Tag Archives: Τσακαλώτος

3o Μέρος/ΒΑΡΟΥΦΑΚΗ ΓΙΑΝΗ: «ΑΝΙΚΗΤΟΙ ΗΤΤΗΜΕΝΟΙ» ( Ή ΤΙ ΕΓΙΝΕ ΕΚΕΙΝΟ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΤΟΥ 2015; KAI OXI MONO) (Εκτενές απόσπασμα)

Standard

Μέρος 3ο

ΓΙΑΝΗ ΒΑΡΟΥΦΑΚΗ ΑΝΙΚΗΤΟΙ ΗΤΤΗΜΕΝΟΙ ΕΞΩΦΥΛΛΟ 001

Μέρος πρώτο ΕΔΩ  Μέρος δεύτερο ΕΔΩ

Σύνδεση με τέλος 2ου μέρους

 `

(….)Στο Μέγαρο Μαξίμου ο Σαγιάς και ο Αλέξης ήταν, όπως κι εγώ, έξαλλοι. Κατάλαβαν το πολιτικό κόστος της παγίδας στην οποία μας είχε ρίξει ο Χουλιαράκης. Το να υιοθετήσουμε πλήρως τη φρασεολογία των πιστωτών, χωρίς καμία τροποποίηση για ένα αίτηµα αυτού του τύπου, ήταν καθαρή καταστροφή: θα σήμαινε ότι δεν είχαμε κερδίσει την παράταση από αυτούς με τους δικούς μας όρους, αλλά ότι η τρόικα επέλεξε να μας την επιβάλει με τους δικούς της, θα δικαίωνε όσους έλεγαν ότι η τρόικα κάνει κουμάντο και ότι οι προσπάθειές μας να κερδίσουμε ξανά την κυριαρχία μας ισοδυναμούσαν με αξιοθρήνητη πλάνη.

Αργότερα, όταν είπα στον Σαγιά πώς αντέδρασαν ο Δραγασάκης και ο Χουλιαράκης όταν τους ζήτησα εξηγήσεις, χαμογέλασε πικρά, ακουμπώντας τον δείκτη του δεξιού του χεριού στον κρόταφό του σαν να μου έλεγε «σ’τα είχα πει!» και μου θύμισε την πρόβλεψή του, τις πρώτες ημέρες της διακυβέρνησής μας, ότι ο Δραγασάκης είχε σκοπό τελικά να υπονομεύσει τον Αλέξη και, βεβαίως, εμένα. Όσον αφορά τη βασική του συμβουλή, αυτή ήταν μία: Να απολύσω τον Χουλιαράκn! «Ξεφορτώσου τον αμέσως», μου είπε κατηγορηµατικά, παραθέτοντας διάφορα κοσμητικά για τον Χουλιαράκη που δεν μπορώ να τα δημοσιεύσω. Ήμουν αποφασισμένος να το κάνω. Πρώτα όμως έπρεπε να λύσουμε το πρόβλημα.(…..)

Αλέξης δεν ήθελε επ’ ουδενί να συναινέσει στο να αποσταλεί η επιστολή που μου υπαγόρευσε ο Βίζερ. Ο Σαγιάς, μιλώντας ως δικηγόρος μου, με προειδοποίησε να μην την υπογράψω χωρίς επίσημη πολιτική στήριξη. Κάτι τέτοιο θα με εξέθετε προσωπικά σε μέγιστο κίνδυνο, τόσο από πολιτικής όσο και από νομικής απόψεως, μου είπε. Το σωστό θα ήταν, συνέχισε, να τεθεί η επιστολή προς ψήφιση στη Βουλή, όπως έκαναν οι μνημονιακές κυβερνήσεις  πριν στείλουν επιστολές στην τρόικα µε τις  οποίες αιτούνταν τη σύναψη ή την επέκταση δανειακής συµφωνίας. Όµως ο Αλέξης δεν το σκεφτόταν καν.

Το να ζητήσει από τη Βουλή και δη από την κοινοβουλευτική µας οµάδα, να εγκρίνει επιστολή προς την τρόικα γραµµένη σε άπταιστα τροϊκανικά θα αναστάτωνε τους βουλευτές µας, θα έριχνε νερό στον µύλο της Αριστερής Πλατφόρμας (που ήδη µας κατηγορούσε για συνθηκολόγηση µε τους πιστωτές), θα απογοήτευε τους ψηφοφόρους µας και θα ενθουσίαζε την αντιπολίτευση- οι εκπρόσωποι της οποίας θα απολάµβαναν µια επιστολή που τους έδινε πάτημα να κοκορεύονται οτι γίναµε κι εµείς … σαν κι αυτούς, µιλώντας τη γλώσσα των πιστωτών χωρίς να έχουµε προσθέσει ούτε ένα «και» δικό µας.

Mπρoς γκρεµός και πίσω ρέµα. Αν δεν υπέγραφα την επιστολή, είτε γιατί θα αρνιόµουν να το κάνω είτε γιατί n Βουλή θα απέρριπτε το αίτηµα µας να µε εξουσιοδοτήσει να την υπογράψω, οι τράπεζες θα έκλειναν και η τρίμηνη παράταση θα χανόταν. Από την άλλη πλευρά, αν υπέγραφα την επιστολή, θα παίζαµε το παιχνίδι των εχθρών µας. Σε κάθε περίπτωση έπρεπε να αποφασίσουµε, και έπρεπε να το κάνουµε προτού ο ήλιος ανατείλει πάνω από τον Υµηττό το πρωί της Παρασκευής.

Η νύχτα εκείνης της Πέµπτης κράτησε µια αιωνιότητα. Υπουργοί πηγαινoέρχoνταν στο Μαξίµου, κοµµατικά στελέχη έµπαιναν κι έβγαιναν από το γραφείο του πρωθυπουργού και τους παρακείµενους διαδρόµους και τις αίθουσες κι εµείς στύβαµε το µυαλό µας να βρούµε µια λύση. Ούτε οι αυθόρµητες συσκέψεις ούτε οι αλληλοενηµερώσεις ή οι συναντήσεις και οι συζητήσεις µπορούσαν να φωτίσουν τη δεινή θέση στην οποία βρισκόµασταν. Όλο αυτό το διάστημα µε τον Σαγιά καθόµοσταν στο ευρύχωρο γραφείο του Αλέξη ανταλλάσσοντας ιδέες χωρίς προοπτική και κάποτε βαδίζαµε πάνω κάτω προσπαθώντας να τετραγωνίσουμε τον κύκλο.

`Ανάµεσα στους συναδέλφους που µας επισκέφτηκαν εκείνη τη νύχτα ήταν ο Σταθάκης, ο υπουργός Οικονοµίας. Ήταν τόσο εξοργισµένος µε τον Χουλιαράκη που µας έφερε σε αυτή την κατάντια ώστε άρχισε να µε µαλώνει που τον προσέλαβα. Του θύµισα ότι δεν τον είχα προσλάβει αλλά ότι τον είχε διορίσει απευθείας ο Δραγασάκης. Το θυμήθηκε αλλά µε έψεξε που δεν τον έδιωξα κακήν κακώς όταν αποκαλύφθηκε n ιστορία µε το έγγραφο Word που είχε δημιουργηθεί στον υπολογιστή του Κοστέλλο. Και πάλι έπρεπε να του θυµίσω ότι, ακόµα και τότε, θα ήταν πολύ αργά γιατί ο Χουλιαράκης είχε αποκρύψει το µέιλ Βίζερ µία µέρα πριν αποκαλυφθεί εκείνο το φιάσκο. Σε κάθε περίπτωση, του είπα, είχαµε ένα σοβαρό πρόβλημα να λύσουµε εκείνο το βράδυ προτού διώξουµε τον Χουλιαράκη µε την ανατολή του ηλίου.

Ο Σταθάκης συµφώνησε και, κουνώντας καταφατικά το κεφάλι του αρκετές φορές, αποχώρησε. Βλέποντάς τον να πηγαίνει σπίτι, ζήλεψα. Ευτυχώς όµως ή αδρεναλίνη έκανε τη δουλειά της και σχεδόν αµέσως ανέκτησα την ενέργεια που απαιτούσε ή επιστροφή στην προσπάθεια εξεύρεσης λύσης.

νύκτα προχωρούσε και ο Αλέξης φαινόταν χαµένος, «Δεν µπορώ να πάω αυτή την επιστολή στη Βουλή. Η Αριστερή Πλατφόρμα θα µε κατακρεουργήσει και ή αντιπολίτευση θα µε γελοιοποιήσει», έλεγε συνέχεια. Του πρότεινα να δοκιµάσουµε µια καινοτόμο λύση: την αλήθεια! Θα πρέπει να πούµε στους βουλευτές µας ακριβώς το τι έγινε. «Δεν έχουµε τίποτε να ντραπούµε», επέµεινα. Να τους πούµε ότι ο Βίζερ ενημέρωσε µόνο κάποιους ανθρώπους για την εκπνοή της προθεσµίας και ότι το µάθαµε αφού είχε εκπνεύσει. Να το χρησιµοποιήσουµε ως ευκαιρία να επιβεβαιώσουμε ξανά στους βουλευτές µας, συµπεριλαµβανοµένων των συντρόφων της Αριστερής Πλατφόρμας, τη συλλογική µας δέσµευση στη στρατηγική µας: να κερδίσουµε χρόνο δίνοντας την τελευταία ευκαιρία σε διαπραγματεύσεις, έτοιµοι όµως να τερµατίσουµε τη διαδικασία τη στιγµή που εµείς θα επιλέγαµε αν οι πιστωτές συνέχιζαν να επιµένουν στο µνημόνιο και να απορρίπτουν την αναδιάρθρωση του χρέους.

Ο Αλέξης δεν πείστηκε. «Αυτό θα δίχαζε το κόµµα και τους βουλευτές µας», είπε. Φοβόταν ότι, λέγοντας στους βουλευτές µας τι είχε συµβεί, Read the rest of this entry

2o Μέρος/ΒΑΡΟΥΦΑΚΗ ΓΙΑΝΗ: «ΑΝΙΚΗΤΟΙ ΗΤΤΗΜΕΝΟΙ»* ( Ή ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΑΝΤΕΔΡΑΣΑ ΕΓΚΑΙΡΩΣ); (Εκτενές απόσπασμα)

Standard

Μέρος 2/3

ΓΙΑΝΗ ΒΑΡΟΥΦΑΚΗ ΑΝΙΚΗΤΟΙ ΗΤΤΗΜΕΝΟΙ ΕΞΩΦΥΛΛΟ 001

Επιμύθιο σύνταξης: «Μπορεί να έχουμε όλοι τις απόψεις μας. Γιά τον συγγραφέα και το έργο του. Όμως, παραμένει γεγονός, το ότ,ι τόσο καιρό -αρκετό νομίζω- δεν τόλμησε ΚΑΝΕΙΣ, απολύτως ΚΑΝΕΙΣ, εδώ ή έξω, να βγεί και να διαψεύσει, κάτι, (όμως συγκεκριμένο και όχι γενικό και αόριστο), από τα τόσα «συγκλονιστικά»  που αναφέρονται. Συμπέρασμα:

Πρώτον, ότι πρόκειται για ένα βιβλίο ντοκουμέντο για το ποιοί και πως μας κυβερνούν, που φρονώ πως πρέπει να διαβαστεί. Δεύτερον, ο συγγραφέας «κρατά κρυμμένα μυστικά και ντοκουμέντα «για όλα και για όλους, που έχοντας «λερωμένη τη φωλιά» τους, σιωπούν βροντερά…»

Τρίτον, τόσο αναλυτικές και αποκαλυπτικές συζητήσεις από το «άντρο» των «επικυρίαρχων» της Ευρώπης χωρίς διάψευση,** δεν νομίζω ότι έχουν ξαναδημοσιευθεί, εξ’ου και η αξία  τους

-.-

Μέρος πρώτο ΕΔΩ  Μέρος δεύτερο ΕΔΩ

`

Σύνδεση με 1ο μέρος

[Μετά  το πρώτο ξάφνιασμα, είδα αµέσως τι είχε γίνει: ο Βόλφγκανγκ  Σόιµπλε, µετά την ταπείνωση του τρεις  µέρες νωρίτερα, είχε σηκωθεί ξανά από το αλληγορικό πάτωµα κι είχε ανακτήσει πλήρως τον έλεγχο του Eurogroup, πιθανώς (αλλά όχι σίγουρα) πίσω από την πλάτη της Μέρκελ. Στη διάρκεια του Σαββατοκύριακου, όσο προσπαθούσα να συντάξω το υποκατάστατο  του  µνημονίου, ο Γερµανός υπουργός Οικονοµικών είχε, φαίνεται, καταφέρει να πείσει τους εκπροσώπους της ευρωπαϊκής επιτροπής να καταστρατηγήσουν το γράµµα και το πνεύµα της συµφωνίας της 20ης Φεβρουαρίου που αναφερόταν αποκλειστικά στον κατάλογο µεταρρυθµίσεων τον οποίο τελικό κατέθεσα, παραγκωνίζοντας συνειδητά, και ως πολιτική επιλογή, το µνημόνιο. Δηλώνοντας ξεκάθαρα ότι ο κατάλογος µου δεν υποκαθιστούσε το µνημόνιο, ο Ντοµπρόφσκις έκανε τη δουλειά του Σόιµπλε γι’ αυτόν. (….)

 (….) Διότι αν ο νέος κατάλογος δεν υποκαθιστούσε το µνημόνιο, ποιός ο λόγος ύπαρξης του; Γιατί είχαµε περάσει το Σαββατοκύριακο να διαπραγµατευόµαστε στο  παρασκήνιο µε την τρόικα; Για να επιστρέψουµε στο μνημόνιο και στο αδιέξοδο των πρώτων δύο Eurogroup;

Το ερώτημα που ορθώθηκε γιγάντιο µπροστά µου ήταν: Η επιτυχία του Σόιµπλε εξαντλούνταν µε τον Ντομπρόβσκις; Ή είχε επεκταθεί το κακό στον Μάριο Ντράγκι και στην Κριστίν  Λαγκάρντ; Μόνος του πάσχιζε ο Λετονός να νεκραναστήσει το µνημόνιο, εκ µέρους του Σόιµπλε, ή θα δρούσαν συντονισμένα οι εκπρόσωποι και των τριών δανειστών; Σε λίγα λεπτά της ώρας θα είχα την απάντηση µου.

Μιλώντας πρώτος εκ των δύο, ο Μάριο είπε τη µαγική φράση: «Αντιλαμβανόμαστε, σύµφωνα µε την απόφαση του Eurogroup της περασµέvης Παρασκευής, οτι ο κατάλογος αυτός δεν αμφισβητεί τις  τρέχουσες ρυθµίσεις και συνεπώς τις  υπάρχουσες δεσµεύσεις στο πλαίσιο  του  µνημονίου οι οποίες συνιστούν τη βάση της αξιολόγησης». Σάστισα. Τέτοιος κυνισµός; Πώς δεν κοκκίνιζε να λέει τη φράση «σύµφωνα µε την απόφαση του Eurogroup της περασµένης Παρασκευής»(σ.σ. bold δικά μας): Δε θα µπορούσε να υπάρξει καλύτερο παράδειγµα οργουελιανής διγλωσσίας από το λόγια του προέδρου της κεντρικής µας τράπεζας τα οποία είπε εν πλήρει γνώσει ότι η αποκατάσταση της πρωτοκαθεδρίας  του  µνημονίου βρισκόταν σε απόλυτη και άµεση αντίθεση µε το πνεύµα και το γράµµα της συµφωνίας της 20ης Φεβρουαρίου.

`

Το ψεύδος ολκής του Μάριο Ντράγκι έσπευσε να το επιβεβαιώσει η Κριστίν  Λαγκάρντ: «Προσυπογράφω κατά γράµµα και υιοθετώ πλήρως ό,τι επισήµανε ο Μάριο», ήταν η πρώτη της πρόταση. «Η συζήτηση για την ολοκλήρωση της αξιολόγησης … δεν µπορεί να περιοριστεί στον κατάλογο που παρουσίασε η ελληνική κυβέρνηση και θεωρώ ότι η αναφορά του Μάριο στο µνημόνιο είναι εξόχως σχετική … Τέλος, θα ήταν εξαιρετικά χρήσιµο αν ο Γιάνης µας εξηγούσε την κατάσταση ρευστότητας που αντιμετωπίζει  η κυβέρνησή του έτσι ώστε να ξεκινήσει n αξιολόγηση».

Αυτό ήταν. Μια προσεκτικά σχεδιασμένη ενέδρα ξεκίνησε µε συντονισμένη στροφή 180 µοιρών εναντίον του πνεύµατος και του γράµµατος της συµφωνίας που είχαµε κάνει µόλις τέσσερις µέρες νωρίτερα. Και ολοκληρώθηκε µε µια ελάχιστα κεκαλυµµένη απειλή-εκείνη της ρευστότητας που φρόντισαν να µην έχουµε και για την οποία µε … ρωτούσαν να µάθουν πώς εξελίσσεται!

 «Ο Γιάνης τώρα πρέπει: να απαντήσει σε κάποια θέματα που εγείρονται στο πλαίσιο της ανάγκης να συµφωνήσουμε όλα τα µέτρα µε τους θεσµούς», ήρθε η συµβουλή του Γερούν. «Αυτή είναι η βάση πάνω στην οποία εργαζόμαστε», ολοκλήρωσε δίνοντας µου τη σκυτάλη.

Καθώς πάταγα το κουμπί που ενεργοποιούσε το µικρόφωνό µου, η ένταση για το τι θα έλεγα ανέβαινε. Ποια θα έπρεπε να είναι η αντίδραση µου στη  συγκλονιστική παραβίαση της συµφωνίας µας από τους πιστωτές; Πώς θα σήκωνα το γάντι; Προκειμένου να κερδίσω λίγο χρόνο για να σκεφθώ, ξεκίνησα αντιμετωπίζοντας όλα το σχετικά ήσσονος σηµασίας θέµατα που ανέφεραν οι Ντοµπρόφσκις, Μοσκοβισί, Ντράγκι και Λαγκάρντ. Με κάθε λέξη µου όµως ερχόταν κοντύτερα η στιγµή της κρίσης, της αλήθειας.

Αν αποδεχόμουν την ανάξια λόγου θέση ότι η συµφωνία της 20ης Φεβρουαρίου διατηρούσε ανέπαφο το µνημόνιο, και απλώς πρόσθετε σε αυτό τον δικό µου κατάλογο, θα ήταν σαν να αποδέχοµαι την πλήρη παλινόρθωση του µνημονίου. Θα ακύρωνα, επί της ουσίας, όλα αυτά που υποστηρίζαμε και για τα οποία αγωνιστήκαμε θα ήταν σαν να δεχόμαστε όλα όσα απαιτούσε ο Βόλφγκανγκ Σόιµπλε στην πρώτη συνάντηση του Eurogroup και όλα όσα ο Γερούν Ντάισελµπλουµ προσπαθούσε να µου επιβάλει µε το ζόρι στην πρώτη µας συνάvτηση στην Αθήνα που είχε προηγηθεί. Πάνω απ’ όλα θα αποτελούσε µια ασυγχώρητη προδοσία του λαού µας: εκείνων που µας εμπιστεύθηκαν πρόσφατα, καθώς και ενός  Γλέζου ή ενός  Θεοδωράκη, που είχαν ήδη σπεύσει να µε καταγγείλουν για τη συνθηκολόγηση που τώρα µε κοίταζε κατάµουτρα.

Κ γραμμα ροζαθώς µίλαγα για τις ιδιωτικοποιήσεις  και τους δηµοσιονομικούς στόχους, δύο επιλογές πάλευαν στο µυαλό µου. Η πρώτη επιλογή ήταν να τερματίσω την τηλεδιάσκεψη µε το δέον σέβας, δηλώνοντας παράλληλα ότι η ελληνική κυβέρνηση αποσύρεται από τις   διαπραγµατεύσεις  στο επίπεδο  του  Eurogroup επειδή οι επικεφαλής των θεσµών τις κατέστησαν άνευ σηµασίας µε την απόπειρά τους να επαναφέρουν το πλήρες µνημόνιο από την πίσω πόρτα. Η δεύτερη επιλογή ήταν Read the rest of this entry