχειρηματικό κόσμο, σε μια κατάσταση ‘’business as usual’’, αποδεικνύεται όνειρο καλοκαιρινής νυκτός για τα επιτελεία των ΗΠΑ, της ΕΕ και του ΔΝΤ.

Με ανησυχία, εκατομμύρια εργαζομένων σε όλο τον κόσμο συνειδητοποιούν ταχύτατα ότι το πρόβλημα δεν είναι ….οι δημόσιοι υπάλληλοι στην Ελλάδα, ούτε αυτό καθαυτό το πρόβλημα του ελληνικού χρέους. Όταν στο κάδρο μπαίνουν μετά τις χώρες του Νότου της Ευρώπης και η πρώτη ταχύτητα του ευρώ,  με τις ‘’αγορές’’ να επιτίθενται σε Γαλλία και Ιταλία, τα πράγματα εμφανίζονται να είναι πολύ σοβαρά. Το πρόβλημα είναι ακριβώς ο καπιταλισμός και η ιστορικών και παγκοσμίων διαστάσεων κρίση του. Read the rest of this entry